လြတ္လပ္တဲ့ မႏၱေလး မဂၤလာေဆာင္
တေက်ာင္းတဂါထာ၊ တရြာ တပုဒ္ဆန္း ဆုိတာလုိပါပဲ။ မႏၱေလးက မဂၤလာဧည့္ခံပဲြဓေလ့က ရန္ကုန္နဲ႔မတူကဲြျပားျခားနားပါတယ္။
ရန္ကုန္ မဂၤလာေဆာင္ပဲြက ဧည့္ပရိသတ္စုံမွ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးက ဘိသိတ္ဆရာ ဒါမွမဟုတ္ မဂၤလာ အခမ္းအနားမွဴးရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ခန္းမထဲကုိ၀င္ေလ႔ရွိတယ္။ သူတုိ႔ေရာက္မွ ဧည့္ခံပဲြက အသက္၀င္တယ္။ ဧည့္ပရိသတ္ကုိ ဧည့္ခံတဲ့ စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကုိ အဆင္သင့္ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားေပမယ့္ ပရိသတ္အတြက္ ျမင္သာျမင္ရ မၾကင္ရေသးပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဗုိက္ဆာဆာ မစားမေသာက္ အလွထုိင္ၾကည့္ေနရတာပါ။ မဂၤလာ အခမ္းအနား စၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္မွ ပရိသတ္က စတင္သုံးေဆာင္ၾကရတာ။
ဧည့္ပရိသတ္က စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကုိ သုံးေဆာင္ေနစဥ္မွာ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးက မဂၤလာပဲြစင္ျမင့္ထက္မွာရွိေနတယ္။ စားေသာက္ေနတာ ၿပီးစီးခ်ိန္ေလာက္မွာ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီး က မိဘေတြနဲ႔အတူ မဂၤလာခန္းမ အ၀င္ေပါက္၀မွာ ေနရာယူတယ္။ ဒီအခါမွာ ဧည့္ပရိသတ္က စားေသာက္တာကုိ လက္စသတ္ၿပီး ဧည့္ခံပဲြက ထျပန္ၾကရတယ္။ ၀င္ေပါက္၀မွာ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီး နဲ႔ မိဘေတြက ခန္းမထဲက ထြက္လာတဲ့ ဧည့္ပရိသတ္ကုိ တဦးခ်င္း ႏႈတ္ဆက္တယ္။
ရန္ကုန္ မဂၤလာေဆာင္က ဧည့္ပရိသတ္ေတြဟာ တၿပိ္ဳင္တည္းစား၊ တၿပိဳင္တည္း ထျပန္ၾကရတယ္။
မႏၱေလး မဂၤလာေဆာင္ ဓေလ့က မဂၤလာ ဧည့္ခံပဲြရဲ႕ အခ်ိန္က ဘယ္ႏွနာရီက ဘယ္ႏွနာရီအထိ ဆုိၿပီးသတ္မွတ္ထားတယ္။ မဂၤလာပဲြ သြားမယ့္သူက သူဧည့္ခံမယ္ဆုိတဲ႔ အခ်ိန္ထဲက ကုိယ့္အားလပ္ခ်ိန္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ဧည့္ခံပဲြကုိ သြားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။
မဂၤလာ ခန္းမထဲမွာ သတုိ႔သား သတုိ႔သမီးက အဆင္သင့္ရွိေနၿပီး ဧည့္သည္ေတြကုိ တ၀ုိင္းၿပီီး တ၀ုိင္း လုိက္လံ ႏႈတ္ဆက္တယ္။ ကုိယ္ကေစာေစာပုိင္းအခ်ိန္မွာ အားရင္ ေစာေစာသြား၊ ကုိယ္က ေနျမင့္မွ အားရင္ ေနျမင့္မွသြား။ မဂၤလာခန္းမထဲ ၀င္သြားတာနဲ႔ အေပါက္၀မွာ ဧည့္ႀကိဳရွိတယ္။ လာတဲ့ဧည့္သည္ကုိ ခရီးဦးႀကိဳလုပ္ၿပီး သင့္ေတာ္မယ့္၀ုိင္းမွာ ေနရာခ်ေပးတယ္။ လာတဲ့ ဧည့္သည္က ပဲြစားကုန္သည္ဆုိရင္ ပဲြစားကုန္သည္ေတြရွိရာ၀ုိင္းကုိ ပုိ႔ေပးမယ္။ လာတဲ့ဧည့္သည္က ပညာေရး အ၀န္းအ၀ုိင္းကဆုိရင္ ဆရာဆရာမေတြမ်ားတဲ့၀ုိင္းကုိ ပုိ႔ေပးတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ နီးစပ္ရာ အဆင္ေျပရာ၀ုိင္းမွာ ေနရာခ်ေပးမယ္။
မဂၤလာပဲြလာသူ ၀ုိင္းမွာထုိင္မိတာနဲ႔ ဧည့္ခံေက်ြးေမြးတဲ့ စားေသာက္စရာေတြကုိ လာခ်ေပးတယ္။ ဧည့္သည္က စားရံုပါပဲ။ ရန္ကုန္မွာလုိ တၿပိဳင္တည္းစား၊ တၿပိဳင္တည္းျပန္ မဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္အားလပ္မႈေပၚတည္ၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္စားၿပီး ထျပန္လုိ႔လည္း ရတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ၀ုိင္းထဲမွာ မိတ္ေဆြခ်င္းေတြ႔လုိ႔ ေက်ာက္ခ်ထုိင္ၿပီး အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေအးေအးလူလူ စကားစျမည္ ထုိင္ေျပာလုိ႔လည္းရတယ္။
မႏၱေလး မဂၤလာဧည့္ခံပဲြက ပရိသတ္အတြက္ ပုိလြတ္လပ္တယ္။ ဧည့္သည္က အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္လာ၊ ျပန္ခ်င္တဲ႔အခ်ိန္ျပန္ႏုိင္တယ္။ အခ်ိန္မရရင္ ခဏပဲ အခ်ိန္ေပးေပမယ့္ လူမႈ ၀တၱရားေက်တယ္။
တခါတေလ ျပကၡဒိန္အရ ရက္က ရက္ျမတ္ရက္ေကာင္းျဖစ္ေနလုိ႔ ကုိယ္နဲ႔သက္ ဆုိင္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕မဂၤလာေဆာင္က တေဆာင္တည္းမဟုတ္ဘဲ တရက္တည္းမွာ ႏွစ္ေဆာင္သုံးေဆာင္၊ တၿပိဳင္တည္းျဖစ္ေနရင္လည္း မႏၱေလးမွာက မဂၤလာဧည့္ခံပဲြ တခုၿပီး တခုသြားႏုိင္တယ္။ ရန္ကုန္မွာလုိ အခ်ိန္ျပည့္ထုိင္ေနစရာ မလုိဘူး။
မႏၱေလး မဂၤလာဧည့္ခံပဲြမွာ သတုိ႔သား သတုိ႔သမီးက ဧည့္ခံရတာ ပုိၿပီး ပင္ပန္းတယ္။ ခန္းမေဆာင္ထဲမွာ တ၀ုိင္းၿပီးတ၀ုိင္း ပတ္သြားေနရတယ္။ စားပဲြ၀ုိင္းတခုမွာ ဦးျဖဴ၊ ဦးညိဳတုိ႔ကုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေနာက္တ၀ုိင္းကုိ ကူးသြားခ်ိန္မွာ ဦးညိဳတုိ႔က ထျပန္သြားတယ္။ တင္တင္တုိ႔ ယဥ္ယဥ္ တုိ႔ ေရာက္လာၿပီး ဦးညိဳတုိ႔ ထုိင္သြားတဲ့ ၀ုိင္းေနရာလြတ္မွာ ၀င္ထုိင္တယ္။ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးက သူတုိ႔ ေရာက္ၿပီးသား ၀ုိင္းမွာ လူေျပာင္းသြားၿပီမုိ႔ တေၾကာ့ျပန္လာၿပီး ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာရျပန္တယ္။ တခါတေလေတာ့ ဧည့္သည္ကုိ မေတြ႔လုိက္မိ၊ ႏႈတ္မဆက္မိဘဲ လြတ္သြားတာမိ်ဳးလည္း ရွိတယ္။ ရန္ကုန္ မဂၤလာ ဧည့္ခံပဲြ စတုိင္ကေတာ႔ ဒီလုိလြတ္သြားတာမိ်ဳး ျဖစ္ခဲတယ္။
ခန္းမထဲက စားပဲြေနရာတခုကုိ ဧည့္သည္တသုတ္ၿပီးတသုတ္ ထုိင္ႏုိင္လုိ႔ ေနရာတခုကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ထပ္ကာထပ္ကာ အသုံးျပဳႏုိင္တယ္။
လူမႈ ဓေလ့ေတြက တေက်ာင္း တဂါထာ တရြာ တပုဒ္ဆန္းပါပဲ။
