မနက္ ၈ နာရီေလာက္ တာေမြ၊ ေအာင္မဂၤလာ လမ္းထိပ္က ျမင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာပါ။ က်ေနာ္တို႔အေခၚ lower house newsroom လို႔ နာမည္ေျပာင္ေပးထားတ့ဲ လမ္းထိပ္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေပါ့။ အရမ္းဘာသာျပန္လိုက္ရင္ေတာ့ ေအာက္လႊတ္ေတာ္သတင္း႐ုံးခန္းေပါ့။ ႐ုံးမတက္ခင္ လူစုတဲ့ေနရာ။ အဲဒီမွာ မေန႔က သတင္းေတြအေၾကာင္း၊ ဒီေန႔လိုက္မယ့္ သတင္းေတြ အေၾကာင္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျပာၾက ဆိုၾက။ က်ေနာ္က အင္တာနယူး (INTERNEWS) က ဦးစီးက်င္းပတဲ့ က်ား၊ မ (ဂ်န္ဒါ) အေျချပဳ အၾကမ္းဖက္မႈဆိုုင္ရာ သတင္းေရးသားျခင္း သင္တန္းမွာ လက္ေတြ႔ကြင္းဆင္းရင္း ရလာတဲ့ သတင္းေတြကို အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ သူမ်ား နားေထာင္ခ်င္မွန္း နားမေထာင္ခ်င္မွန္းမသိ ဆရာႀကီးလုပ္ေနတာပါ။ အလုပ္လုပ္တတ္သူေတြက အလုပ္လုပ္လိမ့္မယ္၊ အလုပ္မလုပ္တတ္တဲ့ က်ေန့ာ္လိုလူမ်ိဳးကေတာ့ ဆရာႀကီးလုပ္မွာပ။ နားမခံႏိုင္လို႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ထသြားမယ္ဆိုရင္ အရင္ထသူက လက္ဖက္ရည္ဖိုး ရွင္းရင္လည္း မျငင္းပါဘူး။ က်ေနာ္က ဒါမ်ိဳး အျငင္းအခုံလုပ္ရတာ ဝါသနာ မပါ။

‘ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္တအိမ္က ဖုန္းဆက္တယ္။ သူတို႔ေဘးအိမ္မွာ အရက္မူးတဲ့ ေယာက်္ားက မိန္းမကို ႐ုိက္ေနတာ တရပ္ကြက္လံုး ဆူညံေနတယ္၊ မိန္းမေခါင္းက ေသြးေတြ ထြက္ေနတယ္၊ အ႐ုိက္ခံရတဲ့မိန္းမက တရပ္ကြက္လံုးကို ေအာ္ဟစ္ အကူအညီေတာင္းေနတယ္။ ဒီလိုသာ ဆက္႐ုိက္ေနရင္ မိန္းမ ေသသြားလိမ့္မယ္။ လူႀကီးေတြ လာကယ္ပါဦးတဲ့၊ အဲဒီေတာ့ ရပ္ကြက္လူႀကီးေတြ မေနသာေတာ့။ ရန္ျဖစ္တဲ့အိမ္ကို အျမန္သြား၊ မိန္းမကို႐ုိက္ေနတဲ့ ေယာက္်ားကို ဖမ္းေခၚလာတယ္။ ေယာက္်ားက ေတာ္ေတာ္မူးေနတယ္။ သူ႔ကို ရပ္ကြက္ လူႀကီးေတြက ပုဒ္မ ၄၁ နဲ႔ အခ်ဳပ္ခန္းထဲပို႔ဖို႔ စီစဥ္တယ္။ ရဲကို အေၾကာင္းၾကားတယ္။ အဲ… ဒါေပမယ့္....’

က်ေနာ္ နားေထာင္သူ သတင္းေထာက္ သံုးေလးေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို အကဲခတ္ၾကည့္မိတယ္။

‘ဆက္ပါဦး၊ ဘာဆက္ျဖစ္လဲ’
ဆံပင္ေထာင္ေထာင္၊ အသားညိဳညိဳ၊ မ်က္မွန္ထူထူနဲ႔ သတင္းေထာက္တေယာက္က သိခ်င္ေဇာနဲ႔ ေမးပါတယ္။
တေယာက္ကေတာ့ စိတ္ဝင္စားေနၿပီ။

‘ဒါေပမယ့္ အ႐ုိက္ခံရတဲ့မိန္းမက ရဲ လာအေခၚ ေစာင့္ေနတဲ့ သူ႔ေယာက္်ား ရပ္ကြက္႐ုံးမွာ ထိုင္ခိုင္းတုန္း လူႀကီးေတြအလစ္မွာ ကြမ္းယာေလး ဝယ္ေပးလိုက္၊ ေဆးလိပ္ကေလး လာေပးလိုက္နဲ႔ ခြင့္တိုင္ၿပီးတမ်ိဳး၊ ခြင့္မတိုင္ဘဲ အလစ္ဝင္ၿပီးတမ်ိဳး လုပ္ေနသတဲ့။ အ႐ုိက္ခံထားရတဲ့ မိန္းမမ်က္ႏွာမွာေတာ့ ဖူးေရာင္ေနတုန္းပဲတဲ့။ ည နည္းနည္းေမွာင္လာေတာ့ သူ႔ေယာက္်ား ထိုင္ေနတဲ့နားမွာ ျခင္ေဆးေခြေလး လာထြန္းေပးလိုက္၊ အေႏြးထည္ေလး လာေပးလိုက္ လုပ္ေနျပန္သတဲ့။ ရပ္ကြက္လူႀကီးေတြက မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အလိုက္တသိ အသာအယာပဲ ႐ုံးထဲက ထြက္သြားတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ႐ုံးၿခံစည္း႐ုိးအကြယ္ကေန သူ႔ေယာက်္ားကို ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ေနျပန္သတဲ့။

ကဲ… ခင္ဗ်ားတို႔သာ ရပ္ကြက္လူႀကီးတေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒီလိုျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ။ သတင္းေထာက္တေယာက္အေနနဲ႔ က်ား၊ မ အေျချပဳ အၾကမ္းဖက္မႈဆိုင္ရာ သတင္းေဆာင္းပါးတပုဒ္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုေရးမလဲ။

က်ေနာ့္ေမးခြန္းေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ဝုိင္းတဝုိင္းလံုး ၿငိမ္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ထင္တာ ေျပာတာပါ။ သူတို႔ စိတ္ဝင္စားခ်င္မွ စိတ္ဝင္စားမွာ။ မၾကားတခ်က္ ၾကားတခ်က္ ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ေနမွာ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ကို ဦးေႏွာက္နည္းနည္း စားလိုက္တာပါ။

‘ဒါက သတင္းေဆာင္းပါးအျဖစ္ ေရးရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ အခ်စ္ဝတၳဳ ေရးရမွာ’
အသားျဖဴျဖဴ ပိန္သြယ္သြယ္ သတင္းေထာက္တေယာက္က ၾသဘာေပးပါတယ္။
ေနာက္တေယာက္က ‘မိန္းမေသသြားရင္ေတာ့ သတင္းျဖစ္တယ္၊ ဖူးေရာင္တာေလာက္၊ ရပ္ကြက္႐ုံး ေရာက္တာေလာက္နဲ႔ေတာ့ သတင္းမျဖစ္ဘူး’ တဲ့။
သူ ေျပာသလိုဆို မိန္းမကို ေသေအာင္ ႐ုိက္ခိုင္းရမလို။

ေဟာ... ေနာက္တေယာက္က ‘ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာကို ရပ္ကြက္တခုခ်င္းစီမွာ စာရင္းေကာက္မယ္၊ ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္မွာ အျဖစ္မ်ားသလား၊ ခ်မ္းသာတဲ့ရပ္ကြက္မွာ အျဖစ္မ်ားသလား သုေတသနျပဳမယ္။ အရက္မူးလို႔ ျဖစ္တာလား၊ စီးပြားေရး မေျပလည္လို႔ ျဖစ္တာလား၊ အသိတရားနဲ႔ ေမတၱာတရားနည္းလို႔ ျဖစ္တာလား၊ ပညာနည္းလို႔ ျဖစ္တာလား၊ ဝန္းက်င္မေကာင္းလို႔ ျဖစ္တာလား စသျဖင့္ စစ္တမ္းေတြ ေကာက္မယ္၊ အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မႈ ျဖစ္တာဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို စိတ္ပိုင္းပိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ လူမႈစီးပြားပိုင္းဆိုင္ရာ၊ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြမွာ တည္ဆဲဥပေဒက ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္မေပးႏိုင္ေသးဘူးဆိုၿပီး သတင္းေဆာင္းပါး ေရးလို႔ရတယ္’ လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူက ျပႆနာေသးေသးကို အႀကီးႀကီးျဖစ္ေအာင္ ေျပာႏိုင္တယ္။ သတင္းေထာက္ပါရမီ ရင္႔သန္ပံုရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီထက္ ျပႆနာကို ႀကီးေအာင္လုပ္ဖို႔ ေမးခြန္းတခု ရွိေသးတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေတြကို ဥပေဒက ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္မေပးႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ အမ်ိဳးသားေတြကိုေရာ ဥပေဒက ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္ေပးထားပါၿပီလား။
က်ေနာ္တို႔ လက္ေတြ႔ကြင္းဆင္းရင္း ၾကားခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကေလးကို ေဖာက္သည္ခ်ပါတယ္။
ဇာတ္လမ္းကေလးက ဒီလိုပါ။

အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ မ်က္ႏွာမွာ ဖူးေရာင္ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္႐ုံးကို ေရာက္လာတယ္။ သူ႔ေယာက်္ားက သူ႔ကို ႐ုိက္ႏွက္ ႏွိပ္စက္လို႔တဲ့။ သူ႔ေယာက်္ားကို ထိန္းသိမ္းေပးဖို႔ လာတိုင္တာပါ။ ဖူးေရာင္ဒဏ္ရာေတြကလည္း မေသးေတာ့ ရပ္ကြက္လူႀကီးေတြက အခင္းျဖစ္ပြားတဲ့အိမ္ကို ခ်က္ခ်င္းလိုက္သြားပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ရွင္ေယာက်္ားက အိမ္ေရွ႕ေခြးကတက္မွာ ေခြေခြကေလး လဲေနပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းေတြေျပာတာက အမ်ိဳးသမီးက႐ုိက္လို႔ မထႏိုင္တာတဲ့။

ကဲ... ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေလးကို ဘယ္လို သတင္းလုပ္ၾကမလဲ။ တကယ္လို႔မ်ား အမ်ိဳးသားမ်ားကို အၾကမ္းဖက္မႈက ကာကြယ္ဖို႔ ဥပေဒတရပ္ အျမန္လိုအပ္ေနၿပီလို႔ သတင္းေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးလိုက္ရင္ သတင္းျဖစ္၊ မျဖစ္။

က်ေနာ္တို႔နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ အတူေသာက္ရင္း ဦးေႏွာက္ကေလး စားသြားၾကပါဦး။

သားႀကီးေမာင္ေဇယ်
၀၁-၀၂-၂၀၁၇