ေ႐ြးေကာက္ပြဲ အနိုင္ရပါတီကို အာဏာလြဲေျပာင္းေပးဖို့ ေတာင္းဆိုတဲ့ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက လူ့ဂုဏ္သိကၡာ ညွိုးနြမ္းေစေအာင္ ဖိနွိပ္ ရက္စက္ခဲ့ပုံေတြကို အက်ဥ္းသားေတြက အမ်ားျပည္သူသိေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆို လိုက္ၾကပါတယ္။
“လက္မေ႐ြး၊ ေျခေထာက္မေ႐ြး၊ ေက်ာမေ႐ြး၊ ေခါင္းမေ႐ြးတီးတာ။ ကံက ဆိုးခ်င္ေတာ့ တေယာက္က ေက်ာကို တြန္းတယ္၊ တေယာက္က ဖင္ကို ေဆာင့္ကန္တယ္။ မ်က္လံုးက စည္းထားတယ္ဆိုေတာ့ နံရံနဲ့ ေခါင္းနဲ့ သြားတိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ေမ့သြားတာပဲ။ ”
အဲဒီတုန္းက နွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းမႈေတြကို ခံခဲ့ၾကရတဲ့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြဟာ ဒီကေန့ ရန္ကုန္ မဂၤလာေတာင္ညြန့္ျမို့နယ္က ေ႐ြေတာင္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ စုေ၀းျပီး အမ်ားသူငါ သိ႐ွိေအာင္ ၂၃ နွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားက်င္းပျပီး လူသိ႐ွင္ၾကား ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆို ခဲ့ၾကတာပါ။
၁၉၉၀ ျပည့္နွစ္မွာ တပ္မေတာ္ကၾကီးမႉးက်င္းပတဲ့ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီ အေထြေထြ ေ႐ြးေကာက္ပဲြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္က အျပတ္အသတ္ အနိုင္ရခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အာဏာလြဲေျပာင္းမေပးတဲ့အျပင္ ပါတီကို ဖိနွိပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေလးလခန့္ အၾကာမွာ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းက နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြက ဒီမိုကေရစီရ႐ွိေရး၊ အက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ အာဏာအျမန္ဆုံး လြွႊဲေျပာင္းေပးေရးစတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ ေအာ္ဟစ္ ေတာင္းဆုိတဲ့အေပၚ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက ဖိနွိပ္ခဲ့တာပါ။
ဒီေတာင္းဆိုခ်က္ကို တိုင္ေပးတဲ့ ေသဒဏ္က်နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ကိုသက္တင္ဟာ အဲဒီတုန္းက သံေျခက်င္းခတ္ခံထားရျပီး သူ့ရဲ့ေနာက္ေစ့ကို ရိုက္တဲ့အတြက္ ဘယ္ဘက္လက္နဲ့ ခံတဲ့အခါ သူ့ဘယ္ဘက္လက္ေတြ ဒဏ္ရာျပင္းထန္ခဲ့ျပီး အခုအခါ လက္ေတြ ေကာက္ေကြးေနပါတယ္။
သူ့ေနာက္ေစ့ကို ရိုက္ျပီး မိန္းမလို ထူးမွ အရိုက္ရပ္တယ္လို့ သူက ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပပါတယ္။
“သက္တင္လို့ ဆိုလို့႐ွိရင္ ဗ်ားလို့ထူးလို့႐ွိရင္ မၾကိုက္ဘူး။ ျပီးလို့႐ွိရင္ ေၾကာက္ပါျပီလို့ ေအာ္ရတယ္။ အဲဒါမရဘူး၊ သက္တင္လို့ ေခၚလို့႐ွိရင္ ႐ွင္လို့ ထူးရတယ္။ ေနာက္က်ေနာ္ကို မသက္တင္လို့ ေခၚတာ ႐ွင္လို့ထူးရတယ္။ နွစ္ဆင့္ ထူးေပးရတယ္။ ႐ွင္ရယ္၊ ႐ွင့္လို့ထူးရတယ္။ အဲဒါမွ အရိုက္ရပ္တယ္။”
တကယ္ေတာ့ ဒီေ႐ြးေကာက္ပဲြမတိုင္ခင္တုန္းက စစ္ေကာင္စီရဲ့အၾကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး ေစာေမာင္က မဲအမ်ားစုရတဲ့ ပါတီက အစိုးရဖြဲ့ဖို့ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ့ သူ့အေနနဲ့ ျငင္းဆန္စရာမ႐ွိေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခဲ့ေပမယ့္ ၁၉၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲအျပီးမွာေတာ့ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲဖို့သာျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။
ဒီဖိနွိပ္မႈနဲ့ ပတ္သက္လို့ ေသဒဏ္က်အက်ဥ္းသား ကိုျမင့္စိန္ကလည္း ေထာင္ အာဏာပိုင္ေတြက သူတုိ့ေတြကို ရိုက္နွက္ညွဥ္းပန္း႐ုံမကဘဲ နာမည္ေခၚတဲ့အခါ အမ်ဳိးသမီးေတြ ထူးသလို ႐ွင္ ထူးခိုင္းခဲ့တဲ့အထိ နွိပ္ကြက္ခဲ့ၾကတယ္လို့ ေျပာျပပါတယ္။
“ဆနၵခံ မနက္မိုးလင္း ၆ နာရီထိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ အင္းစိန္အုပ္ရိုးပတ္လည္ကေနျပီးေတာ့ အသံခ်ဲ့စက္ေတြ ဖြင့္ထားျပီးေတာ့ တခန္းစီ၊ တခန္းစီထုတ္တယ္။ ေခါင္းစြပ္ျပီးေတာ့ က်ေနာ္တို့ကို ထုတ္ျပီးရိုက္တယ္။ မနက္ ၆ နာရီရိုက္တာ ည ၇ နာရီထိုးတဲ့အထိ က်ေနာ္တို့ကိုရိုက္တယ္။ ထမင္းမေကၽြး၊ ေရမတုိက္ပဲနဲ့ တပ္ၾကပ္ကေနျပီးေတာ့ ပုဆိုးကို ထမိန္လို၀တ္ခိုင္းျပီးေတာ့ ႐ွင္ ထူးခိုင္းပါတယ္။ နာမည္ေမးရင္ မင္းနာမည္ဘယ္သူလဲ။ က်ေနာ္ ျမင့္စိန္ ပါလို့ ေျပာလို့မရပါဘူး။ က်မ နာမည္ မျမင့္စိန္ပါလို့ က်ေနာ္တို့ ေျပာခဲ့ရပါတယ္။ ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခၚလို့႐ွိရင္ ႐ွင္၊ ႐ွင့္ ဆိုျပီးေတာ့ မယားငယ္အသံဆိုျပီးေတာ့ က်ေနာ္အဲလိုနဲ့ က်ေနာ္တို့ကို ေခၚခိုင္းပါတယ္။”
အင္းစိ္န္ေထာင္တြင္း အဲဒီေတာင္းဆုိဆနၵျပပဲြမွာ ထင္႐ွားတဲ့နိုင္ငံေရးသမားေတြအျဖစ္ ဦးကိုယုဈ၊ ဦးေအာင္နိုင္၊ ဦးေသာ္က၊ ဦးမိုးသူတို့လည္း ႐ွိေနျပီး သူတို့ကိုလည္း ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္း ျခိမ္းေျခာက္ခံခဲ့ၾကရတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၃ နွစ္က အင္းစိန္ေထာင္တြင္း နွိပ္ကြပ္မႈမွာ စာဥသီခ်င္းဖြင့္ျပီး ရိုက္နွက္လို့ စာဥစစ္ဆင္ေရးနဲ့ အေခ်မႈန္းခံရတဲ့ေန့လို့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြက ၀ိျဂိုဟ္ျပု ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
[album: http://burmese.dvb.no/wp-content/plugins/dm-albums/dm-albums.php?currdir=/wp-content/uploads/dm-albums/Political Prisoner/]
