ကရင္ေဒသနဲ႔ အထူးစီးပြားေရးဇုန္ (SEZ) အေရးနဲ႔စပ္လ်ဥ္းၿပီး ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းစာက ထိုင္းႏိုင္ငံသုေတသန ရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ရဲ႕ သုေတသီ စူဝီခ်န္းဖက္သနာဖ႐ိုင္ဝန္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားတာကို ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၅ ရက္ေန႔သတင္းမွာေဖာ္ျပပါတယ္။
ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းမွာ ထုိင္းႏိုင္ငံသုေတသန ရန္ပံုေငြအဖြဲ႔မွသုေတသီက “က်ေနာ္တုိ႔ေတြရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္လကၡဏာအမွတ္အသားေတြကို အသိအမွတ္ျပဳေလးစားတဲ့အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ ဆိုတာ ယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစံုရွိတဲ့ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ပါ။ တက္ခ္ခ႐ိုင္မွာရွိတဲ့ နယ္စပ္ေဒသ ၅ ခုမွာ ကရင္လူမ်ိဳးစုေတြက အမ်ားဆံုးေနထုိင္ၾကတာပါ။ အထူးစီးပြားေရးဇုန္စီမံကိန္း (SEZ) ဝင္လာတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔ေတြက စီးပြားေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို ျပန္လည္ခုခံႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ SEZ မလာခင္က ကုန္သြယ္ေရးအရ အဲဒီေဒသမွာ မတူထူးျခားတဲ့ စီးပြားေရး အမွတ္လကၡဏာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ တခါတရံမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေတြက ဒီဘက္ကထုတ္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြကို ျမန္မာဘက္ျခမ္းကို ေရာင္းပါတယ္။ အျခားဘက္က အလုပ္သမားေတြက ထုိင္းႏုိင္ငံဘက္အျခမ္းမွာ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။ ျဖတ္သန္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္မႈ ဆုိတာရွိလုိ႔ အရင္အခ်ိန္ေတြက ဒီေနရာမွာက ဖလွယ္တဲ့ ကုန္သြယ္ေရး ရွိခဲ့တယ္” ဆိုၿပီး ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။
“ဒါေပမဲ့လည္း SEZ က သဘာဝ ေရေျမေတာေတာင္ ဒါမွမဟုတ္ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ဆုိင္တဲ့ စီးပြားေရးေတြအတြက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဗဟုိအစိုးရရဲ႕ စီမံကိန္းေတြထက္ ေဒသခံလူထုေတြအတြက္ ဒီဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး စီမံကိန္းက သူတုိ႔ရဲ ယဥ္ေက်းမႈေတြ၊ ေဒသခံလူထုနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ မတူကြဲျပားေနတဲ့ လကၡဏာေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားမႈ မလုပ္ေဆာင္မွာကိုလည္း ေဒသခံေတြက စိုးရိမ္ေနၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သက္ရွိသတၱဝါေတြ စပ္ဆက္မႈအေျခအေနေတြကို ဖ်က္ဆီးခံရမွာကုိ က်ေနာ္တုိ႔က စိုးရိမ္ေနၾကတာ” လုိ႔ သုေတသီက ရွင္းျပပါတယ္။
“ဒါေပမယ့္ SEZ က ေဒသခံလူထုနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ သူတို႔ရဲ႕ေနထုိင္မႈ ဘဝပံုစံေတြကို ဂရုထားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈ၊ ေဒသရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သက္ရွိသတၱဝါ စပ္ဆက္မႈစနစ္ေတြအတြက္ ေနရာတခုေတာ့ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္မွာပါ။ SEZ က ေဒသခံေတြအတြက္ အထူးျဖစ္တဲ့ တခုခု ျဖည့္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးရပါမယ္။ အဲဒီလိုမွွ မဟုတ္ရင္ ေဒသခံေတြအတြက္ေတာ့ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးပဲ ျဖစ္ေစၿပီး SEZ က အျပင္က စီးပြားေရးသမားေတြအတြက္ပဲ အခြင့္ထူးေတြေပးသလုိ ျဖစ္သြားပါမယ္။
အကယ္၍ SEZ ကေပးထားတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ၾကည့္လုိက္ရင္လည္း အျပင္ကလာမယ့္ စီးပြားေရးသမားေတြအတြက္ အခြန္နဲ႔ ေျမယာသံုးစြဲမႈဆုိတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကိုပဲ ရရွိေစတယ္။ မဲေဆာက္၊ ဖုတ္ဖရနဲ႔ မဲရမတ္စတဲ့ SEZ ေဒသထဲမွာပါတဲ့ ေဒသခံလူထုအတြက္ အခြင့္အလမ္းေတြေပးဖုိ႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ေတာင္းဆုိခ်င္တယ္။ သူတုိ႔အမ်ားစုမွာဆုိရင္ သူတုိ႔ေျမေတြကို သံုးစြဲခြင့္ရဖုိ႔ စာရြက္စာတမ္းေတာင္ မရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ SEZ ရဲ႕ အေရးႀကီးဆံုးလုပ္ရမွာက ေဒသခံလူေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကို ေသခ်ာေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ပါ။ အျပင္က စီးပြားေရးသမားေတြကို အခြင့္အေရးေတြ ေပးဖုိ႔က အေရးႀကီးသလုိ ေဒသခံေတြကို အခြင့္အေရးေတြ ျပန္ေပးဖုိ႔ကလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ အကယ္၍ SEZ ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဒသခံေတြက သူတုိ႔ရဲ႕ေျမေပၚ ေနခြင့္မရေတာ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ေျမယာပိုင္ဆုိင္ခြင့္မရွိေတာ့ရင္ ဒါေတြက ေဒသခံေတြရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေတြကို ေခါင္းပံုျဖတ္မႈ ဒါမွမဟုတ္ ေျမယာသိမ္းမႈေတြဆီ ဦးတည္ေနမွာပါ” လုိ႔ သုေတသီက ေျပာပါတယ္။
ေဒသခံေတြကေတာ့ ဘာအခြင့္အေရးမွ မရွိတဲ့အတြက္ သူတုိ႔ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေရးနဲ႔ ေျမယာပိုင္ဆုိင္ေရးေတြ အပါအဝင္ ေဒသခံေတြအတြက္ အခြင့္အေရး ရရွိဖုိ႔က အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။
ကရင္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ စကားပံုအရဆုိရင္ အျပင္ကၾကက္ဝင္လာ ေျမဆီလႊာကိုယက္ အစာရွာၿပီး မစင္စြန္႔သြားသလုိ ေနာက္ဆံုး မစင္ပံုႀကီးထားခဲ့ၿပီး သူတို႔ထြက္သြားၾကတယ္။ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈလည္း ဒီလုိပါပဲ။ သူတုိ႔ၾကာၾကာေနေလ မစင္ပံုက ပိုႀကီးလာသလုိေပါ့။ အစာလည္းကုန္သြားေရာ မစင္ပံုထားၿပီး သူတုိ႔က ထြက္သြားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔က ေဒသခံေတြေရာ အျပင္က စီးပြားေရးသမားေတြပါ အတူတကြ ေနထုိင္ႏုိင္မယ့္ ေရရွည္တည္ၿမဲမယ့္ တုိးတက္မႈနည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြရပါမယ္။ ဒါမွ အျပင္က ၾကက္ေတြက ေဒသခံေတြ ရွင္းဆုိၿပီး မစင္ပံုႀကီး မထားခဲ့ဘဲ သူတုိ႔စြန္႔တဲ့မစင္ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္ပဲ ရွင္းလင္းရမယ္ဆုိတဲ့ နည္းလမ္းမ်ိဳး ရွာရမယ္လုိ႔ သုေတသီက အႀကံျပဳသြားခဲ့ပါတယ္။
