မေကြးတိုင္း၊ ေခ်ာက္ၿမိဳ႕နယ္၊ စေလၿမိဳ႕၊ ေခ်ာင္းတက္ေက်းရြာမွာ ေဒသခံ ေတာင္သူေတြဟာ စိုက္ပ်ိဳးခ်ိန္မတိုင္မီ တမာပင္ေအာက္မွာ တမာေစ့ ေကာက္ၾကရလို႔ ေန႔စဥ္ အပိုဝင္ေငြ ရေနၾကပါတယ္။
တမာေစ့ ၁၆ ျပည္ ၁ တင္းကို ၁၂ဝဝဝ က်ပ္ေငြအထိ ေရာင္းခ်ရၿပီး တဦးကို ပၽွမ္းမၽွ တေန႔ ၃၅ဝဝ မွ ၄ဝဝဝ အပိုဝင္ေငြရရိွတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။
လာေကာက္သူေတြဟာ ေခ်ာင္းတက္ရြာက အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး တခါတရံ မန္က်ည္းေဇာက္ ေက်းရြာကလည္း လာေကာက္ၾကတယ္လို႔ ေခ်ာင္းတက္ရြာမွ ေဒသခံတဦးက ေျပာပါတယ္။
“ရာသီ ၁ ႏွစ္ကို ၁ လ ေက်ာ္ေက်ာ္ေတာ့ ေကာက္ရတယ္။ ဒီႏွစ္ေကာက္တဲ့ လူမ်ားလာတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ ၁ဝဝ ေက်ာ္ေလာက္ရိွမယ္။ လူဦးေရ၊ ဒီႏွစ္က ေဈးေတာ့ မေကာင္းဘူး၊ အရင္ႏွစ္က ဒီထက္ေဈးေကာင္းတယ္။ မႏွစ္က တျပည္ ၁ ေထာင္ေလာက္ေရာင္းရတယ္။ ေကာက္တဲ့လူ မ်ားလာလို႔ ေဈးက်သလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ဒီအတိုင္းေတာ့ ေရာင္းရတာမဟုတ္ဘူး၊ အိမ္ေရာက္ရင္ ေရစိမ္ၿပီး အခြံခြၽတ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေန ျပန္ျပၿပီးမွ ေရာင္းရတာ။”
ေခ်ာင္းတက္ေက်းရြာက တမာစိ အဝယ္ဒိုင္မွ ဦးခင္စိုးက တမာေစ့ေတြကို ပခုကၠဴ၊ ပလိတ္ တို႔ကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်တာျဖစ္ၿပီး စို္က္ပ်ိဳးေရးေဆး ထုတ္လုပ္တ့ဲ ေနရာေတြမွာ သံုးတယ္လို႔ သိရေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။
“အရင္ႏွစ္ကေဈးနဲ႔ အခုႏွစ္ ေဈးကြာတာ ႏွစ္ခ်က္ရိွတယ္။ အရင္ႏွစ္က ဝယ္တဲ့ နယ္ကုန္သယ္က ေငြခ်ေပးထားၿပီးေတာ့ တင္း ဘယ္ေလာက္အပ္ရမယ္ စာခ်ဳပ္နဲ႔လုပ္ရတယ္။ အဲဒီႏွစ္က ဘယ္လိုျဖစ္လဲဆိုရင္ ေကာက္တဲ့လူေတြက အပင္ေပၚက အသီးစိမ္းေတြကို တက္ပုတ္ၿပီး အခြန္ခြၽတ္ေရာင္းၾကတာေတြ ျဖစ္လာေတာ့ မမွည့္ေသးတဲ့ အသီးေတြျဖစ္ကုန္ၿပီး အေစ့ထဲက ဝတ္ဆံက မေအာင္ဘူး။ အဓိက အေစ့ထဲက အဆံကို သူတို႔က အသံုးျပဳၾကတာ။ ေငြကလည္း ေပးထားၿပီးသားဆိုေတာ့ မသိမ္းလို႔လည္း မရေတာ့ဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ မွည့္လို႔ေႂကြတဲ့ အသီးထဲက အေစ့ကိုပဲ ေသခ်ာေျပာဝယ္ရတာေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီႏွစ္မွာ က်ေနာ္တို႔လို ဝယ္တဲ့လူေတြက ေငြရင္းရတယ္။ တပိုင္တနိုင္ဆိုသလို တင္း ၄ဝ ေက်ာ္ေလာက္ရရင္ တခါ တင္ပို႔တယ္။ ေရာင္းတဲ့ေနရာမွာ ေဈးပံုေသ မထားေတာ့ဘဲ သူတို႔ဆီက အလုပ္သမား ၅ ဦးေလာက္ကို အေစ့ ၁၀၀ စီ ေပးၿပီး ကြမ္းညႇပ္နဲ႔ ခြဲခိုင္းတယ္။ အဲဒီထဲကေနမွ သူတိုလိုခ်င္တဲ့ အရည္ေသြး ၁၀၀ မွာ ၆၀ ပါရင္ ဘယ္ေစ်း၊ ၅၀ ပါရင္ ဘယ္ေဈး ဆိုၿပီး အဲလိုေဈးျဖတ္ဝယ္တယ္။”
စေလၿမိဳ႕ သြားလမ္းျဖစ္တဲ့ မိုလာရြာလမ္းခြဲမွ ဝင္သြားရင္ လမ္းေဘးဝဲယာမွာ အသီးၿပိဳင္ၿပိဳင္သီးေနတဲ့ ၅ မိုင္အရွည္ေလာက္ရွိတဲ့ တမာပင္ေလးေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။
ကိုလင္း(ေခ်ာက္)
