လယ္ယာေျမ နိုင္ငံပိုင္ျပုေရး အပါအဝင္၊ လယ္သမားဆိုင္ရာ ဥပေဒ ၃ ခုကို ဖ်က္သိမ္းျပီး ဥပေဒသစ္နဲ့ အစားထိုးနိုင္ေရး ေဆြးေနြးဖို့ ဗုဒၶဟူးေန့ လြွႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။
[caption id="attachment_15084" align="alignright" width="169" caption="ဦးေနမ်ိုးေ၀"]
[/caption]
ဖ်က္သိမ္းဖြယ္႐ွိတဲ့ ဥပေဒအေဟာင္း ၃ ခုေၾကာင့္ လယ္ယာက႑နွင့္ လယ္သမားေတြဘဝ တိုးတက္လာေရးအတြက္ အဟန့္အတား ျဖစ္ေနတယ္လို့ ကၽြမ္းက်င္သူေတြက အတန္ၾကာကတည္းက ေထာက္ျပေနၾကတာပါ။
ဒါေပမယ့္ ဒီဥပေဒအေဟာင္းေတြကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ျပီးရင္ ဘယ္လို ဥပေဒေတြနဲ့ အစားထိုးမလဲဆိုတာ ေမးခြန္းတခု ျဖစ္လာပါတယ္။
ေျမယာဥပေဒကို ျပုျပင္ဖို့ လြွႊတ္ေတာ္ျပင္ပကေန အတန္ၾကာကတည္းက တိုက္တြန္းေနတဲ့ မတူကြဲျပားျခင္းနွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီရဲ့ ဥကၠ႒ ဦးေနမ်ိုးေဝကို ကိုေနသြင္က ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ဒီေျမယာဥပေဒနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ကိုေနမ်ိုးေဝ တင္ထားတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းမွာ လက္႐ွိ ေျမယာဥပေဒက (ျပင္မယ္ဆိုတဲ့ ဥပေဒ) ေပါ့ေလ။ ဖြံ့ျဖိုးတိုးတက္ေရးကိုလည္း အဟန့္အတား ျဖစ္တယ္။ လူမႈဝန္းက်င္ထဲမွာလည္း ပဋိပကၡေတြကို ဖန္တီးတဲ့ ဟာမ်ိုးေပါ့။ ကိုေနမ်ိုးေဝတို့က ဘယ္လို အခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံျပီး ေျပာတာလဲ ခင္ဗ်။
“အဲဒီဟာက အေတြ့အၾကံုက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႐ွိပါတယ္။ ဥပေဒက မူဝါဒ ျပဿနာ ျဖစ္ေနတဲ့ေတာ့ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြ လုပ္တဲ့အခါမွာ ပီပီျပင္ျပင္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္နိုင္ေတာ့ အဲဒီ ၁၉၅၃ ေလာက္က ျပ႒ာန္းတဲ့ ဥပေဒက လယ္လုပ္တဲ့ လူေတြအေပၚမွာ အျပည့္အဝ ကာကြယ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ိုးနဲ့ လုပ္ထားေသာ္လည္း တကယ့္ တကယ္ ဥပေဒက မခိုင္မာတဲ့အခါ၊ ေနာက္ျပီး ေဈးနႈန္းတန္ဖိုးေတြ မကိုက္ညီေတာ့တဲ့ အခါက်ေတာ့ မကာကြယ္နိုင္ေတာ့တဲ့ သေဘာ။”
ဟုတ္ကဲ့ မခိုင္မာဘူး ဆိုတာက ဘာကိုေျပာတာလဲ။
“မခိုင္ဘူးဆိုတာ ဆိုလိုတာက ေလ်ာ္ေၾကး။ နိုင္ငံေတာ္က သိမ္းမယ္ဆိုလရင္ ေလ်ာ္ေၾကးေပးရမယ္၊ ေလ်ာ္ေၾကးဥပေဒေပါ့။ ေလ်ာ္ေၾကးဥပေဒ ဆိုလို့႐ွိရင္လည္း ေျမခြန္တြဲ တဆယ့္နွစ္စာ ေျမခြန္ကလည္း အဲဒီတုန္းက က်ပ္ဂဏန္းေလး ႐ွိတယ္။ သိမ္းရင္ ေဘာင္ဝင္သြားတဲ့ သေဘာ။ ေနာက္တခုက လက္ဝဲဆန္တဲ့ဘက္က စဥ္းစားထားတာက ပုဂၢလိက ပိုင္ခြင့္ေတြ မေပးရဘူး ဆိုျပီးေတာ့ ဥပေဒက ႐ွိျပန္ေတာ့ လယ္သိမ္းခံရရင္ လယ္သမားဆီက လယ္ကို သိမ္းျပီး နိုင္ငံေတာ္ပိုင္ပဲ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတယ္။
“ဒါေပမယ့္ အခုက်ေတာ့ အဲဒီဥပေဒကိုလည္း မလိုက္နာဘဲနဲ့ ပုဂၢလိကေတြကို မျဖစ္မေန ေပးျပန္ေရာ။ လယ္သမားေတြ လက္ထဲကေနျပီးေတာ့ အစိုးရက နဲ့ ကုမၸဏီက သိမ္းတာလားဆိုလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယနၱရားမွာ ပါေနတဲ့ ခရကတို့၊ ျမို့နယ္တို့၊ ရပ္ကြက္တို့ အဆင့္လူေတြက ပြဲစားသဖြယ္ အလုပ္ လုပ္ေနရျပီးေတာ့ ပုဂၢလိက လုပ္ငန္း႐ွင္ရဲ့ လက္ေအာက္ကို ေရာက္သြားတယ္။ လယ္သမားလက္ထဲမွာ ေျမက ေရာင္းစားလို့ မရဘူး။ ကုမၸဏီပိုင္႐ွင္ေတြ လက္ထဲက်ရင္ ေရာင္းစားလို့ ရသြားတယ္။ အဲဒီ ပံုစံျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြက ဥပေဒရဲ့ ႐ႈပ္ေထြးမႈေတြေပါ့။ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း အာမ မခံနိုင္ဘူးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ ဥပေဒေတြ ျပင္သင့္ျပီလို့ ေျပာတာ။”
ဟုတ္ကဲ့ အဲဒါဆိုရင္ ေခတ္နဲ့ ကိုက္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိုး ျဖစ္သင့္လဲ။
“ေခတ္နဲ့ ကိုက္ေအာင္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို့ ဒီ နိုင္ငံမွာ အခု ေျပာဆို ျငင္းခုန္ေနတဲ့ အထဲမွာ ေျမပိုင္ဆိုင္ခြင့္၊ ေျမကို သံုးစြဲခြင့္က ၃ မ်ိုးေလာက္ စဥ္းစားရလိမ့္မယ္။ ပုဂၢလိက က အျပတ္ပိုင္တယ္၊ ေရာင္းလို့ရတယ္၊ ဝယ္လို့ရတယ္၊ ငွားလို့ရတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ အစိုးရက ပတ္သက္မႈ မ႐ွိဘူးဆိုတဲ့ အေမရိကန္ နိုင္ငံရဲ့ စနစ္မ်ိုး ႐ွိသလို၊ ေနာက္တခါ မဆလေခတ္ကတည္းက ႐ွိတဲ့ နိုင္ငံေတာ္က ပိုင္တယ္၊ ဘယ္သူမွ ေျမမပိုင္ရဘူး။ နိုင္ငံေတာ္ဆီကေနျပီးေတာ့ လယ္လုပ္တဲ့ လူေတြက ငွားရမ္းရတယ္။ လယ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ရင္ ဒီလယ္ေျမကေန စြန့္ခြာသြား ဘာမွ မရဘူး။ တျခား လယ္လုပ္ခ်င္တဲ့လူကို ျပန္ခ်ေပးမယ္ ဆိုတဲ့ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ အဆင့္အတန္း တမ်ိုး ဒါ ဒုတိယ။ တတိယ အမ်ိုးကေတာ့ လယ္ယာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုင္း၊ ကၽြန္း၊ ဥယဥ္၊ ျခံေျမ အကုန္လံုးေပါ့။ ေျမၾကီးေပၚမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ လူေတြ အကုန္လံုးကို ဂရမ္ ခ်ထားေပးမယ္၊ ငွားရမ္းထားေပးမယ္။ အဲဒီ သံုးစြဲခြင့္ ဂရမ္ကို ေပါင္နွံေရာင္းခ် ငွားရမ္းခြင့္ ႐ွိရမယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိုးက အလယ္အလက္ က်တယ္။ အဲဒါ အခု ဒီ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒနဲ့ ဆိုရင္လည္း အဲဒါက အလုပ္လုပ္လို့ ရတယ္။”
ကိုေနမ်ိုးေဝေျပာတဲ့ ၾကားက်တဲ့ ဥပေဒ တခု ျပင္လိုက္ရင္ လယ္သမားေတြ အတြက္ အသိသာဆံုး ဘယ္လို အခြင့္အေရးမ်ိုးေတြ၊ သူတို့အတြက္ ကာကြယ္နိုင္တာ ျဖစ္မလဲ။ အက်ိုးက ဘာေတြ ျဖစ္လာနိုင္လဲ။
“ဆိုးတာကို အရင္ေျပာမယ္ဆိုရင္ လယ္သမားေတြက အဲဒီ လယ္ယာေျမေတြကို ေပါင္နွံေရာင္းခ်လို့ ရျပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေပါင္နွံေရာင္းခ်ျပီးေတာ့ လယ္မဲ့ယာမဲ့ေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ ေနာက္တခါ ေျမ႐ွင္ လူတန္းစာတရပ္ ၾကီးစိုးမယ္ဆိုတာ ဆိုးတာျဖစ္တယ္လို့ လက္ဝဲဆန္တဲ့ နိ္ုင္ငံေရး သမားေတြက ေထာက္ျပၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါနဲ့ ပတ္သက္လို့ ေျဖ႐ွင္းကုစားနိုင္တဲ့ နည္းလမ္း က်ေနာ့္မွာ ႐ွိပါတယ္။
“ေနာက္ ေကာင္းတာက ဘာလဲဆိုေတာ့ လယ္သမားေတြ အဲဒီ လယ္ယာေျမကို စိတ္ခ်မ္းသာ လက္ခ်မ္းသာ ဂရမ္႐ွိတဲ့အတြက္ ပိုင္ဆိုင္လို့ ရသြားတယ္။ သူပိုင္တယ္ဆိုတာ သက္ေသျပလို့ ရတဲ့အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာျပီးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ အဆင္မေျပရင္ ေငြျဖစ္ျမန္ေအာင္လို့ ေပါင္လို့ ရမယ္၊ ေရာင္းလို့ ရမယ္၊ ငွားလို့ရမယ္။ လယ္သမားက လယ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ရင္ လယ္ကို ေရာင္းျပီးေတာ့ တျခားလုပ္ငန္းကို ေျပာင္းလို့ ရတယ္။
“ေနာက္တခုက က်ေနာ္တို့နိုင္ငံမွာ လယ္ယာေလးေတြက အရမ္းေသးေနတယ္။ တဦးတည္းပိုင္ကို ၃ ဧကေလာက္၊ ၅ ဧကေလာက္ ျဖစ္လာျပီ ဆိုရင္ လယ္ဧကေလးေတြ အရမ္းေသးလာတာကို က်ေနာ္က မၾကိုက္ဘူး။ က်ေနာ္တို့က လယ္သမားေတြ လယ္ယာေျမကေန ေရာင္းခ်ျပီးေတာ့ကို ထြက္ခြာေစခ်င္တဲ့ သေဘာ႐ွိတယ္။”
ျမန္မာျပည္မွာက ပိုက္ဆံ အမ်ားၾကီး ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြ ႐ွိတယ္ဗ်။ နိုင္ငံျခားသားေတြလည္း ႐ွိတယ္။ သူတို့ကို ေပးမယ္ဆိုတဲ့သေဘာလား။
“နိုင္ငံျခားသား မေပးဘူး။ ဥပေဒၾကမ္းမွာ က်ေနာ္တို့ ေရးထားတာ ႐ွိတယ္ဗ်ာ ေျမယာကို ဂရမ္ခ်ထားေပးမယ့္ လူေတြေပါ့။ အဲဒီ ေျမယာကို ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကား လုပ္ခြင့္ရမယ့္ လူေတြက ဘယ္သူေတြပါ ဆိုတာ ဥပေဒမွာ ေရးထားတယ္။ တဦးတည္းပိုင္ ဧရိယာကန့္သတ္တာ အေလ်ွာ့အတင္း လုပ္လို့ ရတယ္ဗ်ာ။ ၅၀၀၀ မ်ားတယ္ဆိုရင္ ၅၀၀ လုပ္ေပါ့ ဆိုလိုတာက ရတယ္။”
က်ေနာ္တို့ဆီမွာက ပိုက္ဆံ႐ွိတဲ့လူေတြက ေပးျပီး နာမည္ခံခိုင္းျပီးေတာ့မွ အကုန္လံုး သူတို့လက္ထဲ ေရာက္သြားမွာေပါ့။
“အဲဒါလည္း ခုနလို ဧရိယာ ကန့္သတ္ဗ်ာ။ ေနာက္တခုက ေတာင္သူလယ္သမားေတြရဲ့ လက္ထဲမွာ လယ္ေျမေသးေသးေလးေတြ ႐ွိေနရင္ အဲဒီလူေတြရဲ့ ဘဝကို နွစ္ရာလည္း က်တယ္ဗ်။ က်ေနာ္တို့ ေရးတယ္ဗ်ာ။ အဲဒီမွာ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး က်ဥ္းက်ပ္တယ္ဆိုတာ အဲဒီမွာ ဘယ္သူမွကို ေက်ာင္းမေထာင္ဘူး။ ေက်ာင္းသြားေထာင္လို့ မရဘူး။ လြွႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေမးေသးတယ္ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က။ ဘယ္႐ြာက မူလတန္းေက်ာင္းကို အလယ္တန္းေက်ာင္း အဆင့္ ျမွင့္ေပးဖို့ကို။ သူက ေက်ာင္းသားဦးေရ ဘယ္ေလာက္႐ွိရင္ ျမွင့္ေပးမယ္ ေျပာလိုက္တယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ႐ွိမလာဘူး။ ဘာျဖစ္လို့ အဲဒီ ေက်ာင္းသားဦးေရက ႐ွိမလာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ ႐ွိတဲ့ ေတာေန ေတာင္ေန ေနျပီးေတာ့ အဲဒီေနရာကို လာတက္မယ့္ လူက အဲဒီေလာက္ပဲ ႐ွိတာ။ ဘယ္ေတာ့မွ အလယ္တန္း ပညာမေရာက္ဘူး မူလတန္းျပီးရင္ ေက်ာင္းကို ျပီးသြားျပီ။”
မေန့တုန္းက လြွႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမွာ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသၾကီး မဲဆနၵနယ္ အမွတ္ (၉)ရဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းဝင္းက ဥပေဒေဟာင္းကို ဖ်က္သိမ္းျပီး၊ လယ္ယာက႑ဖြံ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး၊ ေတာင္သူလယ္သမားေတြရဲ့ လယ္ယာေျမ လုပ္ပိုင္ခြင့္ မဆံုး႐ွံုးေစေရး၊ လံုျခံုမႈ အျပည့္အဝ ေပးနိုင္ေရး၊ သီးနွံေတြကို ေဈးနွိမ္မခံရေရးဆိုတဲ့ စတဲ့ အခ်က္ေတြ ပါဝင္တဲ့ ဥပေဒသစ္နဲ့ အစားထိုးဖို့ အဆိုကို တင္သြားထားပါတယ္။
