အေမရိကန္သမၼတ ေဒၚနယ္လ္ထရမ့္ရဲ႕ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို အစၥေရးလ္ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ အေထြေထြညီလာခံႀကီးမွာ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရာမွာ သမၼတထရမ့္ရဲ႕ အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ေထာက္္ခံမဲေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေပါင္းက ၁၂၈ ႏိုင္ငံ ကန္႔ကြက္မဲေပး ႏိုင္ငံက ၉ ႏိုင္ငံနဲ႔ မဲမေပးတဲ့ ႏိုင္ငံက ၃၅ ႏိုင္ငံ၊ မဲခြဲမႈမွာ မပါဝင္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံက ၂၁ ႏိုင္ငံ ရွိတဲ့အတြက္ အလဲထိုးမခံရေသးဘူးလို႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေမးေတာ့ ကြဲေအာင္ အထိုးခံခဲ့ရၿပီလို႔ ေျပာရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔က မဲခြဲဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို မဲခြဲမဆံုးျဖတ္ခင္မွာ အေမရိကန္သမၼတက ကုလသမဂၢကို သူတို႔ႏိုင္ငံက ေထာက္ပံ့ေပးေနတဲ့ ရန္ပံုေငြကို မထည့္ေတာ့ဘဲ ရပ္ပစ္လိုက္မယ္တို႔၊ သူ႔ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈ ရပ္ပစ္လိုက္မယ္တို႔၊ သူ႔ကို ေထာက္ခံတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို ေငြေၾကးအကူအညီေတြ ေပးမယ္တို႔ စသျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ မက္လံုးေပးမႈေတြကို လူႀကီးလူေကာင္းမဆန္ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုေတာ့ စင္ကာပူႏိုင္ငံ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၂၈ ႏိုင္ငံက ကန္႔ကြက္မဲေပးခဲ့ၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီကိစၥမွာ သူ႔ရဲ႕ အေနာက္မဟာမိတ္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အာရပ္မဟာမိတ္ႏိုင္ငံေတြက ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကတဲ့အထဲမွာ အေမရိကန္အစိုးရဆီက အဓိက စစ္ေရးနဲ႔ စီးပြားေရး ကူညီပံ့ပိုးမႈ ရယူေနခဲ့တဲ့ အီဂ်စ္၊ ေဂ်ာ္ဒန္န႔ဲ အီရတ္ႏိုင္ငံေတြလည္း အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အေမရိကန္အဖို႔ သင္းကြဲက်န္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အေနာက္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ပါလက္စတိုင္းသမၼတ မာမြတ္အဘတ္စ္ကေတာ့ မဲခြဲဆံုးျဖတ္မႈဟာ “ပါလက္စတိုင္းေတြရဲ႕ ေအာင္ပြဲပါပဲ” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အစၥေေရးဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က နာတာညာဟုကေတာ့ မဲခြဲဆံုးျဖတ္မႈကို ကန္႔ကြက္ခဲ့ပါတယ္။
ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ အေမရိကန္သံအမတ္ႀကီး နစ္ကီဟာေလကလည္း “ဒီကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံႀကီးမွာ က်မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ အခြင့္အေရးကို အသံုးခ်တာကို၊ အတိုက္ခိုက္ခံ သင္းကြဲျဖစ္သြားရတဲ့ေန႔ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက အမွတ္ရေနမွာပါ။” လို႔ ၾကာသပေတးေန႔ အဲဒီအေထြေထြညီလာခံမွာ မဲခြဲမဆံုးျဖတ္ခင္ကတည္းက ကုလအဖြဲ႔ဝင္ ၁၉၃ ႏိုင္ငံကို ႀကိဳတင္ေျပာဆိုထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ သမၼတ ထရမ့္ရဲ႕ လုပ္ရပ္အေပၚ ေဒါသျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ပါလက္စတိုင္းေတြအဖို႔ သူတို႔နဲ႔ အစၥေရးလ္အၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈေတြအတြက္ အထိရွဆံုး အဟန္႔အတား အေႏွာင့္အယွက္တခု ျဖစ္သြားခဲ့ရတာလည္း အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ သံအမတ္ႀကီး ဖရန္ဆဝါ ဒါလာထေရးကလည္း “ဒီကေန႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေတာ့ ေဂ်႐ုဆလင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတ္မွတ္ခ်ထားတဲ့၊ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒေတြကို အတည္ျပဳလိုက္တာ သက္သက္ပါပဲ” လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒီမဲခြဲမႈမွာ အေမရိကန္ရဲ႕ ဥေရာပ မဟာမိတ္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက ကန္႔ကြက္တဲ့ဘက္က မဲေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အစၥေရးလ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ နာတာရာဟုကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အဓိပၸာယ္မရွိ မိုက္မဲတဲ့ ဆံုးျဖစ္ခ်က္ပဲလုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူ႔ႏိုင္ငံ အက်ိဳးစီးပြားကို ဆန္႔က်င္လာတဲ့အတြက္ တံု႔ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားသက္သက္ ဆိုတာ ရွင္းပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္ကို လိုက္နာဖို႔ လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံေတြ အမ်ားစုရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ ႏိုင္ငံေတြက မလဲြမေသြ လိုက္နာဖို႔ တာဝန္ရွိပါတယ္။ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးက အမ်ားသေဘာတူ ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကိုလည္း ဒီမိုကေရစီ အျခခံမူအရ ေလးစားလိုက္နာၾကမွပဲ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ကနဦး ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ အထေျမာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ သူ႔ဟာသူ အင္အားအရ၊ စီးပြားေရး အင္အားအရ မဟာအင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနေပမယ့္ ကုလသမဂၢဝင္ ႏိုင္ငံအမ်ားစုရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ကို နာယူလက္ခံၿပီး အေမရိကန္သမၼတဟာ သူ႔ရဲ႕ လက္လြတ္စပယ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျပန္႐ုပ္သိမ္းေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အေရးသိပ္ႀကီးပါတယ္။
အခုေျပာလိုရင္း အေမရိကန္သမၼတရဲ႕ ဘာသာေရးအထြတ္အျမတ္ျဖစ္တဲ့ အျငင္းပြားေနဆဲ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို အစၥေရးလ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ လက္ခံ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးနဲ႔ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ ႏိုင္ငံေတြကို မထီေလးစား လုပ္လိုက္တာပါပဲ။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံဟာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ရွိရမယ္၊ ရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ သူ႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ျပည္သူလူထုကို အက်ိဳးယုတ္ေစ၊ ထိပါးနာက်င္ခံစားရေစ၊ အသက္အႏၲရာယ္ ရွိေစတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေပၚလြင္ေနတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီအခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို မထိပါးေရး လုပ္ၿပီး ၾကည့္ေနလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္တအိမ္မွာ ဆိုးသြမ္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ဆိုသူက ကိုယ့္သားမယားနဲ႔ သားသမီးေတြကို ထင္သလိုလုပ္၊ ႐ိုက္ႏွက္ညႇဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ေနတာကို အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက ၾကည့္ေနသင့္သလား ဆိုတဲ့ လူမႈက်င့္ဝတ္ကိုပဲ ျပန္စဥ္းစားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ အနည္းဆံုး အဲဒီအိမ္ေထာင္ဦးစီး ဆိုသူကို ဆက္မလုပ္ေအာင္ ဝိုင္းဆြဲ၊ ဆက္လုပ္ရင္ ဥပေဒအရ အေရးမယူႏိုင္ေသးခင္မွာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ဖမ္းဆီး တားထားတာမ်ိဳးကိုေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။
အဲဒီလို ေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္ ေလာကပါလတရားေတြကို မလိုက္နာ မေစာင့္ထိန္းၾကဘူး ဆိုရင္ေတာ့ လူ႔ေလာက ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္း ျဖစ္သြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား အတၱ ဗဟိုျပဳသူေတြ မိသားစုက စလို႔ ႏိုင္ငံအထိ အာဏာရယူ အလြဲသံုးစားလုပ္ေနသူေတြက သူတို႔အမွန္ ငါ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို မထိပါးနဲ႔၊ ငါ့သေဘာ ငါ့အိမ္မွာ၊ ငါ့ႏိုင္ငံမွာ ငါထင္သလို လုပ္မယ္လို႔ ေျပာေန ခုခံကာကြယ္ေနၾကမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကမာၻ႔သမိုင္းမွာ လူေတြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံ အသတ္ခံခဲ့ၾကရတာေတြ အထင္အရွား ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ငါနဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ဝင္ေျပာရင္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား ထိခိုက္မယ္၊ ၾကည့္ေနလိုက္ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚရွိတဲ့ အေခ်ာင္သမားေတြ အင္အားေကာင္းလာတာနဲ႔အမၽွ လူအ႔ဖြဲ႔အစည္းပ်က္ဖို႔ နီးသထက္ နီးလာၿပီလို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။
ေဆာင္းပါးစ ျပန္ေကာက္ရရင္ တကယ္ေတာ့ အစၥေရးလ္ဟာ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ အာရပ္-အစၥေရးလ္ ၆ ရက္ စစ္ပြဲမွာမွ အေရွ႕ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံမဲ့ ပါလက္စတိုင္းေတြကေတာ့ အနာဂတ္ သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ ေမၽွာ္မွန္းခဲ့ၾက ရယူဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အီရန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး မိုဟာမက္ ရာဗတ္ဇာရစ္ဖ္ကေတာ့ ကုလသမဂၢ မဲခြဲဆံုးျဖတ္မႈကို ဒါဟာ သမၼတထရမ့္ရဲ႕ “လူဆိုးလူမိုက္ဆန္ဆန္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ” ကို ႏိုင္ငံတကာက လက္မခံ ျငင္းဆန္တယ္ ဆိုတာကို ျပသလိုက္တာပဲလို႔ သူ႔ရဲ႕ တြစ္တာ စာမ်က္ႏွာမွာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။
ေဂ်႐ုဆလင္ကိစၥ မဲခြဲမဆံုးျဖတ္ခင္ သမၼတထရမ့္ရဲ႕ အေမရိကန္ မဟာမိတ္ႏိုင္ငံေတြအေပၚ ေထာက္ပံ့မႈေေတြ ျဖတ္ေတာက္ပစ္မယ္ဆိုတဲ့ ေလလံုးထြားမႈက မဟာမိတ္ႏိုင္ငံေတြကို ထိတ္လန္႔အံ့ၾသျဖစ္ေစခဲ့ေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူ ဟီသာေနာအတ္ကေတာ့ ၾကာသပေတးေန႔ ကုလမဲခြဲမႈကေတာ့ ဝါရွင္တန္အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးမူဝါဒကို စဥ္းစားရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့လကၡဏာလို႔ ေျပာရပါမယ္။ သမၼတတေယာက္က ထင္ရာစိုင္းေနတာကို ျပန္စဥ္းစားရေတာ့မယ္၊ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုမယ္လို႔ စဥ္းစားမယ့္သူေတြ ရွိေနေသးတာကို ျပသလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
မတရားမႈ က်ဴးလြန္ေနတဲ့သူေတြ၊ က်ဴးလြန္ေနတဲ့သူေတြကို အားေပး ရပ္တည္ေပးေနသူေတြကိုေတာ့ ဆိုင္ရာႏိုင္ငံက ျပည္သူလူလူထုေတြေရာ ႏိုင္ငံတကာ ျပည္သူလူထုေတြပါ စည္းစည္းလံုးလံုး ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္သြားရမွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း။ ။
ေဆာင္းပါး - စိုးေနလင္း
