တလေလာက္ေနမွ တခါ ညႇပ္ရတာေပမယ့္ ဆံပင္ညႇပ္ရတာ ပ်င္းပါတယ္။ မျဖစ္လုိ႔သာ ညႇပ္ရတာ။ လူပံုက ညႇဥ္းသိုးသိုးနဲ႔ စိတ္ကလည္း အိုက္လြန္းလို႔သာ ဆံသဆုိင္ သြားရပါတယ္။ တပါးသူေရွ႕မွာ လည္စင္းေပးထားရတဲ့ ကိစၥႀကီးကို မေပ်ာ္ပါဘူးဗ်ာ။ ဒီေန႔ ဟိုေန႔ ေရႊ႕ေနတာနဲ႔ တပတ္ေလာက္မွ ညႇပ္ျဖစ္တာခ်ည္းပါပဲ။

အဲဒီလို အစကမွ ပ်င္းရတဲ့အထဲ ဆံသဆုိင္ကို မသြားခ်င္တဲ့အေၾကာင္း တခု ထပ္တုိးလာတယ္။ ဆံပင္ညႇပ္တဲ့အခါ ေရွ႕မွန္ထဲမွာ ေနာက္မွန္ထဲကဟာေတြပါ ေပၚေနပါတယ္။ အိမ္မွာ မွန္ၾကည့္ရင္ ေရွ႕ပိုင္းေလးတင္ ျမင္ရတာ။ ခုေတာ့ ေနာက္ပိုင္း အေျခအေနကိုပါ ျမင္ေနရၿပီေလ။ ဘုရား… ဘုရား ငယ္ထိပ္တဝိုက္မွာ ဆံပင္ေတြ အေတာ္ပါးေနပါေရာ့လား။

ဆံျဖဴေပမယ့္ ထူရင္ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အျဖဴကို အနက္သုတ္ရတာ လြယ္ပါတယ္။ ၄ဝ ေက်ာ္ကတည္းက သိသိသာသာနဲ႔ နဖူးေျပာင္လာေပမယ့္ ေရွ႕ဆံပင္ေလး မသိမသာ ခ်လို႔ ဖံုးဖိလာခဲ့တာ အသားက်ေနပါၿပီ။ ခုေတာ့ ေရွ႕ေရာ ေနာက္ပါ ေျပာင္ေတာ့မယ္။ ေနာက္ေျပာင္ျခင္း သည္းခံရေတာ့မယ္။ စိတ္ပ်ိဳပါလ်က္ ေခါင္းမႏုတာ ေဒါသထြက္မိတယ္။ ေမာင္းထဲသာ ထည့္ေထာင္းလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။

ထိပ္ေျပာင္ရင္ အဘိုးႀကီးပံု ေပါက္တာပဲ။ ေဘာလံုးသမား ဇီဒန္းတုိ႔၊ ဂ်ပ္စတန္းတုိ႔ ၾကည့္ပါလား။ ၄ဝ မွ မေရာက္ေသး။ အဘိုးႀကီးပံု ေပါက္ေနၿပီ။ ဘယ္သူမဆို မရင့္ခ်င္ဘူး။ ႏုခ်င္တာပဲ။ ထိပ္ေျပာင္ေလးနဲ႔ ႏုလိုက္တာရယ္လို႔လည္း မရွိဘူး။ ထိပ္ေျပာင္ေအာင္ ပြတ္ပြတ္ေပးေနတဲ့ လူရယ္လို႔လည္း မၾကားဖူးဘူး။ သို႔ေသာ္ ျဖစ္ခ်င္တာလည္း မျဖစ္ရပါ။ မေျပာင္ခ်င္တာလည္း ေျပာင္ရမွာ။ အဲဒါ... အဲဒါ... အဲဒါ... ဘဝ သံသရာ။

အသက္ေလးရယ္တဲ့ ၅ဝ မျပည့္ေသး။

“ဆရာႀကီး ပင္စင္နီးၿပီလား” အေမးခံရတာ၊ ေမးေပါင္းမ်ားလို႔ ႐ိုးေနပါၿပီ။ သမီးႀကီးက ၂၃ ႏွစ္ရွိၿပီလို႔ ေျပာမိျပန္ေတာ့ ''ဆရာႀကီးက အသက္ႀကီးမွ အိမ္ေထာင္က်လို႔လားတဲ့''

''ေသစမ္းပါ'' အဓိက တရားခံဟာ နဖူးပဲ။ ထိပ္ပဲ။ ဆံပင္ပဲ။

ဆံပင္လည္း ဆိုးပါတယ္ဗ်ာ။ ဆံပင္ သန္တယ္ဆိုတဲ့ ေခါင္းလိမ္းဆီေတြလည္း သံုးပါသဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ဆံပင္ညႇပ္ဆုိင္ တခါေရာက္၊ တဆ ပါးျဖစ္ေနတာကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား ကိစၥမမ်ားလွဘဲ ဆံထူ၊ အျဖဴေပ်ာက္ နည္းရမယ္ဆိုရင္ အသျပာ ေလး ငါး ေျခာက္သိန္းေတာ့ အကုန္ခံဝံ့ပါရဲ႕။ က်ဳပ္နဲ႔ေနာ္။ ဆုိင္ကယ္ေလး ေရာင္းၿပီး စက္ဘီးပဲ စီးရစီးရ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဘဝအတြက္ေတာ့ ႏွမ လက္ေလၽွာ႔ေနေလဦးေတာ့ကြယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။

အဲဒီလို စိတ္ဓာတ္ေတြက်ေနခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံျခားသတင္းစာ တစ္ေစာင္ထဲပါလာ တဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ဖတ္လိုက္ရေတာ့ အားတက္ရမလို ျဖစ္ရျပန္သဗ်ိဳ႕။ ကြၽန္ ေတာ္လို ေျပာင္ေဖာ္ေျပာင္ဖက္ ရဲေဘာ္ ေတြလည္း အားတက္ပါေစေတာ့ ရယ္လို႔ အဲဒီေဆာင္းပါးကို ခပ္ဝါးဝါး စပ္ၾကား ဘာသာျပန္လုပ္လိုက္ရေသာ္...။

လူစုစုမ်ားရွိလို႔ ၾကည့္လိုက္ရင္ အရြယ္ငယ္ငယ္ ကိုထိပ္ေျပာင္ေလးေတြကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ သူ႔ခမ်ာမ်ားမွာ ေျပာင္ခ်င္လို႔ ေျပာင္တာ မဟုတ္တန္ရာပါ။ သူတုိ႔မွာလည္း ေတာင္းဆုိပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးရွိရမယ္။ သိပၸံပညာဟာ သူတုိ႔အတြက္ေရာ တစံုတရာ လုပ္ေပးပါရဲ႕လား။

လုပ္ေနပါတယ္။ အမ်ားႀကီးကို လုပ္ေနပါတယ္။

အဂၤလိပ္ ကုမၸဏီတစ္ခုက ထုတ္ႂကြားလာၿပီ။ ဆံပင္ပံုတူမ်ိဳးပြား Hair Cloning သုေတသနရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ထိပ္ေျပာင္ငါးေဖာ္ကို လူေတာထဲျပန္ပို႔ ႏုိင္ၿပီတဲ့။ ဆံပင္ေတြ ရာခ်ီေထာင္ခ်ီ ျပန္ေပါက္ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္ႏိုင္ၿပီတဲ့။ အေမရိကန္ေတြလည္း အဲဒီ သုေတသနမ်ိဳး လိုက္လုပ္ၾကေတာ့မယ္လို႔ ဆိုတယ္။

သုေတသီတခ်ိဳ႕က မ်ိဳး႐ိုးဗီဇဆီ လွည့္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ သူမ်ားထက္ထူးၿပီး နဖူးဆံပင္ေျပာင္ရေလသလဲ။ အေၾကာင္းရင္းခံ ရွိရမယ္။ မ်က္ခံုးေမြးလည္း သန္၊ မုတ္ဆိတ္ေမြးလည္း ထူလပ်စ္ ျဖစ္ေနပါလ်က္ ဆံပင္က်မွ ေျပာင္ရေလျခင္း။ ဘာသေဘာလဲ။ ကဲ ... ။

လူမည္းေတြက ထိပ္ေျပာင္ခဲတယ္။ လူျဖဴေတြကေတာ့ အသက္ ၃ဝ ေလာက္ဆို ေျပာင္ေတာ့မယ့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ လူ သံုးပံု တပံုေလာက္မွာ ျပေနၿပီ။ ေယာက္်ား ပီသစြာ ေျပာင္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ က်ားသဏၭာန္ ေျပာင္ျခင္း Male Pattern Baldness လို႔ ကင္ပြန္းတပ္ထားလိုက္တယ္။ ၅ဝ အရြယ္ေရာက္ရင္ေတာ့ လူျဖဴတဝက္ေလာက္ ထိပ္ေျပာင္ၿပီးသာမွတ္။

ဆံပင္ေတြ ပါးလာၿပီး ထိပ္ေျပာင္လာပံုက သစ္ေတာတေတာကို စစ္ေၾကာင္း သံုးေၾကာင္းခြဲၿပီး ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းလာသလိုပဲတဲ့။ ေရွ႕ဘက္ ဝဲယာက ႏွစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ဘက္က တတပ္ ခ်ီတက္ ရွင္းလင္းလာတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရွ႕ေရာေနာက္ပါ ေျပာင္သလင္းခါတယ္။ ေဘးေလးပဲ က်န္မယ္။

တခ်ိဳ႕တေလ ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ ေျပာင္ေျပာင္ေလးကိုက က်က္သေရ တင့္တယ္ေနတယ္။ ရွားရွားပါးပါးပါ။ အမ်ားစုကေတာ့ ေျပာင္ျခင္းကို အန္တုဖို႔ ႀကိဳးစားေနရပါတယ္။ ေဆးဆိုး၊ ေဆးလိမ္း လုပ္ၾကတယ္။ Hair Transplant လို႔ေခၚတဲ့ ဆံပင္တပင္ခ်င္း လိုက္စိုက္ရတာမ်ိဳးေတာင္ လုပ္ၾကေလရဲ႕။ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားပါဘိသနဲ႔။

သုေတသီတဦးကေတာ့ “လူ႔သမုိင္းတေလၽွာက္မွာ ခုအခ်ိန္ဟာ ထိပ္ေျပာင္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်''တဲ့။ စမ္းစရာလမ္းေတြ မ်ားလို႔ေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ႀကိဳးစားတုိင္းလည္း အဆင္ေျပတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆံပင္ေပါက္ေဆး ဆိုတေတြ ၾကည့္ပါလား။ သူ႔မွာ စြမ္းေပမယ့္ ကိုယ့္မွာ စြမ္းခ်င္မွစြမ္းတာ။ လိမ္းရင္း၊ ေျပာင္ရင္း ထိပ္ပလိန္း ျဖစ္ရရွာသူေတြ မနည္း။ ဆံပင္စိုက္တာကေတာ့ ေသခ်ာပါရဲ႕။ အေတာ္အတန္ လူ မတတ္ႏုိင္။ ဒီေတာ့ ထိပ္ေျပာင္ကုနည္းေတြ မ်ားလွပါတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပိုေကာင္းမယ့္ နည္းသစ္၊ လမ္းသစ္ေတြ လိုေနဆဲပါ။

အဲဒီလို နည္းသစ္ေတြ ရွာေဖြၾကရင္းကေန အျမတ္ထြက္လာတာကေတာ့ ဆံပင္ရဲ႕ သဘာဝကို ပိုၿပီးသိရွိလာၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထိပ္ေျပာင္ပံုေျပာင္နည္း သေဘာတရားေတြကို ပိုမိုနားလည္လာၾကပါတယ္။ ဆံေကသာရဲ႕ သဘာဝကို တင္ျပလိုက္ပါဦးမယ္။

လူတုိင္းမွာ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးအရ ဆံဥလို႔ေခၚတဲ့ Hair Follicle ေပါင္း ၁ သိန္းခြဲခန္႔စီ ခြဲတမ္းရၾကပါသတဲ့။ ဆံတဥမွာ တပင္ေပါက္တယ္။ ဆံပင္ ၁ သိန္းခြဲေလာက္ ရွိတယ္ ဆိုပါေတာ့။

ဆံတဥဟာ ႏွစ္ႏွစ္ကေန ေျခာက္ႏွစ္အထိ ေတာက္ေလၽွာက္ ဆံပင္ထုတ္လုပ္ေနပါတယ္။ မျဖတ္ဘဲ ထားရင္ ဆံပင္ အရွည္ႀကီး ရတာေပါ့။ အဲဒီလို ဆက္တုိက္ အလုပ္လုပ္ၿပီးတဲ့အခါ ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ အနားယူပါတယ္။ လုပ္သက္ခြင့္ေပါ့ေလ။ ဆံပင္ထပ္ မရွည္ေတာ့ဘူး။ ကြၽတ္သြားမယ္။ ဆံဥကိုယ္တုိင္ ေသသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ နား႐ံု နားတာပါ။ ခြင့္ေစ့ေတာ့ လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္ဝင္တယ္။ ဆံပင္ျပန္ထုတ္တယ္။ ဆံဥ သံသရာဟာ အဲဒီလိုပဲ လည္ေနပါတယ္။

ဝန္ထမ္းေတြလိုပါပဲ။ သူတုိ႔လည္း အလွည့္က် နားၾကတယ္။ တေန႔ တေန႔မွာ ဆံဥ ၁ဝဝ ေလာက္ ခြင့္သြားသတဲ့။ ဆံပင္ ၁ဝဝ ကြၽတ္သေပါ့။ ဆံဥ ၁ဝဝ ေလာက္လည္း ခြင့္ေစ့ၿပီး အလုပ္ျပန္ဝင္လို႔ ဆံပင္ ၁ဝဝ ေပါက္ပါတယ္။ ဘဲစား ဘဲေခ်ပဲ။ ဆံပင္ ေလ်ာ့မသြားပါဘူး။ တြက္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ အခ်ိန္တုိင္းမွာ ဆံဥ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းမွ ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ ခြင့္ခံစား ေနဆဲျဖစ္ၿပီး က်န္ ၉ဝ မွ ၉၅ ရာခုိင္ႏႈန္းက အလုပ္လုပ္ ေနပါသတဲ့ ဗ်ာ။ ေျပာင္ခ်င္လာၿပီဆိုမွျဖင့္ ကေျပာင္းတိကေျပာင္းျပန္ ျဖစ္လာေရာ။

ဆံဥတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္သက္တမ္း တိုလာတယ္။ ဆံပင္အရွည္ႀကီး မျဖစ္ခင္ ကြၽတ္သြားၿပီ။ အနားယူခ်ိန္က ရွည္လာတယ္။ ခြင့္မဲ့ပ်က္ေတြ မ်ားလာတယ္။ ဆံဥသက္ေလးေတာ့ ရွိေနပါေသးရဲ႕။ ဒါေပမဲ့ အေတာ္ေလး ႀကံဳလွီသြားပါၿပီ။ အသက္ေငြ႔ေငြ႔ပဲ က်န္တယ္။ ဆံပင္ ထုတ္လုပ္ျပန္ေတာ့လည္း ေျပာင္းဖူးေမြး။

ပ်ိဳ႕ေမာင္ဖုန္းရဲ႕ ေခါင္းလံုးလံုးေလးဟာ သစ္ပင္ႀကီးေတြကို ခုတ္လွဲလိုက္ၿပီး ခ်ံဳႏြယ္ပင္ေတြသာ ျပန္ေပါက္လာတဲ့ ေတာင္ပူစာေလးပမာ ျဖစ္ရရွာေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဆံဥသက္ေႂကြေလၽွာသြားပါေလေရာ။ ဘာပင္မွကို မေပါက္လာေတာ့ဘူး။ ဒီလို ဒီလို အပ်က္ အပ်က္နဲ႔ ဆံပင္ကြက္လာပါတယ္။ တႏွစ္မွာ ဆံဥ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ဆံုး႐ံႈးသြားပါတယ္။

ဒီကိစၥမ်ိဳး တကယ္ ရွိတယ္ ...။ ရွိပါ့။

ဘယ္အရာက ဖန္တီးသလဲ။ ေရေရ ရာရာ မသိပါ။

ေသခ်ာတာကေတာ့ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇရယ္၊ တက္စထ႐ိုစတီ႐ုန္းလို ေဟာ္မုန္းေတြရယ္နဲ႔ ဆက္ႏႊယ္ပတ္သက္မႈ တစံုတရာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဆံဥထဲမွာ ထိပ္ေျပာင္ျခင္းမွ ကာကြယ္ႏုိင္တဲ့ ဇီဝဓာတုပစၥည္းတခုခု ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ပစၥည္းရွိမႈ၊ ခ်ိဳ႕ငဲ့မႈအေပၚ မူတည္ၿပီး ေျပာင္လြယ္၊ မေျပာင္လြယ္ ကြာမယ္။ အဲဒါ ဗီဇသတၱိပဲ။ မ်ိဳးလိုက္၊ ႐ိုးလိုက္ ထိပ္ေျပာင္တတ္တာ ဒီသေဘာပဲ။

ဗီဇညံ့လို႔ ထိပ္ေျပာင္တာလို႔ေျပာရင္ စိတ္ဆုိးၾကမယ္။

အဂၤလန္ႏုိင္ငံ အင္တာဆုိက္တက္ Intercytex ကုမၸဏီက ဆံပင္ ပံုတူပြားျခင္း သုေတသနကို လူမွာ စ စမ္းေနၿပီတဲ့။ ဆံဥဆဲလ္ေလးေတြကို ဦးေရခြံမွာ ထည့္ေပးလိုက္ျခင္းျဖင့္ ဆံဥအသစ္ေတြ ျဖစ္ေစမယ္။ ဆံပင္ေတြ ထူေစမယ္။

ဦးခြံရဲ႕ ေဘးနားသားလို ဆံပင္ေျပာင္ေလ့မရွိတဲ့ ေနရာက ဆံဥဆဲလ္ေတြယူ။ ဓာတ္ခြဲခန္းထဲက ပန္းကန္ျပားထဲမွာ ပံုတူမ်ိဳးပြား။ ဆဲလ္ေတြ ေထာင္ခ်ီပြားလာ။ ဆံပင္ပါး တဲ့ေနရာမွာ ထည့္ေပးလိုက္။ အဲဒီေနရာက ဦးေရခြံအိမ္ရွင္ ဆဲလ္ေတြနဲ႔ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ပံုတူမ်ိဳးပြား ဆဲလ္ေတြ အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကလိမ့္မယ္။ ဆံဥေတြ မိႈလို ေပါက္ လာမယ္။ ဆံပင္ေတြ ေပါက္လာမယ္။ တပင္ခ်င္းလိုက္ စိုက္တာထက္ ထူထူ ေပါက္မယ္။

ေလာေလာဆယ္အေနနဲ႔ လူခုနစ္ေယာက္မွာ စမ္းတာ ၅ ေယာက္ အိုေကသတဲ့။ ဗဲရီးဂြတ္ေပါ့။ မလိုလားအပ္တဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြ ေပၚလာဦးမလား ဆိုတာေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္တုန္းပဲ။ ခုအထိေတာ့ ျပႆနာ မေတြ႕ရေသးဘူး။

သို႔ေပမယ့္ အခုထိ စမ္းၾကည့္ရတာက ဆံပင္ပါးေနတဲ့ ေနရာမွာသာတဲ့။ လံုးဝ ေျပာင္သလင္းခါေနတဲ့ ဦးေရခြံမွာ မစမ္းရေသးဘူး။ ဆံပင္ပါးရာ ဧရိယာရဲ႕ သံုးပံု တပံုေလာက္မွာ စမ္းတာဆိုေတာ့ အဲဒီေနရာေလးပဲ ကြက္ၿပီး ထူလာတယ္။ သူတုိ႔ ေအာင္ျမင္မႈကလည္း ကြက္တိကြက္က်ား၊ ကိုးလိုးကန္႔လန္႔အဆင့္ပဲ ရွိေနေသးတယ္။

ဆဲလ္ေလးေတြ ကိုယ္တုိင္က အထူ အပါး ခြဲခြဲျခားျခား နားလည္ႏုိင္စြမ္းရွိရင္ ေကာင္းလွေပမေပါ့။ လိုတုိး ပိုေလၽွာ႔ လုပ္ေပးႏုိင္ရင္ အဆင္ေျပမွာေပါ့။ ဒါေတြအတြက္ ဆက္လက္ စမ္းသပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တေန႔ေန႔မွာေတာ့ ဆံပင္စိုက္ရတဲ့ ဒုကၡက ကင္းေဝးၾကေတာ့မွာပါတဲ့။ ဆံပင္နည္းနည္းေလး ပါးလာတာနဲ႔ ပံုတူ မ်ိဳးပြားထားတဲ့ ဆဲလ္ေတြ ထိုးထည့္ လိုက္႐ံုပဲ။ အားရလိုက္တာ ...

ေနာက္ အုပ္စုတစ္စုကလည္း ဆံပင္ပံု တူမ်ိဳးပြားျခင္း သုေတသနကို ၾကြက္ေတြမွာ စမ္းသပ္ေအာင္ျမင္ေနၿပီတဲ့။ ေနာင္ႏွစ္မွာ လူကို စမ္းမယ္။ မူကြဲေလးနဲ႔ အလုပ္ လုပ္ၾကမယ္ေပါ့ေလ။ ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ။

ေအာင္လည္း ေအာင္ျမင္မွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆံပင္စိုက္တာကို ၾကည့္ပါလား။ ဆံပင္ထူတဲ့ ေနရာက ဆံပင္ကိုယူၿပီး ေျပာင္တဲ့ေနရာ ေရႊ႕စိုက္ေတာ့လည္း ရွင္တာပဲမဟုတ္လား။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ခံပါတယ္။

အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အေျပာင္ေလးေပၚ ေခါင္းလိမ္းဆီကို လိမ္းလိုက္႐ံုနဲ႔ ဆံပင္ေတြ ဖြားခနဲ ေပါက္လာေစမယ့္ ဓာတုလံႈ႔အခ်က္ျပပစၥည္းမ်ိဳး ထြင္ႏုိင္ဖို႔ပါပဲ။ သိပၸံပညာရွင္ေတြကလည္း ဒါကို ေမၽွာ္လင့္ႀကိဳးပမ္းေနၾကပါတယ္။ အခု မျဖစ္၊ ေနာင္ ျဖစ္လာမွာေပါ့။

သုေတသီတဦးက ႂကြက္ေတြကို လိမ္းေဆးလိမ္းၿပီး ဆံဥဗီဇကို ထိန္းသိမ္းႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါသတဲ့။ ထိပ္မေျပာင္ခင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရးစနစ္ပါပဲ။ အေျခအေန အေတာ္ေကာင္းေနၿပီလို႔ ဆုိတယ္။ စီးပြားေရးကိစၥမို႔ အေသးစိတ္ေတာ့ မေျပာပါရေစနဲ႔တဲ့။ ေပါက္ေဖာ္ေတြကို ေၾကာက္လို႔ေနမွာ။

အရွည္ကို ေတြးသူေတြက ေတြးၾကျပန္ပါတယ္။ ဆံပင္ပံုတူ မ်ိဳးပြားျခင္းကိစၥဟာ ဒီအဆင့္မွာတင္ ရပ္ေနမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဗီဇဆဲလ္ Stem Cell အဆင့္အထိ တက္ၿပီး ေလ့လာၾကလိမ့္မတဲ့။ စတင္းဆဲလ္ ဆိုတာကို အျခား ေရာဂါကုသေရးေတြကလည္း စိတ္ဝင္စားေနတာ။ ဆံေကသာကိစၥမွာ စတင္းဆဲလ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္လိုက္ရင္ ကင္ဆာတုိ႔၊ အယ္လ္ဇိုင္းမားတို႔အတြက္ပါ အဆင္ေျပသြားမယ္။ ပ႒ာန္းဆက္ပဲ။

အျခားေရာဂါေတြအတြက္ စတင္းဆဲလ္ကိစၥ ေအာင္ျမင္ျပန္ရင္လည္း ဦးထိပ္ေျပာင္တုိ႔ ၾကားေခ်ာင္က အျမတ္ထြက္ႏုိင္ပါတယ္။

ကဲ...ထိပ္ေျပာင္ ေဘာ္ဒါအေပါင္း ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ေရ။

စိတ္မေလၽွာ႔ၾကကုန္လင့္။

ေနာင္ဆို ေျပာင္လုိေျပာင္၊ မည္းလိုမည္း၊ ကိုယ့္သေဘာပဲ ျဖစ္ေတာ့မယ္။

လာမယ့္ ၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ ဆံပင္ပံုတူမ်ိဳးပြား နည္းပညာဟာ ေဈးကြက္ထဲ အေရာက္လာေတာ့မယ္။ ေငြအသျပာသာ အေသအခ်ာ ရယ္ဒီစုထားၾကပါေလ။

က်ေနာ္ကေတာ့ အေျခအေန အလြန္ႀကီးမဆိုးခင္ လက္မတင္ေလး မီေသးတယ္။ အဲဒီက်မွ ေသၽွာင္တေစာင္းေလးနဲ႔ ဟန္ေရးျပလုိက္ဦးမယ္။

ခ်စ္တဲ့သူ ကိုဆံရွည္...ေသၽွာင္ႀကီးေဗြ… ရြာေတာင္ေျခ ေညာင္ပင္မေလ ... ။

(ႀကိဳက္သလို ဆက္ဆိုေတာ့ဗ်ာ။)

ေဒါက္တာေအာင္ေက်ာ္ျမင့္