ဇန္န၀ါရီ ၂၁ရက္ ရက္စြဲနဲ့ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ လက္မွတ္ေရးထိုး ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ ဥပေဒ ၂ ခုစလံုးဟာ သမၼတရဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္း လြွႊတ္ေတာ္က ျပင္ဆင္ေပးျခင္းမျပုဘဲ ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒီဥပေဒ ၂ ခုစလံုးနဲ့ ပတ္သက္ျပီး သမၼတနဲ့ လြွႊတ္ေတာ္အၾကား သေဘာထားကြဲေနတာေတြဟာ ၂၀၀၈ခုနွစ္ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒရဲ့အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လို့ ရန္ကုန္ျမို့က တရားလြွႊတ္ေတာ္ေ႐ွ့ေန ဦးကိုနီက သံုးသပ္ ေျပာၾကားပါတယ္။

နိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ဥပေဒနဲ့ ျပည္ ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ ဥပေဒ ၂ ခုကို ဇန္န၀ါရီ ၂၁ ရက္ေန့ နိုင္ငံေတာ္သမၼတက လက္မွတ္ထိုးျပီး ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

တရားလြွႊတ္ေတာ္ေ႐ွ့ေန ဦးကိုနီကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

အေျခခံခံု႐ုံးဥပေဒမွာ သမၼတကေတာ့ သူျပင္ဆင္ခုိင္းတာကို မျပင္ဆင္ဘဲနဲ့ လြွႊတ္ေတာ္အတည္ျပုခ်က္အတုိင္း သူလက္မွတ္ထိုး ထုတ္ျပန္ေပးလုိက္ျပီလို့ ေျပာတယ္။ အဲမွာ သမၼတနဲ့ အဓိက ကြာဟေနတာ ဘာအခ်က္ပါလဲ။

[caption id="attachment_35599" align="alignright" width="242" caption="တရားလြွႊတ္ေတာ္ေ႐ွ့ေန ဦးကိုနီ (ဓာတ္ပံု- ဒီဗီြဘီ)"][/caption]

“အရင္ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ခံု႐ုံးမွာက ခံု႐ုံးဥပေဒမွာ ခံု႐ုံးအဖြဲ့၀င္ေတြ ၉ ေယာက္ကုိ ခန့္တာမွာ သမၼတက ၃ ေယာက္ ခန့္တယ္။ အထက္လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ၃ ေယာက္။ ေအာက္လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ၃ ေယာက္။ ဒါက ျပဿနာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ ၉ ေယာက္ထဲက ဥကၠ႒ကုိ ခန့္တာက်ေတာ့ သမၼတက အဆုိျပုတင္သြင္းေပးရတယ္။ ဒါကုိ ျပည္ေထာင္စုလြွႊတ္ေတာ္က အတည္ျပုရင္ ခံု႐ုံးဥကၠ႒ အတည္ျဖစ္သြားမယ္။ ေျပာခ်င္တာက ခံု႐ုံးသမၼတကုိ ခန့္နုိင္တဲ့အာဏာ နုိင္ငံေတာ္သမၼတကို ေပးထားတယ္။ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာလည္း ဒီအတို္င္းပဲ။”

“အခု ဒါကုိ ျပင္လုိက္ေတာ့ အဖြဲ့၀င္ ၉ ေယာက္ေ႐ြးရာမွာ သမၼတက ၃ ေယာက္၊ အထက္လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ၃ ေယာက္နဲ့ ေအာက္လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ၃ ေယာက္။ ဒါက မေျပာင္းဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခံု႐ုံးဥကၠ႒ ခန့္တာမွာ အရင္က သမၼတက အဆုိျပုတင္သြင္းရတယ္။ အခု သမၼတရယ္၊ အထက္လြွႊတ္ေတာ္နဲ့ ေအာက္လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ၂ ေယာက္ရယ္ ၃ ေယာက္ ညွိနိႈင္းတုိင္ပင္ျပီးမွ အဆိုျပုတင္ျပဖုိ့ ျပင္တယ္။ အဲလိုျပင္တာဟာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ့ မညီဘူး။ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ သမၼတက ခံု႐ုံးဥကၠ႒ကို ခန့္ဖို့ အာဏာေပးထားတယ္ ဒီလိုေျပာတယ္။ အခု ဒီဥပေဒကုိ လြွႊတ္ေတာ္က ျပင္ခ်လုိက္ေရာ။ ျပင္ျပီးေတာ့ သမၼတကို လက္မွတ္ထုိးဖုိ့ ပို့ေတာ့ သမၼတက ဒါကုိေထာက္ျပတယ္။ ခံု႐ုံးဥကၠ႒ကို နုိင္ငံေတာ္သမၼတကသာ ခန့္ရမယ္လို့ အေျခခံဥပေဒမွာေရးထားတယ္။ ျပင္ခ်င္ရင္ အေျခခံဥပေဒကိုျပင္။ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိမျပင္ဘဲ အခုလို ဥပေဒကုိ ျပင္လို့မရဘူးလို့ သမၼတက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။ မွတ္ခ်က္ေပးေတာ့ လြွႊတ္ေတာ္ကျပန္စဥ္းစားတယ္။ အခုလည္းပဲ ခံု႐ုံးဥကၠ႒ကုိ သမၼတမခန့္ရဘူးလုိ့ မေျပာဘူး၊ သမၼတပဲ ခန့္ပါ။ ဒါေပမယ့္ မခန့္ခင္ သမၼတၾကီးသည္ လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ၂ ဦးနဲ့ တုိင္ပင္ပါလို့ ေျပာတာဟာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ မဆန့္က်င္ပါဘူး။ အဆိုျပုတာ သမၼတကပဲ အဆုိျပုရမွာ၊ လြွႊတ္ေတာ္ကအတည္ျပုရမွာပါ။ သို့ေသာ္အဆိုမျပုခင္မွာ ခုံ႐ုံးဥကၠ႒ ၂ ဦးနဲ့တုိင္ပင္ပါလို့ေျပာတာဟာ ဒီအဖြဲ့၀င္ ၉ေယာက္ဟာ ၃ ေယာက္က ေ႐ြးထားတာျဖစ္လုိ့ ဥကၠ႒ကိုလည္း ၃ ေယာက္သေဘာနဲ့ေ႐ြးရေအာင္ လုပ္တာဟာ ပိုေကာင္းေအာင္ ပိုျပီး ဒီမိုကေရစီဆန္ဆန္လုပ္တာပဲ။ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့မဆန့္က်င္ပါဘူးဆိုျပီး ဆက္ျပီး အတည္ျပုလုိက္တယ္။ အဲေတာ့ သမၼတက လက္မွတ္ထိုးေပးလုိက္တယ္။ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဥပေဒတုန္းကလည္း ဒီလုိပဲ ျပဿနာေပၚတယ္။ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဥပေဒမွာက စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္က သမၼတကုိ တာ၀န္ခံရတယ္။ သူ့ရဲ့အစီရင္ခံစာကုိ သမၼတကုိ တင္ျပရတယ္။ အခု လြွႊတ္ေတာ္ကဘယ္လိုျပင္လဲဆုိေတာ့ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္သည္ ၁ နွစ္ကုိ ၁ ခါ အနည္းဆံုး နုိင္ငံေတာ္စာရင္းအင္းေတြအားလံုးကုိ စစ္ရမယ္။ ၀န္ၾကီးဌာန စာရင္းအင္းေတြေရာ။ စစ္ျပီးရင္ သူ့ရဲ့ေတြ့႐ွိခ်က္ေတြကို နိုင္ငံေတာ္သမၼတကို တင္ျပတဲ့ေန့မွာပဲ  ျပည္ေထာင္စုလြွႊတ္ေတာ္ကုိ မိတၱူ ၁ ေစာင္ေပးပို့ရမယ္ဆုိျပီး ျပင္တယ္။”

“ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ကုိေကာင္းတဲ့ ျပင္ဆင္ခ်က္။ လြွႊတ္ေတာ္ကုိတင္ရမယ္ဆုိတာ မွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ကိုလည္း သမၼတက လက္မွတ္မထိုးဘဲ ျပန္ပို့တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္က စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဟာ နုိင္ငံေတာ္သမၼတကိုပဲ တာ၀န္ခံရမယ္။ တင္ျပရမယ္ ဒါဟာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရပဲတဲ့။ နုိင္ငံေတာ္သမၼတကိုတင္ျပဖို့ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာပါလို့ လြွႊတ္ေတာ္ကိုမိတၱူေပးပုိ့ရမယ္ဆိုတာ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့မညီဘူးတဲ့။ ဒီလိုပဲေျပာခဲ့တယ္။ လြွႊတ္ေတာ္ကလက္မခံဘူး။ ဒါဟာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မဆန့္က်င္ပါဘူးတဲ့။ သမၼတကို ေပးရမယ္။ ေပးတာပဲတဲ့။ လြွႊတ္ေတာ္ကိုမိတၱူ ၁ ေစာင္ေပးဖို့ေျပာတာ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့ မညီတာမ်ိုး မဟုတ္ပါဘူးဆိုျပီး ဇြတ္သူတို့အတည္ျပုခဲ့တယ္။ ”

“အလားတူ ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္ဥပေဒနဲ့ အမ်ဳိးသားလြွႊတ္ေတာ္ကုိ ျပင္ဆင္တဲ့ ဥပေဒေတြတုန္းကလည္း ဒီလုိပဲ နုိင္ငံေတာ္ သမၼတကေနျပီး ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒနဲ့ မညီဘူးဆုိတဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြနဲ့ ျပန္ပုိ့တာ ဒါပါဆုိ ၄၊ ၅ ခါေလာက္ ႐ွိေနျပီ။ အဲေတာ့ က်ေနာ္တုိ့က ဘာကုိ ေျပာခ်င္တာလဲဆုိရင္ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဟာ ျပင္ဖုိ့လုိေနတယ္ကုိ ျပတာပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ့ရဲ့ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ေရးတာက သိပ္မ်ားလြန္းေနတယ္။ ပုဒ္မ ၅၀၀ နီးပါးေလာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္တုိ့ အရင္ ၁၉၄၇ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမွာ ၂၀၀ ေက်ာ္ေလးပဲ ႐ွိတယ္။ အေရးၾကီးတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြကိုပဲ ေရးရတယ္။ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းဆန္တဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ၊ နည္းဥပေဒဆန္တဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမွာ မေရးရဘူး။ အခု က်ေနာ္တုိ့ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒက နည္းဥပေဒဆန္တဲ့၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းဆန္တဲ့ ဘယ္လုိေ႐ြးရမယ္တုိ့၊ ဘယ္လုိခန့္ရမယ္တုိ့ အဲဒီေလာက္အေသးစိတ္ေတြကုိ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒထဲမွာေရးရင္ ျပဿနာက ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒထဲမွာက အကုန္လုံးကုိ ေရးလုိ့မရဘူး၊ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဥပေဒေတြက လုိက္ေပးရတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ဥပေဒေတြ လုိက္ေတာ့ လုိက္ေရးတဲ့ ဥပေဒနဲ့ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ မညီမညြတ္ျဖစ္လာတယ္။ မညီမညြတ္ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ခက္တာက ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆုိတာ ျပင္လုိ့ မလြယ္ဘူး။ ျပင္ဖုိ့မလြယ္ရင္ ေနာက္ထပ္အေရးၾကီးတဲ့ ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းဖုိ့ လမ္းပိတ္သလုိ ျဖစ္သြားမယ္။ ဥပမာ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဥပေဒဆုိရင္ အင္မတန္ကုိ ျပင္သင့္တယ္။ ျပင္သင့္လုိ့ လြွႊတ္ေတာ္က ျပင္ေပမယ္လုိ့ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒနဲ့ မညီဘူးလုိ့ ေထာက္တာဟာ တကယ္တမ္းက ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမွာ အားနည္းတာ။ လြွႊတ္္ေတာ္က လုပ္တာ ေကာင္းတယ္။ ဥပေဒနဲ့လည္း ညီတယ္၊ ဒီမုိကေရစီစံခ်ိန္စံညြွႊန္းနဲ့လည္း ညီတယ္။ သုိ့ေသာ္ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒက လာပိတ္သလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲလုိပိတ္တာကလည္း ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ေရးကတည္းက လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြပါ ထည့္ေရးထားတဲ့အတြက္ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒၾကီးက အရမ္းေဖာင္းပြဲျပီးေတာ့ ေနာက္ပုိင္းဥပေဒ ျပ႒ာန္းတဲ့အခါမွာ အခက္အခဲေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ့ ဒီဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒသည္ တကယ္တမ္း ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ ေဖာ္ညြွႊန္းတာ မဟုတ္ဘူး။ ေရးခဲ့တာက စစ္အာဏာပုိင္ေတြက ေရးတယ္။ ေရးတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ၅/၉၆ ဆုိတဲ့ ဥပေဒကုိ ျပ႒ာန္းျပီး ျပည္သူလူထုကုိ ေျပာဆုိခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတယ္။ ၀င္ေျပာရင္၊ ေဆြးေနြးရင္၊ ေ၀ဖန္ရင္ ေထာင္ဒဏ္ ၅ နွစ္ကေန နွစ္ ၂၀ ထိ ခ်မယ္လုိ့ ပိတ္ထားတယ္။ အဲေတာ့ လူထု ဆနၵ မပါဘူး။ တဖက္သတ္ေရးထားတဲ့အတြက္ ဒီမုိကေရစီ စံခ်ိန္စံညြွႊန္းနဲ့ မကိုက္ညီဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဟာ ျပန္ျပင္သင့္တယ္၊ ဒီ ဖြဲ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိသာ ျပင္လုိက္ရင္ ဒီကေန့ သမၼတနဲ့ လြွႊတ္ေတာ္ၾကားမွာ ျဖစ္တဲ့ ျပဿနာမ်ဳိး မျဖစ္နုိင္ဘူးလုိ့ က်ေနာ္က မွတ္ခ်က္ေပးခ်င္တယ္။