ဆရာနဲ့ ဆရာမေတြ ဘ၀တိုးတက္ျမင့္မားဖို့အတြက္ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ဒီထက္ပိုေပးဖို့ လိုတယ္လို့ အမ်ိုးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္ရဲ့ ပညာေရးကြန္ရက္တာ၀န္ခံ ေဒါက္တာသိန္းလြင္က ေျပာပါတယ္။
ေအာက္တိုဘာ ၅ ရက္မွာ က်ေရာက္တဲ့ ကမၻာ့ဆရာမ်ားေန့မွာ ျမန္မာျပည္က ဆရာနဲ့ ဆရာမေတြ လိုအပ္ခ်က္အတြက္ ေမးျမန္းတဲ့အေပၚ သူက ခုလို ေျပာလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္က ဆရာေတြရဲ့ လက္ေတြ့ သင္ၾကားမႈအပုိင္းေပၚမွာ ေဆြးေနြးေပးပါ။
“လက္႐ွိ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ့ သင္ၾကားမႈက လက္႐ွိအစုိးရရဲ့ စနစ္အတုိင္းပဲ သြားေနေတာ့ ဆရာေတြမွာ လြတ္လပ္ခြင့္မ႐ွိဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြ အရည္အခ်င္းျမင့္ေအာင္ ဆရာေတြမွာ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္႐ြက္နုိင္တဲ့ အခြင့္အလမ္း မ႐ွိဘူး။ အစုိးရျပ႒ာန္းထားတဲ့ စာအုပ္ကုိ အလြတ္ရေအာင္ သင္တဲ့အဆင့္ပဲ ႐ွိတယ္။ ျပီးေတာ့ အစုိးရ ျပ႒ာန္းတဲ့စာအုပ္ကုိ ေျဖရတဲ့ စနစ္မ်ဳိးျဖစ္ေတာ့ ဆရာေတြက ကုိယ္စြမ္း႐ွိသေလာက္၊ ဥာဏ္စြမ္း႐ွိသေလာက္ ကေလးေတြ တုိးတက္ေအာင္ သင့္ဖုိ့ အခြင့္အလမ္းမ႐ွိဘူး။ အစုိးရသတ္မွတ္တဲ့စာအုပ္ကုိပဲ ေျဖဖုိ့ ေလ့က်င့္ေပးတာ ျဖစ္ေနေတာ့ ဆရာေတြရဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္လုိတယ္။ ကေလးေတြရဲ့ ဖြံ့ျဖိုးမႈကုိ ဆရာေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္နုိင္တဲ့ အခြင့္အေရး လုိအပ္ပါတယ္။”
ဘယ္လုိ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ဳိးလဲ၊ ဥပမာ ေျပာျပေပးပါ။
“ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ပညာေရးတုိးတက္မႈကုိ သူတုိ့ အာ႐ုံစုိက္နုိင္တဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ဳိး။ အခုျဖစ္ေနတာက လက္႐ွိဆရာေတြက အစုိးရရဲ့ အလုပ္ကုိ တာ၀န္ခံေနရတယ္။ လုံျခံုေရး ေစာင့္ေပးရတယ္၊ မဲ႐ုံမွာ ေစာင့္ေပးရတယ္၊ တကၠသုိလ္ေတြမွာဆုိရင္ ေက်ာင္းသားေတြ စာကပ္မလား၊ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာဆုိရင္ ေက်ာင္းသားေတြ စာကပ္မလားေစာင့္ေနရတယ္။ ဆရာေတြရဲ့ အလုပ္က အစုိးရရဲ့ လုပ္ျခံုေရးမွာ လုပ္ေပးေနရတယ္။ ကေလးေတြ ပညာေရးဖြံ့ျဖိုးဖုိ့ ဆရာေတြက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကုိယ္စြမ္း႐ွိသေလာက္ လုပ္နုိင္တဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္လုိတယ္။ ပညာေရးဖြံ့ျဖိုးေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆုိတာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထုတ္ေျပာနုိင္တဲ့အခြင့္အလမ္းေတြ လုိတယ္။”
လက္႐ွိျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာပုိင္းလည္း နည္းနည္းေဆြးေနြးေပးပါ။
“လက္႐ွိမွာေတာ့ နုိင္ငံေရးအစဥ္အလာအရ ဆရာေတြကုိ မိဘနဲ့ တတန္းတည္း ထားတယ္။ အနေနၱာ အနနၱ ငါးပါးဆုိျပီး။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ့မွာ မ႐ွိေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဆရာေတြက လစာနည္းတယ္။ သူတုိ့လစာနဲ့ မေလာက္ေတာ့ တျခားနည္းလမ္းနဲ့ ေငြ႐ွာရတယ္၊ က်ဴ႐ွင္ျပရတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ဆရာေတြရဲ့ တန္ဖုိးက ေလ်ာ့က်လာတယ္။ လက္႐ွိ ဒီေန့ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာေတြက သူတုိ့အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းနဲ့ ရပ္တည္နုိင္တဲ့ ပံ့ပုိးမႈမ်ဳိး မ႐ွိတဲ့အတြက္ ဆရာေတြရဲဲ့ အဆင့္အတန္းက နိမ့္က်လာတာ ေတြ့တယ္။ အဲအတြက္ ဆရာေတြရဲ့ အဆင့္အတန္းကုိ ျပန္ျမွင့္ဖုိ့လုိမယ္။ ဆရာေတြ အရည္အခ်င္းျမွင့္ဖုိ့အတြက္ သင္တန္းေတြ လုိတယ္။ ဆရာေတြကုိ လုံေလာက္တဲ့လစာေတြ ေထာက္ပံ့ဖုိ့လုိတယ္။ ဆရာေတြရဲ့ အဆင့္အတန္းလည္း ျပန္ျမွင့္ဖုိ့လုိတယ္။ ဆရာေတြဟာ ကေလးေတြရဲ့ ပညာေရးကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ဖန္တီးနုိင္ခြင့္ ႐ွိမယ္ဆုိရင္ ဆရာလုပ္ရတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာလည္း ႐ွိတယ္၊ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ပညာေကာင္းေကာင္း ရမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ့ ပညာေရးက ျပန္ျပီး တုိးတက္လာမယ္လုိ့ ယုံၾကည္တယ္။”
အစုိးရကလည္း ဆရာဆရာမမ်ား မြမ္းမံသင္တန္းဆုိျပီးလုပ္ေနတာ႐ွိတယ္။ အဲဒါေတြက ဘာေတြ လြဲေခ်ာ္ေနလုိ့ အခုလုိ ျဖစ္ေနတာလဲ။
“လြဲေခ်ာ္တာက ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ ေဖာင္ၾကီးမွာ ေခၚျပီး စစ္သင္တန္းတက္ခုိင္းတယ္။ အဲဒါေတြက လြဲေခ်ာ္တာေပါ့။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက သင္ၾကားနည္းစနစ္ေတြ ေလ့လာဖုိ့ လုိတယ္။ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ပညာေတြ နားလည္ဖုိ့ လုိတယ္။ ပညာရပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ေလ့လာမႈမ်ဳိး႐ွိိတဲ့ သင္တန္းေတြ လုိအပ္တယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အမိန့္နာခံတဲ့ သင္တန္းေတြ မလုပ္ရဘူး။”
အစုိးရသက္တမ္း တ၀က္က်ဳိးျပီ။ ဆရာေတြရဲ့ ဘ၀တုိးတက္မႈမ႐ွိေသးဘူးဆုိေတာ့ က်န္တဲ့ သက္တမ္းတ၀က္မွာေရာ ဘာေတြျဖစ္လာနုိင္လဲ။
“လာမယ့္ ေနာက္သက္တမ္းမွာ ပညာေရးဌာနရဲ့ ျပင္ဆင္မႈအရေတာ့ ဆရာေတြရဲ့ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈဆုိင္ရာ ျမွင့္တင္မႈမွာ မေတြ့ရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လာမယ့္သက္တမ္းမွာလည္း ဆရာေတြဟာ ထူးထူးျခားျခား ျမင့္တက္လာမယ့္ အရိပ္လကၡဏာ မေတြ့ေသးဘူး။ အဲအတြက္ ဆရာေတြရဲ့ အရည္အခ်င္းျမွင့္ဖုိ့၊ ဆရာေတြ လုံေလာက္တဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေပးဖုိ့ က်ေနာ္တုိ့ အၾကံေပးထားပါတယ္။”
