ရွမ္းျပည္နယ္နဲ႔ ထိုင္းနယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာ ရွိတဲ့ ဒုကၡသည္ ၆ ေထာင္ေက်ာ္ ရိကၡာအကူအညီေတြ ျဖတ္ေတာက္ခံရေတာ့မွာမို႔ အခက္ႀကံဳေနရတယ္လို႔ ဒုကၡသည္ေတြက ေျပာပါတယ္။
စစ္ပြဲနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ေလာက္ကစလို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ရတာျဖစ္ၿပီး လက္ရွိမွာ လြယ္ေကာ္ဝန္း၊ လြယ္တိုင္းလ်န္း၊ လြယ္လန္၊ ေကာင္းမုန္မုန္း စတဲ့ စခန္း ၆ ခုေလာက္မွာ ေနထိုင္ေနၾကၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ သွ်မ္းျပည္ ညီညြတ္ေရးေကာ္မတီရဲ႕ မေန႔က ထုတ္ျပန္စာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ရသူေတြဟာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ သတ္မွတ္မခံရတာေၾကာင့္ ကုလသမဂၢရဲ႕ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြမရပဲ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ဥေရာပ သမဂၢက အဓိက ကူညီေနရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ စားနပ္ရိကၡာ ေထာက္ပံ့တာကို တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့ခ်လာရာကေန လာမယ့္ ေအာက္တိုဘာမွာ ေထာက္ပံ့တာေတြကို လံုးဝ ျဖတ္ေတာက္မယ္လို႔ စခန္းေတြကို အေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ကုန္းေက်ာ္စခန္းေကာ္မတီ ဥကၠ႒ လံုးစိုင္းလ်န္းက “ အခု စက္တင္ဘာအတြက္ ရိကၡာ ေပးၿပီးၿပီ။ ေနာက္လမွာ မရေတာ့ဘူး။ သူတို႔မွာ ဘတ္ဂ်က္မရွိေတာ့ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္ဖို႔လည္း အကန္႔အသတ္ေတြ ရွိေနတယ္” လို႔ ဒီဗီြဘီကို ေျပာပါတယ္။
သူတို႔ စခန္းက လူေတြဟာ မိုင္းတံုၿမိဳ႕နယ္ထဲက ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ကပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ေျပာင္းေရႊ႕လာရတာလို႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။
သွ်မ္းျပည္ညီညြတ္ေရးေကာ္မတီ အတြင္းေရးမႉးအဖြဲ႔ဝင္ စိုင္းလိတ္က “လက္ရွိ အစိုးရအေနနဲ႔လည္း နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြထက္ ျပည္တြင္းကို ပိုၿပီးကူညီဖို႔ တိုက္႐ိုက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြယ္ဝိုက္ၿပီးေတာ့ေသာ္လည္းေကာင္း ညႊန္ၾကားတဲ့ သေဘာမွာ ရွိပါတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။
သူတို႔ေတြ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ႏိုင္မယ့္ လယ္ယာေျမေတြကို လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြက သိမ္းယူ ထားတဲ့အတြက္လည္း လတ္တေလာမွာ ျပန္လာဖို႔ မလြယ္ဘူးလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
“စိစစ္ေရးကတ္၊ အိမ္ေထာင္စုစာရင္းေတြ မရွိေတာ့တဲ့ခါက်ေတာ့ ဒီဘက္ကို ျပန္ဝင္ လာရင္ ပိုၿပီးေတာ့ အခက္အခဲရွိမယ္။ ၿပီးေတာ့ ပညာေရးလိုမ်ိဳး လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အစိုးရ၊ လူမႈ အဖြဲ႔ အစည္းေတြက တာဝန္မခံေပးႏိုင္ရင္လည္း လတ္တေလာမွာ ျပန္လာဖို႔ အခက္အခဲေတြ ရွိတယ္” လို႔ ဆက္ေျပာပါတယ္။
ဒုကၡသည္ေတြအေနနဲ႔ မူရင္းေနရာေတြကို မျပန္ႏိုင္ေသးခင္မွာ လူသားခ်င္းစာနာတဲ့ အကူအညီေတြ ဆက္ေပးဖို႔ ႏိုင္ငံတကာအလႉရွင္ေတြကို သွ်မ္းျပည္ညီညြတ္ေရးေကာ္မတီက တိုက္တြန္းထားပါတယ္။
