ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ခ်မွတ္ေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြမွာ ကိုယ္စားျပဳပါ၀င္မႈဟာ အလြန္အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ေခါင္းေဆာင္ ဦးကိုကုိႀကီးက ေျပာပါတယ္။
ဦးကုိကုိႀကီးကုိ ေမးျမန္းခ်က္
အစိုးရဘက္က ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ကိစၥကို ေဆြးေႏြးဖို႔ မူအားျဖင့္ သေဘာတူလိုက္တာေၾကာင့္ ဒီျဖစ္ထြန္းမႈအေပၚ ဦးကိုကုိႀကီးရဲ႕ သုံးသပ္ခ်က္ကုိ သိပါရေစ။
“အဓိကကေတာ့ ဖက္ဒရယ္ဆို တဲ့ ေ၀ါဟာရေပါ့။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစဥ္အဆက္ ၀ါဒျဖန္႔ထားတာေရာ၊ နားလည္ထားတာေရာက ဖက္ဒရယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္ ၿပိဳကဲြေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္နဲ႔ နားလည္ထားၾကတာကိုး။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစုံနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုပုံစံကိုပဲ သြားမွျဖစ္မယ္ဆိုတာကုိေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ လက္ခံလာၾကတယ္လို႔ အဲလိုပဲ က်ေနာ္နားလည္ပါတယ္။”
“သို႔ေသာ္ ဘယ္လိုပုံစံ ဖက္ဒရယ္မ်ဳိးလဲဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ေဆြးေႏြးၾကရမယ္လို႔ က်ေနာ္ေတာ့ အဲလို နားလည္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ ဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့ အသုံးအႏႈန္းကို အရင္ကလို တေစၦေျခာက္သလို ေျခာက္ေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔ လက္ခံသုံးစဲြလာတာက ဒါက တိုးတက္မႈတခုလို႔ က်ေနာ္တို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ကိစၥေပါ့။ အဲဒါက ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေပါ့။ အဲဒါကေတာ့ ဒီေ၀ါဟာရကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္က အေရးႀကီးမယ္ထင္တယ္။ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဆိုတာကို ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ဖြင့္သလဲ။ ဆိုတာ အဲဒီဟာက အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ျမင္ပါတယ္။”
မွတ္ပုံတင္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီ သုံးဆယ္ေက်ာ္ကို ဖိတ္ၾကားတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပါတီေတြက ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုထူေထာင္ေရးကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအေပၚ အျမင္ေျပာျပပါ။
“တခုက ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြဆိုတာက သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္စားျပဳမွဳပမာဏေပၚမူတည္ၿပီး ႏိုင္ငံမွာ အေရးပါတဲ့ Institutions (အဖြဲ႔အစည္းေတြ)။ ဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ကိုယ္စားျပဳတဲ့ပါတီေတြ၊ တနည္းအားျဖင့္ ေရြးေကာက္ပဲြသက္တမ္း ကာလတခုမွာ လူထုက လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ မဲေပးေရြးခ်ယ္လိုက္လို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံနဲ႔အ၀န္း ကိုယ္စားျပဳခြင့္ရသြားတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလုိ ပါတီႀကီးေတြ၊ အျခားေဒသလိုက္ပါတီေတြလည္း ရွိမယ္။ အဲဒီလို ပါတီေတြ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ႏႈိက္က ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအေပၚမွာ လက္ခံလာၾကတယ္ ဆုိတာဟာလည္း အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ လကၡဏာပါပဲ။
“ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အရင့္အရင္က ဖက္ဒရယ္ေၾကာက္တဲ့ ပါတီေတြပါ လက္ခံလာတဲ့သေဘာ။ အဲဒီေတာ့ အခုကေတာ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့ေနရာမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ကာလအထိကေတာ့ တပ္တည္ေနရာေတြ၊ တပ္ေတြရဲ႕ ေနရာခ်ထားတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပိုၿပီးေတာ့ အာရုံစိုက္ၾကတယ္လို႔ က်ေနာ္ အဲလိုပဲ နားလည္တယ္။ တကယ့္တကယ္ ႏိုင္ငံေရးအေျခခံမူေဘာင္ေတြ ေဆြးေႏြးတာ၊ ႏိုင္ငံေရးအေျဖရွာဖို႔ ေဆြးေႏြးပဲြေတြမွာကေတာ့ ကိုယ္စားျပဳမႈ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ျဖစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ ျပည့္ျပည့္၀၀ မရွိေသးတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ အခ်က္အလက္အရ အမ်ားအသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံထားတဲ့ အေရးပါတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ Key Player ေတြၾကားထဲမွာ နားလည္မႈ အရင္ဆုံးရဖို႔ လိုပါတယ္။ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲလိုအေရးပါတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အဖြဲ႔အစည္းေတြၾကားထဲမွာဆိုိရင္ ေဆြးေႏြး၊ နားလည္မႈ ပုံၾကမ္းေပၚလာၿပီဆိုတဲ့အခါမွာ ေနာက္ပိုင္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ျဖစ္ေအာင္ ထပ္ၿပီးေတာ့ ထည့္သြင္းတာေတြ၊ ေဆြးေႏြးတာေတြ အဲသလိုပဲ လုပ္ရတဲ့အစဥ္အလာလို႔ က်ေနာ္ နားလည္ပါတယ္။”
မူေဘာင္ေရးဆြဲေရးမွာ ရွစ္ပြင့္၊ ငါးပြင့္၊ ေျခာက္ပြင့္၊ သုံးပြင့္ စသျဖင့္ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာ အေကာင္းဆုံးကို လမ္းညႊန္ႏိုင္တဲ့ မူေဘာင္ျဖစ္ႏိုင္ပ့ါမလား။ ဘယ္ႏွပြင့္ေလာက္ ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ယူဆသလဲ။
“အဲဒါက က်ေနာ္တို႔ အပြင့္ေတြဆိုတာ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြပဲ။ က်ေနာ္ျမင္တာက ကိုယ္စားျပဳမႈ ျပည့္စုံဖို႔၊ အထူးသျဖင့္ မက်န္သင့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ မပါမျဖစ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ မက်န္ေအာင္လုပ္ဖို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္။ မူေဘာင္ဆိုတာကလည္း အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ Frame (မူေဘာင္) ပဲ။ အဲဒီေတာ့ Frame မွာ အေသးစိတ္ေတြ ေဆြးေႏြးေနလို႔ရွိရင္လည္း က်ေနာ္တို႔ အဲဒီမွာတင္ ေရွ႕မတက္ႏိုင္ေနမယ္။ အဲဒီေတာ့ မူေဘာင္ကို ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ ေယဘုယ်က်ၿပီးေတာ့ ျခဳံငုံမိတဲ့ အေျခခံမ်ဳိးေတြ ပါဖို႔လိုတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြ သြားတဲ့အခါက်မွ အႏုစိတ္ေပါ့၊ အေသးစိတ္ကိစၥေတြကို ဆက္ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ တဆင့္ၿပီး တဆင့္ သြားရမယ့္ကိစၥလို႔ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အပြင့္ေတြ ကိစၥေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သုံးပြင့္လို႔ ေျပာတာကလည္း သုံးပြင့္ထဲမွာ အႏုစိတ္မယ္ဆိုရင္ ထပ္ကြဲလာဦးမွာ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္က အပြင့္အေရအတြက္ ေျပာတာထက္ကို ပါသင့္ပါထိုက္တဲ့ မပါမျဖစ္ပုဂၢိဳလ္ေတြ မက်န္ဖို႔က အေရးႀကီးတယ္လို႔ က်ေနာ္က အဲဒီလိုပဲ ျမင္ပါတယ္။”
ပကတိရရွိထားတဲ့ မွတ္တိုင္ေတြအေပၚမွာ ျခဳံၿပီးေတာ့ ေျပာျပပါခင္ဗ်။
“က်ေနာ္္တို႔က အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ ေဆြးေႏြးပဲြေတြက အရင္အစိုးရအဆက္ဆက္မွာလည္းပဲ လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီေတာ့ လုပ္ၿပီးေတာ့ ဘာေၾကာင့္ အဖတ္မတင္သလဲဆိုတာ အဲဒါေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ျပန္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုတယ္။ သင္ခန္းစာယူဖို႔လိုတယ္။ ဒီတခါ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ရင္ အရင့္အရင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးေတြလိုမ်ဳိး လုပ္လိုက္၊ ပ်က္လိုက္မျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔က စနစ္တက် ဒါေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ သက္ေသေတြေပါ့။ ဂုဏ္သေရရွိ ႏွစ္ဖက္ လက္ခံႏိုင္တဲ့ သိကၡာရွိတဲ့၊ သမာသမတ္က်တဲ့ အသိသက္ေသေတြပါ တခါတည္း ခ်ည္ေႏွာင္ထားဖို႔ေပါ့။ ဒီအဆင့္ကေန ေလွ်ာ့က်မသြားေအာင္နဲ႔ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ တက္သြားေအာင္ က်ေနာ္တို႔က စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ အေျမာ္အျမင္ႀကီးႀကီးနဲ႔လုပ္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
“ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးကို ေျပာတဲ့အခါမွာ တခုနဲ႔တခု ခ်ိတ္ဆက္ေနတယ္။ သေဘာက ဒီမိုကေရစီလို႔ ေျပာရင္ ေရြးေကာက္ပြဲသက္သက္ကို ေျပာလို႔မရဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ တရားမွ်တဖို႔၊ သမာသမတ္က်ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္၊ ဒီဘက္က ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကလည္း က်ေနာ္တို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားဥစၥာဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ မွ်မွ်တတ အက်ဳိးခံစားႏိုင္ခြင့္ ဆုိတာေတြဆိုတာကိုလည္းပဲ က်ေနာ္တို႔က စီးပြားေရးရႈေထာင့္က ေနၾကည့္ဖို႔လိုတယ္။ အဲဒါေတြအားလုံးကို ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အေရးပါတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ တႏိုင္ငံလုံးအတိုင္းအတာနဲ႔ ပုံကားခ်ပ္ႀကီးတခုလုံးကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျမင္တဲ့အျမင္မ်ဳိးနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့ ေရရွည္အျမင္နဲ႔ ၀ိုင္းၿပီးေဆြးေႏြးၾကရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။”
အသံဖုိင္နားဆင္ရန္
