ျမန္မာ႐ုပ္ရွင္ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲႀကီးကေတာ့ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ရာ ဆူဆူညံညံေတြနဲ႔ ၿပီးဆုံးသြားခဲ့့ပါၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ဆုေပးတဲ့အေပၚမွာ ပရိသတ္ရဲ႕ မေက်နပ္သံေတြကေတာ့ မၿပီးဆံုးေသးပဲ ဝက္ဝက္ကြဲ ဆက္လက္ဆူညံေနပါတယ္။ ပရိသတ္ရဲ႕ အသံေတြမွာ မွန္တာလည္းရွိ မွားတာလည္းရွိမွာပါ။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ဒီႏွစ္ ပရိသတ္ရဲ႕ အကယ္ဒမီအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္မႈဟာ အရင္ႏွစ္ေတြထက္ပိုၿပီး စိတ္ဝင္တစား ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာပါပဲ။
ဒါကလည္း ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ကို တေခတ္ဆန္းေအာင္ လႈပ္ႏွိႈးခဲ့တဲ့ “မုျဒာရဲ႕ေခၚသံ” နဲ႔ “ဥပါယ္တံမ်ဥ္” ဇာတ္ကားေတြရဲ႕ ဖန္တီးသူ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔အေပၚ အကယ္ဒမီရေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဆိုရင္လည္း မမွားႏုိင္ပါဘူး။
ေနာက္တကားကေတာ့ ဝတၳဳမွာတင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ ဆရာမၾကည္ေအးရဲ႕ ဝတၳဳျဖစ္တဲ့ “မီ” ကို ပီပီျပင္ျပင္ အသက္သြင္းျပခဲ့တဲ့ ဖန္တီးရွင္ ဒါ႐ိုက္တာဏႀကီးနဲ႔ မင္းသမီး ပိုင္ၿဖဳိးသုတို႔ အတြက္လည္း ပါမွာပါ။
ဇဏ္ခီ၊ ခရစ္(စ)တီးနားခီနဲ႔ ဏႀကီးတို႔ သံုးဦးစလုံးဟာ ႏိုင္ငံျခားကေန ႐ုပ္ရွင္ပညာအေၾကာင္း သင္ယူခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူတို႔လုိပဲ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ တိုးတက္ေစလိုတဲ့ ဆႏၵနဲ႔ သင္ယူလာခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားစြာ ႐ုပ္ရွင္ေလာကထဲ တိုးဝင္လာေနၾကသလို စိတ္အားထက္သန္စြာ သင္ယူဆဲေတြလည္း ေနာက္ထပ္ထြက္ေပၚလာဦးမွာပါ။
ဒီလို အနာဂတ္႐ုပ္ရွင္ေလာက ျမင့္မားေစလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ဝင္ေရာက္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ႐ုပ္ရွင္ခ်စ္သူ ပရိသတ္မ်ားကလည္း ေစာင့္ႀကိဳေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ေၾကာင့္လည္း ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ အေရြ႕တခုေရာက္ေအာင္ တြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့တာကိုေတာ့ ျငင္းမရပါဘူး။ မ်က္စိမိွတ္ စုံကန္ျငင္းလိုက ျငင္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
အဲ့ဒီလိုအေျခအေနမွာ ႐ုပ္ရွင္ တေခတ္ဆန္းေစလိုတဲ့ ေစတနာထက္သန္တဲ့ လူငယ္အႏုပညာရွင္ အင္အားစုေတြကို အကယ္ဒမီပြဲကို ေခၚယူၿပီး ေခ်ခၽြတ္လိုက္သလိုပဲဆိုတဲ့ အသံေတြဟာ လူမႈကြန္ရက္မွာ ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။
အဲ့ဒီအေျခအေနကပဲ ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔အေပၚမွာ လူထုမေက်နပ္မႈ ႀကီးစြာ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တာပါ။ ပိုဆိုးတာက “မုျဒာရဲ႕ေခၚသံ” ႐ုပ္ရွင္ကားဟာ ႐ုံရက္မရရွိလို႔ ၄ ႏွစ္ၾကာမွ ျပသခြင့္ရခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ခရစ္(စ)တီးနားခီရဲ႕ အရင္ကေျပာၾကားခဲ့မႈအေပၚမွာ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ တာဝန္ရွိသူတို႔ အၿငိဳးထားခဲ့ဟန္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္တရပ္ ျဖစ္ေပၚေနျခင္းပါပဲ။
အေျခအေနစုံကို ေလ့လာသုံးသပ္သူေတြကေတာ့ အရည္အေသြး ျပည့္မီပါလ်က္နဲ႔ အကယ္ဒမီဆု ေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ ဆႏၵာဂတိဟာ
(၁) ႏိုင္ငံျပင္ပမွာ ႐ုပ္ရွင္ပညာ သင္ယူခဲ့သူေတြအေပၚမွာ မုဒိတာမပြားႏိုင္ျခင္း
(၂) တကယ္လုပ္ျပသူေတြအေပၚမွာ မစၦရိယစိတ္ဝင္ျခင္း
(၃) တပည့္ေမြး ဆရာေမြး၊ မ်ိဳး႐ုိးစဥ္ဆက္ ေရႊစင္႐ုပ္တု အေမြေပးလိုျခင္း
(၄) ဖဆပလ လက္ထက္က အစဥ္အလာကို ဒီေန႔အထိ စြဲကိုင္ဖက္တြယ္ေနျခင္း
(၅) ျပဇာတ္ဆန္ဆန္ သ႐ုပ္ကဲအမူအရာ စံႏႈန္းထဲက မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ျခင္း
(၆) ဆုေရြးခ်ယ္ေရး စည္မ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား ေခတ္မမီေတာ့ျခင္း
(၇) ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔ဝင္ေတြကိုယ္တိုင္ အသိအျမင္ ဗဟုသုတ ေလ့လာမႈအားနည္းျခင္း စတာေတြေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲအေပၚ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ ပရိသတ္အေနနဲ႔ ယုံၾကည္မႈ ေခါင္းပါးသြားခဲ့ရျခင္းပဲလို႔ သုံးသပ္ၾကပါတယ္။
အခုႏွစ္ အကယ္ဒမီေပးပြဲမွာ ပိုလို႔ အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္ေစတာကေတာ့ ဆုမေၾကညာခင္ကတည္းက ဆုရသူေတြရဲ႕ စာရင္းအတိအက်ကို လက္ေရးနဲ႔ေရးထားတဲ့ စာရြက္ အြန္လိုင္းမွာ တင္ႀကဳိ ပ်ံ႔ႏွံ႔ေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလို အကယ္ဒမီဆုရစာရင္း ေပါက္ၾကားမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တာဝန္အရွိဆံုး ပုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ႔ တာဝန္ယူ တာဝန္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အကယ္ဒမီမင္းသား လြင္မိုးကေတာ့ “တခြန္းတည္းေျပာမယ္ ၂၀၁၈ အကယ္ဒမီ ရွက္စရာအလြန္ေကာင္းသည္” လို႔ သူ႔ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ လူမႈကြန္ရက္မွာ ေျပာပါတယ္။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ပညာကို ႐ူးသြပ္စြာ စနစ္တက် သင္ၾကားေလ့လာခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္ေတြ၊ လမ္း႐ိုးကေနခြဲထြက္ၿပီး အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ေတြနဲ႔ ပရိသတ္ကိုခ်ျပဖို႔ ႀကဳိးစားေနတဲ့ လူငယ္အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ အားထုတ္ႀကဳိးပမ္းမႈေတြကို လက္ခံအားေပးလာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီႏွစ္မွာ အကယ္ဒမီဆု ေရြးခ်ယ္မခံခဲ့ရတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြအတြက္ ပရိသတ္က ဆုခ်ီးျမႇင့္ဖို႔ အြန္လိုင္းကေန စတင္စည္း႐ံုး လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း ရွိေနပါၿပီ။
လက္ရွိ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးဥကၠ႒ကေတာ့ ဆုရသူေတြဟာ ႏွာတဖ်ားသာသြားတာေၾကာင့္ ရတာပါလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုေျပာေနမယ့္အစား ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးအေနနဲ႔ အမွန္တကယ္ လုပ္သင့္တာက ဆုေရြးခ်ယ္ေရး စံႏႈန္းေတြကို ဘယ္လိုျပင္မလဲ၊ ဆုေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔ဝင္တဦးရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ဘယ္လိုသတ္မွတ္မလဲ။
ဆုေရြးခ်ယ္ေရးစံႏႈန္းဆိုတာက အႏုပညာစံနဲ႔ ေရြးမလား။ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးစံနဲ႔ ေရြးမွာလား ဆိုတဲ့ အခ်က္က အဓိကက်ပါမယ္။ ဘယ္စံကို အဓိကထားမလဲ။ အႏုပညာစံႏႈန္း ဆိုရာမွာလည္း ဘီစီ ၂၀၀၀ ေလာက္က ေပၚခဲ့တဲ့ “သုေဗာဓာလကၤာက်မ္း” စံႏႈန္းမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး ထင္ပါတယ္။ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီတဲ့ စံတခုေတာ့ လိုမွာပါ။
အကယ္ဒမီေပးဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကိုလည္း တိတိက်က် လုိက္နာက်င့္သံုးဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခား႐ုပ္ရွင္ေတြကို ပံုတူကူးခ် ျမန္မာမႈျပဳၿပီး ျပန္႐ုိက္တဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကားေတြကို ဆုမခ်ီးျမႇင့္ရဘူးလို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္တာမ်ဳိး မလုပ္မိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
ဆုေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ႕ ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးျမည့္ေနတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ၊ ေခတ္မမီေတာ့ရဲ႕ အယူအဆေတြ၊ ေခတ္နဲ႔အညီ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ပညာကို လိုက္မမီေတာ့သူေတြ၊ အကဲျဖတ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပင္ကိုယ္အရည္အေသြး မရွိသူေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ေနပါၿပီ။
အေျပာင္းအလဲ မလုပ္ခ်င္ေသးဘဲ ဒီေနရာမွာ ဆက္လက္ တာဝန္ယူခ်င္ေသးတယ္ ဆုိရင္လည္း လက္ရွိ ရွိေနတဲ့ အကယ္ဒမီေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔ဝင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ေလ့လာေရး ေစလႊတ္တာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြကို ေခၚယူသင္တန္းေပးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေပးဖို႔ေတာ့ လိုအပ္မွာပါ။
ဒီအခ်က္ေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးက အေလးအနက္ထား စဥ္းစားျပဳျပင္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္လာမယ့္ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ အကယ္ဒမီကို လူထုရဲ႕ယုံၾကည္မႈ တျဖည္းျဖည္း ျပန္ရလာႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ပရိသတ္အႀကဳိက္ကိုပဲ အကယ္ဒမီဆု ခ်ီးျမႇင့္ရမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ဆုရသင့္ရထုိက္သူေတြကို ထုိက္သင့္တဲ့ဆုေတြ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးခ်ယ္ေပးအပ္ၿပီး ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ျပန္လည္ျမႇင့္တင္ေစဖို႔သာ ရည္ရြယ္ပါတယ္။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၿပီးခဲ့တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြကို သင္ခန္းစာယူၿပီး ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ေလာက အဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာေရးအတြက္ အျမစ္ကေန စတင္ေတာ္လွန္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲၾကဖို႔ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။
ထြန္းေဇာ္ေဌး
