ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အမတ္ေတြ ရတဲ့ လစာနဲ႔ အျခားစရိတ္ေတြဟာ လုပ္ငန္းတာ၀န္နဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ မျဖစ္ဘဲ အလြန္႔ကို နည္းပါးေနတယ္လို႔ လႊတ္တာ္အခြင့္အေရး ေကာ္မတီက လႊတ္ေတာ္မွာ အစီရင္ခံပါတယ္။
ေမလ ၂၈ရက္ေန႔က က်င္းပတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမွာ အစီရင္ခံတာ ျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ေထာက္ခံေျပာဆိုၾကပါတယ္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြဟာ ၁ လ လစာ က်ပ္ ၃ သိန္း၊ ေနျပည္ေတာ္မွာ လႊတ္ေတာ္တက္စဥ္ တည္းခိုခ၊ စားစရိတ္နဲ႔ အေထြေထြ တေန႔ က်ပ္ ၁ ေသာင္း ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္ အင္ဂ်န္းယန္မဲဆႏၵနယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚဒြဲဘူက ေမလ ၂၈ ရက္ လႊတ္ေတာ္တြင္းေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပံုကို အခုလို ေျပာပါတယ္။
“ဒါလႊတ္ေတာ္ အခြင့္အေရးေကာ္မတီကသာ ဒီကိစၥေတြကို ဒီလိုေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ ေဆြးေႏြးပါလို႔ ေျပာေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ခ်ီးျမႇင့္ေငြကိုေတာ့ ထဲထဲ၀င္၀င္ ေဆြးေႏြးခဲ့တာ မေတြ႔ရပါဘူး။ မဲဆႏၵေတြ ဆင္းတဲ့အခါမွာ ခရီးစရိတ္က႑ေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါ အမွန္အကန္ ကုန္က်တဲ့ စရိတ္ကို ထည့္သြင္းေပးဖို႔ကိုပဲ အထူးျပဳေဆြးေႏြးခဲ့တာ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ ၀န္ထမ္းေတြ လခမတိုးပဲနဲ႔ က်မတို႔ တိုးတယ္ဆိုရင္လည္း မသင့္ေတာ္ဘူး ဆိုတာ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္။ က်မတို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာပါ၊ ဒီစရိတ္ေတြ တိုးတာ မတိုးတာ က်မတို႔အတြက္ အဓိက မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲတာမို႔လို႔ က်မတို႔လည္း ျပည္သူေတြနဲ႔အတူ သြားရမယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ ဒီက႑ကို က်မတို႔လည္း မဆံုးျဖတ္လိုပါဘူး။ လူထုရဲ႕ အျမင္ေတြကိုလည္း နားေထာင္ဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”
ေျမပံုၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေဖသန္းကေတာ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြရဲ႕ လစာ၊ သာမန္၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ လစာနဲ႔ အစိုးရ၀န္ၾကီးေတြရဲ႕ လစာေတြဟာ ကြာျခားခ်က္ မ်ားလြန္းတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ ၃ သိန္း ရတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သာမန္၀န္ထမ္း ေတြနဲ႔စာရင္ မ်ားသလိုေတာ့ အတိုင္းအတာရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အထက္ေအာက္ ကြာျခားမႈကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို မ်ားပါတယ္။ သာမန္ ၀န္ထမ္းေတြအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မ်ားသလို ယူဆႏိုင္သလို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြအေနနဲ႔လည္း သမၼတက အစ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးအဆင့္ ေတြနဲ႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ ကြာသြားတယ္ ခင္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြဆိုတာက ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ၃ သိန္းေလာက္ဆိုတာ ေဒၚလာ ၃၀၀ ေလာက္ပဲရွိတဲ့ ကိစၥက ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းနဲ႔ဆိုရင္ ဘယ္လိုမွ မကိုက္ညီပါဘူး။ လက္ေတြ႔ နယ္ပယ္မွာက်ျပန္ေတာ့လည္း လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက နယ္ေတြကို ဆင္းတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္စရိတ္နဲ႔ ကိုယ္ ဆင္းရတာခင္ဗ်။ ကိုယ့္စရိတ္နဲ႔ကိုယ္ ဆင္းရတယ္၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသံေတြကို နားေထာင္ရတယ္။ သူတို႔ ေကၽြးတာ ေမြးတာကအစ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ တဦးဆိုေတာ့ နည္းနည္း၀ိုင္းၿပီးေတာ့ စိုက္ခံေပးရတာေပါ့။ ေနာက္ ဖုန္းကတ္ေတြေကာ စာစီစာရိုက္ ကအစ အမ်ားႀကီးပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ကလည္း လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဆိုေတာ့ အလွဴကအစ မဂၤလာေဆာင္ကအစ ဖိတ္တဲ့အခါမွာ အရင္တုန္းက သာမန္ပုဂၢိဳလ္ဆိုေတာ့ ၂ ေထာင္ ၃ ေထာင္ေလာက္နဲ႔ရတယ္၊ အခုဆိုရင္ ၁ ေသာင္းေလာက္က အနည္းဆံုး။ အဲဒီလိုမ်ဳိးေပါ့ဗ်ာ က်ားႀကီးရင္ ေျခရာႀကီးတာမ်ဳိး အဘက္ဘက္က ကုန္က်စရိတ္ေတြ တကယ္မ်ားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြလည္း ၿခဳိးၿခိဳးျခံျခံနဲ႔ပဲ သံုးေနရတဲ့ အေနအထား မ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ တကယ္လို႔ လစာေတြ ေခ်းေငြေတြ တိုးေပးမယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးေတာ့ နယ္ေတြကို ဆင္းရာမွာလည္း အဆင္ေျပမယ္၊ ပိုၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မယ္ေပါ့။ အဲဒီလို အတိုင္းအတာမ်ဳိးေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔က ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္း အေနနဲ႔ေရာ ကိုယ့္ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြကို ခ်ိန္ထိုးလိုက္ရင္ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဒီထက္ ပိုၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီထက္ပိုၿပီး တိုးဖို႔လိုမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။”
ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ျမန္မာရဲ႕ ဥကၠ႒ ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသုေ၀ကို ပါလီမန္ေခတ္အမတ္ေတြလစာနဲ႔ ခံစားခြင့္ေတြအေၾကာင္းေမးျမန္းရာမွာ အခုလုိ ေျပာပါတယ္။
“ဟုိတုန္းက လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြဟာ လစာ ၃၀၀ ပဲရတယ္။ ေန႔တြက္ရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ တေန႔ကုိ ၂၅ က်ပ္ရတယ္။ အဲတုန္းက ဒု၀န္ႀကီးက ၈၀၀ ပဲ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ လုံေလာက္တယ္၊ ျပႆ နာ မျဖစ္ဘူး။ ေရႊ ၁ က်ပ္သားကုိ ၁၀၀ မရွိေသးဘူး။ ေရႊ ၃ က်ပ္သားေလာက္ ရမွာေပါ့။ အဲဒီေခတ္တုန္းက အနိမ့္ဆုံးက ၇၅ က်ပ္ရတယ္။ အထက္တန္းစာေရးေတာင္မွ ၁၁၀ ပဲရတယ္။ အဲဒီကာလတုန္းက မိသားစုေတြ လုံေလာက္တယ္။”
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ လူမႈတရားမွ်တမႈ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာ ေသာင္းထြန္း ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး အခုလို သံုးသပ္ ေဆြးေႏြးပါတယ္။
“အထူးသျဖင့္ လုပ္ငန္းေတြကုိ အေထာက္အကူျပဳဖုိ႔ ၀န္ထမ္းေတြ ခန္႔အပ္ေပးထားတာေပါ့။ အေမရိကားမွာဆုိရင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္တေယာက္ဆုိရင္ ၀ါရွင္တန္မွာလည္း ကြန္ဂရက္အေဆာက္အဦမွာ သူ႔အတြက္ ရုံးခန္းရွိတယ္။ အနည္းဆုံံး ၀ါရွင္တန္က ရုံးမွာ တကယ္ဥပေဒေရးအရ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ေတြအပါအ၀င္ စာေရးစာခ်ီနဲ႔ ရုံး၀န္ထမ္းက ၁ ဒါဇင္ေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒါအျပင္ မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာလည္း မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူနဲ႔ ဆက္သြယ္လုပ္ဖုိ႔ ရုံးတရုံးနဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြ ရွိတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕လခကုိ ႏုိင္ငံေတာ္ကပဲ ေပးအပ္ပါတယ္။ ဒီအဆင့္ထိက ခ်က္ခ်င္း မလုိေသးေပမယ့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြအေနနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာ ဥပေဒျပဳစုတဲ့ေနရာမွာ လိုအပ္တဲ့အေထာက္အကူေပးႏုိင္ဖုိ႔ ေရးရာေကာ္မတီမွာ ၀န္ထမ္းေတြ ခန္႔ထားသင့္သလုိ ေနထုိင္တဲ့ေနရာမွာလည္း အင္တာနက္ၾကည့္တာကအစ၊ ဖတ္ရႈေလ့လာစရာ လုိင္ဘရီကအစ အလြယ္တကူရႏုိင္ေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာေတြ အသုံးျပဳႏုိင္ဖုိ႔ ပုိၿပီး အေထာက္အကူျပဳတဲ့ပစၥည္းေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြ ထားေပးဖုိ႔ လုိမယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ တေယာက္ခ်င္း ထားမေပးႏုိင္ရင္ေတာင္ ေကာ္မတီလုိက္ျဖစ္ေစ၊ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြေနတဲ့ တည္းခုိခန္းေတြမွာပဲ ျဖစ္ေစ အမ်ားအသုံးျပဳႏုိင္တဲ့ အင္တာနက္၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ပရင္တာ စတဲ့ကိရိယာေတြ ပံ့ပုိးေပးသင့္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။”
ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္မွာ အမတ္ေပါင္း ၆၀၀ ေလာက္ရွိၿပီး ဒီထဲ တပ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဖယ္လိုက္ရင္ အမတ္ေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္ ရွိေနပါတယ္။
