ဒီေဆာင္းပါးရဲ့အပိုင္း (၁) မွာ အေမွ်ာ္အျမင္နည္းပါးတဲ့စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြေအာက္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အေသြးအသား ေတြခမ္းေျခာက္ အပ်ိဳရည္ေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ့ႀကီးရင္ဆိုင္ခံစားေနရတဲ့ ေဘးဆိုး (၇)မ်ိဳးအနက္က ေရေဘး၊ မီးေဘး၊ ျခင္ေဘးေတြအေၾကာင္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအပိုင္း (၂) မွာေတာ့ ပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႔မႈေဘးအေၾကာင္း ေရးပါ့မယ္။
ပူေလာင္တယ္ ေျခာက္ေသြ႔တယ္ဆိုတာနဲ႔လူတခ်ိဳ့က ေျပာၾကလိမ့္မယ္ ဥတုရာသီဆိုတာ သဘာ၀တရားဘဲ၊ ကံတရားအတိုင္းေပါ့လို႔ ေျပာျခင္ၾကလိမ့္မယ္။ စာေရးသူယံုၾကည္တာကေတာ့ လူသားေတြဟာ ဥတုရာသီကို အတိုင္းအတာတခုထိ ျပဳျပင္လႊမ္းမိုးနိုင္ပါတယ္။ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔ တဲ့ သဲကႏၱာရေတြဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ယူေအအီး၊ ကူ၀ိတ္အစရွိတဲ့အာရပ္နိုင္ငံေတြမွာ လူလုပ္အိုေအစစ္ႀကီးေတြ အလွ်ိဳအလွ်ိဳေပၚလာေအာင္တည္ေဆာက္ၿပီး ေအးျမတဲ့၀န္းက်င္ကို ဖန္တီးယူၾကပါတယ္။
တခ်ိန္ထဲမွာဘဲ လူ႔ပေရာဂေၾကာင့္ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္မ်ား၊ မီသိန္း၊ အိုဇုန္းအစရွိတဲ့ ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႔ (Greenhouse Gases) ေတြ တိုးပြားသိပ္သည္းလာတာေၾကာင့္ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ ပူေႏြးလာျခင္း (Global Warming)ကို ျဖစ္ေပၚလာေစသလို ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈ (Climate Change) ကိုျဖစ္ေစခဲ့တာ မဟုတ္လား။
(၄) ပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႔မႈေဘး
မႏၱေလးဟာ မိုးနည္းေရရွားရပ္၀န္းျဖစ္တဲ့ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းမွာတည္ရွိတယ္ဆိုေပမဲ့ ပတ္၀န္းက်င္တခိုဟာ စိမ္းစိမ္းစုိစိုရွိပါတယ္။ အေရွ့ဖက္မွာ ေအာင္ပင္လယ္ကန္လယ္ကြင္းေတြ ရံထားၿပီး ငရံ့မင္းေတာင္နဲ႔ရွမ္းရိုးမႀကီး ကပ္လွ်က္အုပ္မိုးတည္ရွိေနတာပါ။ အေနာက္ဖက္မွာ စစ္ကိုင္း၊ မင္း၀ံေတာင္ရိုးနဲ႔ ရစ္ေခြစီးဆင္းေနတဲ့ ျမစ္မင္းဧရာ၀တီရယ္၊ ေျမာက္ဖက္မွာ မႏၱေလးေတာင္၊ သခင္မေတာင္ရယ္ ကြမ္းၿခံ ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြနဲ႔စိမ္းစုိေနတဲ့ မတၱရာနယ္၊ ေတာင္ဖက္မွာ ဒုဌ၀တီ၊ ေဇာ္ဂ်ီပန္းေလာင္ျမစ္နဲ႔ သရက္ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြအျပင္ စပါးအထြက္ေကာင္း တဲ့ ေက်ာက္ဆည္လယ္တြင္း ကိုးခရိုင္စတဲ့ အိုေအစစ္ေတြ ၀ိုင္းပတ္ရံေနတာပါ။
ဒါေပမဲ့လည္း မႏၱေလးဟာ အစိမ္းေတြၾကားကအ၀ါ၊ အစိုေတြၾကားကအေျခာက္လိုျဖစ္ေစခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲမွာ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔တဲ့ သဘာ၀ရာသီဥတုကိုဖယ္လိုက္ရင္ လူ ့ပေရာဂ အေၾကာင္းသံုးရပ္ေၾကာင့္ အထက္ပူေအာက္ပူ၊ ဖုန္ထူထူ ၿမိဳ့ပူႀကီးျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။
ပထမအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ဒုတိယကမာၻစစ္ေဘးဒါဏ္ပါ။ စစ္အတြင္းမွာ အဂၤလိပ္ မဟာမိတ္တပ္ေတြ သာမက ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတြကပါ ေလေၾကာင္းကေန အႀကိမ္ႀကိမ္ဗံုးႀကဲ တိုက္ခိုက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ မႏၱေလးရဲ့သစ္ပင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပ်က္ဆီးဆံုး႐ႈံးခဲ့ရတယ္။
ဒုတိယအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ မီးေဘးသင့္မႈပါ။ မႏၱေလးဟာ ၿမိဳ့လယ္ေခါင္ဧရိယာ ေျပာင္တလင္းခါေအာင္ အႀကီးအက်ယ္ မီးေဘးႏွစ္ႀကိမ္သင့္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ အဲ့ဒီတံုးကလည္း မႏၱေလးရဲ့သစ္ပင္ႀကီးမ်ားစြာ မီးေလာင္ကၽြမ္းခံရၿပီး ဆံုးရွံဳးခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
တတိယအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ညံ့ဖ်င္းတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈဒါဏ္ခံခဲ့ရလို့ပါဘဲ။ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ တေလွ်ာက္လံုး လမ္းတိုးခ်ဲ့မႈ ၿမိဳ့သစ္တိုးခ်ဲ့မႈေတြေဆာင္ရြက္တဲ့အခါတိုင္း စနစ္တက် ေလ့လာတြက္ခ်က္ တိုင္းတာမႈေတြမလုပ္တာေၾကာင့္အျပင္၊ အာဏာပိုင္ေတြ တြက္ေျခကိုက္ေစမဲ့ ဗရမ္းပတာစီမံကိန္းေတြေၾကာင့္ မခုတ္သင့္ဘဲခုတ္ရလို႔ အဖိုးတန္သစ္ပင္ႀကီးေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ပါတယ္။
(၈၈) အာဏာသိမ္းစစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ သစ္ပင္ေတြမစိုက္ဘူးလို႔မေျပာပါဘူး။ ႀကီးျမန္သစ္ပင္စိုက္ပ်ိဳးလွ်င္ စြမ္းအင္လည္းရ ျပည္လည္းလွဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔ မေလးရွားပိေတာက္ မယ္ဇလီစတဲ့ အပင္ေတြစိုက္ပ်ိဳးခဲ့တာ သတိျပဳမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ထံုးစံအတိုင္း ေရွ့ကစိုက္ၿပီးေနာက္ကလိုက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ မျပဳစုမေစာင့္ေရွာက္ ေတာ့ သစ္ပင္ေတြရွင္သင့္သေလာက္မရွင္ခဲ့ပါဘူး။
သစ္ပင္စိုက္ပ်ိဳးမႈနဲ႔ပတ္သက္လို႔မႏၱေလးရဲ့သမိုင္းမွာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပရဟိတသမား အာဂဗမာႀကီးတဦး ေပၚထြန္းခဲ့ဘူးပါတယ္။ ထိုသူကအျခားမဟုတ္အျခားမဟုတ္။ စစ္ၿပီးေခတ္မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ သစ္ပင္ေတြကို ဆိုက္ကားတစ္စီးနဲ႔လွည့္လည္ စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔သူ ဆိုက္ကားသမားႀကီးဦးေငြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အပင္နံပါတ္နဲ႔စာတခ်ိဳ့ေရးထိုးၿပီး သံျပားကပ္ကမၺည္းထိုးနိုင္ခဲ့တဲ့ အပင္ (၅၀၀) အပါအ၀င္ ဦးေငြစိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ကုကၠိဳ၊ တမာ၊ ထေနာင္း၊ဗာဒံ၊ ခေရ၊ တည္ပင္၊ ေညာင္ပင္ ပန္းသေျပ၊ စိန္ပန္း၊ သရက္၊ မဲဇလီ၊ သစ္ဆိမ္႔ စတဲဲ့အပင္ေပါင္း ၁၀၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး ေႏွာင္းလူေတြကို ေအးျမတဲ့ အရိပ္အာ၀ါသေပး အက်ိဳးျပဳေနတာထင္ထင္ရွားရွားျမင္နိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ၂၀၁၅ နဲ႔ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ေတြမွာ အယ္လ္နီညိဳ(El Niño)လို႔ေခၚတဲ့ အပူလြန္ ေျခာက္သေယာင္းတဲ့ ရာသီဥတုျဖစ္စဥ္ေၾကာင့္အပူလြန္ကဲျခင္း၊ မိုးသည္းထန္ျခင္းနဲ႔ မိုးေခါင္ျခင္း စတဲ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့ရာသီဥတု ၾကံဳေတြ႔ႏိုင္တယ္လို႔ မိုးေလ၀သပညာရွင္ ဆရာဦးထြန္းလြင္က ခန္႔မွန္းေျပာခဲ့သလို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလေလာက္ကစတင္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ အယ္လ္နီညိဳ ျဖစ္စဥ္ကိုအခုစတင္ခံစားေနရပါၿပီ။ ႏွစ္ ၅၀ အတြင္း အဆိုးရြားဆံုး အယ္လ္နီညိဳရာသီဥတု ျဖစ္စဥ္ေၾကာင့္ ပ်မ္းမွ်အပူခ်ိန္ထက္ျမင့္မားမႈမ်ားဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားပါတယ္။ အီေကြတာရပ္၀န္းက ေလထုအပူခ်ိန္ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ ပစၥိဖိတ္သမုဒၵရာရဲ႕ ေရမ်က္ႏွာျပင္ ပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ျဖစ္လာတဲ့ အယ္လ္နီညိဳျဖစ္စဥ္ဟာ၂ ႏွစ္မွ ၇ ႏွစ္အတြင္း တစ္ႀကိမ္ ျဖစ္ေပၚတတ္ၿပီး တစ္ခါ ျဖစ္ရင္ ၉ လကေန ၁၈ လ အထိၾကာျမင့္တတ္ပါတယ္။
လူသားေတြရဲ႕ ပေရာဂနဲ႔လူေနမႈဘ၀ေတြေၾကာင့္ ပိုမိုဆိုးရြားလာတဲ့ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာပူေႏြးလာျခင္း (Global Warming) နဲ႔ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈ (Climate Change) ေတြေၾကာင့္ ေရွ့လာမဲ့ႏွစ္ေတြမွာ ပိုမိုျပင္းထန္တဲ့ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မႈေတြ ႀကံဳလာမွာအေသအျခာပါဘဲ။
ဒီအႏၱရာယ္ႀကီးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ရင္ဆိုင္နိုင္ဖို႔အတြက္ ျပည္သူပူးေပါင္းပါ၀င္တဲ့ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မႈေတြ၊ တနိုင္ငံလံုးအတြက္စနစ္က်တဲ့ ႏွစ္ရွည္စီမံကိန္းေတြ၊ မွန္ကန္ၿပီးအေမွ်ာ္အျမင္ရွိတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစနစ္ေတြ၊ အရည္အခ်င္းရွိၿပီး ေစတနာမွန္တဲ့သူေတြ ေနရာမွန္လူမွန္ရွိေနဖို႔ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။
သစ္ပင္ပန္းမာန္ျမက္ခင္းေတြအပါအ၀င္ သစ္ပင္ႀကီးေတြရွိေနျခင္းဟာ ၀န္းက်င္ကို စိမ္းလန္းစိုေျပ လွပေစယံု တင္မကပါဘူး၊ မိုးေရ သဘာ၀ေရေတြကိုသန္႔စင္ေပးတဲ့အလုပ္ (filtration task) ကိုလည္း လုပ္ေပးပါတယ္။ အဲ့ဒါအျပင္ အေပၚယံေျမဆီလႊာေတြတိုင္ စားမသြားေအာင္ ကုပ္ထိန္းေပးထားတာပါ။
မႏၱေလးမွာတင္မက ျမန္မာတျပည္လံုးက ၿမိဳ့တိုင္းၿမိဳ့တိုင္းမွာရွိတဲ့ ေျမာင္းေတြပိတ္ဆို႔ေစတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း ေတြထဲမွာ ေျမကိုကုပ္ထားနိုင္တဲ့ သစ္ပင္ျမက္ခင္းေတြမရွိျခင္း (သို႔) နည္းပါးမႈ ေတြေၾကာင့္ မိုးရြာတဲ့အခါ ေျမတိုက္စားပို ့ခ်မႈေတြ (Erosion) ျဖစ္ပြားတာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
မႏၱေလးနဲ႔ မႏၱေလးအနီး၀န္းက်င္က သစ္ပင္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးအေၾကာင္းထည့္ေရးခ်င္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေတြဆိုရင္ အေဖအေမတို႔ဦးေဆာင္ၿပီး တအိမ္သား လံုး မနက္ေစာေစာပိုင္း ဆြမ္းေလာင္းၿပီးတာနဲ႔ အိုးခြက္ပလံုး ဖ်ာစတာေတြနဲ႔ စားစရာေသာက္စရာေတြထည့္ ျမင္းလွည္းတစီးစင္းလံုးငွားလို႔ မႏၱေလးေတာင္ေျခကို ခ်ီတက္ၾကတာပါ။
ျမင္းခြာသံတခြပ္ခြပ္အသံရယ္၊ ျမင္းလွည္းမွာတတ္ထားတဲ့ျခဴေလးေတြရဲ့စည္းခ်က္ညီသံနာခံရင္း မႏၱေလးက်ံဳး ေဘးတေလွ်ာက္ ထေႏွာင္းပင္၀ါ၀ါတန္း၊ ၿမိဳ့ရိုးနီက်င့္က်င့္ကိုေငးေမာရင္း ျမင္းလွည္း စီးရတဲ့ အရသာကို ခုထက္ထိ မေမ့ေသးပါဘူး။ တခါတေလ ကမာၻ့အႀကီးဆုံး စာအုပ္လို႔ တင္စားခံရတဲ့ ပိဋကတ္ေက်ာက္စာခ်ပ္ႀကီး မ်ားတည္ရွိရာ ကုသိုလ္ေတာ္ဘုရားမွာစတည္းခ်၊ တခါတရံ ေက်ာက္ေတာ္ႀကီးဘုရား၊ ရံဖန္ရံခါ စႏၵာမုနိဘုရား၀င္းထဲသြားၿပီး တေနကုန္နားနားေနေန အပမ္းေျဖခဲ့ၾကတာ။
စာေရးသူအႏွစ္သက္ဆံုးကေတာ့ ကုသိုလ္ေတာ္ဘုရားႀကီးပါ။ ဘုရားရိပ္တရားရိပ္က ေအးျမယံုတင္မက ဘုရား ရင္ျပင္နဲ႔၀န္းက်င္မွာ ေသနတ္ဗိုလ္မင္းႀကီး မင္းလွမဟာမင္းေခါင္ သီဟသူဘြဲ႕ခံ မိုးၿဗဲစစ္ကဲေတာ္ႀကီး စိုက္ပိ်ဳးခ့ဲတယ္ဆိုတဲ့ ခေရပင္ႀကီးေတြရဲ႕ အရိပ္အာ၀ါသဟာ ပူျပင္းတဲ့ေနေရာင္ဒါဏ္ကို ေကာင္းေကာင္းကာကြယ္ေပးနိုင္ ပါတယ္။ အရြက္ေတြကစိတ္ေနၿပီး ေနေျပာက္ေတာင္မထိုးေတာ့ အနားယူေခၽြးသိပ္ဖို႔အလြန္ေကာင္းတာေပါ့။ ပါလာတဲ့ပစၥည္းေတြခ် ဘုရားရွစ္ခိုးၿပီးတာနဲ႔အေဖနဲ အေမပုတီးစိတ္တာနဲ႔ကေလးေတြက ေက်ာက္စာခ်ပ္ေတြ အၾကား ေျပးလႊား၊ ခေရပင္ေတြေအာက္မွာကစားရတာမေမာနိုင္ပါဘူး။
ေန႔လယ္စာ ၀ိုင္းဖြဲ႔စားေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ ခေရပင္ေအာက္က ဇရပ္ေတြထဲမွာ ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ တေရးတေမာအိပ္ ရတာကလည္း အလြန္ဇိမ္က်လွတယ္။ ညေနေစာင္းလို႔ အိမ္မျပန္ခင္ အေမ အေဖခိုင္းတဲ့အတိုင္း ဘုရားရင္ျပင္ ခေရပင္ေအာက္ေတြေအာက္ တံပ်က္စည္းလွဲ အမိႈက္ ေကာက္ၿပီးမွ ျပန္ၾကတာ။
ေနာက္ထပ္ေျပာျခင္တာက မႏၱေလးအနီး အမရပူရၿမိဳ့နယ္မွာတည္ရွိတဲ့ ေတာင္သမန္အင္းေစာင္း က မယ္ဇယ္ပင္တန္းေတြအေၾကာင္းပါ။ ဦးပိန္တံတားရဲ႕ အေနာက္ဖက္ျခမ္းက အင္းစပ္ ကမ္းေျခ တေလွ်ာက္ သက္ေတာ္ရွည္မယ္ဇယ္ပင္ႀကီးေတြဟာ အကိုင္းခ်င္းယွက္ အရိပ္ခ်င္းဆက္လို႔ အလြန္လွပစြာေပါက္ေရာက္ ေနၾကတာပါ။ အဲဒီမယ္ဇယ္ပင္ႀကီးေတြကို ၁၈၇၅ ခုႏွစ္မွာ ေရခ်မ္းဒကာႀကီး ဦးႀကီး+ေဒၚအို၊ သားျဖစ္သူ ဦးပိုင္+ေဒၚၫြန္႔၊ တူ ဦးရွင္၊ သား ဦးထြန္းတင္ တို႔မွ ၁၀၃ ပင္တိတိစိုက္ပ်ိဳးခ့ဲတယ္လို႔ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ တခုမွာဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ စိုက္ထားပံုကို ၾကည့္ရတာ မိုးတြင္းေရႀကီးလာရင္ ေရလႊမ္းခံရမႈသက္သာေအာင္ ရည္ရြယ္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ပံုရပါတယ္။
အခုေတာ့ အဲ့ဒီမယ္ဇယ္ပင္တန္းမွာ ဦးပိန္တံတားထိပ္ကစၿပီး ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းတိုက္အထိ နံရံကပ္ ဆိုင္ခန္းေတြျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ အသက္ရာေက်ာ္မယ္ဇယ္ပင္ႀကီးေတြရဲ့ အလွက်က္သေရဟာ ေစ်းဆိုင္ခန္းမ်ား ေနာက္၊ အမိႈက္ပံုေတြေအာက္မွာ ကြယ္ေပ်ာက္အလွပ်က္ေနတာၾကာပါၿပီ။ ဆိုင္ခန္းေတြအေရာင္းအ၀ယ္ ေကာင္းဖို႔ေနရာက်ယ္ေအာင္ တန္ဘိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့အပင္ႀကီးေတြကို တန္ဘိုးမသိဘဲ မိုက္မဲစြာအကိုင္းေတြျဖတ္၊ အျမစ္ေတြတူးထုတ္လုပ္ျခင္သလိုလုပ္ေနတာကို အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရမင္းမ်ားကလည္း မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္လုပ္ခဲ့ ၾကတာမဟုတ္လား။
အဲ့ဒီဆိုင္ခန္းေတြကို သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာေျပာင္းၿပီး အဖ်က္အဆီးခံခဲ့ရတဲ့ မယ္ဇယ္ပင္ႀကီးေတြကို ျပန္လည္ ကယ္တင္ဖို႔အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပခရီးသည္မ်ားကို ဆြဲေဆာင္ ႏိုင္တဲ့ ေတာင္သမန္ရဲ႕ ဒ႑ာရီဆန္ဆန္အလွနဲ႔ အနီး၀န္းက်င္က ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ေတြ၊ အဖိုးတန္သက္ေတာ္ရွည္ မယ္ဇယ္ပင္ႀကီးေတြကို အျမတ္တနိုး ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ပါၿပီ။
ေရွးလူႀကီးသူမေတြက အေမွ်ာ္အျမင္ရွိရွိနဲ႔ သစ္ပင္ေတြ စိုက္ပ်ိဳးထိန္းသိမ္းလို႔ ေႏွာင္းလူေတြ အက်ိဳးခံစားရေစတဲ့ အစဥ္လာေကာင္းကို ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းသယ္ေဆာင္ဖို႔ ျပည္သူေတြက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္လိုက္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အစိုးရသစ္နဲ႔ လက္တြဲၿပီး ျမန္မာ တျပည္လံုးကို ပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႔မႈေဘးဆိုး ႀကီးကလြတ္ေျမာက္ေစဖို႔ သစ္ပင္ေတြ အေျမာက္အမ်ားစိုက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဆိုက္ကားသမားႀကီးဦးေငြ တဦးထဲေတာင္ သစ္ပင္တစ္ေထာင္ စိုက္နိုင္ရင္ ျပည္သူတရပ္လံုးနဲ႔အစိုးရေပါင္းၿပီး နိုင္ငံေတာ္တ၀ွမ္းလံုးမွာ သစ္ပင္ စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ထိမ္းသိမ္းေရးစီမံကိန္း (Campaign) ေတြခ်မွတ္ စိုကိပ်ိဳးနိုင္ရင္ သစ္ပင္ ၁၀ သန္း ဆိုတာ အသာေလးစိုက္လို႔ရပါတယ္။
မင္းေကာင္းခ်စ္
