ဒီေန႔ေခတ္ တခ်ိဳ႕ကေလးေတြကေတာ့ ဒ႑ာရီေတြ လာေျပာေနတယ္လို႔မ်ား ထင္မလားမသိဘူး။ စာေရးသူတို႔ ခပ္ငယ္ငယ္က ကေလးကစားကြင္းဆိုတာ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ကစားကြင္းဆိုလို႔ ေပါ့ေတာ့ေတာ့ မထင္လိုက္နဲ႔။ ဒန္းစင္၊ ေလွ်ာစင္၊ ဆီးေဆာေတြတင္မက တြဲေလာင္းခိုကစားရတဲ့ ေမ်ာက္လႊဲေက်ာ္ဘားတန္းေတြအျပင္ ေဘာ္လီေဘာကြင္း၊ ေဘာလံုးကြင္းလည္း ရွိတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ေလးလည္း အနားမွာရွိတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ နာမည္ခံနဲ႔ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး ဆယ္စုတခုေတာင္ မရွိတတ္ေသးေတာ့ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္တုန္းက ခ်မ္းသာႂကြယ္၀မႈ အႂကြင္းအက်န္ေလးေတြ ရွိေနေသးတယ္ေလ။ ေနာက္က်မွ ထန္းလ်က္လုံး ေခြးလ်က္သလို တျဖည္းျဖည္း လံုးပါးပါးရာက အခုေတာ့ ထန္းလ်က္တေတာင္းလံုး မ်ိဳခ်ေနၾကတာ မဟုတ္လား။ ဒီအေၾကာင္းေတြ ထားလိုက္ပါဦး။

ညေနေက်ာင္းဆင္းလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ လြယ္အိတ္ပစ္ခ်ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက အေမ့ကို သား ကစားကြင္းသြားၿပီလို႔ ေအာ္ေျပာရင္း အိမ္နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ကစားကြင္းဆီ ေျပးေတာ့တာပဲ။ ခ႐ုိင္အဆင့္ေတာင္မရွိတဲ့ သိပ္မႀကီးလွတဲ့ နယ္ၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ့ တၿမိဳ႕လံုးက ကေလးေတြဟာ အဲ့ဒီ ကစားကြင္းေလးထဲမွာ ညေနဆို ေခၚစရာမလိုဘူး၊ ေရာက္ေနၾကၿပီ။

ဒီေဆာင္းပါးမွာ ေရးျပခ်င္တာက ငယ္တုန္းက ကစားေဖာ္ေတြထဲမွာ “ဘုရားစူးပါေစ မိုးႀကိဳးပစ္ပါေစ” လို႔ အၿမဲတမ္းက်ိန္ေျပာ၊ လိမ္ေျပာေလ့ရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ အေၾကာင္းပါ။ သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းေတြက မိုးႀကိဳးပစ္လို႔ ေခၚၾကတာ။ ႏွပ္ေခ်းကလည္း တြဲေလာင္းက်ေနတတ္ေတာ့ ႏွပ္ေခ်းလို႔လည္း ေခၚၾကတာေပါ့။ သူက ေစာရနကၡတ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေမြးလာပံုရတယ္။ ဘာပဲကစားၾက၊ ကစားၾက ခိုးတတ္တယ္၊ တိုတတ္တယ္။ ေက်ာက္ေဂၚလီ၊ ဖန္ေဂၚလီပစ္တမ္း ကစားလည္း ခိုးတာပဲ။ ပိုကာခ်ပ္ေတြ ထပ္ကစားလည္း ခိုး၊ ေရာ္ဘာကြင္း ပစ္တန္းကစားလည္း ခိုး၊ ေနာက္ဆံုး မန္က်ည္းေစ့ေလးေတြနဲ႔ ဇယ္ေတာက္တမ္း ကစားလည္း ခိုးတာပဲ။ အက်င့္ျဖစ္သြားပံု ရပါတယ္။ ေျခမေလးနဲ႔ ကုပ္ယူသြားလိုက္၊ လက္ကေလး ၾကားညႇပ္ယူသြားလိုက္နဲ႔ သိပ္လွ်င္တာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကစားေနရင္း မ်က္စိေရွ႕တင္ ဟိုဟာေလးေပ်ာက္သြား၊ ဒီဟာေလးေလ်ာ့သြားနဲ႔ ပထမပိုင္းေတာ့ မသိပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူယူတာ လက္ပူးလက္ၾကပ္မိေရာ။ တခါမက ႏွစ္ခါမက မိတာဆိုေတာ့ ေနာက္ဘာေပ်ာက္ေပ်ာက္ သူ႔ကို ယိုးစြပ္ၾကတာေပါ့။

သူကလည္း သူခိုးယိုးခံရတိုင္း “ဘုရားစူးပါေစ မိုးႀကိဳးပစ္ပါေစ” သူမယူဘူးလို႔ က်ိန္တြယ္ေျပာေလ့ရွိတယ္။ ရွာၾကေဖြၾကျပန္ေတာ့ သူ႔ဆီမွာ ေတြ႔ရတတ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္သူမွ သူက်ိန္ေျပာတာကို မယံုေတာ့ဘူး။ မိုးရြာလာလို႔ မိုးၿခိမ္းသံၾကားရင္ ဘယ္သူမွ သူ႔အနား အကပ္မခံခ်င္ၾကဘူး၊ ေမာင္းထုတ္ၾကတာ၊ သူနဲ႔ေရာၿပီး မိုးႀကိဳးအပစ္ခံရမွာစိုးလို႔ေလ။

ဆိုလိုခ်င္တဲ့သေဘာက ပါးစပ္က ဘယ္ေလာက္ အာမခံေနေန၊ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတာေတြ ေျပာေနပါေစ လက္ေတြ႔မွာ ေျပာတဲ့အတိုင္း မလုပ္ခဲ့ရင္၊ ႐ုိး႐ုိးသားသား မလုပ္ေဆာင္ရင္ တခါႏွစ္ခါဆိုတာ ကိစၥမရွိေပမယ့္ အခါခါ တလြဲေတြ လုပ္လာရင္ေတာ့ ဘယ္သူကမွ ယံုၾကည္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို အဓိက ေျပာခ်င္တာပါ။

ဒီလိုပါပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ နိုင္ငံေရး ကိစၥေတြမွာ ႐ုိး႐ုိးသားသား မေဆာင္ရြက္ဘဲ ကတိေတြ အထပ္ထပ္ေပး၊ အေျပာတျခား အလုပ္တျခား လုပ္စားလာရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြက ဘယ္လိုယံုၾကည္ရမွာလဲ။

မိမိတို႔ တုိက္ပြဲ၀င္ေနရျခင္းမ်ားသည္ ႏုိင္ငံေတာ္၊ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္အတြက္ တရားေသာစစ္သာျဖစ္သည္ ဆုိသည္ကို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ား အားလုံးက မွန္ေသာသစၥာကို ဘယ္ေလာက္က်ိန္ဆိုလည္း  ျမန္မာ့သမိုင္းျဖစ္စဥ္ တေလွ်ာက္လံုးကို ျပန္ငဲ့ၾကည့္တဲ့အခါ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြကို အႀကိမ္ႀကိမ္ သတ္ျဖတ္ခဲ့တာေတြ၊ ကမာၻ႔အရွည္ၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ကို မၿငိမ္းသတ္ႏုိင္ဘဲ လူ႔အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသေက်ဆံုး႐ႈံးေနရတာေတြ၊ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ သန္းခ်ီၿပီး မိမိေနရပ္ကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးေနရတာေတြ၊ စစ္အာဏာရွင္နဲ႔ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ ဘီလ်ံနာျဖစ္ေနေပမယ့္ ျပည္သူအမ်ားစုက ကံုးေကာက္စရာမရွိေအာင္ ဆင္းရဲမြဲေတေနရတာေတြက အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္ ရွိေနတာ့ ဘယ္သူကယံုမွာလဲ။

လက္ရွိ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကလည္း မိဘျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ာလို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲေခၚေခၚ လက္ေတြ႔မွာ ျပည္သူေတြကို အကာအကြယ္ မေပးႏုိင္ရင္၊ မေစာင့္ေရွာက္ရင္၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵေတြကို မျဖည့္ဆည္းေပးရင္ အေလွာင္အေျပာင္ခံရၿပီး အလကားျဖစ္ေတာ့တာ မဟုတ္လား။ ေကာင္းမြန္ေသာအစိုးရ၊ သန္႔ရွင္းေသာအစိုးရျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္လို႔ စာေရးသူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း မိုးႀကိဳးပစ္ေျပာသလို က်ိန္ေျပာေတာင္ လက္ေတြ႔မွာ အစိုးရသက္တမ္း ၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ မတိုက္ဖ်က္ခဲ့ေတာ့ ျပည္သူလူထုက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ယံုၾကည္ရမွာလဲ။

စိတ္ပိုင္း႐ုပ္ပိုင္း၊ အေတြးအေခၚ၊ အက်င့္စာရိတၱနဲ႔ သီလေတြ အဘက္ဘက္က ခၽြတ္ၿခံဳက်ေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကို စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေဟာင္းကို ၿဖိဳလို႔ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီစနစ္သစ္ တည္ရာမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲစရာေတြက ဒုနဲ႔ေဒးရွိတာမို႔ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီ ဆိုတာကို သေဘာမေပါက္သူေတြေကာ၊ သေဘာေပါက္ရဲ႕သားနဲ႔ အေပၚယံ အေယာင္ျပေလးေတြ ေျပာင္းလဲျပေနတာကို ေျပာင္းေပးေနပါတယ္လို႔ ႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေျပာေနသူေတြ အားလံုးအတြက္ ေထာင္ေသာင္းခ်ီေနတဲ့ ေျပာင္းစရာေတြထဲက လတ္တေလာ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနကို ထင္ဟပ္ေနတဲ့ ေအာက္ပါ ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာ- ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄ ကို ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာ - (၁)

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လက္ရွိ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္က စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္၊ လက္ရွိအစိုးရ မတရားလုပ္တာကို ေဖာ္ထုတ္ဆႏၵျပရင္၊ လယ္သမားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ သံဃာေတာ္ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကို ေရာ္ဘာကြင္းလို ဥပေဒေတြနဲ႔ လိုရင္လိုသလို ပုဒ္မေတြ ႀကိဳက္သလိုတပ္ၿပီး အာမခံမေပးဘဲ ဖမ္းမယ္။  အမႈကို အခ်ိန္ဆြဲစစ္တယ္၊ ၿပီးျပတ္ရမယ့္အခ်ိန္ ေက်ာ္လြန္တာေတာင္ မၿပီးစီးဘဲ အခ်ိန္ေတြ အမ်ာႀကီးလြန္ကာမွ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ အမႈသစ္ေတြနဲ႔ တရားထပ္စြဲတယ္။ ဒီေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကို တမင္ဒုကၡခံေစခ်င္တာ၊ တမႈလြတ္ရင္လည္း ေနာက္တမႈနဲ႔ မလြတ္ရေအာင္ဆိုတဲ့ အၿငိဳးအေတးေတြနဲ႔ တမင္လုပ္သလို ျဖစ္ေနတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္ကို မျဖစ္မေန ျပင္ရလိမ့္မယ္။ ဥပေဒအထက္က စစ္အာဏာရွင္ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကေန တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈရွိတဲ့ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ တရားစီရင္ေရးဆီ ေရာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲရမယ္။

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာ - (၂)

တို႔တိုင္းျပည္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ အစားျပန္မရႏုိင္ေတာ့တဲ့ ႏုိင္ငံပိုင္ အဖိုးတန္ အရာမ်ားစြာဟာ စကၠန္႔တိုင္း၊ မိနစ္တိုင္းမွာ ဒလေဟာေပါက္ ယိုစီးက် ေလလြင့္ဆံုး႐ႈံးေစတဲ့ ေအာက္ပါယိုေပါက္ႀကီး ၁၀ ေပါက္ရွိေနတာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။

၁။ သယံဇာတ ဆံုး႐ႈံးေလလြင့္ယိုစီးမႈ (Natural Resources Drain)

၂။ ႏုိင္ငံေတာ္ဘ႑ာ ဆံုး႐ႈံးေလလြင့္ယိုစီးမႈ (Finance/Budget Drain)

၃။ ေငြေၾကးအရင္းအျမစ္နဲ႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ေလ်ာ့ပါးက်ဆင္းမႈ (Capital Drain)

၄။ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈ (Brain Drain)

၅။ က႑အသီးသီးမွာ အရည္အေသြး နိမ့္ပါးေလ်ာ့က်မႈ (Quality Drain)

၆။ ႏုိင္ငံသားအခြင့္အေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ေပ်ာက္ရွဆံုး႐ႈံးမႈ (Human Rights Drain)

၇။ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးတမ္းႏွင့္ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ား ယိုယြင္းပ်က္စီးမႈ (Culture and Heritage Drain)

၈။ အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရး ၿပိဳကြဲပ်က္သုဥ္းမႈ (National Unity Drain)

၉။ ကိုယ္က်င့္သီလစာရိတၱမ်ား ယိမ္းယိုင္ပ်က္စီးမႈ (Character Drain)

၁၀။ လုပ္အားဆံုး႐ႈံးေလလြင့္မႈ (Labour Drain)

မဆံုး႐ႈံးသင့္တဲ့ အမ်ားပိုင္ ျပည္သူပိုင္ပစၥည္းေတြ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးမရွိဘဲ အခုလို အလဟႆ  ေလလြင့္ဆံုး႐ႈံးေနရတဲ့ အရင္းခံ အေၾကာင္းတရားက ကိုယ္က်င့္သီလ က်ိဳးျပတ္မႈနဲ႔ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈပါပဲ။

အဲဒီလို ေလလြင့္ဆံုး႐ႈံးေစခဲ့ရာမွာ ဦးသိန္းစိန္တို႔ရဲ႕ အခုလက္ရွိ စစ္တပိုင္းအစိုးရ အပါအ၀င္ ၁၉၈၈ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရေတြရဲ႕ လက္ထက္မွာ အဆိုးဆံုးပါပဲ။

သူတို႔အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ သက္တမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ အာဏာအလြဲသံုးစားျပဳ ကိုယ္က်ိဳးရွာမႈေတြကို အေယာင္ျပ၊ ၾကားေကာင္း႐ုံ ဟန္ျပေလာက္သာ ေအာက္ေျခ အနည္းအက်ဥ္းကိုသာ အေရးယူျပေပမယ့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကိုယ္တိုင္နဲ႔ ဦးပိုင္ကစလို႔ သူတို႔အသိုင္းအ၀ိုင္းတခုလံုး ျပည္သူ႔ဘ႑ာေတြကို ေဖာက္စား၊ ခိုး၀ွက္ႀကီးပြားေနတာကို ေစာရလိုင္စင္ခ်ေပးသလို မျမင္ေယာင္ မၾကားေယာင္ေဆာင္ၿပီး တမင္လႊတ္ေပးထားတာ လူတိုင္းသိပါတယ္။

အခုေနာက္ဆံုး လက္က်န္သက္တမ္း လပိုင္းအတြင္းမွာေတာ့ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္စီးသလို မီးကုန္ယမ္းကုန္ ခိုးဆိုးလုယက္ေနၾကတာ ျမင္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းေအာင္ ျဖစ္ေနရတာ မဟုတ္လား။

ဒါေၾကာင့္ အရွက္အေၾကာက္မဲ့ သူခိုးဓားျပစိတ္၀င္လို႔ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လာဘ္စား အက်င့္ပ်က္မႈေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူ အျပစ္ေပးၿပီး စာရိတၱသီလ၊ ၀ါရိတၱသီလ ပ်က္ျပားေနတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းႀကီးကို ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ေအာင္ မျဖစ္မေန ေျပာင္းလဲရမယ္။

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာ - (၃)

ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ ခ႐ုိင္လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာေတြရဲ႕ အထက္ရာထူးေတြမွာ မိုးက်ေရႊကိုယ္ အၿငိမ္းစား စစ္ဘက္အရာရွိေတြ ခန္႔အပ္မယ့္ အစီအစဥ္ကို ဖဲႀကိဳးျပာလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကတဲ့ မႏၲေလးတုိင္းေဒသႀကီး အတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ခ႐ုိင္လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာေတြနဲ႔ ၀န္ထမ္း ၃၀ ခန္႔ကို ၀န္ႀကီးဌာနက ဇန္န၀ါရီ ၅ ရက္ေန႔က စတင္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္ကို ေခၚယူ ခုံဖြဲ႔စစ္ေဆးေနတဲ့ သတင္းေတြ ဖတ္လိုက္ရတယ္။

အၿငိမ္းစား စစ္ဘက္အရာရွိေတြကို ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းေတြနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ခံစားခြင့္ေတြေပးရင္ ဘယ္သူမွ မကန္႔ကြက္ပါဘူး။ နိုင္ငံ့၀န္ထမ္းတိုင္းဟာ သူတို႔ အလုပ္အမ်ိဳးအစားနဲ႔ ေလ်ာ္ညီတဲ့ ခံစားခြင့္ဆိုတာ ရွိရမွာေပါ့။

ဒါေပမယ့္ အခုလို စစ္အာဏာရွင္ရဲ႕အမိန္႔နဲ႔ သစၥာခံလာေအာင္ မအပ္စပ္တဲ့ ရာထူးေနရာဌာနေတြ ေပးတာဟာ မွားယြင္းတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ အလြန္နစ္နာေစမယ့္အျပင္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ တိုးပြားလာေစတာမို႔ လံုး၀ မလုပ္အပ္ေတာ့ပါဘူး။

ဒါဟာ မလုပ္သင့္ မလုပ္အပ္တဲ့ အလုပ္ကို ဆက္လုပ္ေနတာ။ အရင္ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လုပ္ေနက် အက်င့္ေဟာင္းအတိုင္း ေနာင္ကို တပ္မေတာ္အရာရွိေတြ အခြင့္ထူးခံေနတာ၊ ဥပေဒအထက္မွာ ေနတာကို မဆန္႔က်င္ရဲေအာင္ ၀န္ထမ္းေတြ ျပည္သူေတြကို အာဏာသံုး ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္တာပါ။ တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူကို ထပ္စည္းျခားၿပီး ေသြးခြဲဖို႔ ႀကဳိးပမ္းခ်က္တခုလို႔ပဲ ဆိုခ်င္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ လက္နက္အားကိုး၊ ဓနဥစၥာအားကိုး၊ အသိုင္းအ၀ိုင္းအားကိုး၊ အာဏာအားကိုးနဲ႔ မိဘျပည္သူအေပၚ အႏုိင္က်င့္ ဗိုလ္က်တတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ အခြင့္ထူးခံခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြကို အၿပီးတိုင္ ဖ်က္သိမ္းပစ္ႏုိင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲရလိမ့္မယ္။

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီဆိုတာ - (၄)

မင္းစိတ္စိုးစိတ္ ေပါက္ေနသူေတြရဲ႕ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္နဲ႔ အာဏာရွင္ စစ္ေရးအေတြးအေခၚေဟာင္းေတြ၊ က်ည္သံမဆိတ္ ေသြးမတိတ္တဲ့ စစ္ေရးအျမင္ေတြ ေျပာင္းလဲျပင္ဆင္ဖို႔ လိုတယ္။

ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္စာမ်က္ႏွာထက္မွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေဇယ်ာသီရိဗိမာန္မွာ တပ္မေတာ္ စြမ္းရည္သတၱိဆုိင္ရာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္တံဆိပ္ႏွင့္ လက္မွတ္မ်ား ရရွိခဲ့တဲ့ အရာရွိ၊ စစ္သည္မ်ားႏွင့္ အေမြခံမ်ားသုိ႔ ဂုဏ္ထူးေဆာင္တံဆိပ္ႏွင့္ လက္မွတ္မ်ား ခ်ီးျမႇင့္အပ္ႏွင္းျခင္း အခမ္းအနားမွာ “ယေန႔ မိမိတို႔ တုိက္ပြဲ၀င္ေနရျခင္းမ်ားသည္ ႏုိင္ငံေတာ္၊ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္အတြက္ တရားေသာစစ္သာျဖစ္သည္ ဆုိသည္ကို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ား အားလုံးက မွန္ေသာသစၥာ ဆုိ၀ံ့ေၾကာင္း” ေျပာသြားတာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္ကလည္း သူ႔ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္စာမ်က္ႏွာထက္မွာ “တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ပ်က္ျပားေစရန္ ရည္ရြယ္လႈပ္ရွားလ်က္ရွိေသာ AA ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားက နယ္ေျမရွင္းလင္းလ်က္ရွိ” ဆိုတဲ့ပို႔စ္ကို

“ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ျပည္သူလူထု၏ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ လုံၿခဳံေရးတို႔အတြက္ တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ AA ေသာင္းက်န္းသူမ်ားကို အၿပီးတိုင္ ရွင္းလင္းတိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ျမ၀တီသတင္းကိုလည္း ေျမပံုေတြ လက္နက္ပံုေတြနဲ ့ေ၀ေ၀ဆာဆာ တင္ထားပါေသးတယ္။

စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စတဲ့ လူနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အေရးအရာကိစၥ အားလံုးဟာ ႏုိင္ငံေရးပါ။ ဒီေတာ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ မိမိနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္မတူ၊ အျမင္ခ်င္း မတူသူေတြနဲ႔ အတူတြဲ ညႇိႏႈိင္း အလုပ္လုပ္ၾကရတာ။

တို႔တိုင္းျပည္မွာက ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြကို ႏုိင္ငံေရးနည္းလမ္းေတြ၊ စားပြဲ၀ိုင္းေတြနဲ႔ လူ႔ယဥ္ေက်းပီသစြာ မေျဖရွင္းဘဲ တိရစာၦန္ အ႐ုိင္းအစိုင္းေတြလို ေတာ႐ုိင္းဥပေဒသနဲ႔ လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္ ဗုိလ္က်လာခဲ့ၾကတာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက မဟုတ္လား။

လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္တို႔အစိုးရ အပါအ၀င္ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရတိုင္းဟာ သူတို႔ အလိုမလိုက္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြကို အျမစ္ျဖတ္ ေခ်မႈန္းရမယ့္ရန္သူ “ေသာင္းက်န္းသူအဖြဲ႔” လို႔ ေခၚမယ္၊ တိုက္မယ္။ သူတို႔ မတရားလုပ္တာကို ေခါင္းငံုမခံတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဆိုရင္ “ေက်ာင္းသားဆိုး” သံဃာေတာ္ကို “သကၤန္း၀တ္” ႏုိင္ငံေရးသမားဆို “ဆူပူေအာင္လႈံ႔ေဆာ္သူ” လို႔ သမုတ္ၿပီး ပုဒ္မအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေထာင္ထဲထည့္မယ္၊ သူတို႔ေျပာတာ လက္ခံတဲ့ ကုလားဆို လႊတ္ေတာ္ထဲသြင္း၊ သူတို႔မလိုတဲ့ ကုလားဆို “ကုလားဆိုး” စတဲ့ အေျပာအဆို အက်င့္အႀကံ အျပဳအမူ အလုပ္အကိုင္ေတြဟာ မိမိနဲ႔ မိမိအသိုင္းအ၀ိုင္းတခုတည္း ေကာင္းစားေရးကို အေျခခံတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ အေတြးအေခၚ အေဟာင္းအျမင္းေတြက ျမစ္ဖ်ားခံလာတာ။

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို စစ္မွန္တဲ့ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးနဲ႔ အရွည္တည္တံ့မယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ေဆာက္လိုရင္ တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ အခ်င္းခ်င္းကို ေခ်မႈန္းသုတ္သင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေသြးထြက္ေစမယ့္ စစ္ေရးအျမင္ေတြကို ခ၀ါခ်လို႔ ေသြးတိတ္ေစမယ့္ ကာကြယ္ေရးအျမင္ေတြ ျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုတယ္။

မင္းေကာင္းခ်စ္