“သမီးျဖစ္ခ်င္တာက ဂီတနဲ႔ ေဆးကုတဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ အဲဒီလိုလုပ္တာေတြ ၾကားဖူးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာေနပါတယ္” လို႔ သဇင္သီရိေခတ္လို႔ ေခၚတဲ့ ေခ်ာေခ်ာက သူရဲ႕အိပ္မက္တခုကို ဖြင့္ဟေျပာဆိုလာပါတယ္။
ေခ်ာေခ်ာဟာ ၂ဝ၁၇–၂ဝ၁၈ ပညာသင္ႏွစ္မွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ႏွစ္ဘာသာနဲ႔ ေအာင္ျမင္တဲ့သူတေယာက္ပါ။ သာမန္သူေတြထက္ ခက္ခက္ခဲခဲ ပိုႀကိဳးစားရတဲ့ သူမအတြက္ ဒီဂုဏ္ထူးႏွစ္ဘာသာကလည္း ေက်နပ္အားရစရာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူမဟာ ေမြးဖြားစဥ္တုန္းက ကိုယ္လက္အဂၤါ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ေမြးဖြားလာသူပါ။ ဒါေပမယ့္ ၄ လသား အရြယ္ေလာက္မွာေတာ့ သူမရဲ႕ လက္ေမာင္း႐ိုး စတင္က်ိဳးလာပါတယ္။ အဲဒီကစၿပီး ဆက္တိုက္ဆိုသလို အ႐ိုးႂကြပ္ေရာဂါကို ခံစားလာရကာ သူမ အသက္ ၆ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္မွာေတာ့ ေျခသလံုး႐ိုးက်ိဳးခဲ့ၿပီး လမ္း မေလၽွာက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။
ဂီတနဲ႔ ေဆးကုတဲ့သူ ဆိုတာကေတာ့ ကိုယ္ တတ္ထားတဲ့ ဂီတအႏုပညာနဲ႔ စိတ္မက်န္းမာတဲ့သူေတြ၊ ခႏၶာကိုယ္ မက်န္းမာတဲ့သူေတြနဲ႔ စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့သူေတြကို စိတ္ခြန္အားျဖည့္ေပးတဲ့ စြမ္းရည္ရွိဖို႔ လိုအပ္တာမ်ဳိးပါ။
ဂီတကို အေျခခံကာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့အရာလို႔လည္း ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚ အၾကမ္းဖက္မႈ ဆန္႔က်င္ေရးေန႔၊ ႏိုင္ငံတကာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေန႔၊ ကေလးသူငယ္ အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ အခမ္းအနားေတြနဲ႔ ေလလြင့္ ကေလးငယ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ပရဟိတပြဲေတြမွာ ဝွီးခ်ဲလို႔ ေခၚတဲ့ လက္တြန္းလွည္းေပၚကေန တဆင့္ စင္ျမင့္ေပၚကို တက္ကာ ဂီတာတလက္နဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖေနတဲ့ ေခ်ာေခ်ာရဲ႕ အႏုပညာကေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစရာပါ။
“ေမြးလာတုန္းက အေကာင္းတိုင္းပါပဲ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ လူေကာင္းအတိုင္းပဲ ေမြးလာတယ္။ ၄ လသမီး အရြယ္မွာ ဘယ္ဘက္လက္ေမာင္း႐ိုး စက်ိဳးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အ႐ိုးေတြ ဆက္တိုက္က်ိဳးတယ္။ ေျခသလံုး႐ိုး က်ိဳးတာက်ေတာ့ အတန္းထဲမွာ ဆရာမက မတ္တတ္ရပ္ခိုင္းေတာ့ အားလံုး မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေထာက္လိုက္ေတာ့ က်ိဳးသြားတာ။ ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါကေန ျဖစ္လာရာကေန အ႐ိုးႂကြပ္ေရာဂါပါ ျဖစ္လာတယ္။ တခုခုနဲ႔ ထိလိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အ႐ိုးက်ိဳးတာေတြ ျဖစ္တယ္။ အခန္႔မသင့္ရင္ က်ဳိးတတ္တယ္။ အခုေတာ့ က်ိဳးတာေတြ ဘာေတြ မရိွေတာ့ပါဘူး” လို႔ ဆိုပါတယ္။
ေခ်ာေခ်ာဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေက်ာင္းက စာစီစာကံုးၿပိဳင္ပြဲ၊ ကြန္ပ်ဴတာၿပိဳင္ပြဲ၊ အက္ေဆးၿပိဳင္ပြဲေတြနဲ႔ တျခားၿပိဳင္ပြဲေတြမွာလည္း ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္နဲ႔ ဆုေတြ ရရိွခဲ့ၿပီး ၈ တန္းနဲ႔ ၁ဝ တန္းမွာလည္း အထူးခြၽန္ဆံုး ေက်ာင္းသူဆုကို ရရိွခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းပညာေရးမွာလည္း ထူးခြၽန္သလို ဝါသနာပါရာ ဂီတအႏုပညာမွာလည္း ေခသူ မဟုတ္ပါ။
သူမဟာ ၃ တန္းအရြယ္ေလာက္မွာ ဂီတာတီးတာကို စတင္သင္ၾကားခဲ့ၿပီး မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ တခုက ျပဳလုပ္တဲ့ ပရဟိတပြဲမွာ သီခ်င္းဆိုရာကေန အႏုပညာအလုပ္ေတြကို ေတာက္ေလၽွာက္လုပ္လာခဲ့ပါတယ္။
သူမ ၅ တန္း အရြယ္ေလာက္မွာေတာ့ Future Music Band ဆိုတဲ့ ဂီတအဖြဲ႔ကို တည္ေထာင္ၿပီး အဖြဲ႔နဲ႔အတူ ပရဟိတပြဲေတြမွာ ပါဝင္ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေတြနဲ႔ သီခ်င္းေတြကို ေရးစပ္ၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖရတဲ့အထိ ေအာင္ျမင္မႈ ရရိွေနခဲ့ပါၿပီ။
ေခ်ာေခ်ာမွာ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ သူမကေတာ့ အငယ္ဆံုးသမီးပါ။ အစ္ကို အႀကီးဆံုးကေတာ့ ပညာေရးကို ေထာက္ပံ့ေပးသလို အစ္ကိုအငယ္ကေတာ့ Idiots Music Band က Bass ဂီတာတီးတဲ့သူလည္း ျဖစ္တာေၾကာင့္ သူမရဲ႕ ဂီတအႏုပညာကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။
“သက္ငယ္မုဒိမ္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ပြဲေတြ အမ်ိဳးသမီးေကာ္မတီက လုပ္တဲ့ ရင္ခြင္မဲ့ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ ပဲြေတြ လမ္းေဘး ေလလြင့္ကေလးငယ္ေတြအတြက္ လႉဒါန္းတဲ့ ပြဲေတြမွာလည္း ပါဝင္ကူညီခဲ့ပါတယ္။ သမီးတို႔သာ မိဘအစံုအလင္နဲ႔ ေနရေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြက်ေတာ့ မိဘေတြ မရိွဘူး။ ခိုးကိုးရာမဲ့ၾကတယ္။ တျခားသူေတြရဲ႕ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေတြ၊ ႐ႈတ္ခ်ျခင္းေတြ ခံရၿပီးေတာ့ သူမ်ားေတြ အထင္ေသး ေျပာဆိုတာေတြကိုလည္း ခံေနရတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးေတြလည္း ၾကားေနရေတာ့ စာနာစိတ္နဲ႔ ကူညီေပးျဖစ္တာပါ။ လမ္းေဘး ကေလးငယ္ေတြကို ကူညီရင္းနဲ႔လည္း ဒီလို ပရဟိတစိတ္ေတြ ပိုၿပီးျဖစ္ေပၚလာခဲ့တာပါ”
အခုလို သူမ ဝါသနာပါရာလမ္းကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ေလၽွာက္လွမ္းႏိုင္ဖို႔ အဓိက လမ္းျပေပးသူကေတာ့ သူမရဲ႕မိခင္ အၿငိမ္းစားေက်ာင္းဆရာမ ေဒၚမဥၨဴ ျဖစ္ပါတယ္။
ေခ်ာေခ်ာရဲ႕ အေမဟာ အရင္က ကမာရြတ္ (၂) ေက်ာင္းက ေက်ာင္းဆရာမ တေယာက္ ျဖစ္ၿပီး သမီးျဖစ္သူ ေခ်ာေခ်ာရဲ႕ အ႐ိုးေရာဂါအေျခအေနေၾကာင့္ ေက်ာင္းထြက္ကာ အၿငိမ္းစားဘဝနဲ႔ သမီးကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါတယ္။
သမီးတေယာက္အတြက္ မိခင္ရဲ႕ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြကိုေတာ့ ေဒၚမဥၨဴက အခုလို ေျပာပါတယ္။
“မိဘဆိုတာ ကေလး ကိုယ္ပူၿပီး ဖ်ားရင္ေတာင္ ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္တာေလ။ က်မကေလးက အ႐ိုးေတြ က်ိဳးတယ္။ အဲဒီေရာဂါျဖစ္တာကို ၃ ႏွစ္ေလာက္မွ သိတာ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ လက္ေတြ က်ိဳးတာ ၄ လကတည္းက စက်ိဳးတယ္။ ေတာက္ေလၽွာက္ က်ဳိးေနတာ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာဝန္ႀကီး တေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့မွ ဒီေရာဂါမ်ိဳးဆိုတာ သိခဲ့တာ”
ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ကာလတေလၽွာက္လံုး က်ဴရွင္မယူဘဲ မိခင္ျဖစ္သူရဲ႕ သင္ၾကားေပးမႈ ေအာက္မွာပဲ ႀကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ေခ်ာေခ်ာရဲ႕ က်န္းမာေရးအေျခအေန တည္ၿငိမ္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ အေမျဖစ္သူဟာ အျပင္ပုဂၢလိက ေက်ာင္းတခုမွာ ဆရာမအျဖစ္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ သူမရဲ႕အေမဟာလည္း အလုပ္ကေန အနားယူလိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ အႏုပညာအလုပ္ေတြကို ေထာက္ပံ့ေပးသလို မိခင္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကို ကိုယ္တိုင္လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။
ေခ်ာေခ်ာရဲ႕မိခင္ဟာ မိခင္တေယာက္အျဖစ္လည္း ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သလို ဆရာမ တေယာက္အျဖစ္နဲ႔လည္း လမ္းျပသင္ၾကားေပးခ့ဲသူပါ။ သူမရဲ႕မိခင္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးေရးရာေကာ္မတီမွာလည္း ပါဝင္လႈပ္ရွားေနသူတေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ေခ်ာေခ်ာဟာ မူလတန္းအရြယ္မွာေတာ့ ပညာသင္ၾကားရတဲ့အခါ အခက္အခဲ မရိွခဲ့ေပမယ့္ အလယ္တန္းေရာက္တဲ့အခါ မူလတန္းေက်ာင္းကေန အထက္ေက်ာင္းကို ေျပာင္းရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ေခ်ာေခ်ာအတြက္ အခက္အခဲတခု ရိွလာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အထပ္ျမင့္တဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ေပၚေတြ တက္ဖို႔ သူမအတြက္ မလြယ္ကူလွပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေခ်ာေခ်ာရဲ႕ က်န္းမာေရးအေျခအေနနဲ႔ အဆင္ေျပမယ့္ ေက်ာင္းကို မိခင္ျဖစ္သူက ႀကိဳးစား ရွာေဖြရပါေတာ့တယ္။
ဒဂံုဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္ကို သြားေရာက္လည္ပတ္ရင္း အခုတက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ကို ေတြ႔ၿပီး ေခ်ာေခ်ာအတြက္ အဆင္ေျပမယ္လို႔ စဥ္းစားမိၿပီး မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ေက်ာင္းကေန ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ေက်ာင္းမွာ ရခဲ့တဲ့ ပညာသင္ဆုကိုေတာ့ စြန္႔လႊတ္လိုက္ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူမတို႔ ထင္ထားသလို ေက်ာင္းတက္ရတဲ့အခါ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔မႈေတာ့ မရိွခဲ့ပါဘူး။ ၅ တန္းကို စတက္ရတဲ့ႏွစ္မွာပဲ ၅ တန္းအေဆာင္ဟာ ေက်ာင္းရဲ႕ အေပၚဆံုးထပ္ကို ေရာက္ေနပါတယ္။ အစပိုင္းမွာ အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစားတက္ေပမယ့္ မိုးတြင္းေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ သူမအတြက္ ပိုအခက္ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သူမရဲ႕မိခင္ကပဲ သူမအတြက္ ေက်ာင္းက ဆရာမေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
“ဆရာမကို သြားေျပာေတာ့လည္း ကိုယ့္အျပစ္ပဲ ျဖစ္တာေပါ့။ ေက်ာင္းအပ္တုန္းက ကိုယ္က ေသေသခ်ာခ်ာ မေျပာလို႔ဆုိၿပီး။ အဲဒီတုန္းက ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးတာ။ အဲဒီေတာ့ ဆရာမေတြကို ေျပာလိုက္တယ္။ ေျမညီထပ္ ဒါမွမဟုတ္ ပထမထပ္ကို မေျပာင္းေပးရင္ ေဒါက္တာစိုင္းေမာက္ခမ္းဆီ တိုက္႐ိုက္ကို သြားေျပာမယ္ဆိုၿပီး က်မ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီေလာက္မွာ ေျပာလုိက္ေတာ့ ညေနက်ေတာ့ အေမေရ သမီးတိုိ႔ ပထမထပ္ကို ေျပာင္းရၿပီ ဆိုၿပီး ေျပာလာတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္သမီးအတြက္ ဖိုက္ခဲ့ရတာေပါ့ေနာ္။ တကယ္လည္း လိုအပ္လို႔ ေျပာတာ။ အပိုလုပ္တာလည္း မဟုတ္ဘူးေလ”
အခုလို သူမေရွ႕ကေန ကာဆီးထားတဲ့ အတားအဆီးေတြကို မားမားမတ္မတ္နဲ႔ ရပ္တည္ေျဖရွင္းေပးခဲ့တာေၾကာင့္ သူမရဲ႕ မိခင္ဟာ သူမရဲ႕ စံျပပုဂၢိဳလ္တေယာက္လို႔ ေခ်ာေခ်ာက ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
“အေမက သမီးကို အျမဲတမ္း အေနာက္ကေန လိုက္ပ့ံပိုးေပးတယ္။ အေမ လုပ္ေပးလို႔သာ သမီး ဒီလိုျဖစ္လာတာပါ။ အေမက သမီးဘဝရဲ႕ တခုလံုးပါပဲ။ ဘာနဲ႔မွ ႏိႈင္းျပလို႔ မရဘူး။ အေမ သမီးကို မုန္းသြားမွာ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။ သမီးေမေမကေတာ့ သမီး အားအက်ဆံုး အမ်ိဳးသမီးပါပဲ”
သူမရဲ႕အေမကလည္း သူမရဲ႕သမီးဟာ မသန္စြမ္းျဖစ္ေပမယ့္ ဘဝကို အ႐ံႈးမေပးဘဲ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတဲ့သူတေယာက္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ သမီးအတြက္ ဝမ္းသာပီတိ ျဖစ္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“ကိုယ့္သမီးက သူမ်ားလို သန္သန္စြမ္းစြမ္းလည္း မဟုတ္ဘူးေလ။ မသန္စြမ္းေပမယ့္လည္း သန္စြမ္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးေတြၾကားထဲမွာ ဒီလိုမ်ိဳး ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္ ေအာင္ျမင္တယ္၊ ႀကိဳးစားႏိုင္တယ္ဆိုေတာ့ အတိုင္းမသိ ဝမ္းသာမိတာေပါ့ကြယ္”လို႔ ေဒၚမဥၨဴက ေျပာပါတယ္။
အခက္အခဲေတြၾကားက ႀကိဳးစားေနရေပမယ့္လည္း တခါတေလေတာ့ ေခ်ာေခ်ာမွာလည္း စိတ္ဓာတ္က်စရာေတြ ရိွေနပါတယ္။ မသန္စြမ္းျဖစ္တဲ့ သူမကို ပတ္ဝန္းက်င္က ျမင္တဲ့ အျမင္ေတြဟာလည္း သူမအတြက္ ခက္ခဲေစခဲ့ပါတယ္။
“တခါေလေတာ့လည္း စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါဘူးေပါ့ေနာ္၊ ခရီးေတြသြားရင္လည္း ပင္ပန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဇြဲနဲ႔ လုပ္ျဖစ္တယ္။ တခါတေလက်ရင္ ကိုယ့္ကို ပြဲေတြမွာ တခါမွ မေတြ႔ဖူးတဲ့သူေတြက်ေတာ့ မထင္ၾကဘူး။ စင္ေပၚေရာက္ရင္ ဟုတ္ပါ့မလား လုပ္ေရာလုပ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုတဲ့ အထင္ေသးတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ အၿမဲတမ္း အၾကည့္ခံရတယ္။ သြားတိုင္း အဲဒီလို အၾကည့္ခံရတယ္”
ဒါေပမယ့္ မိခင္ျဖစ္သူကေတာ့ သူမအတြက္ ခြန္အားေတြ ေပးေနဆဲပါ။ သူမရဲ႕ မိခင္က သူမကို ဆံုးမေနက် စကားကေတာ့ “ေလာကမွာ မျဖစ္ဘူးဆိုတာ မလုပ္ေသးလို႔။ အလုပ္တခုကို စနစ္တက်နဲ႔ စိတ္ပါဝင္စားလုပ္ရင္ မေအာင္ျမင္ဘူးဆိုတာ မရိွဘူး” ဆိုတာပါပဲ။
အားနည္းခ်က္ေတြ ရိွေပမယ့္လည္း မိခင္ရဲ႕ တြန္းအားေပးမႈေတြေၾကာင့္ ေခ်ာေခ်ာဟာ အခုဆိုရင္ ထူးခြၽန္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲကမွ မသန္ေပမယ့္ စြမ္းတဲ့ ထူးခြၽန္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ဆိုၿပီး အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကို ခံေနရသူ တဦး ျဖစ္ေနပါၿပီ။
မသန္စြမ္း ကေလးေတြကို ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ့ မိခင္ေတြအတြက္ ေခ်ာေခ်ာရဲ႕မိခင္က အခုလို အားေပးစကား ေျပာပါတယ္။
“ကိုယ့္မွာ မသန္စြမ္းကေလးကို ပိုင္ဆိုင္ထားရတယ္ဆိုၿပီး သိမ္ငယ္ေနစရာ မလုိပါဘူး။ ကေလးတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းေတြ ရိွတယ္။ အဲဒီအရည္အခ်င္းကို အုပ္ထိန္းသူေတြအေနနဲ႔ ေသခ်ာေလ့လာၿပီး ျမႇင့္တင္ေပးပါ။ အဲဒါဆိုရင္ က်မတို႔ရဲ႕ ကေလးေတြဟာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ တာဝန္မပိုေစတဲ့ အက်ိဳးျပဳမယ့္ ကေလးေတြ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္လို႔ အားေပးခ်င္ပါတယ္”
