စာေရးဆရာ မင္းလူ အသက္ ၆၀ နွစ္ဟာ ဩဂုတ္လ ၁၄ ရက္ညပိုင္းက ရန္ကုန္ျမို့မွာ ကင္ဆာေရာဂါနဲ့ ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။
ဆရာမင္းလူဟာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ ေရာဂါဒဏ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မခံစားရဘဲ သက္ေသာင့္သက္သာနဲ့ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တာလို့ သမီးျဖစ္သူ ယုယက ေျပာပါတယ္။
“၁၄ ရက္ေန့ ည ၁၁ နာရီခြဲ ဆံုးတာေတာ့ ကင္ဆာပဲေပါ့ေနာ္။ အစကတည္းက ျဖစ္ေနတာဆုိေတာ့ ေဆး႐ုံတင္ထားတာ၊ ဒါေပမယ့္ သက္သက္သာသာပါပဲ။ ေတာက္ေလွ်ာက္ သူက အဲဒီလိုမ်ဳိး ကင္ဆာရဲ့လကၡဏာေတြ ဘာေတြ မျပဘူး။ နည္းနည္း ဦးေနွာက္ကိုထိသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒါေၾကာင့္မို့ နည္းနည္းေလးျဖစ္တာပဲ ႐ွိတယ္။ ဦးေနွာက္ကုိ နည္းနည္းထိသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ အိပ္ခ်င္တယ္၊ ခဏခဏအိပ္ခ်င္တယ္ အဲဒီေလာက္ပဲ။ နာတာ၊ က်ဥ္တာ၊ ကိုက္တာ၊ ကုိက္ခဲလုိ့ အာ္ဟစ္တာ ဘာမွ မ႐ွိဘူး။ စျဖစ္ကတည္းက သူဘာသာသူေတာင္မွ ေဆးေတာင္ မသြင္းရင္ ေကာင္းမယ္တဲ့၊ ငါဘာမွမျဖစ္ဘူး အဲဒီလိုမ်ဳိးေတာင္ ေျပာတယ္ သူက။ သူ့မွာ ဘာမွ လကၡဏာ မျပဘူး။ ဦးေနွာက္ကို အၾကိတ္က ေရာက္သြားတဲ့အခါ၊ ျပန့္သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ခဏခဏသူအိပ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေနာ္ အဲဒီေလာက္ပဲ ျဖစ္တာ။ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္၊ ညာဘက္လက္နဲ့ ေျခေထာက္ေတြ နည္းနည္း ေလျဖတ္တဲ့လူလို ျဖစ္တာေပါ့ေနာ္ အဲဒါပဲ။ က်န္တာ နာတာ၊ က်ဥ္တာ၊ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။ ဆံုးတဲ့ အခါတုန္းကလည္း သူဘာသာသူ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္းနဲ့ ေမာတယ္ တခ်က္ေျပာျပီးေတာ့ အသက္ထြက္သြားတယ္၊ ဆံုသြားတယ္ေပါ့။”
စာေရးဆရာမင္းလူဟာ ၁၉၇၆ ခုနွစ္ကတည္းက စာေပေရးသားျပီး စာေပေလာကထဲ ေရာက္ခဲ့တာပါ။ သဘာ၀က်က် ရီရတဲ့ ၀တၳုတြ အေျမာက္အျမား ေရးသားခဲ့သလို ဘ၀သ႐ုပ္ေဖာ္စာေပေတြလည္း ေရးသားခဲ့ပါတယ္။
စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ကေတာ့ မင္းလူဟာ ျပည္သူ့စာေရးဆရာလို့ ေျပာပါတယ္။
“ဘ၀သ႐ုပ္ေဖာ္လိုလို ရင္ထဲက ခံစားမႈေတြေပါ့ေနာ္၊ ေမတၱာတရားလည္း သူ့မွာ ျပည္သူေတြရဲ့ ခါးသီးတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြကိုလည္း သူခံစားနုိင္တယ္။ အျမဲတမ္းသူ ခါးသီးမႈေတြကုိ ရယ္စရာ ေမာစရာေတြ လုပ္ပစ္ျပီးေတာ့ ဒဏ္ရာေတြ သက္သာေအာင္ ေစတနာထားနုိင္တယ္ေပါ့။ သူကိုယ္တုိင္လည္းပဲ သူအျမဲတမ္း ႐ႈျမင္ေလ့႐ွိတယ္။”
စာေရးဆရာ ခ်စ္ဦးညိုကေတာ့ မင္းလူရဲ့ ဟာသေတြေနာက္ကြယ္မွာ ေလာကလူ့သဘာ၀ေတြ ပါတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။
“စာေရးဆရာ မင္းလူဟာ ေလာကၾကီးကုိ ေလွာင္တဲ့ဟာသေတြနဲ့ ၾကည့္ျပီးေတာ့ ဒါေပမယ့္ သူရဲ့ ဟာသေနာက္ကြယ္မွာ ေလးနက္တဲ့ လူ့သဘာ၀၊ ေလာက သဘာ၀ေတြ ပါတယ္၊ သာမန္ အေျပာင္အပ်က္မဟုတ္ဘူး၊ အဲဒါကို ဘယ္ကေန စသိလာသလဲဆိုေတာ့ သူတို့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဘ၀တုန္းက ေပါင္းျပီး ထုတ္ၾကတဲ့ ပန္းေက်ာင္း၊ အခ်စ္လားေဟ့ ၀င္ခဲ့ေလကြယ္ ကဗ်ာေတြကေန စျပီးသိရတယ္။ သူရဲ့ ဟာသေတြဟာ အျမဲတမ္း ေခတ္မီေနတယ္၊ စကားလံုး အသံုးအနႈန္း၊ အေတြးအေခၚအရေရာ ဟာသအေနနဲ့ မင္းလူကုိ အဲဒီလိုျမင္ပါတယ္။ ဟိုတုန္းက စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ အတူသြားတုန္းကလည္း သူဟာနိုင္ငံေရး အနွစ္သာရ ပါတဲ့ ဟာသေလးေတြ ေျပာတတ္တယ္။ ဥပမာဆိုရင္ သူ့ေခါင္းစဥ္က ‘က်ေနာ္မေျပာခ်င္ဘူး’ တဲ့။ အဲဒီေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ သူက ကေမာက္ကမျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ အဲဒါ န၀တ လက္ထက္ေပါ့။ ကေမာက္ကမျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကုိ ေျပာရင္းနဲ့ တခု ေျပာျပီးတုိင္း ဒါေၾကာင့္ ေျပာသားပဲ က်ေနာ္မေျပာခ်င္ပါဘူးလို့။ ေနာက္တခုေျပာလိုက္၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ မေျပာခ်င္ပါဘူး လို့ ဆိုျပီးေတာ့ သူ့မွာ အမ်ားနဲ့ မတူတဲ့ ဟာသ႐ႈေထာင့္႐ွိတယ္။”
မင္းလူဟာ ၀တၳု၊ ကဗ်ာ၊ အက္ေဆး၊ သေရာ္စာ၊ စာေပ႐ုပ္ပံုလြွႊာ၊ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ညြွႊန္း စံုေအာင္ေရးသားနိုင္သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
၀တၳု၊ ကဗ်ာ၊ အက္ေဆး စတဲ့ လံုးခ်င္းစာအုပ္ ၇၀ ေက်ာ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ျပီး၊ မဂၢဇင္းေတြမွာ ၀တၳုတို၊ ၀တၳု႐ွည္ေတြကုိလည္း ပုဒ္ေရ ရာနဲ့ခ်ီ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။
သူ့၀တၱု အေတာ္မ်ားမ်ားကို ႐ုပ္႐ွင္ရိုက္ကူးခဲ့ရာမွာလည္း အဲ့ဒီ႐ုပ္႐ွင္ေတြ အကယ္ဒမီ အမ်ားအျပားရျပီး ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။
စာေရးဆရာ႐ုပ္႐ွင္ဒါရိုက္တာ သာဓုမ်ိုးဆက္ သဘာ၀အုပ္စု၀င္ မင္းလူဟာ ေမြးခ်င္း ၄ ေယာက္ထဲ အငယ္ဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ အမည္ရင္းက ဦးဥာဏ္ေပၚ ျဖစ္ျပီး သူ့အစ္ကိုေတြျဖစ္တဲ့ ေမာင္၀ဏၰနဲ့ သုေမာင္တို့ဟာလည္း ကြယ္လြန္ခ်ိန္အထိ စာေရးသြားၾကတဲ့ စာေရးဆရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးဆရာ ခ်စ္ဦးညိုက သူတို့ ၃ ေယာက္ရဲ့ စာေတြကို အခုလို သံုးသပ္ပါတယ္။
“မင္းလူက ဘာထူးျခားလဲဆိုေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ့ ဒီဟာသဥာဏ္ေပါ။ အဲဒါေလးလည္း သူေျပာတတ္တယ္။ ေနာက္ ေလွာင္တယ္၊ တဖက္သား မနာမိေအာင္ သူေလွာင္တတ္တယ္၊ အဲဒီလိုမ်ဳိး သူမွာ ထူးျခားမႈ႐ွိတယ္၊ ဟာသဆိုတာ စာေပမွာ ဟာသရသဆုိတာ အင္မတန္႐ွားပါတယ္၊ ခက္ခဲပါတယ္။ သူ့မွာ အဲဒီလို အစြမ္အစေလး႐ွိတယ္။ ဆရာ ေမာင္၀ဏၰကေတာ့ သိတဲ့အတုိင္းပါပဲ ေထြေထြထူးထူးေျပာစရာမလိုပါဘူး။ သူဟာ သမုိင္းအခ်က္အလက္နဲ့ နုိင္ငံေရး အနစ္သာရနဲ့ ဒီမိုကေရစီအတြက္ တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ခဲ့တဲ့လူျဖစ္တယ္။ သုေမာင္ကေတာ့ နိႈင္းယွဥ္ေျပာရရင္ေတာ့ ေလာကထဲက လူေတြက ႐ွိေနတဲ့ သဘာ၀ေလးေတြကုိ အမ်ားမျမင္နုိင္တာေလးေတြကုိ သူက ကတ္သီးကတ္သတ္ လိုက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ အေတြးေပၚေအာင္ ေျပာတတ္တယ္ ေရးတတ္တယ္၊ အဲလုိ ထူးျခားခ်က္ကေလးေတြ ႐ွိပါတယ္။”
စာေရးဆရာမင္းလူကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ဇနီးျဖစ္သူနဲ့ သမီး ၂ ေယာက္က်န္ရစ္ျပီး ဈာပနအခမ္းအနားကိုေတာ့ ဩဂုတ္ ၁၈ ရက္၊ မြန္းလြဲ ၂ နာရီ ေရေ၀းသုသာန္မွာ ျပုလုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
