သီအိုဒို႐ုစဗဲ့က ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတခြန္း ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ေမြးကတည္းက ႀကီးျမတ္လာတယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ အခင္းအက်င္းတခုေၾကာင့္ ႀကီးျမတ္လာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခင္းအက်င္းတခု ျဖစ္လာရင္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳသူေတြ၊ ေနာက္ကလုိက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သူေတြ ရွိလာစၿမဲမို႔ ေခါင္းေဆာင္ ဆိုတာတို႔၊ ေနာက္လိုက္ ဆိုတာတို႔ ျဖစ္လာၾကတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္တခုပါ။ ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ အေနအထား၊ စြမ္းေဆာင္ခ်က္၊ အနစ္နာခံမႈတို႔ကို အကဲျဖတ္ၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ေခါင္းေဆာင္ဆိုး ဆိုၿပီး သတ္မွတ္လာရသလို ေနာက္ကလုိက္ကာ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့သူေတြရဲ႕ အနစ္နာခံမႈ၊ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြကို တိတိက်က် လိုက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္းေၾကာင့္ ေနာက္လိုက္ေကာင္း ဆိုတာကို သတ္မွတ္ၾကတာပါ။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူကလည္း အနစ္နာခံမႈမရွိ၊ တကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈကိုသာ ဦးတည္မယ္၊ ေနာက္လိုက္လုပ္တဲ့သူေတြကလည္း မိမိတို႔ လုပ္ခ်င္တာကိုသာ ေလၽွာက္လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းႏွင့္ ေနာက္လိုက္ေကာင္းလို႔ မသတ္မွတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေကာင္းတို႔မ်ားမွသာ သူရဲေကာင္းဆိုတာ ျဖစ္လာတာမ်ိဳးပါ။ သူရဲေကာင္းဆိုတာ ေယဘုယ်ၾကည့္လိုက္ရင္ သူသူငါငါလိုပါပဲ။ သို႔ေသာ္လညး္ တိုင္းျပည္အေရး၊ လူမႈအေရး စတဲ့ကိစၥေတြမွာ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္လာရင္၊ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လာရင္၊ သူလုပ္သမၽွကိုလည္း တျခား ေနာက္လိုက္ေတြက ေကာင္းမြန္စြာ ေထာက္ခံလာၾကရင္ သူရဲေကာင္းဘဝကို ေရာက္ၾကရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူရဲေကာင္းဆိုတာ လုပ္ငန္းခြင္ထဲက ေရြးခ်ယ္ရတဲ့ သေဘာပါ။ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ၾကတာမ်ိဳး မဟုတ္ရင္လညး္ ပတ္ဝန္းက်င္က အလိုအေလ်ာက္ သတ္မွတ္ေပးတဲ့ စံႏႈန္း၊ သမိုင္းျဖတ္သန္းမႈက မေမ့မေလ်ာ့တဲ့ စံႏႈန္းေတြ ရွိပါတယ္။
သူရဲေကာင္းဆိုတာ သမိုင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔အတူ ေပၚထြက္လာခဲ့တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈထဲက လိုအပ္ခ်က္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ သူ႔ကြၽန္ဘဝကို ေရာက္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဆရာစံ ေပၚလာခဲ့ရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေပၚလာခဲ့ရတယ္။ ဆရာေတာ္သၽွင္ဥတၱမတို႔ ေပၚလာခဲ့ရတယ္။ ကြၽန္စနစ္ရွိေနလုိ႔ သမၼတလင္ကြန္းဟာ အေမရိကန္သမၼတေတြထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား သူရဲေကာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ လႊမ္းမိုးထားတဲ့အတြက္ က်ဴးဘားမွာ ကက္စထ႐ိုဟာ သူရဲေကာင္း ျဖစ္လာခဲ့ရတယ္။ ျပင္သစ္က ကြၽန္ျပဳထားေတာ့ ဗီယက္နမ္မွာ ဟိုခ်ီမင္း ေပၚလာခဲ့ရတယ္။ လူေကာင္းလူမြန္ေတြ၊ တိုင္းျပည္အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔မယ့္သူေတြဟာ သမိုင္းရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ေပၚေပၚလာၾကရပါတယ္။ အသင္းအဖြဲ႔ရဲ႕ သဘာဝ၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈအရ ပိုၿပီး ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ႏိုင္တဲ့သူ၊ ပိုၿပီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္း ရွိတဲ့သူေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ သူရဲေကာင္းေတြ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ သူရဲေကာင္းဆိုတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အတြက္၊ သမိုင္းက ေတာင္းဆိုတဲ့အတြက္ ျဖစ္လာၾကရတယ္ ဆိုတာကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ သစ္တပင္ေကာင္းရင္ ငွက္တေသာင္း နားႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ စကားက စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ သူရဲေကာင္းတေယာက္ေၾကာင့္ လူအမ်ား ေကာင္းက်ိဳးရႏိုင္တယ္ ဆိုတာကိုလည္း သေဘာပိုက္မိပါတယ္။ ဒါဟာ သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ လကၡဏာေတြပါ။
ဒါေပမယ့္ ေခတ္စနစ္ေတြ ေရြ႕လ်ားလာတဲ့အခါ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ေျမာက္မႈေတြကလည္း တမူထူးျခားလာပါတယ္။ ၂၁ ရာစုမွာ လူတိုင္းလိုလို ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ သိလာတဲ့ေခတ္ရဲ႕ ျမန္ႏႈန္းေတြေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို တည္ေဆာက္ႏိုင္သူေတြ ပိုမ်ားလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒုကၡမ်ားေျမာင္လွတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဟာကြက္ေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ရင္း ဆႏၵျပ ဦးေဆာင္တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ၊ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားကလည္း မိမိတို႔ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းႏွင့္အတူ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္ျဖင့္ သူရဲေကာင္းေတြ၊ ကယ္ဆယ္ေရးေပးရင္း ကယ္ဆယ္ေရး သူရဲေကာင္းေတြ၊ ေဟာေျပာပြဲေတြလုပ္ရင္း ေဟာေျပာပြဲသူရဲေကာင္းေတြ စတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာပါေတာ့တယ္။
သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာတာေၾကာင့့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဘဝေတြ ပိုၿပီး ေတာက္ေျပာင္လာၾကသလား ဆိုရင္ တကယ္အေရြ႕ကို ေရာက္ဖို႔ကေတာ့ ေစတနာမွန္တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ လိုပါတယ္။ ျပည္သူရဲဲ႕ဒုကၡကို လက္ညႇိဳးထိုးျပရင္း ကိုယ္က ဘယ္လိုအျမတ္ယူႏိုင္မလဲလို႔ ေတြးေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ စစ္မွန္တဲ့အေရြ႕ကို မေရာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ျပည္သူကို ကယ္ဆယ္ရင္း မိမိကိုယ္ကို ကယ္ဆယ္ေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာရင္လညး္ တုိင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးမရွိႏိုင္ပါဘူး။ စင္ေပၚက အစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းကို ေျပာရင္း မိမိရဲ႕ရပိုင္ခြင့္ကို မိုးေကာင္းတုန္း ေရခံေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာရင္လညး္ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရြ႕တခုကို မေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ဒုကၡကို ခြင္ႀကီးတခုလို ျမင္ေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္နစ္နာမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ဦးေနဝင္းဟာလည္း သူရဲေကာင္းပါပဲ။ ဦးေစာေမာင္၊ ဦးသန္းေရႊ၊ ဦးေမာင္ေအး၊ ဦးခင္ညြန္႔တို႔ဟာလည္း သူရဲေကာင္းေတြပါပဲ။ ဒီသူရဲေကာင္းေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ လာဘ္စားမႈအမ်ားဆံုး တိုင္းျပည္၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ အမ်ားဆံုးတိုင္းျပည္ထဲက တခုသာ ျဖစ္သြားတာပါ။ ခု ဒီမိုကေရစီေရး၊ တန္းတူေရး ေႂကြးေၾကာ္ေနတဲ့ လက္ရွိအစိုးရ လက္ထက္မွာလည္း ပါတီတြင္း သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားေနၿပီလား၊ လႊတ္ေတာ္ထဲ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားေနၿပီလား ဆိုတာကို ေလ့လာဆန္းစစ္သင့္ေနပါၿပီ။
ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းအလိုက္ ခန္႔အပ္ထားတဲ့ ဝန္ႀကီးေတြကိုလည္း ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကေန ေလ့လာတဲ့အခါ တာဝန္ယူထားတ့ဲ ျပည္နယ္ႏွင့္ တုိင္းေဒသႀကီးေတြမွာ ကန္ထ႐ုိက္လုပ္ေပးႏိုင္သူေတြနဲ႔ ပနံသင့္ေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ ျဖစ္ေနၿပီလား၊ အစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ ဝန္ႀကီးေတြအေနႏွင့္ေကာ သက္ဆိုင္ရာ မိသားစုအသိုင္းအဝိုင္းေတြထဲက ကန္ထ႐ိုက္ေတြနဲ႔ မလြတ္ကင္းတဲ့ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ေနၿပီလား ဆိုတာကို ေလ့လာဆန္းစစ္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်ေတာ့ မလုပ္ဘူး။ ပို႔ဆြမ္းအေနႏွင့္ နီးစပ္တဲ့သူေတြက လုပ္ေပးတာကို လက္ခံတာမ်ိဳးကလညး္ ေခတ္သစ္သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ လုပ္ကြက္ေတြလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေတြဟာလည္း တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရြ႕ကို ေရြ႕တဲ့အခါမွာ ေႏွာင့္ေႏွးေစတဲ့အရာမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္တခုႏွင့္ ပတ္သက္မႈဟာ ရာထူး၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိမွ ဆက္ႏြယ္လာၾကတယ္ဆိုရင္ နဂိုလုပ္ငန္း မဟုတ္တဲ့အတြက္ အဂတိ အနည္းအမ်ားေတာ့ ပါၾကမွာပါပဲ။ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ လုပ္ခြင့္ရေနတဲ့ သူေတြကေတာ့ မိမိတို႔အက်ိဳးကို ေဆာင္ေပးတဲ့ တာဝန္ရွိသူေတြကို သူရဲေကာင္းလို႔ ထင္ၾကမွာပါပဲ။ လူတစုရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေနတဲ့ တာဝန္ရွိသူေတြ ရွိေနသေရြ႕ တိုင္းျပည္အေရြ႕ ေႏွာင့္ေႏွးေနမွာပါပဲ။ လူတစုရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို အထူးဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာေလ တိုင္းျပည္အတြက္ နစ္နာေလပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရသက္တမ္း တႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာလာတဲ့အထိ အနိမ့္ဆံုးလုပ္ခ တေန႔ ၃၆၀၀ အတြက္ ဆႏၵျပေနရေသးတယ္ဆိုတာ သူရဲေကာင္းေတြ ေပါမ်ားျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တခုလို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာ၊ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ားစြာႏွင့္ ေတာင့္တခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ဟာလည္း ပိုေနၿမဲ က်ားေနၿမဲသာ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။
ဆႏၵျပပြဲေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ခရီးလမ္းဟာ ေခါင္းႏွင့္ပန္းလို ျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္လုပ္သူေတြဟာလည္း လိုအပ္ခ်က္ အစစ္အမွန္ကို ခ်ီတက္တာထက္ လမ္းခုလတ္မွာပဲ မိမိတို႔ကိုယ္ကို သူရဲေကာင္းအသြင္ေျပာင္းကာ ကယ္တင္ရွင္ လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ရည္မွန္းထားတဲ့ ပန္းတိုင္ထက္ မိမိတို႔ အထေျမာက္ေရးကိုသာ အာ႐ံုျပဳၾကတဲ့အခါ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြက မျဖစ္ေျမာက္ႏိုင္တာကိုလည္း ေတြ႔လာရပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို မီးေမာင္းထိုးျပတဲ့ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္သူေတြကလည္း သူရဲေကာင္းအသြင္ေျပာင္းကာ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုသာ မီးေမာင္းထိုးျပသြားရင္ စစ္မွန္တဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကို ရရွိဖို႔ ခက္ခဲသြားတတ္ပါတယ္။
ျပည္သူရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ကို အစိုးရက ျပည့္ဝစြာ မျဖည့္ဆည္းတာ၊ ေဘးဒုကၡေတြ က်ေရာက္မႈ မ်ားျပားတာကလည္း ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႔ေတြ နဂိုရွိတဲ့အဖြဲ႔ေတြထက္ ပိုမ်ားလာၾကရပါတယ္။ ဒီလို ထြက္ေပၚလာတဲ့အခါမွာလည္း တခ်ိဳ႕က ျပည္သူကို ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ေပးရင္း မိမိကုိယ္ကို ျပန္ၿပီး ကယ္ဆယ္သြားတာေတြ ရွိလာပါတယ္။ ေစတနာသဒၶါတရားႏွင့္ တျခားကထည့္ဝင္လာတဲ့ အလႉေတြကို အဝင္စာရင္းေလာက္သာ လူမႈကြန္ရက္ေပၚ တင္တာတို႔ရွိၿပီး အထြက္စာရင္းကို ျပတဲ့ စာရင္းထုတ္ျပန္မႈက နည္းၾကပါတယ္။ ေစတနာရွင္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ပို႔လိုက္ရင္ ၿပီးၿပီဆိုတဲ့ စိတ္ႏွင့္ ေန၊ ကယ္ဆယ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဆိုသူေတြကလည္း ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးေတြကို အေလးအနက္မထားတဲ့အခါ မိမိကိုယ္ကို ကယ္တင္မယ့္ လုပ္ကြက္ေတြ ရသြားပါေတာ့တယ္။ သူတို႔ဟာလည္း ကယ္ဆယ္ေရး သူရဲေကာင္းေတြပါပဲ။ ဒီလို သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာရင္လည္း တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရြ႕အတြက္ နစ္နာပါတယ္။ အမွန္တကယ္ ေစတနာအရင္းခံႏွင့္ လုပ္ေပးတဲ့သူေတြထက္ ခုေနာက္ပိုင္းမွာ မိမိကိုယ္ကို ကယ္ဆယ္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး သူရဲေကာင္းေတြ ပိုမ်ားလာတာကို ေတြ႔လာရပါတယ္။
ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားသမၼတေဟာင္း ဂ်ိဳေဇးမူဂ်ီကာလို လစာရဲ႕ ၃ ပံု ၂ ပံုကို ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ မေပးဆပ္ႏိုင္ရင္ ေနပါ။ ရတဲ့လစာထက္ အလြန္တရာမွ ထပ္လိုေနေသးတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မ်ားလာရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရြ႕ကို ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ ခက္မွာပါ။ ဘီလ္ဂိတ္တို႔လို ခ်မ္းသာသမၽွကို ဂိတ္ေဖာင္ေဒးရွင္း မလုပ္ရင္ေတာင္မွ ခ်မ္းသာမႈကိုတည္ၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ေတြကို အာဏာပိုင္ေတြ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသူေတြႏွင့္ေပါင္းကာ တဖက္လွည့္နဲ႔ မယူတတ္တဲ့ ေစတနာမွန္တဲ့ လူခ်မ္းသာေတြ မ်ားလာမွသာ တိုင္းျပည္ရဲ႕အေရြ႕ကို ေရာက္မွာပါ။ တခ်ိဳ႕ေတြ ရွိပါတယ္။ လမ္းတခု၊ အေဆာက္အအံုတခုကို စံမီေအာင္မလုပ္ဘဲ ယူထားလိုက္တာက သိန္း ၁ ေထာင္၊ အဲဒီေဒသမွာ လႉေပးလိုက္တာက သိန္း ၂၀၀ ဖိုး၊ တကယ္တမ္း စံမီေအာင္ လုပ္ေပးရင္ အဲဒီအနီးအနားက ေဒသအတြက္ လႉျပစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုလႉတာကိုသာ လူပိုသိေတာ့ ေစတနာရွင္ သူရဲေကာင္းေတာင္ ျဖစ္လိုက္ပါေသးတယ္။ ဒီလို မစစ္မွန္တဲ့ အလႉေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ စံမမီတဲ့ ေက်ာင္း၊ စံမမီတဲ့ လမ္း၊ စံမမီတဲ့ အေဆာက္အံုေတြ ျဖစ္ကုန္တာပါပဲ။
ခုတေလာျဖစ္ေနတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရးမူဝါဒေတြႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ ေဝဖန္ေနတဲ့ ကိစၥေတြဟာလည္း လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ အာဏာပိုင္ေတြ အခ်င္းခ်င္း လက္ဝါး႐ိုက္ခဲ့တာက စတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္း စတင္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ ကာလတုန္းက ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိျခင္း၊ ကုမၸဏီတခုတည္းကိုသာ ဦးစားေပးျခင္း၊ ေငြေၾကးခဝါခ်မႈ ရွိႏိုင္တယ္ ဆိုတာေတြေၾကာင့္ စီမံကိန္း ပထမအပိုင္းမွာ ရပ္ပစ္ခဲ့ရပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရ လက္ထက္မွာလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းဟာ တိုင္ကြန္းဦးဝင္းေအာင္ႏွင့္ လုပ္ငန္းရွင္တစု ပါဝင္တယ္ဆိုတာကို လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူက သိထားၿပီး ေနာက္ ဘယ္လို အဆက္အစပ္ေတြႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြကို မသိရေသးပါဘူးလို႔ ၁၈ ရက္ေန႔ထုတ္ Daily Eleven သတင္းစာမွာ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ အရင္အစိုးရ လက္ထက္တုန္းက အဆိုပါစီမံကိန္းဟာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိဘူးလို႔ ေဝဖန္တဲ့အထဲမွာ ယခုအစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံလည္း ပါဝင္ေနတယ္ ဆိုတာကို သိရပါတယ္။ ဒီေတာ့ အရင္အစိုးရ လက္ထက္က ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိခဲ့ဘူးလို႔ ေဝဖန္ခဲ့တဲ့ စီမံကိန္းဟာ လက္ရွိ အစိုးရလက္ထက္မွာ ပိုၿပီး ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိလိမ့္မယ္လို႔ ေမၽွာ္လင့္ၾကတာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵမွန္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သာမန္အဖြဲ႔အစည္းမွသည္ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္း စတဲ့ ေနရာဌာနေတြတိုင္းမွာ တကုိယ္ေတာ္ သူရဲေကာင္းေတြ မ်ားလာၿပီး လူတစုအတြက္သာ လုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ့သူေတြ ရွိေနသေရြ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေဝဖန္သံက ပိုၿပီးျမင့္လာဦးမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲေကာင္းေတြကို သမိုင္းက ေမြးဖြားေပမယ့္ သူရဲေကာင္း အတင္းလုပ္ၾကရင္ေတာ့ အဲဒီသမုိင္းကို ေရးရတဲ့အခါ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္သမိုင္းကိုသာ ေရးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာ္လင္း(ေရာင္စံု)
