ဆက္သြယ္ေရးဥပေဒပုဒ္မ ၆၆(ဃ) ကို ပယ္ဖ်က္ေပးရန္၊ ျပင္ဆင္ေပးရန္ အသံမ်ားသည္ က်ယ္ေလာင္စြာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။ ယေန႔ ၆၆(ဃ) ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျပႆနာမ်ားသည္ တရား႐ံုးမ်ားက အာမခံေပးသင့္ပါလ်က္ အာမခံမေပးျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ေဝဖန္ေထာက္ျပသူမ်ားလည္း ရွိသည္။
လြတ္လပ္္စြာ ေရးသားထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခြင့္ အခြင့္အေရးက တဖက္၊ ဤအခြင့္အေရးကို မမွန္မကန္သံုး၍ အြန္လိုင္းေပၚမွ အသေရဖ်က္မႈမ်ား၊ လုပ္ႀကံဖန္တီး၍ တဖက္သား ထိခုိက္ေစေသာ ျပဳလုပ္မႈမ်ားက တဖက္ ျဖစ္ေနပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဆက္သြယ္ေရးဥပေဒပုဒ္မ ၆၆(ဃ) အရ တရားစြဲဆိုရာတြင္ စြဲသင့္၊ မသင့္ စိစစ္ရန္ လိုေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
ဆက္သြယ္ေရးဥပေဒပုဒ္မ ၆၆(ဃ) အပါအဝင္ အျခားေသာ တားျမစ္ခ်က္မ်ားကို ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ပါက တရားစြဲဆိုရာ၌ ပုဒ္မ ၈၀(ခ) အရ ဝန္ႀကီးဌာန၏ ႀကိဳတင္ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရမည္ဟု ျပ႒ာန္းထားပါသည္။ ဆက္သြယ္ေရးဥပေဒသည္ ပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနက ကိုင္တြယ္က်င့္သံုးေသာ၊ စီမံခန္႔ခြဲေသာ ဥပေဒျဖစ္၍ ယင္းဌာန ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး၏ ႀကိဳတင္ခြင့္ျပဳမိန္႔ ရယူရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ႀကိဳတင္တရားစြဲဆိုမိန္႔ မပါဘဲ တရား႐ံုးမ်ားက စြဲဆိုမႈကို လက္ခံစစ္ေဆးမည္ မဟုတ္ပါ။
သို႔ရာတြင္ ျပည္ေထာင္စု ပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနသည္ တရားစြဲဆိုမိန္႔ ေတာင္းခံမႈမ်ားကို တင္ျပေသာအမႈမ်ား အားလံုးနီးပါးကို တရားစြဲဆိုမိန္႔ ထုတ္ေပးေနေၾကာင္း သိရပါသည္။ စြဲဆိုမိန္႔ဆိုသည္မွာ ဦးျဖဴ၊ ဦးနီ၊ ဦးဝါ စသည္တို႔အေပၚ မည္သည့္ပုဒ္မျဖင့္ မည္သည့္တရား႐ံုး၌ တရားစြဲဆိုရန္ ခြင့္ျပဳသည္ သို႔မဟုတ္ ခြင့္မျပဳပါဟု တိတိက်က် ျဖစ္ပါသည္။ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ပါရန္ ဟူေသာ မွတ္ခ်က္မ်ိဳးသည္ စြဲဆိုခြင့္ျပဳမိန္႔ဟု မဆိုႏိုင္ပါ။
ဆက္သြယ္ေရးပုဒ္မ ၈ဝ(ခ) သည္ သက္ဆုိင္ေသာ ဝန္ႀကီးဌာနအား စြဲဆိုမိန္႔ ထုတ္ေပးရန္ ျပ႒ာန္းထားျခင္းမွာ စိစစ္ၿပီးမွ စြဲဆိုခြင့္ျပဳသင့္မွသာ စြဲမိန္႔ထုတ္ေပးရန္ အခြင့္အာဏာ အပ္ႏွင္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ စြဲဆုိရန္ ခြင့္ျပဳမိန္႔ေတာင္းခံေသာ အမႈအားလံုးကို စြဲဆိုခြင့္မိန္႔ ထုတ္ေပးပါက ဤပုဒ္မ ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ အေဟာသိကံ ျဖစ္ေပမည္။ စြဲဆိုမိန္႔ကို စိစစ္ျခင္းမျပဳဘဲ ထုတ္ေပးျခင္းသည္ မိမိအား အပ္ႏွင္းထားေသာ အာဏာႏွင့္တာဝန္ကို ေဆာင္ရြက္ရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဥပေဒတုိင္း၌ ႀကိဳတင္၍ တရားစြဲဆိုရန္ ခြင့္ျပဳမိန္႔ယူရန္ ျပ႒ာန္းထားျခင္း မရွိပါ။ အေရးႀကီးေသာ မႈခင္းႀကီးမ်ား၌သာ တရားစြဲဆိုခြင့္ ႀကိဳတင္ခြင့္ျပဳမိန္႔ ရယူရန္ ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ခြင့္ျပဳမိန္႔ ထုတ္ေပးသင့္၊ မသင့္ ဆံုးျဖတ္ရပါမည္။ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ရန္မွာ အမႈတမႈခ်င္းအေပၚ မူတည္၍ စိစစ္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ တရားစြဲဆိုရန္ ခြင့္ျပဳမိန္႔ ေတာင္းခံသူသည္ သာမန္စာတေစာင္ျဖင့္ တင္ျပျခင္းအေပၚ၌ စိစစ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ စံုစမ္းစစ္ေဆး၍ ေပၚေပါက္ေသာ သက္ေသခံခ်က္မ်ားႏွင့္ တရားစြဲဆိုမိန္႔ ထုတ္ေပးသင့္ေၾကာင္း သံုးသပ္ခ်က္၊ က်ဳိးေၾကာင္းေဖာ္ျပခ်က္မ်ားျဖင့္ ပူးတြဲတင္ျပရန္ လိုပါသည္။ သုိ႔မွသာ စိစစ္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
တရားစြဲဆိုခြင့္ျပဳမိန္႔ ထုတ္ေပးသင့္၊ မသင့္ ဆံုးျဖတ္ရာ၌ အျပစ္ရွိ မရွိ၊ တရားခံသည္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ျခင္း ရွိ မရွိ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ျခင္းကဲ့သုိ႔ မဟုတ္ပါ။ ဤအဆင့္ထိ စဥ္းစားရန္ မလိုပါ။ စစ္ေဆးေပၚေပါက္ခ်က္အရ သာမန္အားျဖင့္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ဖြယ္ရာ ရွိ မရွိ ညႊန္ျပခ်က္ရွိ မရွိ အဆင့္ကိုသာ ၾကည့္႐ႈရန္ ျဖစ္ပါသည္။
စြဲမိန္႔ထုတ္ေပးျခင္းခံရသူသည္ ထုေခ်ေျဖရွင္းရန္ အေၾကာင္းရွိ၊ မရွိသာ သာမန္အားျဖင့္ စိစစ္ရန္လိုမည္ ျဖစ္ပါသည္။ စြပ္စြဲခ်က္သည္ ခိုင္မာမႈမရိွ၊ သက္ေသအေထာက္အထား မရွိ၊ ထင္ျမင္ခ်က္၊ စြပ္စြဲခံရသူက ျပဳလုပ္ေၾကာင္း ညႊန္ျပအေထာက္အထား မရွိပါက စြဲဆိုခြင့္အမိန္႔ ထုတ္မေပးသင့္ပါ။
တရားစြဲဆိုရန္ ခြင့္ျပဳမိန္႔ေတာင္းခံသူအား လုိအပ္ေသာ အေထာက္အထားမ်ား ျပည့္ျပည့္စံုစံု တင္ျပေစရန္ ညႊန္ၾကားႏိုင္ပါသည္။ သုိ႔မဟုတ္ပါက စြဲဆိုခြင့္ျပဳမိန္႔ ထုတ္ေပးရန္ ျငင္းပယ္ႏုိင္ပါသည္။
တရားစြဲဆိုခြင့္ျပဳခ်က္ေပးျခင္းခံရမည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ပါက ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းသည္ တာဝန္အရ သေဘာ႐ိုးျဖင့္ ျပဳလုပ္မႈမ်ားသည္ ကင္းလြတ္ခြင့္ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ အက်ံဳးဝင္ပါက တရားစြဲဆိုခြင့္မိန္႔ ထုတ္ေပးရန္ သင့္မည္ မဟုတ္ပါ။
ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္း ျဖစ္ေစကာမူ တာဝန္ဝတၱရား ေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္ မဆုိင္ေသာ ျပဳလုပ္မႈျဖစ္ပါက ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းဟူေသာ အခ်က္ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုမည္မဟုတ္ပါ။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ တင္ျပရပါမူ ဆက္သြယ္ေရးဥပေဒအရ တရားစြဲဆိုရာတြင္ ျပည္ေထာင္စု ပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရျခင္းသည္ တရားစြဲအဖြဲ႔အစည္းက ျဖစ္ေစ၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားက ျဖစ္ေစ ေတာင္းခံလာျခင္းအေပၚ အားလံုး ခြင့္ျပဳမိန္႔ထုတ္ေပးပါက ဥပေဒျပ႒ာန္းျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ကုိက္ညီမည္ မဟုတ္ပါ။
တရားစြဲဆိုခြင့္ျပဳမိန္႔ ထုတ္ေပးရန္ သင့္၊ မသင့္ စိစစ္ရန္ အာဏာအပ္ႏွင္းထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မိမိအား အပ္ႏွင္းထားေသာ အာဏာကို က်င့္သံုးရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္းမွာလည္း ဥပေဒအရ တာဝန္ရွိမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း...........။
ေရွ႕ေန ေမာင္ကံ
