မြန္ျပည္နယ္၊ ေရးၿမိဳ႕နယ္အတြင္း သြားလာရခက္ခဲၿပီး အစြန္အဖ်ားေက်းရြာေတြက စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ လူငယ္တဦး ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ေရးၿမိဳ႕မိသားစု ပရဟိတအဖြဲ႔က လစဥ္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးေနပါတယ္။
တလကိုတေက်ာင္းႏႈန္းနဲ႔ ေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးတာနဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းေတြျဖည့္ဆည္းေပးတာအပါအဝင္ က်န္းမာေရး၊ အသိပညာေပးေရးနဲ႔ ကေလးေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႔ လစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးေနတာပါ။
အဲဒီအဖြဲ႕ရဲ႕ဦးေဆာင္သူ အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ ကိုေအာင္ခန္႔ဟိန္းက ''ေရးေဒသမွာ ကေလးသူငယ္ပညာတတ္မႈအားက ေလ်ာ့နည္းေနတယ္။ တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္ကေနၿပီးေတာ့ အားျဖည့္ေပးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီအဖြဲ႔ကို စတင္တည္ေထာင္ျဖစ္ခဲ့တာပါ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ကေလးေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ပညာတတ္ေျမာက္ေစခ်င္တယ္၊ ေဝးလံ ေခါင္ဖ်ားတဲ့ေဒသက ကေလးေတြကို ပညာတတ္ဖုိ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အခြင့္အေရး ေတြကို ၿမိဳ႕က ကေလးေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးရွိေစခ်င္လို႔ပါ '' လို႔ ဒီဗြီဘီကို ေျပာပါတယ္။
ျပည္သူေတြရဲ႕ထည့္ဝင္ေငြနဲ႔ တေက်ာင္းလွ်င္ က်ပ္သိန္း ၂ဝ မွ ၅ဝ ေက်ာ္အထိ အကုန္အက်ခံေဆာင္ရြက္ေပးေနၿပီး စလုပ္စဥ္တုန္းက ေဒသခံေတြရဲ႕ယံုၾကည္မႈမရခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ပူးေပါင္းပါဝင္မႈေတြရွိလာၾကၿပီလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
''ေက်ာင္းေရြးခ်ယ္တာက ပထမဆံုး အႀကိဳလႊတ္ၿပီးေတာ့ ေဝးလံေခါင္ဖ်ားတဲ့ေဒသေတြ၊ နယ္္စပ္ေဒသေတြ လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းတဲ့ေဒသေတြကို ေလ့လာစံုစမ္းၿပီးေတာ့ လႉသင့္ မသင့္ ကိုယ္တုိင္ကြင္းဆင္းဆံုးျဖတ္ၿပီးမွ ေဆာင္ရြက္တာပါ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ နယ္စပ္ေဒသ ေတြကို ဦးတည္ၿပီးေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရးကို ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ဘဲြ႕ရတဲ့အထိ တာဝန္ယူ ၿပီးေတာ့လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတယ္။ ေတြ႕ႀကံဳရတဲ့အခက္အခဲကေတာ့ ပထမလုပ္စဥ္က ေဒသခံ တုိ႔ရဲ႕မယံုၾကည္မႈ၊ နယ္ေျမေဒသ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အခက္အခဲ၊ ရံပံုေငြ အခက္အခဲ ရွိခဲ့ရတယ္၊ ခုေတာ့ အသင့္အတင့္ေတာ့ ယံုၾကည္လာၿပီး ပူးေပါင္းပါဝင္မႈရွိခဲ့ပါၿပီ'' လို႔ ကိုေအာင္ခန္႔ဟိန္းက ေျပာပါတယ္။
၂ဝ၁၇ ခုႏွစ္က စတင္ဖြဲ႕စည္းခ့ဲတဲ့ အဲဒီအဖြဲ႕မွာ လက္သမား၊ ပန္းရံဆရာ၊ ဆံပင္ညႇပ္ဆရာ၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာဝန္အပါအဝင္ ေဒသခံေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး အဖဲြ႕ဝင္အင္အား ၅ဝ ေက်ာ္နဲ႔ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးေနတာပါ။
သတင္း- ဝင္းႏုိင္သက္
