လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ ႏွစ္ေလာက္က ဘေရာက္ဒါ၀ါဒျပန္လည္ ဆန္းစစ္ခ်က္ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ က်ေနာ္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးခဲ့ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းေတြ က်ဥ္းေျမာင္းလာတာကို စိုးရိမ္လို႔ သတိေပးခဲ့ပါတယ္။
ကံေကာင္းသလား၊ ကံဆုိးသလား မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံေရး အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ရွိေနဆဲေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလည္း ရွိသေလာက္ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ အေနနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အတုိက္အခံ အန္အယ္ဒီက အႏုိင္ရခဲ့တာနဲ႔ ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္ဒီကပဲ တခဲနက္ အႏိုင္ရခဲ့ရံုမက အာဏာအလႊဲအေျပာင္းလည္း ေခ်ာေမႊ႔ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒေအာက္က အေျပာင္းအလဲေတြကို အေကာင္းျမင္လြန္းတာမ်ဳိး မဟုတ္သလို အဆုိးလည္း မျမင္ခဲ့ပါဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းစကားကို စနစ္ေဟာင္းကို အေသအလဲ ကာကြယ္ခ်င္သူေတြ နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး အေျပာင္းအလဲကို လိုက္ပါလာၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ္ ထင္သလို ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ကာလကို အားလံုး သိျပီးျဖစ္လုိ႔ အေသးစိတ္ေတြ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ အခုေနာက္ဆံုး အန္အယ္ဒီက ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ လႊတ္ေတာ္တြင္းက ႀကိဳးပမ္းလာပါတယ္။ ေရွ႕လာမယ့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းေတြမွာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ဒီဘိတ္ေတြ ဆူညံလာပါေတာ့မယ္။
ဒါဟာ ေနာက္ထပ္ နတ္ကရာ ၾကည့္ေမာ အေျခအေနမ်ဳိးထက္ ပိုဖို႔ေတာ့ လုိပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ျမန္မာျပည္ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ဆုိတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကေန လမ္းေခ်ာ္သြားမွာကို က်ေနာ္ စိုးရိမ္ပါတယ္။
ဘေရာက္ဒါ၀ါဒ အေၾကာင္းကို ျမန္မာျပည္သမုိင္းေလ့လာသူတုိင္း သိၾကပါတယ္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အၿပီးမွာ အေမရိကန္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဘေရာက္ဒါ (Earl Browder) ရဲ႕ အယူအဆ ျဖစ္ျပီး၊ အိႏၵိယကြန္ျမဴနစ္ပါတီကတဆင့္ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
အႏွစ္သာရအားျဖင့္ စစ္ႀကီးျပီးသြားတဲ့ ေနာက္မွာ အရင္းရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမားလူတန္းစားတို႔ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ တုိက္ပြဲေတြ မလိုေတာ့၊ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္ႀကီး ကမၻာကို လႊမ္းမယ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းသြားမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးမတုိင္ခင္ အႏွစ္ ၅၀ တ၀ုိက္မွာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ေတြ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲခဲ့တာကိုု ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ဒိုင္အာခီေခတ္၊ ၉၁ ဌာနေခတ္၊ ဖဆပလ ၾကားျဖတ္ယာယီ အစိုးရေခတ္၊ လြတ္လပ္ေရး စသျဖင့္ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဆြဲလွ်င္ အဆင့္ဆင့္ တုိးတက္လာတယ္လို႔ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။
တုိးတက္မွႈတုိင္းမွာ လူထုတုိက္ပြဲ၊ လက္နက္ကုိင္တိုက္ပြဲ၊ သို႔မဟုတ္ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုး ရွိခဲ့ပါတယ္။ လူထုတုိက္ပြဲႏွင့္ လက္နက္ကိုင္တုိက္ပြဲကလည္း တလွည့္စီျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ၀ုိင္အမ္ဘီေအ၊ ဂ်ီစီဘီေအ၊ ဆရာစံ ေတာင္သူလယ္သမားသူပုန္၊ ဒို႔ဗမာ အစည္းအရံုးေခတ္၊ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးတို႔ တလွည့္စီျဖစ္ခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုး ဖဆပလ တပ္ေပါင္းစုႀကီး ဦးေဆာင္တဲ့ လူထုတုိက္ပြဲ၊ ဥပေဒတြင္းတုိက္ပြဲ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိႏိုင္ပါတယ္။
ေအာင္ဆန္းအက္တလီ၊ ႏုအက္တလီစာခ်ဳပ္တို႔ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တယ္ဆုိေပမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းတဲ့နည္းနဲဲ႔ (တနည္းအားျဖင့္ ဘေရာက္ဒါ၀ါဒအရ) လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ဆြဲရင္ တဖက္သတ္အျမင္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
စစ္ႀကီးအျပီး ဘုရင္ခံရဲ႕ အမွႈေဆာင္ေကာင္စီကို ၾကားျဖတ္ယာယီအစိုးရပံုစံျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ေဒၚမန္စမစ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ပ်က္သြားတဲ့ သာဓက ရွိပါတယ္၊ ဒါကို မေက်နပ္လို႔ လူထုလူတန္းစားအားလံုးပါ၀င္တဲ့ စက္တင္ဘာ အေထြေထြ သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့တာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ဘက္က အေလွ်ာ့ေပးျပီး ဘုရင္ခံရဲ႕ ေကာင္စီမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ေနရာရခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ကို လုပ္ႀကံျပီး လြတ္လပ္ေရးကို ေႏွာင့္ေႏွးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ၊ လူထုရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးႏိုးၾကားမွႈကို မဟန္တဲ့အဆံုးမွာ ႏုအက္တလီစာခ်ဳပ္နဲ႔ လြတ္လပ္ေရး ေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ခ်ဳပ္လုိက္ရင္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးခရီးမွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္းကူးေျပာင္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မရွိခဲ့ပါဘူး၊
ျမန္မာျပည္မွာ လက္ရွိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ အန္အယ္ဒီက အာဏာရတာဟာ (၉၁) ဌာနေခတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဆင့္ပဲရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူလူထုဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအယူအဆ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ေလာေလာဆယ္ သည္းခံေနတဲ့ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။
သမုိင္းေၾကာင္း ျပန္ေကာက္ရရင္ စစ္ႀကီးအျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဖဆပလရဲ႕ လုပ္ပံုကိုင္ပံုတခ်ဳိ႔ကို သခင္ကိုယ္ေတာ္မွႈိင္းႀကီး ကိုယ္တုိင္ အားမရခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြရွိၿပီး၊ စစ္ႀကဳိေခတ္ ဒုိ႔ဗမာ အစည္းအရံုးကို ျပန္လည္အသက္သြင္းဖို႔ စဥ္းစားခဲ့တဲ့ သမုိင္းရွိပါတယ္။
ဒါေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္တဲ့ ဖဆပလက ကာကြယ္ေရး၊ ျပည္ထဲေရးကို ေတာင္းလို႔ရမွ ဘုရင္ခံရဲ႕ ေကာင္စီထဲပါ၀င္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ မတူတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကေတာ့ ကာကြယ္ေရးနဲ႔ ျပည္ထဲေရးဌာနကို ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္မရႏိုင္မွန္း သိလ်က္နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ ႏုိင္ငံေရး စြန္႔စားခန္း ျဖစ္ပါတယ္။
အေျခအေနက ထင္တာထက္ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းပါတယ္။ လက္ရွိ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အတုိင္ပင္ခံ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ အန္အယ္ဒီ အစိုးရရဲ႕ အာဏာဟာ ဘုရင္ခံရဲ႕ အမွဳေဆာင္ ေကာင္စီထဲကို ဦးေအာင္ဆန္း နဲ႔ ဖဆပလအဖြဲ႔၀င္ျပီး ရာထူးယူခဲ့တာနဲ႔ေတာင္ မႏႈိင္းယွဥ္သာပါဘူး။
ဦးေအာင္ဆန္းက အကယ္၍ ဘုရင္ခံရဲ႕ အမွႈေဆာင္ေကာင္စီထဲမွာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္လို႔ မရဘူးဆိုရင္ ဖဆပလ ဦးစီးအဖြဲ႔က ထြက္ခဲ့လို႔ ေခၚတဲ့ေန႔မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေရာ တဖြဲ႔လံုး ထြက္ရမယ္ဆုိတဲ့ ကတိရွိခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆီက သင္ယူစရာေတြ မကုန္ႏုိင္ပါဘူး။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရြးတဲ့လမ္းက အလုပ္ျဖစ္မယ္ဆုိရင္ တုိင္းျပည္အတြက္ အထိမနာတဲ့ နည္းျဖစ္လို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး မျဖစ္ႏိုု္င္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ ျပည္သူက သူ႔လမ္းသူေရြးရပါလိ့မ္မယ္။ ျမန္္မာျပည္သမုိင္းမွာ ဒီအတုိင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္တည္းက ေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးအတုိင္းပဲ ျပန္နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်င္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္ကို မနာေစခ်င္တဲ့ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႔ လက္ရွိအေျပာင္းအလဲမွာ ဘေရာက္ဒါ၀ါဒ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ဆုေတာင္းေပးခ်င္ပါတယ္။
ညီေစာလြင္
(ဇူလိုင္ ၂၉၊ ၂၀၁၉)
မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီ - ႏုယဥ္
