(မွတ္ခ်က္။ ။ သတင္းစာဆရာႀကီး၊ စာေရးဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ဟာ လြန္္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၁ ရက္ေန႔မနက္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဧၿပီလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ကြယ္လြန္ျခင္း ၂ ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ပါတယ္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔ညက ဦး၀င္းတင္ကို ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ေအးႏိုင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)
ရွစ္ေလးလုံးလူထုအေရးေတာ္ပုံ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အခါသမယမွာ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ့ အႀကီးအကဲတဦးရဲ့ ပထမဆုံး အသိအမွတ္ျပဳမႈအျဖစ္ သမၼတ ဦသိန္းစိန္က ၈၈ ခုႏွစ္ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔က ေရဒီယိုကေန ေျပာဆိုတဲ့ လစဥ္မိန္႔ခြန္းမွာ ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ဩဂုတ္လဆန္းပိုင္းက က်င္းပခဲ့တဲ့ ၈၈ ခုႏွစ္ လူထုလွုပ္ရွားမွု ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားဟာ ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာ သင္ခန္းစာေတြ ရယူနိုင္တဲ့ ကိစၥျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒီေျပာဆိုခ်က္ဟာ စစ္ေကာင္စီလက္ထက္တေလွ်ာက္လုံး သမိုင္း၀င္ ရွစ္ေလးလုံး လူထုလွုပ္ရွားမွုကို ဆူပူအၾကမ္းဖက္မႈအျဖစ္ သုံးစဲြရာကေန လူထုလွုပ္ရွားမႈအျဖစ္ စကားလုံး ေျပာင္းလဲ သုံးစြဲလိုက္တာပါ။
“လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတရပ္လုံးအေနနဲ႔ သမိုင္းသင္ခန္းစာေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ နာက်င္မႈေတြ၊ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ေအတြ႔အၾကဳံေတြ၊ သမိုင္းေၾကာင္းေတြထဲက ခြဲထြက္နိုင္မယ့္ နိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္သစ္တရပ္ အစပ်ဳိးျခင္းဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ပိုင္ဆိုင္လာၿပီလို႔ ဆိုရမွာျဖစ္တယ္” လို႔ သမၼတက ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံး ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေငြရတုကို ရန္ကုန္မွာ က်င္းပတုန္းက အစိုးရက ၀န္ႀကီးအခ်ဳိ့ကို တက္ေရာက္ေစသလို လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ကလည္း သ၀ဏ္လႊာပို႔ခဲ့ပါတယ္။
သမၼတဦးရဲ့ ေျပာၾကားခ်က္ မိန္႔ခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စစ္ေကာင္စီလက္ထက္က ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ဒဏ္ေတြ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ဟံသာ၀တီ ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထား တာကုိ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါတယ္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္က ႏိုင္ငံအႀကီးအကဲတေယာက္အေနနဲ႔ ၂၅ ႏွစ္တာကာလမွာ ၈၈ အေရးေတာ္ပုံကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေပၚမွာ အဘ ဘယ္လိုမ်ဳိးေျပာခ်င္လဲ။
“အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္က ဒီလိုမ်ဳိး ပုဂိၢဳလ္ေတြေပါ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီလူေတြဆိုတာက သမၼတဆိုတဲ့ ပုဂိၢဳလ္က ရိုးရိုးတန္းတန္းလူေတြၾကားထဲက ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရင္းျပဳရင္းကေနၿပီးေတာ့ ေပၚထြက္လာတဲ့ အရပ္သားသမၼတ မဟုတ္ဘူးဗ်ေနာ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြအသိုင္းအ၀ိုင္းက ထြက္လာတာ။ စစ္အာဏာရွင္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာလည္း ဒီလို ပုဂိၢဳလ္ေတြဟာ ဟိုးထိပ္ဆုံးကေနပါတဲ့လူေတြေနာ္၊ ဥပမာဆိုပါစို႔ ဦးသန္းေရႊၿပီးရင္ ဦးေမာင္ေအးရွိမယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဦးေမာင္ေအးၿပီးရင္ စစ္ေကာင္စီရဲ႕ ဥကၠဌေတြ၊ ဒုဥကၠဌေတြ ဘာေတြ အတြင္းေရးမွဴးေတြဘာေတြ လုပ္လာခဲ့တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြဗ်ေနာ္။ ဦးသိန္းစိန္ဆိုရင္ စစ္ေကာင္စီရဲ႕ ထိပ္သီးထဲမွာ၊ ဒိတ္ဒိတ္ၾကဲထဲမွာပါတဲ့လူ၊ စစ္ေကာင္စီရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္အစုိးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ပုဂိၢဳလ္။ အဲဒီ ပုဂိၢဳလ္ေတြဆီက က်ေနာ္တို႔အျမဲတမ္းေတာင္းဆိုေနတာက ဘာလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ အမ်ဳိးသားသင့္ျမတ္ေရးလုပ္ဖို႔ကို က်ေနာ္တို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုလုပ္တဲ့အခါမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ပုဂိၢဳလ္ေတြက အလြန္သေဘာထားႀကီးႀကီး၊ အေျမာ္အျမင္ႀကီးႀကီးနဲ႔ေနာ္ ဒီ တပ္မေတာ္ကိုပါ က်ေနာ္တို႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးမွာ က်ေနာ္တို႔ထည့္စဥ္းစားရမယ္၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔လည္း အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ရမယ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔လည္း အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ရမယ္။ အလားတူပဲ တပ္မေတာ္တို႔ဘာတို႔ဆိုတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ရမယ္ဆိုတာ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ေကာင္းၿပီ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ ႏွစ္ဖက္ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဖက္ကလည္း ဗမာစကားရွိတယ္ေလ သင္ပုန္းေခ်နဲ႔ လက္စားေခ်ဆိုတာ။ လက္စားေခ်တဲ့လုပ္ငန္းေတြကို စြန္႔ပယ္တာ ခုမွမဟုတ္ပါဘူး အေစာႀကီးကတည္းက စြန္႔ပယ္ၿပီးသားပါ။ က်ေနာ္တို႔ဟာ သင္ပုန္းေခ်ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သင္ပုန္းေခ်တယ္ဆိုတာ တဖက္တည္း ေခ်လို႔မရဘူး။ ေနာ္ ႏွစ္ဘက္ အင္အားစုေတြအကုန္လံုးက၊ သက္ဆိုင္ရာအင္အားစုေတြက ကို္ယ့္အမွားေတြကို ျမင္ရမယ္၊ အမွားေတြ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္မယ္၊ အမွားေတြကို ျပင္သင့္ ျပင္ရမယ္၊ အမွားေတြကို ျပန္လည္ၿပီးေတာ့ အေျပာင္းအလဲေတြ လုပ္ေပးရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တခါ တဖက္နစ္နာတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြကိုလည္း ကူညီေစာင့္ေရွာက္တာတို႔၊ ပံ့ပုိးတာတို႔၊ ျပန္လည္ထူေထာင္တာတို႔ လုပ္ရမယ္။ ဒါ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ သေဘာထားေတြပဲဗ်။ ႏွစ္ဖက္ေပါ့ဗ်ာ။ ဥပမာဆိုပါစို႔ ေတာင္အာဖရိကတို႔ဘာတို႔မွာလုပ္သလို ဘာေခၚမလဲ အမွန္တရားရွာေဖြေရးအဖြဲ႔ဆိုတာမ်ဳိး ထူေထာင္ၿပီး Truth Commission တို႔ဘာတို႔လုပ္သလုိ ႏွစ္ဖက္စလုံးကေန စုံစမ္းမယ္၊ ေမးျမန္းမယ္၊ အဲဒီေကာ္မရွင္ေတြမွာလာၿပီးေတာ့ အစစ္ခံမယ္၊ ေတြ႔ဆုံမယ္၊ အဲဒီေကာ္မရွင္နဲ႔ ေဆြးေႏြးမယ္၊ ၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ မွားတာလည္းျပင္ၾကမယ္၊ ပိုေကာင္းေအာင္လုပ္ၾကမယ္ စသည္ျဖင့္ ဒီလိုလုပ္ရတာကိုးဗ်။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔က အျမဲတမ္းဒီပုဂိၢဳလ္မ်ားကို က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ဟာ ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ မွားတာေတြကို ၀န္ခ်ပါ၊ ေတာင္းပန္ပါ။ ၀မ္းနည္းစကားကိုေျပာပါ။ ျပင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ပါလို႔ အျမဲတမ္းေျပာတယ္။ သမၼတရဲ႕ပါးစပ္က ဟုတ္လား ၈၈ လူထုလွဳပ္ရွားမွဳ။ ၈၈ ကုိ ဘာပဲေျပာေျပာ တရား၀င္ေပါ့ဗ်ာ သမၼတလိုပုဂိၢဳလ္ မ်ဳိးက ေျပာဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳဆိုတယ္။ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္သေဘာအရ၊ က်ေနာ္ တေယာက္တည္းရဲ႕ အယူအဆအရ ဆုိရင္ေတာ့ ဒါ မျပည့္စုံေသးပါဘူး၊ ေနာ္၊ အဲဒီ ၈ ေလးလုံးႀကီးကို၊ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးကို အေရးေတာ္ပုံအေနနဲ႔ကို အသိအမွတ္ျပဳရမယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီဟာနဲ႔့ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီတုန္းက လြန္က်ဴးခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြ၊ အမွားအယြင္းေတြ၊ အခြ်တ္အေခ်ာ္ေတြေပါ့ဗ်ာ လူေတြေသၾကတယ္၊ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းက်ခဲ့တယ္။ လူေပါင္းမ်ားစြာ တိုင္းျပည္ကေန ထြက္ေျပးရတယ္။ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေတာထဲကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ လူေပါင္းမ်ားစြာ ႏိုင္ငံေရးကိုစြန္႔ခြာၿပီးေတာ့ ရတယ္။ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းက်ခံရတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီအမွားေတြအတြက္လည္း က်ေနာ္တို႔က ၀မ္းနည္းေၾကာင္းေတြ ေျပာဖို႔လိုလိမ့္မယ္၊ ေနာ္ ဒါေတြဟာ ကမၻာမွာလည္း အစဥ္အလာ ရွိပါတယ္။ အကုန္လုံးမွားတာယြင္းတာေတြလည္း ျပင္ၾကရမယ္ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့။ အဲလိုလုပ္ျခင္း အားျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ တက္လွမ္းႏိုင္ဖို႔ လမ္းပြင့္လာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအထိလည္း ေရာက္ေအာင္လုပ္ပါလို႔ သမၼတကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္လို႔ အဲလိုပဲ ေျပာခ်င္တယ္။”
သမၼတက ႏႈတ္စကားအျပင္ ဒီထက္ပိုၿပီး ဘာလုပ္ဖို႔လိုသလဲခင္ဗ်။
“က်ေနာ္ ခုနေျပာတဲ့ဟာပါပဲ။ ဒီဟာကို အလုပ္အေနနဲ႔ျဖစ္ေအာင္ စကားအျဖစ္နဲ႔သာမကဘဲနဲ႔။ အခုလိုဟာမ်ဳိးလုပ္တာကို က်ေနာ္တို႔ႀကိဳဆိုတယ္။ လမ္းသစ္ေပၚလာတယ္ဆုိတာလည္း က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ သေဘာထားကို ႀကိဳက္ပါတယ္၊လက္ခံပါတယ္။ အဲဒါေတြအတြက္ ဆိုရင္ လက္ေတြ႔က်ေအာင္ဆိုရင္ အလုပ္ေတြလုပ္ရလိမ့္မယ္။ အလုပ္ေတြဆိုတာက ခုနေျပာ သလို ပထမဦးဆုံး ကာယကံရွင္ေတြက စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ေတြတုန္းက သူတို႔လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြကို သူတို႔မွားတယ္ဆိုတာ၊ ၀မ္းနည္းတယ္ဆိုတာ ေျပာရလိမ့္မယ္။ ၀မ္းနည္းတယ္၊ စြန္႔လႊတ္တယ္ဆုိတာမ်ဳိး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆုိေတာ့ ဒီစကားကို က်ေနာ္ေျပာေနတဲ့အေၾကာင္းက အခု ဗိုလ္ခင္ညြန္႔တို႔ ဘာတို႔ရွိရင္ အခုထိေျပာတုန္း၊ သူတို႔က တာ၀န္အရလုပ္တာပဲ၊ သူတို႔မွာ ဘာမွ တာ၀န္မရွိဘူး။ တာ၀န္ဆိုတာလည္း ဘာလဲဆိုရင္ အမိန္႔ကို လက္ခံၿပီး လုုပ္တာ။ အမိန္႔ဆိုတာ ဘာလဲဆုိရင္ တည္ဆဲဥပေဒအရ အမိန္႔ပဲ၊ အဲလိုဟာမ်ဳိးေတြ တခါတည္း အခိုင္အမာကို အေသဆုပ္ကိုင္ ေျပာေနတယ္။ ေနာက္တခါ ဦးသိန္းစိန္တို႔ ကို္ယ္တိုင္သည္ပင္လွ်င္ ဟုိတုန္းကေျပာတာ ဒီလို ၈ ေလးလုံးျဖစ္ခဲ့တာေတြဟာ သူတို႔ေတြအကုန္လုံး စီမံၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္ကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမလဲ၊ ဆိုတဲ့ဟာအတြက္ သူတို႔လုပ္ခဲ့တာလို႔ သူတို႔က အခို္င္အမာေျပာခဲ့တယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုရင္ ဦးသိန္းစိန္ဆိုရင္ ဘာလီကြ်န္းမွာက်င္းပတဲ့ အစည္းအေ၀း၊ အင္ဒိုနီးရွားမွာလုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀းဆိုရင္ ဗမာျပည္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တေကာင္တျမီးမွ မရွိဘူးဆိုတာေတာင္မွ ထုတ္ေဖာ္ၿပီး အင္တာေနရွင္နယ္ လူပုံအလယ္မွာ ေျပာခဲ့တာရွိတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔က ဒီဟာေတြကို ျပင္ပါ။ ျပင္ဖို႔ဆိုရင္ တစ္က ပထမဆုံး သူတုိ႔က ဒီအမွားေတြကို၊ မွားယြင္းေနတယ္ဆိုတဲ့ဟာကို စြန္႔လႊတ္တယ္ဆိုတာကို သူတို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။ တနည္းတဖုံေပါ့။ က်ေနာ္တို႔က အၾကပ္မကိုင္ခ်င္ပါဘူး၊ ဘယ္စကားလုံးသုံးရမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မေျပာခ်င္ဘူး။ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ ပုံစံနဲ႔ ဒီဟာေတြ မွားယြင္းတယ္ဆုိတဲ့ ဟာေတြကို အသိအမွတ္ျပန္ျပဳရမယ္။ က်ေနာ္တို႔ဘက္ကလုပ္တဲ့ဟာေတြရဲ႕ အမွန္တရားေတြကို အသိအမွတ္ျပဳသလိုပဲ သူတို႔ဘက္ကလုပ္တဲ့အမွားေတြကိုလည္း သူတို႔ အသိအမွတ္ျပဳရလိမ့္မယ္။ အဲဒီစကားေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။ အဲဒီကတဆင့္ဆို လို႔ရွိရင္ သူတို႔ဟာ ေတာင္းပန္သင့္တဲ့သူေတြကို ေတာင္းပန္ရမယ္ ဟုတ္လား။ ၀န္ခ်သင့္တဲ့လူကို ၀န္ခ်ရမယ္။ ကူညီသင့္တဲ့လူကို ကူညီရမယ္။ ျပန္လည္ထူေထာင္သင့္တဲ့လူကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္က အဲဒီလိုပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်။”
ပါကစၥတန္မွာ ပါပက္မူရွာရက္ဖ္လို ပုဂိၢဳလ္မ်ဳိးေတြ တရားစြဲဆိုခံေနရတယ္ဆိိုေတာ့ သူတို႔ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီကိစၥေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေနာက္ေၾကာင္းလုံပါ့မလား။ သူတို႔ကို ဘယ္ေလာက္ အာမခံခ်က္ ေပးႏိုင္သလဲ။
“ဒါကေတာ့ တခုရွိတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ က်ေနာ္တို႔က အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ေတာ့ အာမခံခ်က္ေပးျခင္း မေပးျခင္းက က်ေနာ္တို႔ မၾကည့္ဘူး။ သူတို႔ ျပင္ျခင္း၊ မျပင္ျခင္းေပၚၾကည့္တယ္။ တခုေတာ့ ရွိတယ္ သူတို႔မျပင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာနဲ႔တူလည္းဆိုရင္ေတာ့ ဂရိဒ႑ာရီ၊ ေခါမဒ႑ာရီေတြမွာ ဇာတ္ေကာင္တေကာင္ရွိတယ္ အဲဒီလူရဲ႕ဂုတ္ေပၚမွာ ၀ဲေနသလိုပဲ သမိုင္းရဲ႕ အျပစ္ႀကီးဟာ၊ သမုိင္းျပစ္ဒဏ္ႀကီးဟာ သူတို႔ေခါင္းေပၚမွာ ႀကိဳးေလးေသးေသးေလးနဲ႔ ဆြဲထားတဲ့ ဓားလိုပဲ ဓားဂုတ္ေပၚမွာ ၀ဲေနမွာပဲ။ ဒါက သူတို႔ရဲ႕ကိစၥ၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေတာ့ ေျပလည္ရာ ေျပလည္ေၾကာင္း ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ သူတို႔လည္းအကုန္လုံးကို သေဘာေပါက္ ေစခ်င္တယ္။ အမွန္တရားေတြ ျမင္ေစခ်င္တယ္။ အမွားတရားေတြ ျပင္ေစခ်င္တယ္။ အမွန္တရား ကို ျမင္ၿပီးေတာ့ အမွားတရားကို ျပင္ရင္ကုိ က်ေနာ္ထင္တယ္ က်ေနာ္တို႔ လုံေလာက္ပါတယ္။ ဗမာလူမ်ဳိးမွာလည္း သင္ပုန္းေခ်ေရးဆိုတဲ့စကားေတြ ရွိပါတယ္။ ဗမာလူမ်ဳိးဟာ။ ေမ့ေပ်ာက္ျခင္း ဆိုတာကေတာ့ ခင္ဗ်ား ဒါတကိစၥ ဒါ လူေတြက ေမ့ျခင္း မေမ့ျခင္း။ ဆုိေတာ့ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေအာင္ ကို၊ သင္ပုန္းေခ်ႏိုင္ေအာင္ကိုက က်ေနာ္တို႔က အလုပ္လုပ္ရလိမ့္မယ္။ ေမ့ေပ်ာက္တာကေတာ့ ပုဂၢလိက အေနနဲ႔ ဆုိင္မယ္ဗ်ာ။ ဥပမာ-သားသတ္ခံရတဲ့အေမက ခင္ဗ်ား ဟုတ္လား တသက္လုံး သူေသတဲ့အထိေတာင္မွ ေမ့ေကာင္းမွ ေမ့လိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ေမ့ျခင္းေပ်ာက္ျခင္းဆိုတာကို က်ေနာ္က ဟိုဒင္းသိပ္ၿပီးေတာ့ မျဖစ္ဘူးဗ်။ ေမ့တာေပ်ာက္တာက ပုဂိၢဳလ္ေရးခံစားခ်က္နဲ႔ ဆိုင္တယ္၊ သို႔ေသာ္ သင္ပုန္းေခ်ဖို႔တို႔၊ ခြင့္လႊတ္ဖို႔တို႔ ဘာတို႔ဆိုတာေတြကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လုပ္လို႔ရတယ္။ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနဖန္တီးမယ္၊ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေန ေဖာ္ထုတ္မယ္ ဆိုရင္ ခြင့္လႊတ္လို႔ရတယ္။ အဲလိုပဲ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။”
