ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အစြန္အဖ်ား ရွမ္းအေရွ႕ေဒသမွာ ထိုင္းဘုရင္မႀကီးရဲ႕ စီမံကိန္းျဖစ္တဲ့ မယ့္ဖာလံုစီမံကိန္းရဲ႕ တစိတ္တေဒသျဖစ္တဲ့  ဝက္ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းဟာ ေဒသခံေတြ အတြက္ အဆင္ေျပေနၾကပါတယ္။

ဦးဗလတေယာက္ မနက္ ၈ နာရီဆိုရင္ ဝက္ၿခံ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္၊ ၿပီးရင္ ဝတ္စာေကြၽးတဲ့ အလုပ္ကို ေန႔စဥ္ လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ အခု ျမင္ရတဲ့ ဝက္ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံက ေဒသခံဝက္မ်ိဳးေတြ မဟုက္ပါဘူး။ ထုိင္းႏိုင္ငံကလာတဲ့ ေမြဆန္းဝက္မ်ိဳးစိတ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဝက္ေတြကို မေမြးခင္က ဦးဗလအေနနဲ႔ ေဒသခံဝက္ေတြကို ေမြးခဲ့ပါတယ္။

ေဒသခံဝက္ေတြဟာ မၾကာခဏ ေရာဂါကူးစက္ခံရၿပီး ေသဆံုးတာေတြ ရွိသလို၊ ေမြးဖြားႏႈနး္က နည္းတာေၾကာင့္ ၿခံပိုင္ရွင္ ရြာသားေတြအေနနဲ႔ အ႐ံႈးေပၚတတ္ၾကပါတယ္။

အဲဒီေဒသမွာ ေမြးျမဴေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကူညီေပးေနတဲ့ မယ့္ဖားလံုေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ စာရင္းဇယားေတြအရဆိုရင္ မိုင္းဆတ္ခ႐ိုင္အတြင္းက ေက်းရြာေတြမွာ ဝက္ေမြးျမဴတဲ့ အိမ္ေထာင္ ၅၇၀၀ ေက်ာ္ကို စစ္တမ္းေကာက္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ေသဆံုးႏႈန္းက ၂၅ ရာခိုင္ႏႈနး္ေက်ာ္ရွိၿပီး ဆံုး႐ံႈးမႈတန္ဖိုးက က်ပ္သိန္းေပါင္း ၁၉၀၀ ေက်ာ္အထိ ရွိပါတယ္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေရာက္တဲ့အခါမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ မယ့္ဖားလံုေဖာင္ေဒးရွငး္က တ႐ုတ္ဝက္မ်ိဳးစိတ္ျဖစ္တဲ့ ေမြဆန္း ဝက္မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ေတြကို ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္နဲ႔နီးစပ္ေနတဲ့ မိုင္းဆတ္ခ႐ိုင္ထဲက လြယ္ေတာ္ခမ္း၊ စတံု၊ မိုင္းထလန္းနဲဲ႔ မိုင္းတြမ္းေက်းရြာအုပ္စုေတြကို ေမြးျမဴဖို႔ ျဖန္႔ေဝေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္အရ ဦးဗလလည္း ေမြဆန္းဝက္ ၂ ေကာင္ ရခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခါမွာေတာ့ အရင္ေမြးခဲ့တဲ့ ေဒသခံဝက္ေတြေလာက္ အေသအေပ်ာက္ မမ်ားတဲ့အျပင္၊ သားေပါက္ႏႈန္းေကာ၊ ေစ်းကြက္ပါ ေကာင္းတာေၾကာင့္  အိမ္ရဲ႕ ဝင္ေငြေတြလည္း တိုးလာခဲ့လို႔  အိမ္ၿခံစည္း႐ိုး ကာရံတာ၊ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာေတြ ေဆာက္လုပ္တာေတြအျပင္ ေရခဲေသတၱာေတြပါ ဝယ္လာႏုိင္ပါတယ္။

မိုင္းဆတ္ၿမိဳ႕၊ မိုင္းတြမ္းေက်းရြာေန ဝက္ျခံပိုင္ရွင္ ဦးဗလ “ခု ဒီအသုတ္ရဲ႕ အရင္အသုတ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ ေရာင္းတာ ထိုင္းေငြနဲ႔ဆိုရင္ ၅ ေသာင္းေက်ာ္ ၆ ေသာင္းနီးပါးေလာက္ ရလိုက္တယ္။ တသုတ္ကို အဲဒီေလာက္ရေတာ့ တႏွစ္ဆိုရင္ ၁ သိန္းဝန္းက်င္၊ ၁ သိန္းေက်ာ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔မိသားစု ဝင္ေငြက လယ္ယာလည္း လုပ္တာနဲ႔ က်န္တဲ့ သီးႏွံေလး စိုက္ပ်ဳိးတာနဲ႔၊ က်န္တဲ့အလုပ္ေလး နည္းနည္းပါးပး လုပ္တာနဲ႔ဆုိေတာ့ ဝက္ဖိုးေငြလည္း က်ေနာ္တို႔ စုလို႔ရတာေပါ့။ မိသားစုအတြက္ လုိအပ္တဲ့ အေဆာက္အဦေလးေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေငြေတြနဲ႔ ျပန္ၿပီးလုပ္ေပးလို႔ရတာေပါ့”လို႔ ေျပာပါတယ္။

မယ့္ဖားလံုေဖာင္ေဒးရွင္းအေနနဲ႔ ဦးဗလ ေနထုိင္တဲ့ ဒီေဒသက ေက်းရြာေတြကို ဝက္မ်ိဳးစိတ္ မေပးခင္မွာ လိုအပ္တဲ့ ဝက္ျခံေတြ၊ ဝက္စာေတြကို အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္လုပ္အားနဲ႔ကိုယ္ အရင္လုပ္ေဆာင္ခိုင္းပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေက်းရြာက ေဒသခံ လူႀကီးေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဝက္ဘဏ္ကို ထူေထာင္ၿပီး စာခ်ဳပ္စာတမ္းနဲ႔ ျဖန္႔ေဝတာပါ။

ျဖန္႔ေဝတဲ့ ဝက္ေတြကို ရယူတဲ့ ရြာသားေတြအေနနဲ႔ ကိုယ္ယူတဲ့ အေကာင္ အေရအတြက္အတိုင္း ဝက္ဘဏ္ကို သက္မွတ္ကာလမွာ ျပန္ဆပ္တဲ့အခါ အမ်ားစုက အခ်ိန္ကာလေစာၿပီး ဆပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဝက္ေတြအတြက္ သန္ခ်ေဆး တိုက္ေကြၽးတာ၊ ကာကြယ္ေဆးထိုးတာေတြအတြက္ ေဖာင္ေဒးရွင္းက ခန္႔ထားတဲ့ ေဒသခံ ရြာသား ေစတနာ႔ဝန္ထမ္းေတြက ပံုမွန္ လုပ္ေဆာင္ေပးပါတယ္။

မယ့္ဖားလံု ေဖာင္ေဒးရွင္း Field Manager နန္းဝိုးေလာင္ “ရလာတဲ့ဟာကို ပိုင္ရွင္စိတ္ဓာတ္ အျပည့္ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ သူက စနစ္တက် ေသခ်ာေမြးျမဴလို႔ ဒီလိုမ်ဳိး ေအာင္ျမင္တာ ျဖစ္ပါတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

ဒီလို ေမြဆန္းဝက္ေမြးတဲ့ လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေနတာကို ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ အဲဒီ ေဒသဝန္းက်င္က ရြာသားေတြအေနနဲ႔လည္း ဒီလုပ္ငန္းကို စိတ္ဝင္စားလာၾကၿပီး ေမြးျမဴတဲ့သူ ဦးေရလည္း တိုးပြားလာေနပါၿပီ။

ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ စာရင္းဇယားေတြအရလည္း ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းကေန ရတဲ့ ဝင္ေငြဟာ အရင္က တအိမ္ေထာင္ကို ႏွစ္စဥ္ဝင္ေငြ ၉ ေသာင္း ၃ ေထာင္ေက်ာ္ ရွိတာကေန ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ေရာက္တဲ့အခါမွာ ၂ ဆ နီးပါးတိုးလာခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။