စင္ကာပူပညာေရးစနစ္ဟာ ကမၻာမွာ ျပိုင္ဆုိင္မႈအျပင္းထန္ဆံုး ပညာေရးစနစ္တခုအေနနဲ့ နာမည္ေက်ာ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ အစိုးရက တနိုင္ငံလံုးအတုိင္းအတာနဲ့ စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းေတြကို ထုတ္ျပန္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို့ ေၾကညာလိုက္တဲ့အခါမွာ တအံ့တဩ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။
စင္ကာပူကေန သတင္းေထာက္ ကယ္ဗင္ ပြန္နီးရဲ့သတင္းေဆာင္းပါးအတုိင္းဆုိရင္ စင္ကာပူရဲ့ပညာေရးအေျပာင္းအလဲဟာ အခုမွ အစလို့ ဆုိရမွာပါ။
စင္ကာပူက ေက်ာင္းသားေလးေတြအတြက္ မူလတန္းစာေမးပြဲဟာ ေသေရး႐ွင္ေရးတမွ် အေရးၾကီးပါတယ္။ စင္ကာပူကြ်န္းနုိင္ငံေလးမွာ စာေမးပြဲေအာင္ရံံုေလာက္နဲ့ မလံုေလာက္တတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြ အသက္ ၁၂ နွစ္အ႐ြယ္မွာ တနိုင္ငံလံုးအတုိင္းအတာနဲ့ စစ္တဲ့ စာေမးပြဲကို ေျဖၾကရပါတယ္။
စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ေကာင္းရမွပဲ ထိပ္တန္းအထက္တန္းေက်ာင္းေတြကို တက္ေရာက္ခြင့္ရၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ ေက်ာင္းေတြဟာ အရည္အခ်င္းအဆင့္ သတ္မွတ္ခ်က္အတြက္ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ျပိုင္ၾကရပါတယ္။
ပညာေရး၀န္ၾကီး အန္ဒရန္နီ ရားဂ်ာက ပညာေရးစနစ္အေျပာင္းအလဲရဲ့ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းေတြကို ႐ုပ္သံဌာနတခုကေန အခုလုိ ႐ွင္းျပပါတယ္။
“တနိုင္ငံလံုးအတုိင္းအတာနဲ့ စာေမးပြဲေျဖတာမ်ဳိးကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါတယ္။ လူေတြကို အသားၾကိတ္စက္ထဲကို ထည့္သလုိမ်ဳိး၊ ဆရာနဲ့ ဆရာမေတြ၊ ေက်ာင္းသားမိဘေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ဖိအားေတြ အရင္လို မမ်ားေတာ့ေအာင္ ေလွ်ာ့ခ်ေပးလို္က္တာပါ။ က်မတို့ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ပညာေရးစြမ္းရည္ကို တုိင္းတာတဲ့ ေနရာမွာ ဒီနည္းလမ္းေတြက တမင္ကို ဒုကၡေပးသလိုမ်ဳိး ျဖစ္ေနပါတယ္။”
ပညာေရးဘာသာရပ္ ပါေမာကၡျဖစ္တဲ့ အလန္လုကေတာ့ စင္ကာပူက အမ်ဳိးသား ပညာေရးဌာနမွာ သုေတသနပညာ႐ွင္အျဖစ္နဲ့ ေဆာင္႐ြက္ေနတာ ၃ နွစ္႐ွိပါျပီ။ ကမၻာ့စီးပြားေရးအေျပာင္းအလဲနဲ့ လုိက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ အစိုးရက ၾကိုးစားေနတဲ့ အေၾကာင္း သူက အခုလိုေျပာပါတယ္။
“ကြန္ျဖူး႐ွပ္ယဥ္ေက်းမႈစံေတြကို အေျခခံထားတဲ့ အေ႐ွ့အာ႐ွနိုင္ငံေတြမွာ ဒီကိစၥက ေမးစရာေမးခြန္းျဖစ္ေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စာေမးပြဲစနစ္ေတြအေပၚမွာ ဦးစားေပးလြန္းတဲ့ စင္ကာပူ၊ တ႐ုတ္၊ ေဟာင္ေကာင္နဲ့ ထုိင္၀မ္နုိင္ငံေတြရဲ့ ပညာေရးစနစ္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ပထမတခ်က္ကေတာ့ စာေမးပြဲစနစ္ေၾကာင့္ ကေလးေတြအတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကို ျဖစ္ေစတယ္ဆုိတဲ့ သက္ေသအေထာက္အထားေတြ အမ်ားၾကီးေတြ့ရပါတယ္။ တခ်ဳိ့သုေတသနျပုခ်က္ေတြမွာဆုိရင္လည္း စာေမးပြဲစနစ္အေပၚမွာ အေလးေပးလြန္းရင္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ တီထြင္ဖန္တီးမႈစြမ္းရည္နဲ့ ထုိးထြင္းစဥ္းစားနုိင္စြမ္းေတြကို က်ဆင္းေစတယ္ဆိုတာကိုလည္း ေတြ့ရပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ့ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္နဲ့ အနုပညာဖန္တီးမႈေတြကို က်ဆင္းေစပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလို အရည္အခ်င္းေတြဟာ ကမၻာၾကီးရဲ့ အသစ္ျဖစ္ထြန္းေနတဲ့ စီးပြားေရး အခင္းအက်င္းသစ္မွာ အမ်ားၾကီး ျပိုင္ဆုိင္ဖုိ့ လိုအပ္ေနတဲ့ စြမ္းရည္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ပညာေရးစနစ္အေပၚမွာ အခ်ိန္ယူျပီး သံုးသပ္မႈေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ မူလတန္းစာေမးပြဲစနစ္ကို လံုး၀ စြန့္လြွႊတ္ဖို့အထိ ျဖစ္လာနုိင္ေခ်လည္း ႐ွိလာနုိင္ပါတယ္။ အခုေနာက္ဆံုး အေျပာင္းအလဲေတြအေပၚမွာလည္း မိဘေတြနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက မ်ဳိးစံုတံု့ျပန္ေနၾကပါတယ္။
ဗီဗီယန္တန္းကေတာ့ မူလတန္းေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္ရဲ့မိခင္ပါ။ သူ့အျမင္ကေတာ့ စာေမးပြဲစနစ္ေနရာမွာ ဘက္စံုေကာင္းတဲ့စနစ္နဲ့ အစားထိုးတာမ်ဳိးကို လိုလားတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။
“စာေမးပြဲစနစ္ မ႐ွိေတာ့တာကို လံုး၀ လက္ခံတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ့လဲဆုိေတာ့ ကေလးေတြက ငယ္လြန္းအားၾကီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စာေမးပြဲေျဖရတာဆုိေတာ့ စာေမးပြဲကေန ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အက်ဳိးဆက္ေတြကို သူတို့ နားမလည္ေသးဘူး။ တခ်ိန္တည္းမွာ အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့ ဘက္စံုဖြံ့ျဖုိးေရးမ်ဳိးကို က်မတို့ ပိုျပီးေတာ့ လိုလားတယ္။ ေက်ာင္းစာမွာေတာ့ ေတာ္ေပမယ့္ အ၀လြန္ေနတဲ့ကေလးမ်ဳိး ျဖစ္သြားမွာကိုေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဒီစနစ္က ဘက္စံုဖြံ့ျဖိုးတဲ့ လူတေယာက္ျဖစ္လာေစပါလိမ့္မယ္။”
ဒါေပမယ့္ စာေမးပြဲစနစ္ကို ေထာက္ခံေနတဲ့ မိဘေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။ မိဘတဦးေျပာတာကေတာ့ “စာေမးပြဲစနစ္႐ွိေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကိုလည္း သိရတာေပါ့။ အထက္တန္းကို တက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူ့အရည္အခ်င္းနဲ့ သူ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ မူလတန္းေက်ာင္းက သူတို့ရဲ့အရည္အခ်င္းအေပၚ မူတည္ျပီးေတာ့ သူတို့လိုခ်င္တဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းကို ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားတဲ့ စနစ္က ေကာင္းပါတယ္။”
လက္႐ွိ အျပိုင္အဆုိင္မ်ားတဲ့ ပညာေရးစနစ္ေၾကာင့္ မိဘေတြဟာ သူတို့ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းခ်ိန္အျပင္မွာ က်ဴ႐ွင္ေတြထားရလုိ့ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားၾကပါတယ္။ နွစ္စဥ္ က်ဴ႐ွင္အတြက္ သံုးေနၾကတဲ့ ေငြပမာဏက အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၈၀၀ ၀န္းက်င္႐ွိေနပါတယ္။
စင္ကာပူမွာ မူလတန္းနဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္း ၄၀၀ ပဲ ႐ွိေပမယ့္ က်ဴ႐ွင္ေတြက ၅၀၀ ေလာက္ ႐ွိေနပါတယ္။ မူလတန္းေက်ာင္းသား ၂ ဦးရဲ့ မိခင္ ဗီဗီယန္တန္းက ပညာေရးစနစ္သစ္ကို ေထာက္ခံေပမယ့္ စနစ္ေဟာင္းမွာ အက်ဳိး႐ွိတယ္ဆုိတာကိုလည္း သူက အသိအမွတ္ျပုပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ စာေမးပြဲစနစ္က ေက်ာင္းသားေတြအေပၚ ဖိအားေတြ မ်ားလြန္းတာကိုေတာ့ သူက လက္မခံခ်င္ပါဘူး။
“က်မ သမီးေလးက ၅ တန္းေအာင္ျပီး ၆ တန္း တက္ေတာ့မယ္။ သမီးက က်မကို စာအုပ္ဆုိင္ ေခၚသြားဖုိ့ပဲ ေျပာေနတယ္။ ဒါေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ သမီးကို စိတ္ပ်က္မသြားေစခ်င္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ က်မက ေမးတာေပါ့။ သမီးက ဘာျဖစ္လို့ စာအုပ္ဆုိင္သြားခ်င္ရတာလဲလို့။ အဲဒီေတာ့ သမီးက ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးက ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ စာေတြ ေလ့လာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူလည္း ေလ့လာခ်င္ တယ္လို့ ေျပာတယ္။ ဒါကို ၀မ္းသာစရာလား၊ စိတ္ပ်က္စရာလား။ ဘယ္လုိေျပာရမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး၊ အဲဒီေတာ့ က်မလည္း သမီးကို စာအုပ္ဆုိင္ကို ပို့ေပးလိုက္ရပါတယ္။
ပညာေရးသုေတသီ ပါေမာကၡ အလန္ကေတာ့ လက္႐ွိအေျပာင္းအလဲဟာ စင္ကာပူသာမက၊ ေဒသတခုလံုးမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေပါင္းစပ္ပံုစံ ပညာေရးစနစ္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းတရပ္လို့ ေျပာပါတယ္။
“ဒါက စင္ကာပူမွာပဲ ေတြ့ရတဲ့ ႐ုတ္တရက္ အေျပာင္းအလဲေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စာေမးပြဲစနစ္အေပၚမွာ အလြန္အကြ်ံ ဦးစားေပးတဲ့ စနစ္ကေန တျဖည္းျဖည္း လမ္းခြဲလာတာမ်ဳိးက အေ႐ွ့အာ႐ွနုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ေတြ့လာရပါတယ္။ ဆရာေတြကို ရိုေသကိုင္း႐ႈိင္းရမယ္၊ အထက္အရာ႐ွိေတြကို ေလးစားရမယ္၊ စာေမးပြဲကို အေလးထားရမယ္ဆုိတဲဲ့ ကြန္ျဖူး႐ွပ္ ယဥ္ေက်းမႈနဲ့ အေနာက္တုိင္းက ပညာေရးစနစ္တို့ ေပါင္းစပ္သြားမယ့္ ပံုစံမ်ဳိးကို ဆုိလိုတာပါ။
