ဒီဆီးရီးယား ျပည္တြင္းစစ္အေရးနဲ႔ အာဏာရွင္ သမၼတ အာဆတ္ ျပဳတ္က်ေရး ေတာ္လွန္ေရး တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကတဲ့ လက္နက္ကိုင္ (သူတို႔အေခၚ သူပုန္) ေတြကို သမၼတ အာဆတ္ဘက္က ကူညီတိုက္ခိုက္ေပးလိုတဲ့ ႏိုင္ငံျခားတပ္ေတြ၊ တခါ ျပည္တြင္းမွာ ေျခကုပ္ယူလာေနတဲ့ အိုင္အက္စ္ အစၥလာမ္အစြန္းေရာက္ေတြကို ေခ်မႈန္းပစ္ေရး ၀င္ေရာက္အားေပးလာၾကတဲ့ ႏိုင္ငံျခားတပ္ေတြအၾကားမွာ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြကေတာ့ ေျမစာပင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္း က်ေနာ္ ေဆာင္းပါးေရး တင္ျပခဲ့ဖူးတာကို အမွတ္ရၾကဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။
ခုေဆာင္းပါးက အဲဒီကိစၥကို ျဖည့္စြက္ၿပီး ထပ္မံတင္ျပတဲ့ ေဆာင္းပါးျဖစ္မွာပါ။ ခုစေျပာမွာကလည္း လူေပါင္း ၄၀၀၀၀ ေက်ာ္ဟာ အာဏာရွင္တပ္ေတြနဲ႔ အာဏာရွင္ကို အာဏာဆက္လက္ကိုင္စြဲႏိုင္ေရး ကူညီတိုက္ခိုက္ေပးေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားတပ္ေတြရဲ႕ ပိတ္ဆို႔မႈကို ခံေနၾကရဆဲျဖစ္တဲ့ မာဒါယာၿမိဳ႕ကေလးက လူသားခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ ကပ္ေဘးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ကိစၥက ျပန္ေကာက္ရမွာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုး ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ ကုလသမဂၢယာဥ္တန္း တာ၀န္ရွိသူေတြရဲ႕ အဆိုအရ အႀကီးအက်ယ္ ထိတ္လန္႔ ေခ်ာက္ခ်ားစရာ အေျခအေနျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ မာဒါယာဟာ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံတ၀ွမ္းမွာ ပိတ္၀ိုင္းခံေနရတဲ့ ၿမိဳ႕ ၁၅ ၿမိဳ႕မွာ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ အနည္းဆံုး အရပ္သားျပည္သူ ၄၀၀၀၀၀ ထဲက လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈဆိုင္ရာ ကပ္ေဘးသင့္မႈကို ခံစားေနၾကရတဲ့ နမူနာၿမိဳ႕ကေလးတခုပါပဲ။ နယ္ျခားမဲ့ ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႔ရဲ႕ အဆိုအရ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလအစ တခုတည္းမွာကိုပဲ ျပည္သူ ၃၅ ေယာက္ဟာ အာဟာရငတ္မြတ္လို႔ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီး လူေပါင္း ၂၅၀ ေက်ာ္ဟာ စိုးရိမ္ရတဲ့ အာဟာရျပတ္လပ္မႈဒဏ္ကို ခံစားေနခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းကလည္း ဆီးရီးယားႏိုင္ငံဟာ အငတ္ေဘးကို လက္နက္တခုအျဖစ္ အသံုးခ်ေနၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ စစ္္ရာဇ၀တ္မႈတခု ျဖစ္လာၿပီးလို႔ သတိေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ခုဆို ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ေမလကုန္ခါနီးျဖစ္လာလို႔ ကာလအားျဖင့္ ၆ လေလာက္ ရွိလာခဲ့ေပမယ့္ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံထဲက အျပစ္မဲ့ အရပ္သား ျပည္သူလူထုဟာ ဒီဒုကၡေတြကို ဆက္ၿပီး ခံစားေနၾကရဆဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျမင္သာထင္ရွား ျဖစ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြဟာ က်င္းပလိုက္၊ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား ၿငိမ္းခ်မ္းေျပာင္းလဲေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘဲ တန္႔ေနလိုက္၊ ျပန္က်င္းပလိုက္ ျဖစ္ေနတာလည္း ဆီးရီးယားအစိုးရ၊ ႐ုရွားအစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံ ဆီးရီးယား ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ပြဲလန္႔တုန္း ဖ်ာ၀င္ခင္းေနတဲ့ အိုင္အက္စ္ အစြန္းေရာက္ အစၥလာမၼစ္ တိုက္ခိုက္ေရးသမားေတြနဲ႔ ၾကား၀င္ေျဖရွင္းေပးဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ကုလသမဂၢ သံတမန္အၾကား ေျဖရွင္းဖို႔ ခက္ခဲေနဆဲ ျပႆနာ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို ျပသေနတာပါပဲ။
ဧၿပီ ၂၇ ရက္ေန႔မွာလည္း ကုလသမဂၢၾကားခံ ဆီးရီးယားအစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံတို႔ၾကား ေဆြးေႏြးပြဲဟာလည္း ဘာတိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈမွ မရွိဘဲ ၿပီးဆံုးသြားတာကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္တေက်ာ့ ေဆြးေႏြးပြဲကိုေတာ့ ေမလကုန္ေလာက္မွာ က်င္းပႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရေပမယ့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမယ့္ ေန႔စြဲအသစ္ကို မေၾကညာႏိုင္ေသးပါဘူး။
ကုလသမဂၢ သံတမန္ကေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး အားေကာင္းလာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႔ ပိုၿပီး တိုးတက္မႈေတြ လိုအပ္ေနၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ ျပန္မစနိုင္ခင္မွာ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီေတြ ေပးအပ္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကလည္း ပကတိ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ အငတ္ေဘးနဲ႔ အေထြေထြဒုကၡေတြကို ေတြ႔ျမင္ေနရတဲ့ အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ၾကာသပေတးေန႔က ဂ်နီဗာမွာ ကုလသမဂၢ အထူးသံတမန္ စတာဖင္ဒါမစ္စတူရာက “ခုခ်ိန္မွာ ဆီးရီးယားအရပ္သားေတြ အမ်ားႀကီး အငတ္ေဘး အႏၱရာယ္နဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ေနႀကရပါၿပီ။ လူေပါင္း ၄၀၀၀၀၀ ေက်ာ္ဟာ ဆီးရီးယားအစိုးရတပ္ေတြနဲ႔ လက္နက္ကိုင္အုပ္စုေတြရဲ႕ ပိတ္၀ိုင္းတာကို ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားမွာ ခံေနၾကရပါတယ္” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ကုလသမဂၢက ခန္႔မွန္းခ်က္ တခုကေတာ့ ေၾကာက္စရာပါပဲ။ လူေပါင္း ၄ သန္းနဲ႔ အထက္ဟာ ေရာက္ဖို႔ သိပ္ခက္ခဲတဲ့ ေနရာေတြမွာ ပိတ္မိေနတယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။
ကာဒစ္ေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကလည္း ဆီးရီးယားႏိုင္ငံ ရက္ခ္ခါကို ထိုးစစ္ဆင္ တိုက္ခိုက္ေနပါၿပီ။
ေနာ္ေ၀ ဒုကၡသည္ေကာင္စီရဲ႕ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္နဲ႔ ကုလသမဂၢ အထူးသံတမန္ရဲ႕ အထူးအႀကံေပးအရာရွိ ဂ်င္ အိပ္ဂ်္လင္က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားခဲ့ရာမွာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ အကူအညီေတြနဲ႔အတူ ဆီးရီးယားျပည္သူ တသန္းဆီကို ေရာက္ေအာင္ပို႔ဖို႔ အစီအစဥ္ဟာလည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူးလို႔ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့အတြက္ ဒါဟာ အလြန္စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနလို႔ သေဘာထားရမွာပါပဲ။ ခုေလာက္ထိ အျပစ္မဲ့ အရပ္သားျပည္သူေတြ အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္ ျဖစ္ေနတာကို တဘက္က အာဏာရွင္နဲ႔ သူ႔ဘက္သား တပ္ေတြက ဆက္မိုက္ေနၾက၊ တဘက္က အတိုက္အခံ အင္အားစုေတြကလည္း အာဏာရွင္ ျပဳတ္က်ေရးအတြက္ တခုတည္းကိုပဲ စဥ္းစားၿပီး တကယ္တမ္း ဒီမိုကေရစီရဖို႔နဲ႔ အစားအစာရဖို႔ အခြင့္အေရးေတြ ပိတ္ဆို႔ခံေနရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡေတြကို မ်က္ႏွာလႊဲထားၾကမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံဟာ ပ်က္သုန္းႏိုင္ငံတခုအျဖစ္ မၾကာခင္မွာ က်ေရာက္သြားဖို႔ ရွိေနပါၿပီ။
အိပ္ဂ်္လင္ကပဲ “က်ေနာ္တို႔ အေရာက္ပို႔ဖို႔ စီစဥ္ခဲ့တဲ့ လူ ၁ သန္းဆီကို ေရာက္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ကုန္းလမ္းက ႀကိဳးစားခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ခုထိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လူ ၁၆၀၀၀၀ ဆီကိုပဲ ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ခဲ့ပါေသးတယ္” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့သလို သူကပဲ ဆက္ၿပီး “အစိုးရဆီက အျပည့္အ၀ သေဘာတူညီမႈ ရၿပီးခဲ့တဲ့ ေဒသေတြမွာေတာင္ အဲဒီေနရာေတြကို တကယ္ေရာက္ေအာင္သြားဖို႔ ျပႆနာေတြ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲဗ်ာ။ တျခားေနရာေတြ ဥပမာ ဒါရာ၀ါလို အကန္႔အသတ္နဲ႔ သေဘာတူညီမႈရထားတဲ့ ေနရာေတြကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ ေရာက္ေအာင္ မသြားႏိုင္ပါဘူး” အဲဒီေနရာေတြျဖစ္တဲ့ ဒမတ္စကတ္နားက ဒါရာ၀ါ၊ မိုဒါမီယာနဲ႔ ဟုမ္းစ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ အယ္လ္၀ါယာလို ေနရာေတြကို ေရာက္ေအာင္မသြားႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ အေျခအေနက အလြန္႔အလြန္ ဆိုး၀ါး ျပင္းထန္လာလိမ့္မယ္လို႔ သိရပါတယ္။
“သူတို႔ဆီကို က်ေနာ္တို႔ ေရာက္ေအာင္ မသြားႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကေလးေတြဟာ အာဟာရျပတ္လပ္လြန္းၿပီး ေသကုန္ၾကဖို႔ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္” လို႔ သူက ဆက္ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ဒီအေျခအေနေအာက္မွာ ေဒယာအတ္ေဇာၿမိဳ႕ကို ပိတ္၀ိုင္းထားတဲ့ အီရတ္ အိုင္အက္စ္ေတြနဲ႔
လီဗန္႔အိုင္စက္စ္ေတြကို ေက်ာ္လႊားၿပီး အငတ္ေဘးက်ေရာက္္ေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ၁၁၀၀၀၀ ဆီကို ေလေၾကာင္းကေန လူသားခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ အစားအေသာက္ အကူအညီေတြကို ကုလသမဂၢက ရတဲ့နည္းနဲ႔ ႀကိဳးစား ခ်ေပးခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား အစိုးရတပ္ေတြ ပိတ္၀ိုင္းထားတဲ့ ေနရာေတြကို ကုန္းလမ္းက သြားေရာက္ဖို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရခဲ့ရင္ ေလေၾကာင္းနည္းနဲ႔ ခ်ေပးဖို႔ စဥ္းစားေနတယ္လို႔ ကုလသမဂၢက ေျပာပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အထူးသံတမန္ ဒါမစ္တူရာကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး အကူအညီေတြကို ေလေၾကာင္းကေန ပို႔ေဆာင္ခ်ေပးဖို႔မွာေတာင္ အစိုးရရဲ႕ သေဘာတူညီမႈကို လိုအပ္ေနေသးတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား ခြင့္ျပဳဖို႔ ေတာင္းခံတာကို ျငင္းဆိုခံရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ႐ုရွားက အဲဒီေနရာက လူတိုင္းဆီကို ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ဖို႔ နည္းလမ္းတခု ရွာေပးနိုင္မယ္လို႔ ေမွွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ခုျဖစ္ေနတဲ့ ၅ ႏွစ္ၾကာ ဆီးရီးယား ျပည္တြင္းျပည္ပ ပဋိပကၡမွာ လူေပါင္း ၂၇၀၀၀၀ ေက်ာ္ အသတ္ခံခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့လူေတြ ေသဆံုးခဲ့ရၿပီး ျဖစ္ေပမယ့္ ေသဆံုးအံ့ဆဲဆဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အျပစ္မဲ့အရပ္သား ကေလးလူႀကီးေတြ ဆီးရီးယားႏိုင္ငံအ၀ွမ္းမွာ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တေက်ာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲကေတာ့ ရက္အတိအက် သတ္မွတ္လို႔ မရေသးသလို တကယ္ပဲ စစ္ႀကီးရပ္စဲ ျပည္သူလူထုအတြက္ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြကို အေျခခံတဲ့၊ အာမခံတဲ့ အစိုးရတရပ္ ရႏုိင္ပါ့မလား ဆိုတာကလည္း ကုလသမဂၢ အထူးသံတမန္ႀကီး အပါအ၀င္ ဘယ္သူကမွ အာမခံႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိႏွင့္ထားၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံက ရာစုႏွစ္၀က္ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးေၾကာင့္ေရာ အျပစ္မဲ့ အရပ္သား ျပည္သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အသတ္ခံခဲ့ရပါၿပီလဲ။ ဆက္ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္လည္း ျပည္သူလူထု ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေသေက်ဒဏ္ရာရ ဒုကၡေရာက္ၾကဦးမွာပါလဲဲ။
တကယ္တမ္း တဘက္သတ္ အပစ္အခတ္ရပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အစိုးရတပ္မေတာ္ ဆိုတာကေရာ ဆီးရီးယား ျပည္သူလူထုေတြနဲ႔ မနီး႐ုိးစြဲ ခံစားေနၾကရတဲ့ တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးအတြက္ မစဥ္းစားဘဲဲ၊ မၾကည့္ဘဲ စစ္ကို ဘာျဖစ္လို႔ ဆက္တိုက္ေနတာပါလဲ။ ဆက္ၿပီး မိုက္တြင္းကို ဘာလို႔ဆက္တူးေနၾကေသးတာပါလဲ။ ဒီလို ေမးလိုက္ရင္ မလြန္ေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။
စိုးေနလင္း
