ေနျပည္ေတာ္၊ သာ၀တၳိၿမိဳ႕က မိဘမဲ့နဲ႔စြန္႔ပစ္ခံ ကေလးေတြကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ဥယ်ာဥ္မွာ ကေလးဦးေရ မ်ားလာတဲ့အတြက္ အကူအညီေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။
သာ၀တၳိၿမိဳ႕၊ စမေတာင္ေပၚမွာ မိဘမဲ့နဲ႔ စြန္႔ပစ္ခံ ကေလးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္လာတာဟာ အခုဆိုရင္ အေယာက္ ၅၀၀ ေက်ာ္ရွိေနပါၿပီ။
"ႏို႔ဘူးတိုက္အရြယ္ကပဲ အေယာက္ ၃၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။ အားလံုးေပါင္း ၅၄၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။ တစ္ရက္ကို ဆန္ ၇ တင္းေက်ာ္ခ်က္ရတယ္။ ေငြဆိုရင္ ၆ သိန္းေလာက္ေပါ့။ ေလးရက္ေနမွ အသားငါး တႀကိမ္ေကြ်းတယ္။ က်န္တဲ့ရက္ေတြကေတာ့ အသီးအရြက္၊ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ေကြ်းရတယ္။ အလွဴရွင္ရွိရင္ေတာ့ စားရတာေပါ့ေလ" လို႔ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္မႈဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဉာဏိႏၵက မိန္႔ပါတယ္။
ႏို႔စို႔အရြယ္ကေန တကၠသိုလ္ တက္တဲ့အထိ ေထာက္ပံ့ေနတာေၾကာင့္ ပညာသင္စရိတ္နဲ႔ စားစရာရိကၡာ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတာပါ။
"တကၠသိုလ္မွာ ၃၆ ေယာက္ရွိတယ္။ တကၠသိုလ္တက္ေနရတဲ့သူေတြအတြက္ တစ္လကို ၆ ေသာင္းေလာက္ ကုန္တယ္။ အထက္တန္းအဆင့္ေတြကေတာ့ က်ဴရွင္ခရွိတာေပါ့" လို႔ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္မႈဆရာေတာ္က မိန္႔ပါတယ္။
ကေလးေတြကို အဖြဲ႔ေတြဖြဲ႔ေပးၿပီး အခ်င္းခ်င္း ထိန္းတဲ့စနစ္နဲ႔ ထားတာပါ။
"ကေလးေတြက သူတို႔ မိဘမဲ့ ဆိုတာကို သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔လိုမ်ိဳး အမ်ားႀကီးေတြ႔ေနေတာ့ သိပ္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္မက်ဘူး။ သူတို႔ကိုလည္း စိတ္ဓာတ္ အရမ္းက်မသြားေအာင္ ေျပာေပးရတယ္။ ကေလးေတြကို စာသင္ေပးရတာ ေပ်ာ္တယ္။ တခါတေလေတာ့ မ်က္ရည္က်မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔အတြက္ ကိုယ္ေတြကပဲ မိဘျဖစ္ေနတာ" လို႔ မူႀကိဳမွာ တာ၀န္ယူေပးရတဲ့ မႏွင္းရီေ၀က ေျပာပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ဒီေတာင္ေပၚမွာပဲ မူႀကိဳကေန အလယ္တန္းေက်ာင္းခြဲ ဖြင့္လွစ္ၿပီး ပညာသင္ၾကားေပးပါတယ္။
ဒီကေန ဘြဲ႔ရသြားသူ ၁၇ ေယာက္ရွိၿပီး အင္ဂ်င္နီယာ ၃ ေယာက္ရွိတာပါ။ လက္ရွိမွာေတာ့ ဗိုလ္သင္တန္း တက္ေနသူ ၅ ေယာက္၊ နည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ ၉ ေယာက္၊ သူနာျပဳတကၠသိုလ္မွာ ၁၂ ေယာက္အပါအ၀င္ တကၠသိုလ္တက္ေနသူ ၃၆ ေယာက္ ရွိပါတယ္။
"ပညာေရးကေတာ့ မသင္မေနရပဲ။ ဘ၀ရဲ႕ ထြက္ေပါက္က ဒါပဲ ရွိတာေလ။ ဘယ္မိဘဆီကမွ အေမြရစရာ မရွိဘူး။ အိုင္က်ဴ မမီတဲ့ ကေလးေတြ ဆိုရင္လည္း လက္မႈ ပညာေတြ သင္ေပးရတာေပါ့။ အရင္ကေတာ့ ရပ္ကြက္ေထာက္ခံစာနဲ႔မွ လက္ခံတယ္။ အခုကေတာ့ သိပ္ၿပီး မစိစစ္ေတာ့ဘူး။ ေရာင္းတဲ့အထဲ ပါသြားမွာ စိုးလို႔။ ကိုယ့္ဆီေရာက္လာအပ္တာပဲ ေတာ္ေသးတယ္ဆိုၿပီး လက္ခံထားတာ" လို႔လည္း ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္မႈ ဆရာေတာ္က မိန္႔ပါတယ္။
လက္ရွိမွာေတာ့ မိဘေတြ ကိုယ္တိုင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ စြန္႔ပစ္ခံရတဲ့ ကေလးေတြက ပိုမ်ားလာတယ္လို႔ ဆရာေတာ္က မိန္႔ပါတယ္။
