ျပည္သူလြွႊတ္ေတာ္ကေန ဖြဲ့စည္းထားတဲ့ ေရးရာေကာ္မတီနဲ့ေကာ္မ႐ွင္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မျဖစ္ဘူးဆိုျပီး နိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ့စည္းပံုဆိုင္ရာ အေျခခံ ဥပေဒခံုရံုးကေန သတ္မွတ္ခဲ့တာကို ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ၃၀၀ ေက်ာ္က ကန့္ကြက္ခဲ့ျပီး အေျခခံဥပေဒခံုရံုးအဖြဲ့၀င္ေတြကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ျပီး နုတ္ထြက္ေပးဖို့ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။

[caption id="attachment_29544" align="alignleft" width="300" caption="ဦးေအာင္ထူး"][/caption]

နိုင္ငံေတာ္သမၼတကလည္း နုတ္ထြက္ေစခိုင္းတာ မလုပ္ေပးနိုင္ဘူး အေျခခံဥပေဒကို ျပင္နိုင္တယ္ဆိုျပီး အၾကံျပုေျပာဆိုပါတယ္။ နိုင္ငံေတာ္ အေျခခံဥပေဒခံုရံုးရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ၊ ျမန္မာနိုင္ငံက တရားစီရင္ေရး အေျခအေနေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ျပည္ပမွာေနထိုင္တဲ့ ေ႐ွ့ေနဦးေအာင္ထူးကို ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားပါတယ္။

ဦးေအာင္ထူးတို့ အေနနဲ့ နိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးရဲ့ သေဘာသဘာ၀နဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ႐ွင္းျပေပးပါလား။

“နိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးက ရိုးရိုးတရားရံုးေတြနဲ့ မတူပါဘူး။ သက္ဆိုင္ရာတိုင္းျပည္တခုမွာ တိုင္းျပည္ရဲ့ အျမင့္ဆံုးလို့ ထားရတဲ့ ဖြဲ့စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ တရား႐ုံး။ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ အျငင္းပြားလာၾကရင္၊ ျပဿနာတက္လာၾကရင္ အဆံုးအျဖတ္ ေတာင္းခံလာတဲ့အခါမွာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးကို ခ်ဥ္းကပ္ရတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီခံုရံုးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္က အျပီးသတ္ေနာက္ဆံုး ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု က်ေနာ္တို့ သာဓကအေနနဲ့ေျပာရရင္ ေတာင္ကိုရီးယားနိုင္ငံဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့နိုင္ငံကေန ဒီမိုကေရစီကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျပာင္းလဲနိုင္တဲ့ နိုင္ငံျဖစ္တယ္။ အဲဒီနုိင္ငံမွာ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဆိုင္ရာ တရား႐ုံးဟာ အမ်ားၾကီး ထိန္းေက်ာင္းေပးနိုင္တယ္။ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာတရားရံုးဆိုတာ နိုင္ငံတိုင္းမွာ ႐ွိသင့္တယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို့လို စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီကို ကူးေျပာင္းဖို့ ၾကိုးစားေနတဲ့တိုင္းျပည္ေတြမွာ ႐ွိသင့္တဲ့ ရံုးတခု ျဖစ္ပါတယ္။”

လက္႐ွိ ျဖစ္ေနတဲ့ ဖြဲ့စည္ပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္ကလည္း မေက်နပ္ဘူးလို့ ေျပာေနတယ္။ အဲဒါကိုေရာ ဘယ္လို သံုးသပ္လို့ရလဲ။ ဥပေဒဆိုင္ရာနဲ့ေပါ့ေနာ္။

“နွစ္ပိုင္း႐ွိတယ္။ တပိုင္းက ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္နဲ့ အမ်ဳိးသားလြွႊတ္ေတာ္တို့က ေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြကို ဘယ္လိုဖြဲ့စည္းလဲ ဆိုတာနဲ့ ဆိုင္ပါတယ္။ ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္နဲ့ အမ်ဳိးသားလြွႊတ္ေတာ္တို့က ဖြဲ့စည္းေပးလိုက္တဲ့ ေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြမွာ လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ့သာ ဖြဲ့စည္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရကိုပဲ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ့ ဖြဲ့စည္းထားပါလ်က္နဲ့ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မသတ္မွတ္ေပးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္က လြဲေနတယ္လို့ ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္တည္းမွာ လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္သူေတြနဲ့ပါ ဖြဲ့စည္းတဲ့ ေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြ ႐ွိေနတယ္။ ဥပမာ ထြက္လာတဲ့သတင္းအရ လြွႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ၾကီး သူရဦးေ႐ြွႊမန္းရဲ့သား တိုးနိုင္မန္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိုလ္လည္း လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္ဘဲနဲ့ လြွႊတ္ေတာ္က ဖြဲ့ေပးတဲ့ ေကာ္မ႐ွင္တခုမွာ ပါေနတယ္။  အဲဒီလိုမ်ဳိး လြွႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္ဘဲနဲ့ ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္နဲ့ အမ်ဳိးသားလြွႊတ္ေတာ္က ဖြဲ့စည္းေပးလိုက္တဲ့ ေကာ္မတီ ေကာ္မ႐ွင္ထဲမွာ ပါေနျပီးေတာ့ အဲဒီေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ သတ္မွတ္ေစခ်င္တယ္လို့ လြွႊတ္ေတာ္ေတြက တင္လာရင္ေတာ့ ဒါဟာ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒနဲ့ ဆန့္က်င္သြားျပီ။ အဲဒါအတြက္ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ တရားရံုးက ဒီေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ မဟုတ္ဘူးလို့ ဆံုးျဖတ္မယ္ဆိုရင္ ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လက္ခံရမယ္လို့ က်ေနာ္နားလည္ပါတယ္။”

မေန့က နိုင္ငံေတာ္သမၼတကေန ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ဆီကို တရားရံုးခ်ဳပ္ကေန တင္ထားတဲ့ဟာကို ႐ုပ္သိမ္းလို့ မရေတာ့ဘူး။ သမၼတ ထပ္ျပီးေျပာတာက အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဖို့ပဲ ႐ွိတယ္ဆိုျပီး သူတို့ လမ္းေၾကာင္းေပးျပီး ေျပာထားတာ ႐ွိတယ္။ အဲဒီအေပၚကိုေရာ ဘယ္လို သံုးသပ္လို့ရမလဲဗ်။

“သူေရးတဲ့စာမွာ လက္ခံလို့ရတဲ့ အပိုင္းေတြ႐ွိပါတယ္။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ဦးေဆာင္မႈအရ ဒီကိစၥနဲ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေငြေၾကးအရ ဘယ္လို ေထာက္ပံ့ရမယ္ဆိုတာကို ႐ွင္းနိုင္ဖို့ရန္အတြက္ ဖြဲ့စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ တရား႐ုံးကုိ တင္ျပီးေတာ့ ဒီေကာ္မတီနဲ့ ေကာ္မ႐ွင္ေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ႐ွိလား မ႐ွိဘူးလား ဆိုတဲ့အေပၚမွာ ႐ွင္းခ်င္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ တရားရံုးကို တင္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္။ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ တရား႐ုံးကလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီ ျဖစ္တယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပင္လို့မရနုိင္ေတာ့ဘူး။ သူတို့ဘက္ကလည္း ျပန္ဆုတ္လို့ မရနုိင္ေတာ့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆုိေတာ တင္ထားျပီးသား ေ႐ွ့ေန႐ုံးကို တင္ထားျပီးသားျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆံုးျဖတ္လည္းျပီးေနျပီ။ ျပန္ဆုတ္လို့ မရေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ ေျပာဆိုခ်က္သည္ သဘာ၀က်တယ္လို့ က်ေနာ္လက္ခံတယ္။ ေနာက္တခုက ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ေရးကိစၥ၊ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ေရး လမ္းေၾကာင္း သြားသင့္တယ္ဆုိတဲ့ သမၼတရဲ့ အဆိုျပုခ်က္ကိုလည္း လက္ခံသင့္တယ္လို့ က်ေနာ္ျမင္တယ္။”

အခုျဖစ္ေနတဲ့ နုိင္ငံေတာ္ဆိုင္ရာအေျခခံဥပေဒခုံ႐ုံးနဲ့ ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္နဲ့ ၾကားမွာေရာ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ဘယ္လိုသံုးသပ္လို့ ရမလဲ။

“အခုက သူ့ဘက္ကလည္း မေလွ်ာ့၊ ကုိယ့္ဘက္ကလည္း မေလွ်ာ့ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါက မေကာင္းတဲ့အေျခအေနပါ။ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္ကုိ သက္ဆိုး႐ွည္ေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒၾကီးက လည္ပတ္လို့  မရေတာ့ဘူး ဆိုတာကို ျပတယ္။ ဒီဘက္ကၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒါက ေကာင္းတယ္။ သုိ့ေသာ္ က်ေနာ္တုိ့စိတ္မေကာင္းတာက ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ့ အညီ လည္ပတ္ဖို့ၾကိုးစားတဲ့ ျဖစ္စဥ္ၾကီးတခုဟာ တုိင္းျပည္က အထြဋ္အထိပ္ ထားရမယ့္ တရားစီရင္ေရးနဲ့ စပ္လ်ဥ္းျပီးေတာ့ တရားသူၾကီးအေပၚမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္သြားရမွာမ်ိုးက မျဖစ္သင့္ဘူး။ ဒီအက်ပ္အတည္းက ေက်ာ္နုိင္ဖို့ဆိုရင္၊ က်ေနာ္တုိ့ျမင္တာက ဘာေၾကာင့္ဒီလုိျဖစ္လဲဆုိေတာ့ သမၼတကေနျပီးေတာ့ သူ့လက္ထဲမွာ အာဏာကုိ ရာနႈန္းျပည့္ကိုင္ျပီးေတာ့ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္အကုန္လံုးကို ခန့္ခြင့္၊ ျဖုတ္ခြင့္႐ွိထားတာက အေျခခံျပဿနာ။ အဲလို႐ွိထားလို့လည္း တဖက္က လြွႊတ္ေတာ္ကျမင္တယ္။ ဒီတရား႐ုံးဟာ သမၼတလက္ထဲမွာ ႐ွိတယ္။ သမၼတ လုိခ်င္တဲ့အတုိင္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ေပးေနတယ္။ ဒီတရား႐ုံးက မလြတ္လပ္ဘူး။ ဒါကို ထုတ္သာမေျပာတာ လက္ေတြ့က ဒီလိုျဖစ္ေနတယ္။ ဖြဲ့စည္းပံုကိုျပန္ၾကည့္ပါ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံုရဲ့ အဓိက အားနည္းခ်က္ေတြထဲမွာ ထိပ္ပိုင္းကပါတာက တရားစီရင္ေရး မလြတ္လပ္တာပဲ။ အဲေတာ့ တရားစီရင္ေရး တရားသူၾကီးခ်ဳပ္ေတြ အကုန္လံုးကို သမၼတက စိတ္ၾကိုက္ ျဖုတ္ခြင့္၊ ခန့္ခြင့္႐ွိတာဟာ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ဖြဲ့စည္းပံုမွာမွ မ႐ွိဘူး။ ျမန္မာနုိင္ငံ ဖြဲ့စည္းပံုတခုပဲ႐ွိတယ္။ အဲေတာ့ သမၼတစနစ္ေအာက္မွာ တရားသူၾကီးအမည္စာရင္း တင္သြင္းခြင့္႐ွိတယ္။ လြွႊတ္ေတာ္ကခန့္လုိ္က္တယ္။ ခန့္ျပီးရင္ သမၼတရဲ့ အခြင့္အာဏာ လံုး၀မ႐ွိေတာ့ဘူး။ လံုး၀ျဖုတ္လို့ မရေတာ့ဘူး။ အခုက သမၼတရဲ့ လက္ထဲမွာ ျဖုတ္ခြင့္က လုံး၀႐ွိေနတယ္။ အဲေတာ့ ဘာျဖစ္ေနလဲဆုိေတာ့ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္ေတြ အကုန္လံုးဟာ သမၼတကို အၾကီးအက်ယ္ ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ တရားစီရင္ေရးယနၱရားတခုလံုးက သမၼတရဲ့လက္ထဲမွာ ႐ွိေနတယ္။ အရင္းခံျပဿနာက ဒါပဲ။

“နံပါတ္ ၁ အခ်က္က ဒါကုိ ေက်ာ္လြွႊားနုိင္ဖို့အတြက္က အမ်ိုးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္က ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္မယ္ ဆိုျပီးေတာ့ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ အနုိင္ယူထားတာ။ ဖြဲ့စည္းပံုျပင္ဖို့ အခ်ိန္ေရာက္ျပီ၊ ဖြဲ့စည္းပံု စျပင္တဲ့ကိစၥကုိ ဦးေဆာင္သင့္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း ၆ တရားစီရင္ေရးက႑ကေန စျပီးေတာ့ ျပင္သင့္တယ္။ တရားစီရင္ေရးက႑မွာ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာတရား႐ုံးကို သီးျခားခြဲထုတ္ထားတာကိုလည္း ျဖုတ္သင့္တယ္။ ေနာက္ တရားသူၾကီးေတြ ခန့္တဲ့ ျဖုတ္တဲ့ကိစၥကုိလည္း ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ခန့္ခြင့္၊ ျဖုတ္ခြင့္႐ွိတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥကို လြွႊတ္ေတာ္ထဲမွာသာမကဘဲ လူထုဆီကပါ က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ သေဘာထားေတြေတာင္း၊ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့ပတ္သက္တဲ့ လႈပ္႐ွားမႈေတြေပၚလာ။ ဖြဲ့စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး လုပ္ငန္းဟာ တျပည္လံုးလုပ္ငန္းအေနနဲ့ ၾကြတက္လာဖို့ လိုပါတယ္။ ျပင္ျပီးေတာ့ တခ်ိန္တည္းမွာ ဘယ္လိုမ်ိုးသာလွ်င္ ျပည္သူ့လြွႊတ္ေတာ္၊ အမ်ိုးသားလြွႊတ္ေတာ္တို့က ဖြဲ့လုိက္တဲ့ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မ႐ွင္ေတြကုိ လြွႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားနဲ့သာ ဖြဲ့စည္းမယ္ဆိုရင္ ဒါကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ သတ္မွတ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ျပင္ဆင္ခ်က္ေတြပါ ထည့္သြင္းလုိက္မယ္ဆိုရင္ ျပဿနာကို ေက်ာ္နုိင္ျပီးေတာ့ လက္႐ွိ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာတရား႐ုံးမွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ စိတ္ၾကိုက္ခန့္ထားတဲ့ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္ေတြကိုပါ ျဖုတ္ခြင့္ရျပီးေတာ့ ဖြဲ့စည္းပံုနဲ့အညီ သြားတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ တခုဟာ အဆင့္တဆင့္ ေခ်ာေမာသြားလိမ့္မယ္လို့ ယူဆပါတယ္။”