ေရွးေဟာင္းရွမ္းစာေပပုရပိုက္ေတြထဲကေန ေက်ာက္မ်က္ရတနာလို တန္ဘိုးရွိတဲ့အေမြ အႏွစ္ေတြ တူးဆြရွာေဖြႏိုင္တယ္လို႔ ရွမ္းပုရပိုက္ညီလာခံက ေျပာပါတယ္။
ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း လား႐ႈိးၿမိဳ႕ ကန္မိန္းပရိယတၱိစာသင္တိုက္မွာ လက္ရွိက်င္းပေနတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ရွမ္းပုရပိုက္ညီလာခံမွာ ပညာရွင္ေတြက ေျပာၾကားခဲ့ပါတာပါ။
ေရွးေဟာင္းရွမ္းစာေပပုရပိုက္ေတြကို ျပန္လည္တူးဆြလွန္ေလွာေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ အရည္ အေသြးရွိေက်ာက္မ်က္ ၄ မ်ိဳးနဲ႔တူတဲ့ ရွမ္းလူမ်ိဳးဆိုင္ရာအေမြအႏွစ္ေတြ သိလာတယ္လို႔ ရွမ္းစာေဟာဆရာ စိုင္းေကာ္မိုင္းက ညီလာခံမိတ္ဆက္အမွာစကားမွာ ထည့္သြင္းေျပာၾကား ခဲ့ပါတယ္။
“က်ေနာ္တို႔ေရွးေဟာင္းပုရပိုက္ေတြ ျပန္ၿပီးလွန္ေလွာေလ့လာတဲ့အခါမွာ အရည္အေသြး ရွိတဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ၄ မ်ိဳးလို အေမြအႏွစ္ေတြေတြ႔ရတယ္။ ၁ အခ်က္က ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းငါးရာေက်ာ္က ရွမ္းျပည္ရဲ႕ေရေျမေဒသ သဘာ၀အေျခအေနေတြ၊ ၿမိဳ႕ရြာ စီရင္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြကို ျပန္ေလ့လာႏိုင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပုရပိုက္ေတြထဲမွာ ပုရပိုက္အလွဴရွင္ရဲ႕အမည္နဲ႔ ေရးသားတဲ့အခ်ိန္ ေနရာကာလေဒသေတြကိုပါ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ နဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတယ္။ နံပတ္ ၂ အခ်က္က ရွမ္းတို႔ရဲ႕ မူလလက္ေဟာင္း ေ၀ါဟာရ အသံုးအႏႈန္းေတြ ျပန္ေတြ႔ရတယ္။ ရွမ္းေတြရဲ႕ ေ၀ါဟာရႂကြယ္၀တာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဥပမာ သစ္တပင္ကို ဓားနဲ႔ခုတ္တဲ့အခါမွာ ဓားသြား၀င္တဲ့ အတိမ္အနက္ေပၚမူတည္ၿပီး ခုတ္တာ/ ထစ္တာ/ လွီးတာ/ စင္းတာ/ ခ်ိဳင္တာ/ ျဖတ္တာ စသျဖင့္ စကားလံုးက ၃၈ လံုးေတာင္ရွိတယ္လို႔ ရွမ္းစာပညာရွင္ လံုးတန္းကဲက ေျပာထားပါတယ္။ နံပတ္ ၃ က လကၤာပါ။ ေရွးေဟာင္းပုရပိုက္စာမွာ ရိုးရိုးစကားေျပလိုမေရးဘဲ လကၤာေတြစပ္ၿပီး သီကံုး ေရးဖြဲ႔တယ္၊ အဲဒီမွာကာရန္ေတြပါတယ္။ ေလးလံုးစပ္၊ ရွစ္လံုးစပ္၊ ေတးထပ္၊ ေတးသြားပံုေတြ ပါေတြ႔ရတယ္။ နံပါတ္ ၄ အခ်က္က ယဥ္ေက်းမႈပါ၊ ပုရပိုက္ထဲမွာ ရွမ္းေခတ္အဆက္ဆက္ ထိန္းသိမ္းလာတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ထံုးတမ္းစဥ္လာေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဟာ က်ေနာ္တို႔ ရွမ္းလူမ်ိဳးရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္း ကို ၀န္းရံထားပါတယ္၊ ယဥ္ေက်းမႈဟာ လူမ်ိဳးဂုဏ္ကို ျမႇင့္တင္ေပးပါတယ္။”
ရွမ္းေရွးေဟာင္းပုရပိုက္မွာ အခုလိုတန္ဘိုးရွိ အေမြအႏွစ္ေတြရွိေနေပမယ့္ ဖတ္ရွဳရတာ ခက္ခဲ တဲ့အတြက္ ကေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြၾကား ေလ့လာမႈအားနည္းေနၿပီး ေရွ႕ဆက္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားၾကဖို႔လည္း စာေဟာဆရာ စိုင္းေကာ္မိုင္းက တိုက္တြန္းပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာ့နာယကအဖြဲ႔ တြဲဘက္အတြင္းေရးမႉးနဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္လံုးဆိုင္ရာ သံဃာ သမဂၢဥကၠဌ ေဒါက္တာ ပညာနႏၵကလည္း ရွမ္းပရပိုက္ေတြမွာ ဗုဒၶ၀င္နဲ႔ တရား ေဒသနာေတာ္ေတြပါ ပါရွိေၾကာင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ရွိဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတိုင္းလိုလိုမွာ ပရပိုဒ္ေတြထားရွိတဲ့အတြက္ သံဃာေတြမအားလပ္တဲ့အခါမွာ စာေဟာဆရာကေနတဆင့္ ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုး အမေတြကို နာၾကားမွတ္ယူႏိုင္ေၾကာင္း ညီလာခံမွာ မိန္႔ၾကားပါတယ္။
ရွမ္းပုရပိုက္ညီလာခံ ျဖစ္ေျမာက္ေရးဗဟိုေက္မတီ၀င္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံေအာ့စ္ဖို႔ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ ေဒါက္တာခမ္းမိုင္ဓမၼသာမိကေတာ့ အခုခ်ိန္ခါမွာ ရွမ္းပရပိုက္ေတြဟာ အဂၤလန္နဲ႔ အေမရိကန္ စတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကို ေရာက္ရွိေနၿပီး ႏိုင္ငံျခားမွပညာရွင္ေတြလည္း စိတ္၀င္တစား ေလ့လာတာ ေတြ႔ရွိရေၾကာင္း၊ ဒီႏွစ္ညီလာခံမွာ ထိုင္း၊ တရုတ္၊ အိႏိၵယနဲ႔ ေလာႏိုင္ငံက ပညာရွင္ေတြပါ လာေရာက္ေလ့လာေဆြးေႏြးတဲ့အတြက္ ေနာင္ႏွစ္ေတြမွာ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာညီလာခံအဆင့္ထိ တိုးျမႇင့္က်င္းပႏိုင္ဖို႔ ရည္မွန္းေၾကာင္း ညီလာခံ အဖြင့္မိန္႔ခြန္းမွာ မိန္႔ၾကားပါတယ္။
ညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးျဖစ္တဲ့ အရွင္၀ိစိတၱၱဘိပါလ (မဟာ၀ိဇၨာတန္း) ကလည္း ရွမ္းပုရပိုက္ကို ရွမ္းစာေဟာဆရာေတြက ေက်းလက္ေတာရြာ ပြဲ လမ္းသဘင္ေတြမွာ ဖတ္ၾကားရံုတင္ မကဘဲ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က စာေဟာဆရာေတြ လာေရာက္စုစည္းၿပီး ကိုယ္ေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့ ပရပိုဒ္ထဲက အေၾကာင္းအရာအႏွစ္သာရေတြ လာေရာက္ဖလွယ္ႏိုင္ဖို႔၊ ေဒသတြင္းအဆင့္ကေန တျပည္လံုးအဆင့္၊ အဲဒီကေန ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ထိ အသိပညာဖလွယ္သြားႏိုင္ဖို႔ ညီလာခံကို က်င္းပရတာလို႔ မိန္႔ၾကား သြားပါတယ္။
ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္ကေန ၂၉ ရက္ေန႔ထိ က်င္းပတဲ့ ဒီညီလာခံမွာ ျပည္တြင္းျပည္ပ ပညာရွင္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ ၁၃ ပါး နဲ႔ စာေဟာဆရာ ၅၀ ဦးတို႔က ၄င္းတို႔ေလ့ လာေတြ႔ရွိထားတဲ့ ပုရပိုက္ပါ ေ၀ါဟာရမ်ား၊ လကၤာမ်ားအေၾကာင္း လာေရာက္ေဆြးေႏြး ဖလွယ္ၿပီး ရွမ္းပုရပိုက္မ်ားသိမ္းဆည္းနည္း၊ ကက္တေလာက္လုပ္နည္းေတြပါ ေလ့လာ သင္ယူခဲ့ၾကပါတယ္။
ရွမ္းပုရပိုက္ညီလာခံကို ရွမ္းျပည္နယ္လံုးဆိုင္ရာ ရွမ္းသံဃာေတာ္မ်ားအဖြဲ႔မွ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ကစၿပီး ႏွစ္စဥ္ ကမကထျပဳက်င္းပလာခဲ့ရာမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ညီလာခံကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မွာ၊ ဒုတိယအႀကိမ္ညီလာခံကို ရွမ္းျပည္နယ္ လဲခ်ားၿမိဳ႕မွာ က်င္းပခဲ့ၿပီး လာမယ့္ စတုတၳ အႀကိမ္ညီလာခံကိုေတာ့ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း မူဆယ္ၿမိဳ႕မွာက်င္းပဖို႔ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။
ဒီႏွစ္ညီလာခံမွာ ပညာရွင္ေတြ၊ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့ဧည့္သည္နဲ႔ ေလ့လာသူေတြေရာ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ေတြပါ လူေပါင္း ၁၇၀၀ ေက်ာ္ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီက ေျပာပါတယ္။
ဓာတ္ပံု - စိုင္းအားသစ္
