အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ႀကီးကေတာ့ လွပတဲ့ စကားလံုးတြဲတခုကို ထိုင္းနို္င္ငံအစိုးရအေပၚ စတင္သံုးစြဲလိုက္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔ (၂၈.၉.၂၀၁၆) က ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈ အမႈအခင္း ၇၄ ခုရဲ႕ အေထာက္အထားေတြအရ ထိုင္းအာဏာသိမ္းအစိုးရရဲ႕ စစ္သားေတြနဲ႔ ပုလိပ္ေတြဟာ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းမႈေတြ၊ ဆိုး၀ါးတဲ့ ျပဳမူဆက္ဆံမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေဖာ္ျပၿပီး ထိုင္းအစိုးရက သူ အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကစၿပီး ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ခြင့္ျပဳထားၿပီး ရွင္သန္ ႀကီးထြားေအာင္ လုပ္ေနတယ္လို႔ စြပ္စဲြျပစ္တင္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ စကားလံုး အတြဲအစပ္အရ လွပေပမယ့္ အနက္အဓိပၸာယ္အရေတာ့ အ႐ုပ္ဆိုးတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။
အဖြဲ႔ရဲ႕ အစီရင္ခံစာထဲမွာ ႐ုိက္ႏွက္တာေတြ၊ ပလတ္စတစ္အိတ္ေတြနဲ႔စြပ္ၿပီး အသက္႐ႉမြန္းက်ပ္ေအာင္ လုပ္တာေတြ၊ လက္နဲ႔ ႀကိဳးသံုးၿပီး လည္ပင္းညႇစ္တာေတြ၊ မလႈပ္နိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္ထားၿပီး မ်က္ႏွာေပၚ ေရေလာင္းခ်ၿပီး ေရနစ္သလို မြန္းက်ပ္ေအာင္ လုပ္တာေတြ၊ လိင္အဂၤါေတြကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္နဲ႔ တို႔တာေတြနဲ႔ အရွက္ရေစတဲ့ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းနည္းေတြကို အသံုးခ်ခဲ့တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းစစ္အစိုးရကေတာ့ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈေတြကို ျငင္းပယ္လိုက္ပါတယ္။
ထိုင္းစစ္အစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆင္ဆမ္ေခခမ္းနတ္က “အဲဒီိလို စြပ္စဲြမႈေတြကို က်ေနာ္တို႔ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ လုပ္တဲ့အခါ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တဲ့ လကၡဏာေတြ မေတြ႔ရပါဘူး။ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းတဲ့ပံုစံကို က်ေနာ္ မေတြ႔ခဲ့ရပါဘူး။ ထိုင္းျပည္သူေတြကလည္း ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တဲ့ လကၡဏာမ်ိဳးေတြ မေတြ႔ျမင္ခဲ့ၾကပါဘူး” လို႔ ႐ိုက္တာသတင္းဌာနကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔က သူ႔ရဲ႕ အစီရင္ခံစာကို ထုတ္ျပန္ဖို႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတခု ျပဳလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားသလို အဖြဲ႔တာ၀န္ရွိ ပုဂၢိဳလ္ ၂ ေယာက္က အဲဒီမွာ စကားေျပာဖို႔လည္း အစီအစဥ္ထဲမွာ ထည့္သြင္းထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအစဥ္ကို ေဒသအာဏာပိုင္ေတြက စကားေျပာရင္ ေျပာတဲ့သူေတြကို ဖမ္းဆီးမယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့လို႔ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ခဲ့ရပါတယ္။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ အိုမာ၀ါ႐ိုင္းကေတာ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ စကားေျပာတာကို တရားဥပေဒအရ အေရးယူလို႔ရတယ္လို႔ သူတို႔ကို ေျပာခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
သူက “အာဏာပိုင္ေတြက အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ အဖြဲ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြ စကားေျပာခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အလုပ္သမားဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တာပဲ ျဖစ္တယ္” လို႔ ေျပာဆိုခဲ့ၾကတယ္လို႔ ျပန္ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီထက္ တိတိက်က်ေတာ့ သူတို႔ ဘာမွ ထပ္မေျပာခဲ့ပါဘူးလို႔လည္း သူက ဆက္ေျပာခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ထိုင္းနိုင္ငံမွာ ခိုလံႈခြင့္ရဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့သူေတြေရာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြပါ အဖမ္းအဆီးခံရမွာ၊ အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္ ျဖစ္မွာကို စိုးရိမ္းေၾကာက္လန္႔ၾကပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုလာတာေတြကို ထိုင္းအစိုးရက တံု႔ျပန္မႈ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕က Four Wings ဟိုတယ္ရဲ႕ တံခါးေစာင့္ကေတာ့ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဟိုတယ္ကိုလာၿပီး အစီအစဥ္ကို တားဆီးသြားတယ္လို႔ ဒီပီေအ ဂ်ာမန္သတင္းဌာနကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
စာဖတ္သူေတြ သိရွိခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္တဲ့ အခ်က္အလက္တခုျဖစ္တဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသရဲ႕ ဒုတိယ စီးပြားေရးအင္အားအႀကီးဆံုးႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လူထုေထာက္ခံခဲ့တဲ့ အစိုုးရကို လမ္းေပၚထြက္ ကန္႔ကြက္ ဆန္႔က်င္မႈေတြ အင္အားသိပ္ေကာင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာ အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ စစ္တပ္က အၾကမ္းဖက္မႈေတြကို ကာကြယ္ဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေအးခ်မ္းသာယာေရးအတြက္ ဒီလို ၀င္ေရာက္ အာဏာကို ရယူခဲ့ရတာပါလို႔ ေျပာၿပီး ႏိုင္ငံအာဏာကို အႏိုင္အထက္ လက္နက္အင္အားသံုး ရယူခဲ့တာကို ေမ့ပစ္လိုက္လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။
စစ္တပ္ဟာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ အလုပ္ကို ၀င္လုပ္လိုက္တာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံနဲ႔ အတူူတူပဲလို႔ ေျပာရင္ မမွားေလာက္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္အာဏာဟာ ျပည္သူလူထုေတြဆီကပဲ စီးဆင္းရမယ္ဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံမူကို ေဖာက္ဖ်က္လိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြက တရား၀င္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေပးမထားဘဲနဲ႔ အတင္း ကိုယ့္သေဘာဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ ၀င္ၿပီး တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ေတာ့ တရားမ၀င္အစိုးရ လုပ္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီ တရားမ၀င္ စစ္အာဏာသိမ္း အစိုးရေတြက သူတို႔ မတရားသိမ္းယူထားတဲ့ အာဏာကို တရား၀င္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္း ေဖာက္ျပန္တဲ့ ပညာတတ္ လူတန္းစား အလိုေတာ္ရိေတြရဲ႕ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ဉာဏ္စိမ္းေတြရဲ႕ အႀကံဉာဏ္ေတြကို ရယူၿပီး အကန္႔အသတ္ရွိတဲ့ အျပသက္သက္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကေန အႏိုင္ရေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ကစား၊ တရား၀င္အာဏာရွင္ (က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံကေတာ့စစ္အာဏာရွင္) အစိုးရေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
အထင္ရွားဆံုး ဥပမာကေတာ့ ကမာၻေပၚမွာ မရွိခဲ့ဘူးတဲ့ အေျခခံဥပေဒျဖစ္တဲ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ကိုင္စြဲၿပီး ဒီမိုကေရစီ အစိုးရဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အစိုးရကို ႐ုပ္ေသးအစိုးရအျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ထားႏိုင္ခဲ့တာကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြသာမက ႏိုင္ငံတကာက ႏိုင္ငံေရး သိမီသူေတြ သိရွိခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီအခ်က္ဟာ လံုး၀ မမွားနိုင္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ထားပါတယ္။
ထိုင္းအာဏာသိမ္း အစိုးရက အာဏာသိမ္းၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ဒီမိုကေရစီေရး လူထုဆႏၵျပပြဲေတြကို အၿပီးသတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ လူထုဆႏၵျပပြဲဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးကိုလည္း အသံုးျပဳခြင့္ ပိတ္ပင္လိုက္ပါတယ္။
သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားေဖာ္ျပခြင့္ေတြကိုလည္း ပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။ အသံလႊင့္အစီအစဥ္ေတြရဲ႕ ထုတ္လႊင့္ခြင့္ကို ကာလရွည္ၾကာ ပိတ္ပင္ထားခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးဟာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံအတြက္ေတာ့ မဆန္းလွဘူးဆိုတာ သိျမင္ သေဘာေပါက္ၾကၿပီး ျဖစ္မွာပါ။
အာဏာရွင္အစိုးရ အထူးသျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရေတြရဲ႕ သဘာ၀ကေတာ့ အတူတူပါပဲ။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကို ပိတ္ပင္ဟန္႔တားၿပီး အာဏာရွင္ အုပ္စုေတြကပဲ အက်ိဳးစီးပြား ရယူခဲ့ၾက၊ ရယူေနၾကဆဲျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ျမန္မာ့သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ကမာၻ႔သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာပါ ေတြ႔ျမင္နိုင္ပါတယ္။ ခုထိလည္း မမွားေသးပါဘူး။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာမႈအဖြဲ႔ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕အစီရင္ခံစာမွာ အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ဥပေဒလို ထုတ္ေနတဲ့ အမိန္႔ေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္ေတြကို အဆက္အသြယ္ျဖတ္ ဖမ္းဆီးခြင့္ကို ခြင့္ျပဳထားလိုက္သလိုပဲလို႔ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွနဲ႔ ပစိဖိတ္ေဒသဆိုင္ရာ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ရာဖင္ဒါရာမင္ကေတာ့ “သူတို႔ဖန္တီးထားတဲ့ ဥပေဒရဲ႕အားကို သံုးၿပီး ထိုင္းစစ္အာဏာပိုင္က ခံရတဲ့သူေတြအတြက္ ဘာတရားမွ်တမႈကိုမွ မေပး၊ က်ဴးလြန္တဲ့သူေတြကိုလည္း ဘာတာ၀န္ရွိမႈမွ အေလးထားစရာမလိုဘဲ ေနႏိုင္တဲ့ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ျခင္း ယဥ္ေက်းမႈကို ရွင္သန္ႀကီးထြားေအာင္ လုပ္ေပးေနတာျဖစ္တယ္” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
မတ္လထဲမွာ ထိုင္းအစိုးရက ပုလိပ္အဖြဲ႔က လံုေလာက္တဲ့ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္မႈ မလုပ္နိုင္ေသးတဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြအတြက္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခြင့္ အခြင့္အာဏာကို စစ္သားေတြကို ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဘယ္တုန္းကမွ ေက်းလက္ၿမိဳ႕ျပ လူမႈဆက္ဆံေရးနဲ႔ ျပႆနာေတြနဲ႔ အထိအစပ္မရွိခဲ့၊ ကင္းကြာခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ (စစ္သား) ေတြကို ထင္သလို ဖမ္းဆီးထိန္းသြင္းခြင့္ ေပးလိုက္တာဟာ ထိုင္းနိုင္ငံမွာ အျမစ္တြယ္ စဲြၿမဲၿပီးျဖစ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံမူေတြနဲ႔ အတိအလင္း ဆန္႔က်င္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ စိုးရိမ္တာက ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕ တရား၀င္လူထုက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခဲ့တဲ့ အစိုးရတရပ္ကို ဒီလိုပဲ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး လက္နက္ကိုင္ စစ္တပ္တခုက အာဏာသိမ္းယူ၊ ႏိုင္ငံကို အတင္းတက္အုပ္ခ်ဳပ္တာမ်ိဳးကို ယဥ္ေက်းမႈအရ ႏိုင္ငံတကာက၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက လက္သင့္ခံၾကမွာပါလား။ အသိအမွတ္ျပဳၾကမွာပါလား။ လက္ခံလိုက္ၿပီ၊ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ၿပီ ဆိုကတည္းက ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီမိုကေရစီအေျခခံမူကို ခ်ိဳးေဖာက္လိုက္တာပဲလို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ထိုင္းအစိုးရက စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ အာဏာနဲ႔ နက္႐ိႈင္းတဲ့ ေသြးကြဲမႈေတြကို အကာအကြယ္ ေကာင္းေကာင္းေပးႏိုင္ဖို႔ လုပ္ေနတာေတြကို အတိုက္အခံေတြက ဆန္႔က်င္ ေျပာဆိုေနေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ စစ္အစိုးရ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ခံၾကမလား၊ လက္ခံၾကမလား ဆိုတာကို ျပည္သူ႔ဆႏၵစစ္တမ္း ေကာက္ယူခဲ့ပါတယ္။
စစ္အစိုးရရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ရာႏႈန္းအမ်ားစုက လက္ခံခဲ့တယ္လို႔ အစိုးရက ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လုပ္ေလ့လုပ္ထ ရွိတဲ့အတိုင္းပဲ လုပ္ေနၾကတာပါ။ စဥ္းစားၾကဖို႔ပါ။ ။
