၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္အတြက္ ခံရအခက္ဆံုးနဲ႔ အစိုးရိမ္ရဆံုးကေတာ့ လက္ရွိ အာဏာရ အန္အယ္လ္ဒီပါတီပဲျဖစ္မယ္။ ပါတီထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္တဦးကေတာ့ ၾကားျဖတ္ရလဒ္အတြက္ သင္ခန္းစာရတယ္လို႔ မီဒီယာကို ထုတ္ေျပာေနၿပီး သင္ခန္းစာယူေန႐ုံေလာက္နဲ႔ေတာ့ မရေတာ့ဘူးလို႔ပဲျမင္တယ္။
၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္နဲ႔ ၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြရဲ႕ ရလဒ္ေတြျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ အာဏာရအန္အယ္လ္ဒီပါတီအတြက္ ေနရာမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ အထင္အရွားျပသေနၿပီ။ ဒီထဲ ၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပိုထူးသြားတာက ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕မွာ ေဒါက္တာေအးေမာင္ရဲ႕ သားျဖစ္သူက တသီးပုဂၢလအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရသြားတာျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဟာ အာဏာရပါတီအတြက္သာမကဘဲ ျပည္သူလူထုအတြက္ပါ စိုးရိမ္ဘြယ္ရာျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ျပည္သူလူထုေထာက္ခံမႈ အေျမာက္အျမားရထားတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအတြက္ ေမးခြန္းေတြ အေျမာက္အျမားထြက္ေပၚခဲ့ၿပီး ပါတီထိပ္ပိုင္းပုဂိုလ္ေတြနဲ႔ ပါတီက ေရြးခ်ယ္ခံကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဘာလဲ ဘယ္လဲလို႔ ေမးရေတာ့မယ္။ ရန္ကုန္က ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္မွာ အတိုက္အခံ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ကိုယ္စားလွယ္ အႏိုင္ရသြားတာဟာ အန္အယ္လ္ဒီအတြက္ ထုိးႏွက္ခ်က္တခုျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္လူထုဟာ အန္အယ္လ္ဒီကို စိတ္ကုန္ေနၿပီလားလို႔ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္တယ္။ ဒီ့ထက္ပိုၿပီး က်ယ္က်ယ္ပ်႔ံပ်႔ံေျပာရရင္ ျပည္သူလူထုဟာ အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္ေတြကို စိတ္ကုန္ေနၿပီလားလို႔ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေတြမၾကည့္ခင္ မဲလာေပးတဲ့အေရအတြက္ တခ်က္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။
ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕အပါအ၀င္ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ အမွတ္ ၂ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ေနရာ မဲဆႏၵနယ္မွာ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူေပါင္း ၂ သိန္းေက်ာ္ရွိၿပီး အမွန္တကယ္မဲလာေပးသြားသူက ၆၉၀၀၀ ေက်ာ္ပဲရွိတယ္။ ခ်င္းျပည္နယ္က ကန္ပက္လက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေနရာနဲ႔ မတူပီအမွတ္ ၁ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ေနရာတို႔မွာ မဲေပးႏိုင္သူေပါင္း သံုးေသာင္းေလာက္ရွိၿပီး အမွန္တကယ္ မဲလာေပးသူက ႏွစ္ေသာင္းေလာက္ပဲရွိတယ္။ အလားတူ လဲခ်ားျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေနရာမွာ မဲေပးခြင့္ရွိသူ သံုးေသာင္းေက်ာ္ရွိၿပီး တကယ္မဲလာေပးသူက တေသာင္းရွစ္ေထာင္ေက်ာ္ပဲရွိတယ္။ ရေသ့ေတာင္အမွတ္ ၂ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ေနရာမွာ ၾကည့္ရင္လည္း မဲေပးခြင့္ရွိသူေပါင္း ငါးေသာင္းေက်ာ္ ရွိၿပီး အမွန္တကယ္ မဲလာေပးသူက သံုးေသာင္းေလးရာေက်ာ္၊ သံုးေသာင္းစြန္းစြန္းပဲ ရွိတာ ေတြ႔ရတယ္။ ကခ်င္မွာ လူ တသိန္းသံုးေသာင္းေလာက္ မဲလာမေပးတာ က်န္ျပည္နယ္ေတြမွာ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီတဲ့လူေတြ မဲလာမေပးၾကတာက ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္လို႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို စိတ္မ၀င္စားတာလား၊ အရင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုသူေတြကို မဲဆႏၵရွင္ေတြ စိတ္ကုန္ေနၾကလို႔လား၊ ဒီလူေတြကို တို႔ေရြးခ်ယ္ေပးလည္း ဘာမွထူးလာမွာမဟုတ္ပါဘူးကြာလို႔ စိတ္ပ်က္ကုန္ၾကလို႔လား၊ အေၾကာင္းတရားေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာရွိေနႏိုင္ေပမယ့္ မဲလာမေပးၾကတဲ့ကိစၥက ျပႆနာႀကီးတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီေထာက္ခံသူေတြ မဲလာမေပးၾကလို႔ အန္အယ္လ္ဒီ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ရႈံးရတယ္ဆိုတဲ့ ေကာက္ခ်က္ေလာက္နဲ႔ေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီျပန္မလာႏိုင္ဘူး။ အနီးဆံုး ၂၀၁၇ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလမွာလုပ္ခဲ့တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရလက္ထက္ ပထမအႀကိမ္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကို တခ်က္ျပန္ၿပီးၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။
အဲ့ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက လစ္လပ္ေနရာ ၁၉ ခုအတြက္ က်င္းပျပဳလုပ္ေပးခဲ့ၿပီး လက္ရွိ အာဏာရအန္အယ္လ္ဒီပါတီ အပါအ၀င္ ပါတီ ၂၄ ခုက ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ တသီးပုဂၢလကိုယ္စားလွယ္ ၇ ဦး စုစုေပါင္း ၉၅ ဦး ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကတယ္။ ရလဒ္ေတြထြက္ေတာ့ အာဏာရ အန္အယ္လ္ဒီပါတီက ကိုယ္စားလွယ္ေနရာ ၉ ခုမွာသာ အႏိုင္ရခဲ့တယ္၊ သူ႔ေနာက္မွာ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေနရာ ၆ ခုမွာ အႏိုင္ရၿပီး ဒုတိယ လိုက္ခဲ့တယ္။ ကယားနဲ႔ ရခိုင္ပါတီႏွစ္ခုက ကိုယ္စားလွယ္ ၂ ေနရာ အႏိုင္ရခဲ့ၿပီး ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးနဲ႔ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးပါတီကလည္း ၂ ေနရာ ႏိုင္တယ္။ ၿခံဳၾကည့္ရင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ အန္အယ္လ္ဒီႏိုင္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြပဲ ႏိုင္သြားတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လစ္လပ္ေနရာ ၁၈ ခုပဲ ၀င္ၿပိဳင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ၿပိဳင္ဘက္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီကေတာ့ ၁၉ေ နရာစလံုး ၀င္ၿပိဳင္ႏိုင္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။
အခုတခါ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္မွာ ဒုတိယအႀကိမ္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ျပန္ေတာ့ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္ေတြက ၂၀၁၇ နဲ႔ သိပ္မကြာတာ ေတြ႔ႏိုင္တယ္။ လစ္လပ္မဲဆႏၵနယ္ ၁၃ ေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္ေတြ ၇ေ နရာႏိုင္ၿပီး ၆ ေနရာမွာ ရႈံးတယ္။ ဒီတႀကိမ္အရႈံးမွာ အရင္ႏိုင္ေနက် ေနရာေတြျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ဆိပ္ကမ္း ၂၊ ကခ်င္အမွတ္ ၂၊ တမူး ၂၊ မတူပီ ၁ စတဲ့ေနရာ ၄ ခုပါသြားလို႔ ဒီအႀကိမ္အရႈံးက စိုးရိမ္စရာေကာင္းၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသမွာ တိုင္းရင္းသားပါတီပဲ ႏိုင္ဆိုတဲ့ အေျဖလည္း မေျပာင္းမလဲ ဆက္ရွိေနတာ ျမင္ရျပန္တယ္။
အန္အယ္လ္ဒီဟာ အစိုးရဖြဲ႔ၿပီးကတည္းက အရင္ မဟာမိတ္တိုင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ စိုလက္စလက္ မေျခာက္တဲ့ ဆက္ဆံေရးပဲ တည္ေဆာက္ထားႏိုင္ၿပီး ဒီတိုင္းဆက္ရွိေနရင္ ၂၀၂၀ရြးေကာက္ပြဲက်ရင္လည္း တိုင္းရင္းသားေဒသအသီးသီးမွာ အန္အယ္လ္ဒီအတြက္ ေနရာ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ျမင္ေနရတယ္။ တဖက္မွာ အတိုက္အခံပါတီျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးနဲ႔ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးပါတီဘက္ၾကည့္ရင္ ၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္တုန္းက ၁၉ ေနရာမွာ ၂ ေနရာပဲ အႏိုင္ရေပမယ့္ ၂၀၁၈ မွာက် ၁၃ေ နရာမွာ ၃ ေနရာႏိုင္ၿပီး အႏိုင္ရာခိုင္ႏႈန္းျမင့္တယ္လို႔ ဆိုနိုင္တယ္။ တခါ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ကိုယ္စားလွယ္ေတြႏိုင္တဲ့ ဆိပ္ကမ္း၊ တမူးနဲ႔ ကခ်င္ စတဲ့ မဲဆႏၵနယ္သံုးခုဟာ အရင္ အန္အယ္လ္ဒီ ႏိုင္ေနက်ေနရာေတြျဖစ္ေနတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။
၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီက ဒီတႀကိမ္ၾကားျဖတ္မွာ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၱေလးလိုၿမိဳႀကီးေတြမွာ အန္အယ္လ္ဒီႏိုင္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာေတာ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြပဲ ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ တြက္ဆထားခဲ့တာ အခု ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြမွာလည္း အန္အယ္လ္ဒီ ႐ႈံးခဲ့လို႔ ခန္႔မွန္းသံုးသပ္ခ်က္လြဲတယ္။ ေမးစမ္းၾကည့္လို႔ သိရသေလာက္ ၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္တုန္းက မြန္ျပည္နယ္၊ ေခ်ာင္းဆံုမွာ အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အေရြးမွားလို႔ ႐ႈံးခဲ့သလိုပဲ အခု ၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္မွာလည္း ရန္ကုန္၊ ဆိပ္ကမ္းမွာ အလားတူ လူေရြးမွားၿပီး ရႈံးတယ္ဆိုတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီက ဆိပ္ကမ္းကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းဟာ စထြက္လာကတည္းက လူရီစရာ မဲဆြယ္စကားေတြနဲ႔ လူေျပာသူေျပာမ်ားခဲ့တာကလည္း ႐ႈံးရျခင္းအေၾကာင္းရင္းထဲ ပါမယ္လို႔ တြက္ဆရတယ္။ မဲဆႏၵရွင္ေတြမွာ အခုအခံတခုရွိေနၿပီး အဲ့ဒါကေတာ့ ၂၀၁၅ တုန္းက သူတို႔ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို သူတို႔ၿမိဳ႕နယ္ထဲ သူတို႔မျမင္မေတြ႔ရျခင္းဟာ ႀကီးမားတဲ့ အခုအခံပဲျဖစ္တယ္။ ဒီအခုအခံမွာ အန္အယ္လ္ဒီ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းတခ်ိဳ႕ ၾကားညပ္ခံလိုက္ရတာလည္းျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ရၿပီး အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ႕ ေအာက္ေျခလြတ္ေနၾကတာလည္း ႐ႈံးရျခင္းမ်ားထဲ အေၾကာင္းတခ်က္အေနနဲ႔ မလြဲမေသြပါမယ္။
အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္အားလံုးေအာက္ေျခလြတ္ေနၾကတယ္လို႔ မဆိုနိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ႔ ေအာက္ေျခလြတ္ေနတာေတာ့ ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ႀကံဳဖူးတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာ ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳဖူးသလို တီဗီြထဲလည္း အတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖိုရမ္တခုမွာ ေရွ႕ဆံုးတန္းက ထိုင္ခံုအႀကီးႀကီးတလံုးေပၚတက္ျပီး တင္ပလင္ေခြထိုင္ေနတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီ ကိုယ္စားလွယ္တဦးကို တီဗီြလိုက္ဖ္ထဲ ျမင္လိုက္ရတယ္။ အခမ္းအနားထဲေရာက္ေနတဲ့ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မိတ္ေဆြတေယာက္ကို ခ်က္ေဗာက္ကေန လွမ္းေမးၾကည့္ေတာ့ ေရွဆံုးတန္းမွာထိုင္ေနတာ ျပည္နယ္တိုင္း၀န္ႀကီးအဆင့္ေတြလို႔ ေျပာတယ္။ ဒူးေနရာဒူး ေတာ္ေနရာေတာ္ မေနတတ္တာျဖစ္ႏိုင္သလို စိတ္ႀကီး၀င္ေနတာလည္းျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အဲ့ဒီျပည္နယ္တိုင္းအဆင့္ ၀န္ႀကီးဆိုသူေတြ တတိုင္းျပည္လံုး ဘယ္ႏွေယာက္ေတာင္ ရွိေနမလဲဆိုတာ ေတြးဆၾကည့္ၿပီး တခါတခါ မဲဆႏၵရွင္တဦးအေနနဲ႔ စိတ္ဓာတ္က်တယ္။ အစကတည္းက တႏိုင္ငံလံုးမွာ ေရြးေကာက္ခံ အန္အယ္လ္ဒီကိုယ္စားလွယ္ေပါင္း ၉၀၀ ေက်ာ္ ရွိတာေထာက္ဆၿပီး ဆြန္းဆန္စိမ္းထဲ ႂကြက္ေခ်းေရာႏိုင္တယ္လို႔ တြက္ၿပီးသားျဖစ္ေပမယ့္ ႂကြက္ေခ်းေတြ မ်ားမ်ားလာရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုအျမင္မွာ မေကာင္းႏိုင္ဘူး။ တေလာကပဲ ပုသိမ္မွာ သမၼတဦး၀င္းျမင့္က ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ပြဲစားလိုလို အဂတိလိုလို မလုပ္နဲ႔လို႔ သတိေပးေျပာဆိုသြားတာ ၾကားလိုက္ရလို႔ ႂကြက္ေခ်းကိုယ္စားလွယ္ေတြ မ်ားေနၿပီလားလို႔ အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ရေသးတယ္။
ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးမွာ ျပည္သူလူထုသေဘာက် ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ အျမဲတမ္းရွိေနဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ လူထု မေရြးထားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အစိတ္သားနဲ႔ လူထုမႀကိဳက္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ အစိတ္သားတို႔ လႊတ္ေတာ္ေတြထဲ ေရာက္သြားရင္ လူထုကံၾကမၼာကို ေတြးၾကည္ရံုနဲ႔တင္ ေက်ာစိမ့္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ၂၀၁၈ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကိုၾကည့္ၿပီး မဲေပးတဲ့ ျပည္သူလူထုက လူေရာ ပါတီေရာ ၾကည့္ၿပီး မဲေပးလာၿပီလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ လာမယ့္ ၂၀၂၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲက်ရင္ေတာ့ လူေရာ၊ ပါတီေရာ၊ အစိုးရေရာ လႊတ္ေတာ္ေတြေရာကိုပါ တစံုလံုးၾကည့္ၿပီး မဲေပးၾကေတာ့မယ္။
