ေရွးရုိးစဥ္လာ ျမန္မာ မဂၤလာေဆာင္နဲ႔ ေခတ္ မဂၤလာေဆာင္တုိ႔မွာ ျခားနားတာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာတယ္။

ခုေခတ္ မဂၤလာေဆာင္မွာ အေနာက္တုိင္း၊ အေရွ႕တုိင္းဓေလ႔မ်ားစြာ ေရာသမ ေမႊထားတာေတြကုိ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ခ်ဲ႕ႏိုင္သေလာက္လည္း အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ခမ္းနားႀကီးက်ယ္ေအာင္ လုပ္ၾကတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။

မဂၤလာဧည့္ခံပဲြ မစခင္မွာ ေစ႔စပ္ေၾကာင္းလမ္းတာကုိ တခမ္းတနားလုပ္သူက လုပ္တယ္။ မဂၤလာခမ္းမေတြက လုိခ်င္တဲ့ ရက္မရေတာ့ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးက စိတ္တုိင္းက် ရက္ျမတ္မွာ လက္ထပ္ႏွင့္တာ၊ မဂၤလာဆြမ္းကပ္ႏွင့္တာလုပ္ၿပီး မဂၤလာဧည့္ခံပဲြကုိ အဆင္ေျပတဲ့ရက္ ခန္းမအားတဲ့ရက္မွာ က်င္းပတယ္။

ရုိးရာ အစဥ္အလာကေတာ႔ မဂၤလာလက္ထပ္ျခင္းကုိ ၁၀ မ်ိဳးသတ္မွတ္ထားတယ္။

၁။ ပုဆုိးတန္းတင္ထိမ္းျမားျခင္း၊

၂။ထမင္းလက္ဆုံစားထိမ္းျမားျခင္း၊

၃။ လက္စြပ္ခ်င္း လဲလွယ္ၿပီး ထိမ္းျမားျခင္း၊

၄။ အ၀တ္လဲၿပီး ထိမ္းျမားျခင္း၊

၅။လက္ျခင္းထပ္ၿပီး ထိမ္းျမားျခင္း၊

၆။ ဒါလီဖဲြ႔ၿပီး ထိမ္းျမားျခင္း၊

၇။ စုလ်ားရစ္ပတ္ ထိမ္းျမားျခင္း၊

၈။ ပန္းကုံးစြပ္ၿပီးထိမ္းျမားျခင္း၊

၉။ ေရခြက္မွာ လက္ဆုံခ်ၿပီး ထိမ္းျမားျခင္း၊

၁၀။ ဦးထိပ္ထက္မွာ ေရစင္သြန္းၿပီးထိမ္းျမားျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေက်းလက္ေဒသမွာေတာ့ သင့္ေလ်ာ္ရာေနရာမွာ မဂၤလာမ႑ာပ္ထုိးတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ မဂၤလာဥယ်ာဥ္ ျပင္ဆင္ၿပီး ဧည့္ခံတယ္။ ၿမိဳ႕ျပမွာ သတုိ႔သမီး၊ သတုိ႔သား ေနထုိင္တဲ့အိမ္ေတြက ဧည့္ပရိသတ္ကုိ ဧည့္ခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မက်ယ္၀န္းၾကေတာ့ မဂၤလာခန္းမ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းခန္းမမွာ မဂၤလာပဲြႏႊဲတာက ေခတ္ဓေလ့ ျဖစ္လာတယ္။

မဂၤလာခန္းမစင္ျမင့္ေနာက္မွာ ေနာက္ခံကန္႔လန္႔ကာ Backdrop ေပၚမွာ သတုိ႔သား သတုိ႔သမီးရဲ႕ အမည္ေတြနဲ႔ ပညာအရည္အခ်င္းေတြကုိ စာလုံးေဖာက္ၿပီး ေဖာ္ျပတယ္။

ၿမိဳ႕ျပ မဂၤလာေဆာင္ဓေလ့က သတုိ႔သားနဲ႔ အသုိင္းအ၀န္းက သတုိ႔သမီးအိမ္ကုိ ဆုိင္ကယ္ေတြ ေရွ႕ေတာ္ေျပးပါတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားတန္းနဲ႔လာၿပီး ေခၚတယ္။ သတုိ႔သမီး၊ သတုိ႔သားက ပန္းေတြနဲ႔ ဆင္ထားတဲ႔ကားမွာ ယွဥ္တဲြၿပီး အတူထုိင္ကာ မဂၤလာခန္းမကုိ သြားေရာက္ၾကတယ္။

ခန္းမကုိ ေရာက္ေတာ့ ေရွ႕ဆုံးက ပန္းႀကဲတဲ့သူေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး မဂၤလာေမာင္ႏွံကုိ ခမ္းမထဲ ေခၚလာတယ္။ မဂၤလာေမာင္မယ္ရဲ႕ေနာက္မွာ ေဆြမိ်ဳးမိတ္သဂၤဟေတြက တန္းစီၿပီး ၀င္ေရာက္လာတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ ခန္းမထဲမွာရွိတဲ႔ တီး၀ုိင္းက မဂၤလာ အခါေပးေတးသံနဲ႔ သီခ်င္းကုိ မဂၤလာ အျပည့္အ၀နဲ႔ သီဆုိက်ဴးရင့္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တတ္ႏိုင္ရင္ တတ္ႏိုင္သလုိ တီး၀ုိင္းကလည္း နာမည္ေက်ာ္ကုိ အသုံးျပဳတယ္။ မဂၤလာေတးသီေႂကြးဖုိ႔လည္း နာမည္ႀကီးအဆုိေက်ာ္ကုိ ေခၚတယ္။ မဂၤလာပန္းႀကဲဖုိ႔လည္း ေခ်ာေပ့လွေပ့ဆုိတဲ့ ထိပ္သီးေမာ္ဒယ္ေတြကုိ ငွားပါတယ္။

ေတးဂီတသံနဲ႔အတူ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးနဲ႔ ႏွစ္ဘက္ေဆြမ်ိဳးေတြကေတာ႔ ယဥ္ယဥ္ေလး အေနွးေလွ်ာက္ကာ ၀င္လာတယ္။ တီး၀ုိင္းအကုန္အက်မခံတဲ႔ မဂၤလာေဆာင္ကေတာ့ ရြာစား စိန္ကက္ဆက္ ရဲ႕ ေတးသံနဲ႔ အေနွးေလွ်ာက္ပါတယ္။

တခါတေလ အဆင္မေျပခ်င္တဲ့ အခါ မဂၤလာေတးသီခ်င္းကုိ ဖြင့္တဲ့ စီဒီခ်ပ္က မဂၤလာသံ မထြက္ဘဲ ဒုိ႔တာ၀န္အေရးသုံးပါးတုိ႔၊ ႏိုင္ငံေရးဦးတည္ခ်က္တုိ႔ အသံၿပဲႀကီးနဲ႔ ထြက္လာလုိ႔ သတုိ႔ သား၊ သတုိ႔သမီးခမ်ာ လွမ္းလက္စ ေျခလွမ္းတြန္႔သြားရတာလည္း ရွိပါတယ္။

မဂၤလာစင္ျမင့္ထက္မွာ ထုိင္စရာ ဆုိဖာခုံႀကီးေတြ ထားေလ့ရွိတယ္။ အညာမဂၤလာေဆာင္ ေတာ့ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးက ခန္းမထဲ ၀င္လာၿပီး စင္ထက္ကထုိင္ခုံမွာ အခန္႔သားထုိင္ေလ့ မရွိဘူး။ ဧည့္ပရိသတ္ကုိ လွည့္ပတ္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေလ႔ ရွိတယ္။

မဂၤလာပဲြတုိ႔အစဥ္အလာက စစခ်င္း လူသိပ္မစည္ဘူး။ မဂၤလာဧည့္ခံပဲြစလုိ႔ ၁  နာရီေလာက္ၾကာမွ ဧည့္သည္ပရိသတ္စမ်ားလာတာ။ ဧည့္ပရိသတ္ေတြ တေသာေသာ တေ၀ါေ၀ါ ၿပံဳက်ခါနီး အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ လက္ထပ္မဂၤလာအခမ္းအနား စေလ့ရွိတယ္။

မဂၤလာအခမ္းအနားမွဴး ဒါမွမဟုတ္ မဂၤလာဘိသိက္ဆရာက လက္ထပ္မဂၤလာပဲြကုိ ဦးေဆာင္တယ္။ လက္ထပ္မဂၤလာပြဲ စတင္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း မဂၤလာအခမ္းအနားမွဴးလုပ္တဲ့ သူက ႏိႈးေဆာ္တယ္။ စင္ျမင့္ထက္မွာ လက္ထပ္မဂၤလာပဲြ က်င္းပဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ ေငြဖလား၊ မဂၤလာပန္းကုံး၊ မဂၤလာလက္စြပ္စတဲ့ အရာေတြကုိ စီစဥ္ျပင္ဆင္တယ္။

အားလုံး အဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ လက္ထပ္မဂၤလာပဲြကုိ အစီအစဥ္တခုၿပီးတခု စဥ္တုိက္ ဆက္တုိက္ က်င္းပသြားပါတယ္။

ဓာတ္ပုံ - ဘုိအဖဲြ႔