ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမင္းဆက္နန္းစိုက္ရာ ယဥ္ေက်းမႈၿမိဳ႕ေတာ္ ရတနာပံု မႏၱေလးအေၾကာင္း ေျပာၾကၿပီဆိုရင္ လူတိုင္းလိုလို သိၾကတာက “အသက္ကေလးရယ္တဲ့ ရွည္ေစလို မန္းေတာင္ရိပ္ခို” အဲ့သလိုမဟုတ္လား။ စစ္အစိုးရေခတ္ အဆက္ဆက္တုန္းကေတာ့ လူသူအမ်ားဟာ ကိုယ့္အသက္ရွည္ေရး၊ ကိုယ္ေကာင္းစားေရး၊ ကိုယ္အေနေခ်ာင္ေရးအတြက္သာ ေတြးေတာႀကံစည္ လုပ္ကိုင္ရင္း ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေတြ အထင္အရွားဆံုး စုပံုက်န္ရစ္ရာ ေနရာတေနရာျဖစ္တဲ့ ရတနာပံု မႏၱေလးရဲ႕ အသက္ရွည္ရာ ရွည္ေၾကာင္းေလးကို ေမ့ေလ်ာ့သူကေမ့ေလ်ာ့၊ မတတ္သာေတာ့ ခပ္ခြာခြာေနခဲ့သူကေနလို႔၊ တႏုိင္တပိုင္ လုပ္ကိုင္သူေတြက အနည္းအက်ဥ္းသာ ရွိခဲ့တာမဟုတ္လား။
အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပည္သူအမ်ားစုက တရား၀င္ေပးအပ္လိုက္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာေတြနဲ႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ တိုင္းျပည္ကို မၾကာခင္မွာ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ရေတာ့မွာပါ။ ဒုတိယအႀကိမ္ မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ပံုမွန္အစည္းအေ၀းေတြ ကိုလည္း ႏုိင္ငံနဲ႔လူမ်ိဳး အက်ိဳးအတြက္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံခဲ့ၾကတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ားစုနဲ႔ ေခၚယူက်င္းပေနခဲ့ပါၿပီ။
ဦးသိန္းစိန္တို႔ရဲ႕ အရင္ စစ္တပိုင္းအစိုးရ လက္ထက္ကလို အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ မတိုက္ဖ်က္ခဲ့တဲ့ မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးသာေအာင္ လုပ္ႏုိင္မယ္ဆိုတာ ေျမႀကီးလက္ခတ္ မလြဲေလာက္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ မ်ိဳးဆက္နဲ႔ခ်ီၿပီး နစ္နာဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသူေတြ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ေတာ့ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ႏုိင္ဖို႔ကေတာ့ အခက္အခဲ ကန္႔သတ္မႈမ်ားစြာ ရွိေနပါေသးတယ္။ ျပည္သူေတြ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲကို ေဖာ္ေဆာင္ရမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရဟာ သံေျခက်င္းတတ္ခံရတဲ့ လူတေယာက္လို အေျပာင္းအလဲကို မလိုက္ပါလိုတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ လက္က်န္အသိုင္းအ၀ိုင္း တန္းလန္းနဲ႔ မလြတ္မလပ္ လုပ္ကိုင္ရမွာပါ။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ သမိုင္းေရစီးေၾကာင္းႀကီးကေတာ့ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ဆက္လက္စီးဆင္းေနမွာပါ။ မလိုက္ပါလိုသူေတြဟာ တေနရာရာ တခ်ိန္ခ်ိန္ ေရာက္တဲ့အခါ ကမ္းေပၚမွာအမိႈက္ေတြ၊ ဒိုက္ေတြလို တင္က်န္ရစ္ခဲ့မွာပါပဲ။
ရတနာပံုမႏၱေလးရဲ႕ အသက္ရွည္ေရးအေၾကာင္း ျပန္ေကာက္ရရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမင္းဆက္တည္ရာ မင္းေနျပည္ေတာ္ေဟာင္း မႏၱေလးၿမိဳ႕ဟာ ေအာက္ပါေဘးႀကီး (၇) မ်ိဳးရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္ အႏၱရာယ္ျပဳမႈကို အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္ သံုးမ်ိဳးလံုးမွာ ခံခဲ့ရ၊ ခံေနရ၊ ခံရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၁) ေရေဘး
(၂) မီးေဘး
(၃) ျခင္ေဘး
(၄) ပူေလာင္ေျခာက္ေသြ႔မႈေဘး
(၅) ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ပ်က္စီးမႈေဘး
(၆) ယဥ္ေက်းမႈကြယ္ပတိမ္ေကာျခင္းေဘး
(၇) အမ်ိဳးသားေရးလကၡဏာပ်က္သုဥ္းျခင္းေဘး … စတာေတြပါပဲ။
အထက္ပါေဘးဆိုးႀကီးေတြဟာ ျပန္အစားထိုးမရနိုင္ေတာ့တဲ့ မႏၱေလးရဲ႕ အေသြးအသားေတြကို အရည္အေသြး ညံ့ဖ်င္း႐ုံမက ေစတနာခ်ိဳ႕တဲ့ၿပီး အေျမာ္အျမင္နည္းပါးတဲ့ အုပ္စိုးသူေတြ လက္ေအာက္မွာ တတိတိတအိအိ ဖ်က္ဆီး၀ါးမ်ိဳပစ္ေနတာပါ။
(၁) ေရေဘး
မႏၱေလးမွာ မိုးတြင္းေရာက္ရင္ မိုးသည္းသည္းရြာလိုက္တာနဲ႔ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ လမ္းမေတြေပၚ ေရေတြ ဒူးဆစ္ေလာက္ထိ တက္လာၿပီး ေရလႊမ္းတာ ႏွစ္စဥ္လိုလို ျဖစ္လာၿပီ။ ဧရာ၀တီျမစ္ေရႀကီးလို႔ ေရလႊမ္းခံရတယ္ဆိုတာ ျမန္မာဘုရင္ေတြ လက္ထက္ကတည္းက ျဖစ္ခဲ့တာ ဆိုေပမယ့္ အခုေခတ္ ႀကံဳေနရတဲ့ ေရႀကီးမႈကေတာ့ ျမစ္ေရမႀကီးေပမယ့္ ေျမာင္းေတြ ေရမစီးလို႔ မလႊမ္းသင့္ဘဲ လႊမ္းရတဲ့ ေရႀကီးမႈပါ။ တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ သဘာ၀ေရေဘးဆိုတာထက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ စီမံပံုညံ့ဖ်င္းလို႔ ျဖစ္ရလာတဲ့ လူ႔ပေရာဂေရေဘးကို ေျပာေနတာပါ။
မလႊမ္းခံႏုိင္႐ုိးလား၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္းမွာ ရွိရွိသမွ်ေျမာင္းႀကီး၊ ေျမာင္းလတ္၊ ေျမာင္းငယ္ အသြယ္ကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ မပိတ္မဆို႔ဘဲ ၾကည္ၾကည္လင္လင္နဲ႔ စီးဆင္းေနတဲ့ေျမာင္းဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ေျမာင္းတိုင္းလိုလို ပိတ္ဆို႔ေနတာကိုး။ မပိတ္ခံႏုိင္႐ုိးလား၊ ၿမိဳ႕ေတာ္တခုရဲ႕ အေရးႀကီးဆံုး အဂၤါရပ္ေတြထဲမွာပါတဲ့ ေရဆိုးစြန္႔ပစ္တဲ့စနစ္နဲ႔ မညီညြတ္ဘဲ ေဖာက္ခ်င္သလို ေဖာက္ထားတာေလ။ ၿပီးေတာ့ လံုေလာက္တဲ့ အမိႈက္သိမ္းတဲ့ စနစ္ကလည္း မရွိေတာ့ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြက ေရေျမာင္းဆိုတာ အမိႈက္ပစ္တဲ့ေနရာ၊ မစင္စြန္႔တဲ့အရပ္လို႔ သတ္မွတ္ၾကတာ ဆန္းသလား။
ျမန္မာဘုရင္ေတြလက္ထက္က ေလွေတြအသံုးျပဳၿပီး မတၱရာနယ္နဲ႔ ကုန္စည္ေတြ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ေရစီးေကာင္းၿပီး သန္႔ရွင္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေရႊတေခ်ာင္းေျမာင္းဆိုတာ ခုသြားၾကည့္လိုက္ပါ။ ေရအေရာင္ကိုက မည္းနက္ အျမင္္ကမေကာင္း၊ ယင္နဲ႔ျခင္ေတြ တေလာင္းေလာင္း၊ အပုပ္နံ႔ တေထာင္းေထာင္း ျဖစ္သြားတာ ဘယ္ေလာက္ ရွက္စရာေကာင္းသလဲ။
လွပသန္႔ရွင္း အနံ႔အသက္ကင္းၿပီး ေခတ္မီတင့္တယ္ ေနခ်င္စဖြယ္ၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ စနစ္က်တဲ့ ေရဆိုးစြန္႔ထုတ္မႈ၊ ေကာင္းမြန္ထိေရာက္တဲ့ အမိႈက္သိမ္းစနစ္ေတြ မျဖစ္မေန ရွိဖုိ႔လိုပါတယ္။ ေျမာင္းဆိုတာ ေရမစီးႏုိင္ရင္ မိုးရြာတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ျပည့္လွ်ံၿပီး ေရႀကီးေစေတာ့တာ မဟုတ္လား။
ေနာက္ထပ္ေျပာခ်င္တဲ့အခ်က္က မိုးရာသီမွာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ျမစ္မင္းဧရာ၀တီ ေဒါသူပုန္ထလာခဲ့ရင္ ကာကြယ္ေပးႏုိင္ေအာင္ ျမစ္ကမ္းပါးတေလွ်ာက္ ဖို႔တည္ထားတဲ့ တာ႐ုိးႀကီးရဲ႕ ႀကံ့ခိုင္မႈပါပဲ။ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးဟာ အမရပူရ ေရႊနန္းကေန ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ မႏၱေလး ရတနာပံုၿမိဳ႕သစ္ တည္စတုန္းက ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းေဘးက တာ႐ုိးႀကီးရဲ႕ ထိပ္အက်ယ္ကိုလည္း ခ်ဲ႕ခဲ့သလို တာ႐ုိးအျမင့္ကိုလည္း ျမႇင့္တင္ခဲ့ပါတယ္။ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း အဲ့ဒီတာ႐ုိးႀကီး က်ိဳးခဲ့ရင္ မႏၱေလးတၿမိဳ႕လံုးနဲ႔ အနီးနားေဒသေတြ ေရေအာက္ေရာက္႐ုံတင္မက ဧရာ၀တီျမစ္လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းသြားေလာက္ေအာင္ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။
လူလုပ္ကပ္ေဘးေတြေၾကာင့္ လက္ရွိကမာၻႀကီးရဲ႕ ရာသီဥတု အေျပာင္းအလဲနဲ႔ ေနာင္မွာ ပိုမ်ားလာမယ့္ ရြာသြန္းမိုးေရခ်ိန္လက္မ ျမင့္တက္လာမႈေတြကို ႀကိဳတင္ထည့္သြင္း တြက္ခ်က္ၿပီး ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ တာ႐ုိးႀကီးရဲ႕ ဒဏ္ခံႏုိင္မႈ၊ သင့္ေတာ္မႈရွိမရွိ ဆိုတာကို ေလ့လာ ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။ လိုအပ္လာရင္ သံကူကြန္ကရစ္ေတြနဲ႔ တာ႐ုိးအသစ္ ေဆာက္သင့္ရင္လည္း ေဆာက္ရမွာပါ။
(၂) မီးေဘး
ေႏြရာသီေရာက္ၿပီဆိုရင္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ ပူပင္ေသာက အေရာက္ရဆံုး ကိစၥကေတာ့ မီးေဘးအႏၱရာယ္ပါပဲ။ မႏၱေလးဟာ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ (၁၉၈၁ နဲ႔ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္) ၿမိဳ႕လံုးကၽြတ္နီးပါး မီးေဘးသင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အနည္းနဲ႔အမ်ားသာကြာမယ္ မီးမေလာင္တဲ့ႏွစ္ဆိုတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕က မႏၱေလးမီးကိန္းသင့္တယ္လို ့ေျပာၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အရပ္ေဒသတခုမွာ မီးေလာင္မႈ မၾကာခဏျဖစ္တယ္၊ ျဖစ္တိုင္းလည္း ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီးမားတယ္ဆိုတာ ဘာကိုညႊန္ျပေနသလဲဆိုရင္ အဲ့ဒီအရပ္ေဒသဟာ မီးေဘးအႏၱရာယ္ကို ထိေရာက္မွန္ကန္စြာ ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈ ျပင္ဆင္မႈမရွိဘူး၊ မီးေဘးအႏၱရာယ္ကို ေကာင္းစြာ မသိေသးဘူးဆိုတာကို ညႊန္ျပေနတာပါပဲ။
မီးေလာင္မႈျဖစ္ပြားတယ္ဆိုတာ ေအာက္ပါအေျခအေန အေၾကာင္းသံုးပါးျပည့္စံုမွ ျဖစ္တာပါ။ မီးေလာင္တတ္တဲ့ပစၥည္း ေလာင္စာ (Fuel)၊ ေအာက္ဆီဂ်င္ (Oxygen) နဲ႔ အပူ (Heat) စတဲ့ အေျခအေနထဲက တခုခုမရွိရင္ မီးမေလာင္ပါဘူး။ အဲ့ဒီအထဲမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ဖယ္ရွား ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ဆိုတာ ခဲယဥ္းတာမို႔ ေလာင္စာေတြျဖစ္တဲ့ ဓာတ္ဆီ၊ ဓာတ္ေငြ႔၊ သစ္သား၊ စကၠဴ၊ ပလတ္စတစ္ စတာေတြကို စနစ္တက် သုိေလွာင္ထားမယ္၊ အပူျဖစ္ေပၚေစမယ့္ ကိစၥရပ္ေတြ ဥပမာ- လွ်ပ္စစ္ႀကိဳးေတြ မႏုိင္၀န္သံုးလို႔ အပူလြန္ေလွ်ာ့ျဖစ္ေစမႈ မျဖစ္ေအာင္ ပညာေပး အေရးယူ တားဆီးလို႔ ရပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာက တရားဥပေဒ မစိုးမိုးေတာ့ ဟိုးအရင္တုန္းကလည္း ဓာတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္ဆီ ေရာင္းခ်မႈေတြကို ေကာင္းေကာင္းမထိန္းခ်ဳပ္ဘူး၊ အခုေခတ္ ပိုဆိုးလာတယ္။ မႏၱေလးမွာဆိုရင္ လမ္းေဘးေတြမွာ ဓာတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္ဆီ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြ မိႈလိုေပါက္ေနတာ မဟုတ္လား။ ဘာလိုင္စင္မွမလိုဘူး၊ ေရာင္းခ်င္တဲ့သူက ကိုယ့္အိမ္ေရွ႕မွာတင္ စင္ကေလးထိုး၊ ေန႔ခင္းဆို ဓာတ္ဆီပုလင္းေတြ ထုတ္ေရာင္း၊ ညဆို အိမ္ထဲ ျဖစ္သလို သိမ္းထားၾကတာပဲေလ။
ဒီေတာ့ မီးေလာင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ မီးက ခ်က္ခ်င္းႀကီးမယ္၊ ကူးစက္တာ ျမန္ေတာ့တာေပါ့။ ဦးက်ားႀကီး၀င္းမီးေၾကာင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ေျပာင္သလင္းခါေအာင္ မီးေလာင္ခံခဲ့ရတာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ ဓာတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္ဆီေတြေၾကာင့္လည္း ပါတယ္။
(၃) ျခင္ေဘး
ဒီေန႔ ကမာၻႀကီးမွာ လူသားေတြကို အသက္အႏၱရာယ္ ၿခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး (၅) မ်ိဳးထက္မနည္းကို သယ္ေဆာင္ ကူးစက္ေပးေနတာ ျခင္ေကာင္ေတြပါ။ ဇီကာ (Zika)၊ ေသြးလြန္တုပ္ေကြး (Dengue)၊ ငွက္ဖ်ား (Malaria)၊ အာဖရိက အ၀ါေရာင္အဖ်ား (Yellow fever)၊ ႏုိင္းအေနာက္ပိုင္းအဖ်ား (West Nile) နဲ႔ ဆင္ေျခေထာက္ေရာဂါ၊ ဂ်ပန္ဦးေႏွာက္အေမွးေရာင္အဖ်ား (Japanese encephalitis, chikungunya) ေတြကိုျဖစ္ေစတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးေတြကို လူ၊ တိရစာၦန္ေတြဆီ ကူးစက္ေစႏုိင္ပါတယ္။
မႏၱေလးမွာရွိတဲ့ ေျမာင္းတိုင္းလိုလိုဟာ ျခင္ေတြအတြက္ ေပါက္ပြားေမြ႔ေလ်ာ္စရာ ဘံုဗိမာန္ႀကီးေတြျဖစ္ေနတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ မႏၱေလးကို အလည္ေရာက္လာသူတိုင္း ႀကံဳေတြ႔ညည္းညဴ မွတ္ခ်က္ျပဳၾကတာက ျခင္ေတြေပါလိုက္တာ ဆိုတာပဲ မဟုတ္လား။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဒီျခင္ေတြေၾကာင့္ တုပ္ေကြးအဖ်ားေတြ ျဖစ္ပြားၿပီး မလိုအပ္ဘဲ ေငြေၾကးေတြ ကုန္က်ခံကုသရ၊ တန္ဖုိးရွိတဲ့ လူ႔အသက္ေတြ ဆံုး႐ႈံးေနရတာ မဟုတ္လား။
ျခင္ေဘးကို ကာကြယ္တားဆီးလိုရင္ေတာ့ အစိုးရနဲ႔ျပည္သူ လက္တြဲကူမွ ျဖစ္ႏုိင္တာပါ။ ထိေရာက္မွန္ကန္တဲ့ အမိႈက္သိမ္းစနစ္ ရွိဖို႔လိုတယ္။ ျပည္သူေတြကလည္း အမိႈက္သိမ္းတာ အစိုးရအလုပ္လို႔ သေဘာထားၿပီး အမိႈက္ပစ္ခ်င္ရာပစ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေဖ်ာက္ဖို႔လိုတယ္။ လူတဦးခ်င္းဆီက သန္႔ရွင္းမႈကို အေလးထားၿပီး စည္းကမ္းေကာင္းမွ ၿမိဳ႕ရြာႏုိင္ငံေတြဆိုတာ ထာ၀စဥ္ သန္႔ရွင္းလွပႏုိင္တာ ျဖစ္တယ္။
ျခင္ေတြေပါက္ပြားေစႏုိင္တဲ့ မစီးဆင္းတဲ့ေရတြင္း၊ ေရကန္ေတြ၊ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရေျမာင္းေတြကို သန္႔ရွင္းၿပီး ျခင္မေနႏုိင္ေအာင္ အၿမဲတမ္း လုပ္ကိုင္စစ္ေဆး ေဆာင္ရြက္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။ ဥပမာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အမိႈက္ေတြ ပံုမွန္ဆယ္ဖို႔လိုသလို ျခင္သတ္ေဆးေရ၊ ေဆးျပားထည့္တာတို႔ ျခင္ေဆးျဖန္း (Thermal Fogging) တာေတြ စနစ္တက် လုပ္ဖို႔လိုတယ္။
ဇီကာဗိုင္းရပ္စ္ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဘရာဇီးႏုိင္ငံဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံအဆင့္ အေရးေပၚ ဇီကာဗိုင္းရပ္စ္ အႏၱရာယ္ကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ စစ္သည္အင္အား ၂ သိန္းေက်ာ္ အသံုးခ်ၿပီး သူ႔လူထုကို က်န္းမာေရးအသိ ျဖန္႔ျဖဴးေရး၊ ဇီကာဗိုင္းရပ္စ္အႏၱရာယ္ ကာကြယ္တားဆီးေရးအတြက္ သတိေပး လုပ္ေဆာင္ေနရၿပီ။
တို႔ႏုိင္ငံလည္း ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္လိုက္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အစိုးရဟာ မၾကာခင္ ေပၚထြန္းလာေတာ့မယ္။ ျပဳျပင္စရာ၊ ေျပာင္းလဲစရာ ယိုယြင္းေနတဲ့ က႑ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ထဲက ဘယ္ဟာေတြဟာ ဦးစားေပး ကိုင္တြယ္ရမယ္၊ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္အပ္တယ္ ဆုိတာ ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့အခါ လႊတ္ေတာ္၊ အစိုးရအဖြဲ႔တင္သာမက ျပည္သူေတြလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ပါ၀င္ၾကဖို႔ လိုတယ္။ ျပည္သူမပါတဲ့ အေျပာင္းအလဲမွန္သမွ် ဘယ္ေတာ့မွ ေရရွည္မေအာင္ျမင္ႏုိင္ပါဘူး။
ကဲ အခုေတာ့ စာရွည္သြားၿပီမို႔ ေနာက္ေဆာင္းပါးက်မွ က်န္တဲ့ ေဘးေလးမ်ိဳးအေၾကာင္း ေရးပါဦးမယ္။
မင္းေကာင္းခ်စ္
