၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မွန္ကန္တဲ့ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ရလဒ္ေပၚထြက္ေရးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေရရွည္အနာဂတ္ခရီးလမ္းအတြက္ အင္မတန္အေရးႀကီးတယ္လို႔ အဓိကအတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာဆုိပါတယ္။
အသက္ ၇၀ ျပည့္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ လူထုကို ရုပ္သံမိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားခဲ့တာျဖစ္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ၆၈ ႏွစ္အၾကာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘယ္အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီလဲ၊ ဘယ္အေျခ အေနကို ဆက္သြားမလဲဆိုတာကို ျပည္သူလူထုရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြက ဆုံးျဖတ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က “ဒီေရြးေကာက္ပဲြကို ဘယ္လိုပုံစံနဲ႔ က်မတို႔ က်င္းပမလဲ၊ ဒီေရြးေကာက္ပဲြရဲ႕ ရလဒ္ေတြဟာ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ၊ ေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပေပးတဲ့ေနာက္မွာ က်မတို႔ႏိုင္ငံဟာ ဘယ္လို႔အေျခအေနမွာ ရွိမွာလဲဆိုတာေတြဟာ ဒီႏွစ္အတြက္ မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ႏွစ္အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္ က်မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ အဆုံးအျဖတ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး မီးရွဴးတန္ေဆာင္အျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက အသိအမွတ္ျပဳေနရာေပးခံရသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ သီတင္းပတ္ကေတာ့ ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္း တရုတ္ႏုိင္ငံကို ငါးရက္ၾကာခရီးစဥ္သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ေရာ တရုတ္သမၼတတို႔နဲ႔ပါ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခ့ဲပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာေမြးေန႔အမွတ္တရစကားကို တရား၀င္ ဗီြဒီယိုဖိုင္နဲ႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အျပည့္အစုံကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
“က်မအေပၚ ေစတနာေမတၱာထားၾကတဲ့ ပုဂိဳၢလ္မ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ျခင္းအားျဖင့္ စပါရေစ။ အသက္ ၇၀ ဆိုေတာ့ ဒီေလာကႀကီးမွာ အႏွစ္ ၇၀ နီးပါး ေနခ့ဲရၿပီေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဒီအႏွစ္ ၇၀ အတြင္းမွာ ေစတနာ ေမတၱာရဲ႕တန္ဖိုးကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိခဲ့ရပါတယ္။ က်မတို႔ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာကလည္း သိပ္လြယ္လြယ္နဲ႔ လုပ္ခဲ့ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လိုလည္း ျပည္သူေတြရဲ႕ ေမတၱာ၊ က်မတို႔ကို ေထာက္ခံသူမ်ားရဲ႕ ေစတနာဟာ က်မတို႔ရဲ႕ အင္အားျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ျငင္းလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ က်မတို႔ အခု ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒီႏိုင္ငံ ဘယ္သြားမလဲလို႔ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ က်မတို႔ျပည္သူမ်ားဟာ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ သန္႔ရွင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကုိ သြားေစခ်င္ပါတယ္။ သန္႔ရွင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ရိုးရိုးေလး ေျပာတာပါ။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လူေတြနဲ႔ လုပ္ေနရတဲ့အလုပ္ဆိုေတာ့ ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလင္းစင္လို႔ ေျပာလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သန္႔ရွင္းတဲ့ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ နံပါတ္ ၁ ကေတာ့ ျပည္သူလူထုကို မလွည့္ျဖားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမ်ဳိး။ နံပါတ္ ၂ ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အဖြဲ႔အစည္း ကုိုယ့္ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ ေအာင္ျမင္ဖို႔ လုပ္တဲ့အခါမွာ တျခားလူေတြကို ထိခိုက္နစ္နာေအာင္လို႔ မေကာင္းတဲ့နည္းေတြ၊ မမွန္ကန္တဲ့နည္းေတြ၊ မတရားတဲ့နည္းေတြနဲ႔ လုပ္တာကို ေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔ပဲ။ အဲဒီလိုလုပ္မွ က်မတို႔ သန္႔ရွင္းတဲ့ႏိုင္ငံေရး ရွိႏိုင္မွာပါ။ ဒီလိုသန္႔ရွင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးရွိမွ က်မတို႔ႏိုင္ငံဟာ ေရွ႕မွာ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး၊ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္နဲ႔ တိုးတက္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
“ဒီေတာ့ ေမြးေန႔အတြက္ ေျပာတဲ့စကားေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးစကားေတြခ်ည္းပဲလားလို႔ တခ်ဳိ႕က ေမးပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေရွာင္လို႔ မရပါဘူး။ က်မ ဒီလို ေမြးေန႔အတြက္ ေျပာရတဲ့အေျခအေနေရာက္လာတာလည္း ႏိုင္ငံေရးေၾကာင့္ ေရာက္လာတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးစကားပဲေျပာရမွာပါပဲ။
“ဒီႏိုင္ငံဟာ အခုႏွစ္ဆိုလို႔ရွိရင္ က်မရဲ႕ ၇၀ ေျမာက္ေမြးေန႔မို႔လို႔ ျဖစ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ား က်င္းပမယ့္ႏွစ္မို႔လို႔ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးတဲ့အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနပါတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပဲြမ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္ ရလဒ္ထြက္ေပၚဖို႔ ဆိုတာဟာ က်မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ အဖြဲ႔အသီးသီး ပုဂိၢဳလ္အသီးသီးက ေရြးေကာက္ပဲြမ်ားမွာ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ေအာင္ႏိုင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကပါတယ္။ ဒါလည္း သဘာ၀က်ပါတယ္။ အားလုံးက ကိုယ့္ရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္အရ ကိုယ့္ရဲ႕အဖြဲ႔အစည္း၊ ကိုယ္ေထာက္ခံတဲ့ပုဂိဳၢလ္မ်ား ႏိုင္ေအာင္လို႔ လုပ္ေပးေစခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ပုံကိုင္ပုံဟာ က်မတို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။
“ဒီေရြးေကာက္ပဲြကို ဘယ္လိုပုံစံနဲ႔ က်မတို႔ က်င္းပမလဲ၊ ဒီေရြးေကာက္ပဲြရဲ႕ ရလဒ္ေတြဟာ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ၊ ေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပေပးတဲ့ေနာက္မွာ က်မတို႔ႏိုင္ငံဟာ ဘယ္လို႔အေျခအေနမွာ ရွိမွာလဲဆိုတာေတြဟာ ဒီႏွစ္အတြက္ မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ႏွစ္အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္ က်မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ အဆုံးအျဖတ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုလို႔ရွိရင္ လူတေယာက္ရဲ႕အသက္နဲ႔၊ လူတေယာက္ရဲ႕ဘ၀နဲ႔ ႏွဳိင္းယွဥ္မယ္ဆိုရင္ က်မရဲ႕ဘ၀နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္မယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘ၀တခုဆိုတာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ျဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး။ တျဖည္းတျဖည္း တႏွစ္ၿပီးတႏွစ္ တႏွစ္ၿပီးတႏွစ္ တည္ေဆာက္လာရတာပါ။
"က်မက ကံေကာင္းေထာက္မလို႔ က်မကို ေကာင္းေကာင္းဆုံးမယ့္ မိဘ၊ ဆရာမ်ားနဲ႔ ႀကီးျပင္းခဲ့ရပါတယ္။ မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္ဖို႔၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားဖို႔ အားေပးတဲ့၊ သင္ေပးတဲ့ မိဘေတြ၊ ဆရာေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘယ္လိုပဲ၊ ဘယ္သူကပဲ သင္သင္ ကိုယ္က သင္ယူမွပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ျပင္ႏိုင္ မွာပါ။ ဒီအတိုင္းပဲ က်မတို႔ရဲ႕ ျပည္သူျပည္သားေတြကလည္း ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ဘယ္လုိပဲေျပာေျပာ၊ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြက ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ၊ ျပင္ပကမၻာက ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပင္ယူမွ ရမွာပါ။ က်မတို႔တေတြက က်မတို႔အျမင္ေတြ၊ ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ က်မတို႔ရဲ႕ ဆႏၵအိပ္မက္ေတြကိုသာ တင္ျပႏိုင္တာပါ။ ဒီဟာေတြကို တကယ္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖုိ႔ဆိုတာ ျပည္သူေတြ ပါမွျဖစ္မယ္။ အဓိကက ျပည္သူေတြပါပဲ။
"က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ အသက္ဟာဆိုရင္ က်မအသက္ထက္ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ၂ ႏွစ္ပဲ ငယ္တယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ ၃ ႏွစ္ေပါ့၊ ၂ ႏွစ္ခြဲ၊ ၃ ႏွစ္ငယ္တယ္လို႔ ဆိုပါေတာ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မက ၂ ႏွစ္ခြဲရွိပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့ တိုင္းျပည္တျပည္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ ၆၈ ႏွစ္ ရပ္တည္ခဲ့ၿပီးၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဒီတိုင္းျပည္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို သုံးသပ္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာပါၿပီ။ ဒီတိုင္းျပည္ဟာ တိုးတက္ခဲ့သလား၊ ဘယ္ေလာက္အထိ တိုးတက္ခဲ့သလဲ။ ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံမွာ ေနျခင္းအားျဖင့္ ဘ၀ေတြ ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းလာသလဲဆိုတာေတြကို က်မတို႔ စမ္းသပ္ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာပါၿပီ။ လူတေယာက္ အသက္ ၇၀ ျပည့္တဲ့အခါက်လို႔ရွိရင္ ဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္မႈ ရွိခဲ့သလဲဆိုတာကို စမ္းသပ္ၿပီးေတာ့ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္သလိုပါပဲ။
"ဒီေတာ့ က်မတို႔ႏိုင္ငံ ဘယ္အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီလဲ၊ ဘယ္အေျခအေနကို ဆက္သြားမလဲဆိုတာဟာ ဒီႏွစ္မွာ က်မတို႔ ျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ားကေနၿပီးေတာ့ ဆုံးျဖတ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေရရွည္ကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ လုပ္ၾကပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုပဲ ၾကည့္တာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ က်မတို႔လူသားေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ ကမၻာႀကီးရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုပါ ၾကည့္ဖို႔လိုပါတယ္။
"အခုေခတ္အခုအခါမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွ ထီးထီးႀကီးေနလို႔ မရပါဘူး။ ျပင္ပကမၻာႀကီးနဲ႔ ဆက္ဆံေနရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ ျပည္သူျပည္သားမ်ားဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ အေျခအေနကို ၾကည့္တဲ့အခါက်ရင္ ကမၻာ့အေျခအေန၊ ကမၻာ့ရဲ႕အျမင္၊ ကမၻာ့ရဲ႕သေဘာထားေတြကိုလည္း ထည့္သြင္းၿပီးေတာ့ စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ ၇၀၊ အသက္ ၇၀ ဆိုေတာ့ ေနာင္ က်မတို႔ ေနရတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္၊ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ ေနရတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အင္မတန္အသက္ရွည္တယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ ဒီ ေနာင္ေနႏိုင္မယ့္ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္အတြင္းမွာေတာ့ ဒီႏိုင္ငံ၊ တိုးတက္တာ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတာ၊ က်မတို႔ ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ တကယ့္ကို ကမၻာကေနၿပီးေတာ့ ေလးစားရမယ့္ တန္ဖိုးထားရမယ့္ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္တာကို က်မတို႔ ျမင္သြား ျမင္ေတြ႔သြားခ်င္ပါတယ္။
"ႏိုင္ငံေရးမွာ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဘာလိုလိုနဲ႔ က်မ ပါခဲ့တာဟာ အႏွစ္ ၃၀ ေလာက္ရွိသြားပါၿပီ။ အႏွစ္ ၃၀ ဆိုတာဟာလည္း မနည္းပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဒီအႏွစ္ ၃၀ အတြင္းမွာ အဓိက ရခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ၊ က်မတို႔ အေပၚမွာ ေမတၱာ ေစတနာထားတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြနဲ႔ မွ်ရမယ္ ဆိုလို႔ ဆိုလို႔ရွိရင္ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြက္ လုပ္ေပးေနႏိုင္တဲ့အေျခအေနရွိပါတယ္။ အေနအထားရွိပါတယ္။ ကိုယ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ နိမ့္သည္ျဖစ္ေစ၊ ျမင့္သည္ျဖစ္ေစ ဒါကေတာ့ ကမၻာ့အျမင္အရ၊ ေလာကီအျမင္အရေပါ့ေလ နိမ့္တာ၊ ျမင့္တာကို ဆိုလိုတာပါ။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ကိုယ့္မွာလည္း ေပးစရာရွိတယ္ဆိုတာကို မေမ့ေစခ်င္ပါဘူး။ ယူတာကိုပဲ ယူႏိုင္တာကိုပဲ စဥ္းစားေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ ျပည္သူလူထုဟာ ငါတို႔ ဒီေလာကႀကီးကို ဘာေပးႏိုင္လဲဆိုတာကို ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီလိုစဥ္းစားမွ ကိုယ့္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုလည္း သိမွာပါ။
"အခု က်မတို႔အားလုံးေျပာေနတာက လူ႔အခြင့္အေရး။ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ဘာျဖစ္လို႔က်မတို႔ ယုံၾကည္လဲဆိုတာ လူတိုင္းလူတုိင္းဟာ ေမြးရာပါ ဂုဏ္သိကၡာပါလာတယ္။ လူတိုင္း လူတုိင္းဟာ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတာကို ယုံၾကည္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းၾကီးဟာ ေပၚလာတာပါ။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕တန္ဖိုး၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို တကယ္ ပထမ စအသိအမွတ္ျပဳရမွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕တန္ဖိုးျမင့္ေစမယ့္ ကိစၥေတြကို အဓိကထားၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ တန္ဖိုးပါ တက္မွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ က်မကေနၿပီး ဘယ္သူကမွ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ အျပစ္ကင္းကင္းစင္စင္နဲ႔ အမွားမရွိေအာင္လို႔ လုပ္ရမယ္လို႔ က်မဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလို တကယ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ အင္မတန္မွ ခက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပဳျပင္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ အခ်ိန္မေရြး မွန္ကန္တဲ့ဘက္ကေန ရပ္တည္ေပးႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကုိယ့္ႏိုင္ငံအတြက္ ဘာမဆို၊ ဘယ္နည္းနဲ႔မဆို ဘယ္ေနရာမွမဆို လုပ္ေပးႏိုင္တာကို လုပ္ေပးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ေစတနာကို ပြားမ်ားေအာင္္လို႔ ေနႏိုင္ပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ အဲဒါက တျခားသူေတြနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ လူတိုင္းလူတုိင္း တဦးခ်င္း တဦးခ်င္းရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္၊ တဦးခ်င္းတဦးခ်င္းရဲ႕ ခံစားခ်က္၊ တဦးခ်င္းတဦးခ်င္းရဲ႕ စိတ္ထဲမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေပၚမွာထားတဲ့ ေမတၱာေစတနာေပၚမွာပဲ တည္ပါတယ္။
"ဒါေၾကာင့္ က်မအေနနဲ႔ က်မတို႔အေပၚမွာ၊ က်မအေပၚမွာေပါ့ေနာ္ အႏွစ္ ၇၀ အတြင္း ေစတနာေမတၱာထားခဲ့တဲ့ သူေတြအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေျပာရင္းနဲ႔ က်မတို႔ ျပည္သူျပည္သားမ်ားဟာ က်မတို႔ႏိုင္ငံအေပၚ၊ က်မတို႔ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုၾကီးအေပၚမွာ ေစတနာ ေမတၱာေတြ ထားၿပီးေတာ့ အားလုံး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ညီညီညြတ္ညြတ္ ဒီေလာကခရီးကို သြားႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ႀကိဳးစားေပးၾကပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံရင္းနဲ႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။”
