မြန္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ အဆို အကမ်ား မေပ်ာက္မပ်က္ ထိန္းသိမ္းသြားဖို႔ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ ေရးၿမိဳ႕နယ္ မြန္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီဝင္ဒုကၠ႒ ဦးမင္းေအာင္စိုးက ေျပာပါတယ္။
မြန္ျပည္နယ္မွာ မြန္တိုင္းသားလူမ်ိဳး အမ်ားဆံုးေနထိုင္ရာ မြန္ယဥ္ေက်းမႈ အဆို အက အတီးအမႈတ္မ်ားကို မေပ်ာက္မပ်က္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္သြားၾကဖုိ႔နဲ႔ ဆက္လက္ေရရွည္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေအာင္္ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
မြန္ယဥ္ေက်းမႈ အဆို အက အတီးအမႈတ္ေတြက မြန္တပင္တိုင္ ယိမ္းေခတ္ေဟာင္း ႏွစ္ပါးသြားအကအျပင္ မိေက်ာင္းတူရိယာပတ္ကိုင္း ေထာင္တေယာ၊ ပေလြႀကီး၊ ပတၱလား အတီးမ်ားကို အနည္းငယ္သာ လူထုေတြအၾကားမွာ တင္ဆက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။
အဆိုပါမြန္ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ေတြကို ေရရွည္တည္တံ့ဖုိ႔ သင္တန္းေတြ ဖြင့္လွစ္ေပးတာ၊ ကေလးလူငယ္ေတြ စိတ္ပါဝင္စားလာေအာင္ စည္း႐ံုးလံႈ႔ေဆာ္ေပးတာ၊ တိုင္းရင္းသားလူငယ္ေတြကိုလည္း လက္ဆင့္ကမ္းအေမြအႏွစ္မ်ား ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းဖုိ႔အတြက္ ပညာရွင္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးတာေတြ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ ဦးမင္းေအာင္စိုးက ဆက္ေျပာပါတယ္။
ေရွးမြန္ဘုရင္လက္ထက္ မြန္ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္အထြန္းကားဆံုးမွာ ေခတ္သံုးေခတ္ျဖစ္ေသာ ဒြါရဝတီ၊ ပဲခူးဟံသာဝတီ၊ မုတၱမေခတ္တို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ထြန္းလင္းေတာက္ပဆံုးေခတ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၅၅ ခုႏွစ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏု လက္ထက္က ထိုင္း-ျမန္မာ ခ်စ္ၾကည္ေရးအတြက္ မြန္ယဥ္ေက်းမႈအကအဖြဲ႔ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ရာမွာ ေရႊတံဆိပ္ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ဒီေန႔ေခတ္ကာလမွာ မြန္ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ေတြကို အစိုးရ၊ ျပည္သူ၊ ပညာရွင္ေတြ စည္းလံုးညီညြတ္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လုိအပ္ေနၿပီး အေမြအႏွစ္ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနရတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
ေနမ်ိဳးထြဋ္
