၂၀၁၉ ဇူလိုင္လ ၆ ရက္ေန႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားတို႔ ဝမ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကရသည့္ မဂၤလာရွိေသာေန႔တေန႔ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါေန႔ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၆ နာရီခန္႔က အဇာဘိုင္ဂ်န္ႏုိင္ငံ ဘာကုၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပသည့္ ယူနက္စကိုအဖြဲ႔၏ ၄၃ ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ေကာ္မတီ ညီလာခံက ပုဂံေဒသကို ကမၻာ့အေမြအႏွစ္စာရင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္၍ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာျပည္သူတို႔အေနျဖင့္ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္စာရင္းဝင္ၿပီ ဆိုၿပီး ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ေန႐ံုျဖင့္ မၿပီးေသးေပ။ ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ေကာ္မတီ၏ သတ္မွတ္စည္းကမ္းမ်ားကို လိုက္နာျဖည့္ဆည္းေပးၾကရေပဦးမည္။ ေပးထားေသာ ကတိကဝတ္မ်ားကို တည္ေအာင္လည္း ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ျပည္သူတို႔ ေစာင့္ထိန္းၾကရေပဦးမည္ ျဖစ္သည္။
အထူးသျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈဇုန္အတြင္း ေရာက္ေနေသာ ဟိုတယ္မ်ားကိစၥ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ သူတို႔ျပ႒ာန္းထားေသာ ဥပေဒႏွင့္ ေပးထားေသာ ကတိမ်ားကို မတည္ခဲ့ပါက သို႔မဟုတ္ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ပါက ယင္းအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အႏၱရာယ္ရွိေသာ အေမြအႏွစ္အျဖစ္ ေၾကညာ၍ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းသြားႏုိင္ေပသည္။
ယခင္က ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ ပုဂံဇုန္ဧရိယာကို စတုရန္းဧက ၂၇,၉၇၀ ဟု ေဖာ္ျပ တင္သြင္းခဲ့သည္။ ယခုအႀကိမ္တြင္ စတုရန္းဧက ၄၈၀၉၉ အထိ တိုးခ်ဲ႔ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ထိုေဖာ္ျပခ်က္အရဆိုလွ်င္ အေရွ႕ဖြားေစာ၊ အေနာက္ဖြားေစာ၊ မင္းနန္သူ၊ သူေ႒းကန္၊ ေတာင္ဘီႏွင့္ ျမင္းကပါေက်းရြာတို႔အျပင္ ပုဂံအေနာက္ဘက္ ဧရာဝတီျမစ္႐ုိးတေလွ်ာက္ထိ ပါဝင္သည္။
ထို႔အျပင္ မေကြးတိုင္းရွိ တန္႔ၾကည္ေတာင္ထိ ပါဝင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္ တစုတေဝးတည္ရွိေသာ ေရွးေဟာင္း ရပ္ဝန္းဇုန္တခုလည္း ျဖစ္ေပသည္။
လွည္းဝင္႐ုိးသံတညံညံ ပုဂံဘုရားေပါင္းဟု ဆိုေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ ယဥ္ေက်းမႈ လက္ရာမ်ားမွာ လူေနအိမ္ေျခအတြင္း ေရာက္ရွိသြားသည္တို႔ ရွိသကဲ့သို႔ အခ်ိဳ႕လည္း သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္ျဖင့္ ေပ်ာက္ဆုံး ပ်က္စီးသြားခ့ဲသည္တို႔လည္း ရွိပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေကာင္းစြာ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့ၾက။ ထိန္းသိမ္းရေကာင္းမွန္း မသိသည္တို႔လည္း ပါသည္။ အေဆာက္အဦတို႔ ဤမွ်က်န္သည္ကိုပင္ ေက်နပ္စရာပင္။ သည့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ရမည္ဆိုပါက ပါေမာကၡ “မစၥတာလုခ္” ကို ခ်န္ထား၍မရေပ။
ပါေမာကၡလုခ္က ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းတြင္ ၿဗိတိန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္သူ ဝင္စတန္ခ်ာခ်ီထံသို႔ ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေသာ ပုဂံေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ကို ဗုံးမႀကဲရန္ ေမတၱာရပ္ခံစာ ေပးပု႔ိခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္တို႔လည္း ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ကို အသိအမွတ္ျပဳေပးခဲ့သျဖင့္ စစ္အတြင္း ထိခိုက္မႈမရွိဘဲ ပ်က္စီးမည့္အႏၱရာယ္မွ ကင္းေဝးခဲ့ရေပသည္။ လုခ္၏ေက်ဇူး ႀကီးခဲ့ပါသည္။
ပုဂံေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ေတြကို ယူနက္စကိုက ကမၻာ့ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရန္ ႏွစ္ ၂၀ ခန္႔ ၾကာခဲ့သည္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ တႀကိမ္တင္ခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ သတ္မွတ္ခ်က္ႏွင့္ မကိုက္ညီ၍ ျငင္းပယ္ခံခဲ့ရဖူးသည္။
ယခုတႀကိမ္၌မူ တ႐ုတ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ေနာ္ေဝ စသည့္ႏိုင္ငံမ်ား အပါအဝင္ ႏို္င္ငံ ၇ ႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံေဆြးေႏြးမႈႏွင့္အတူ ယူနက္စကို အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံ အားလံုးက ကန္႔ကြက္သူမရွိဘဲ ပုဂံကို ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ စာရင္းဝင္အျဖစ္ တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူ သတ္မွတ္ ေၾကညာလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။
ထိုသုိ႔ ေၾကညာလိုက္သျဖင့္ ေရွးေဟာင္းအေဆာက္အဦမ်ား၊ ျဒပ္ရွိျဒပ္မဲ့ အေမြအႏွစ္မ်ားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အဝဝတို႔ကို ကမၻာ့အဆင့္မီ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ၊ ကာကြယ္မႈ အစုစုတို႔ ရရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
ထုိ႔အျပင္ ပုဂံကို ကမၻာ့ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္အျဖစ္ ေၾကညာသည့္ေန႔မွ အစျပဳ၍ ပုဂံသို႔ လာေရာက္ေလ့လာ လည္ပတ္ၾကမည့္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ားလည္း ယခင္ကာလထက္ ပိုမိုမ်ားျပားလာမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။
ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ား ပိုမိုေရာက္ရွိလာပါက ပုဂံေဒသအတြက္ေရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း တခုလံုးပါ ပိုမိုတိုးတက္ အက်ဳိးရွိေစမွာျဖစ္သလို ကမၻာလွည့္ ခရီးသြားမ်ားေၾကာင့္လည္း ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ား မပ်က္စီး မဆံုး႐ံႈးရေလေအာင္ ဝုိင္းဝန္း ကာကြယ္ၾကရန္လည္း ပိုမိုလိုအပ္လာမည္ ျဖစ္သည္။
မသမာသူ ဝိသမေလာဘသားမ်ား ေမွာင္ခိုစီးပြားေရးေၾကာင့္ ေရွးေဟာင္း သမိုင္းဝင္ပစၥည္းမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္ဆံုး႐ံႈးသြားရမည့္ အေရးကိုလည္း ဝုိင္းဝန္းေစာင့္ၾကည့္ တားဆီးၾကဖို႔လည္း တာဝန္ပိုရွိလာၿပီ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ပ်ဴေခတ္ေဟာင္း အေမြအႏွစ္ေဒသမ်ားျဖစ္သည့္ ဟန္လင္း၊ သေရေခတၱရာႏွင့္ ဗိႆႏိုးတို႔ကိုလည္း ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ယူနက္စကိုက ကမၻာ့အေမြအႏွစ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။
အနာဂတ္တြင္လည္း ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ ေရွးေဟာင္းေစတီ ပုထိုးေတာ္မ်ားရွိရာ ေျမာက္ဦးေဒသကိုလည္း ကမၻာ့အေမြအႏွစ္စာရင္းဝင္ ျဖစ္ေစရန္ ဝုိင္းဝန္းႀကဳိးပမ္းေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။
သို႔ပါ၍ ေျမာက္ဦးေဒသရွိ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ားကိုလည္း စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ႏွင့္ သဘာဝေဘးဒဏ္တို႔ေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးမည့္ေဘးက ကာကြယ္ၾကရန္မွာလည္း ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ တာဝန္ပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရေပသည္။
