အခုခ်ိန္အခါဟာ တိုင္းျပည္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ျပဳ၊ ျပည္သူကို နင္းျပားလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဗိုလ္က်အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕လက္ေအာက္ တစကၠန္႔ေတာင္ ဆက္မေနလိုေတာ့တဲ့ ျမန္မာျပည္သားတို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအသိႏိုးၾကားမႈနဲ႔ ေခတ္ေျပာင္းလိုစိတ္ဟာ အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ကာလလို႔ ေျပာရင္ရပါတယ္။
တနဂၤေႏြေန႔ (ႏုိ၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔) မွာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြဟာ သူတို႔ကို အရွင္သခင္လိုမွတ္ယူ အလုပ္အေကၽြးျပဳမယ့္ အစိုးရကို ေရြးႏိုင္မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေက်းကၽြန္လိုသေဘာထား ႏွိပ္စက္ခိုင္းစားမယ့္ အစိုးမရသူေတြကိုဘဲ မေရြးခ်ယ္ပါဘဲ အလိမ္ခံရအံုးမလားဆိုတာ ကြဲကြဲျပားျပား ျမင္ရေတာ့မွာပါ။
ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံကို ႏိုင္နင္းစြာ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အစိုးရ ျဖစ္ဖိုု႔ဆိုတာ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ စားေရး၊ ၀တ္ေရး၊ ေနေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ဘ၀လံုၿခံဳမႈဆိုတဲ့ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္ဆို႐ုံနဲ႔ မလံုေလာက္ပါဘူး။
ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ေန႔စဥ္လူမႈဘ၀ေတြ တေန႔ထက္တေန႔ ပိုလို႔ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔လာေအာင္၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိ လြယ္ကူလာေအာင္၊ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် တုိးတက္လာေအာင္ ႀကံေဆာင္ျဖည့္ဆည္းေနရင္း လူတိုင္း အခြင့္အလမ္းေတြရ၊ ႀကိဳးစားသူတိုင္း ေအာင္ျမင္တဲ့ဘ၀ေတြ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေစေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖိုု႔ လိုပါတယ္။
ဒီအခ်က္ကို ပိုထင္ရွားေစေအာင္ စင္ကာပူအစိုးရက သူ႔ျပည္သူေတြအတြက္ အလုပ္လုပ္ပံု၊ စီမံျဖည့္ဆည္းပံုေတြ နည္းနည္းေရးျပခ်င္ပါတယ္။ လူတိုင္းသိၾကသလိုပဲ၊ စင္ကာပူဆိုတာ ကၽြန္းေပါက္စ ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံငယ္ေလးတခုပါ။ အလြန္က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ေျမေနရာေလးအေပၚ ထူထပ္သိပ္သည္းစြာ ေနထိုင္ေနတဲ့ လူဦးေရ ၅ သန္းေက်ာ္ အရည္အေသြးျပည့္မီစြာ အဆင္ေျပေျပ သြားလာလႈပ္ရွား ေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ဖန္တီးေပးထားပါတယ္။ စာေရးသူရဲ႕အိမ္နဲ႔ MRT မီးရထားဘူတာ႐ုံနဲ႔ ေရွာ့ပင္းစင္တာက ၅ မိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္႐ုံ ခရီးတာပဲ ေ၀းပါတယ္။
အိမ္ေအာက္ဆင္းဆင္းျခင္း မီတာ ၅၀ ေလာက္အကြာမွာ ကားမွတ္တိုင္ရွိပါတယ္။ စာေရးသူအိမ္နဲ႔ ခဲတပစ္အကြာအေ၀းမွာ စားေသာက္ဆိုင္တန္း၊ ရဲစခန္း၊ ေစ်း၊ ေဆးခန္း၊ ဘဏ္၊ ဆံသ လိုခ်င္တာ အကုန္ရႏိုင္ပါတယ္။
အိမ္ေအာက္ထပ္မွာတင္ ကေလးကစားကြင္း၊ လူႀကီးသူမေတြ ဆံုေတြ႔နားေနရာေနရာ၊ အိမ္ဆိုင္၊ ေန႔ကေလးထိန္းေက်ာင္း အစံုအလင္ရွိပါတယ္။
အိမ္ေဘးမွာတင္ လူတိုင္းသံုးႏိုင္တဲ့ အားကစား ေလ့က်င့္ခန္းယူစရာ ကိရိယာေတြ ဆင္ေပးထားတယ္။
အိမ္နဲ႔တေခၚေလာက္အကြာမွာ အပန္းေျဖစရာေရကန္၊ ပန္းၿခံ နတ္ဖန္သလို ေဆာက္ေပးထားတယ္။
အိမ္ေအာက္ထပ္တင္ မဂၤလာေဆာင္၊ သာေရးနာေရး ေတြ႔ဆံုပြဲေတြ အဆင္ေျပေျပလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ေနရာအခင္းအက်င္း ေရမီးအစံုအလင္ တြက္ခ်က္တပ္ဆင္ေပးထားတယ္။
စာေရးသူရဲ႕ အိမ္ခန္းေရွ႕ ထြက္လိုက္တာနဲ႔ ဓာတ္ေလွခါးေပါက္ ေရာက္ေတာ့တာပါပဲ။ တိုက္တတိုက္ကေန တတိုက္ကူးရင္ ေနမပူ မိုးမစိုေစေအာင္ ေပါင္းကူးအမိုးေတြ ဆင္ေပး ဆက္ေပးထားတယ္။ အိမ္နဲ႔မနီးမေ၀းမွာ မိုးလံုေလလံု ကားပါကင္နဲ႔ ကားေရေဆးစရာ ေနရာရွိတယ္။
မီးေလာင္မႈကစလို႔ အေရးေပၚ အသက္ကယ္ဖိုု႔ အေျခအေနနဲ႔ လိုအပ္လို႔ ဖံုးေခၚလိုက္ရင္ မီးသတ္ကားနဲ႔ သူနာျပဳယာဥ္ေတြ ၈ မိနစ္အတြင္း ေရာက္ႏိုင္ေအာင္ တကၽြန္းလံုးမွာ ဗ်ဴဟာက်က် ေနရာခ် စီစဥ္ထားတယ္။
လမ္းေတြဆို ခင္းထားတာမ်ား စက္ဘီးလမ္း၊ စကိတ္လမ္း၊ လူေလွ်ာက္လမ္း၊ ေျပးလမ္း မလြဲရေအာင္ လမ္းညႊန္အမွတ္အသားေတြနဲ႔ အက်အန လုပ္ေပးထားတာ။
အဲ့ဒီလိုေတြ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ပိုပိုျပည့္စံုလာေအာင္၊ အဆင္ေျပလာေအာင္ စင္ကာပူအစိုးရဟာ ရပ္တန္႔မသြားဘဲ အၿမဲတမ္း ႀကံစည္လုပ္ကိုင္ေနခဲ့တာျဖစ္တယ္။
ဒါေတြေရးျပေနတာဟာ စင္ကာပူအစိုးရရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ သီကံုးခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ စင္ကာပူအစိုးရကလည္း ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္ အစိုးရမွ မဟုတ္သလို ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ အျပစ္အနာအဆာေတြ ရွိပါတယ္။ ေနရာဦး၊ ဖ်ာခင္းထားတဲ့ အီလစ္အေက်ာ္အေမာ္အုပ္စုတစုက ေနရာဖယ္မေပးလိုဘဲ ကြန္ျဖဴးရွပ္အေတြးအေခၚနဲ႔ အာရွတန္ဖုိးတခ်ိဳ႕ကို ေရာသမေမႊထားတဲ့ အာရွ အာဏာရွင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို စာေရးသူ လက္မခံပါဘူး။
အဓိကဆိုခ်င္တာက အစိုးရတရပ္ဟာ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရေစဖိုု႔ အလုပ္အေကၽြးျပဳလိုတဲ့ စိတ္ရင္းေစတနာရွိဖိုု႔ လိုတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားလိုရင္း ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ေတာ့ စင္ကာပူရဲ႕ အာရွအာဏာရွင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုသာ ရည္မွန္းသင့္ပါတယ္။
တို႔တိုင္းျပည္ကို ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖ်က္ဆီးသြားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံနဲ႔ ျပည္သူ ျပည္သားေတြအေပၚ စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္း မရွိသလို အရည္အေသြးေကာင္းလည္း မရွိဘူးဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရွိေနတဲ့ ဒီကေန႔ အေျခအေန အဆင့္အတန္းက အေျဖေပးၿပီးသားျဖစ္တယ္။
ႏို၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔မွာဆိုရင္ ရွက္ဖြယ္လိလိ အရည္အေသြး ဆင္းရဲနိမ့္ပါးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ရဲ႕ အမွားအယြင္းေပါင္း ကုေဋကုဋာနဲ႔ စီမံေဆာင္ရြက္မႈေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ တခ်ိဳ႕လည္း မဲေပးခြင့္ ဆံုး႐ႈံးၾကမွာျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ မဲေပးခြင့္ရသမွ် လူတိုင္းကေတာ့ မိမိတိုင္းျပည္အက်ိဳးနဲ႔ မိမိတို႔အက်ိဳးကို အမွန္တကယ္ ေဖာ္ေဆာင္ေပးမယ့္ အစိုးရတရပ္ ေပၚထြန္းလာဖိုု႔ မဲေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔အေပၚ ဖိႏွိပ္ဗိုလ္က်အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ အစိုးရမ်ိဳးကို လတ္တေလာ မိမိနဲ႔ လူနည္းစု အဆင္ေျပေနတာေလးၾကည့္ၿပီး မေျပာင္းလဲခ်င္လို႔ မရပါဘူး။ ႏိုင္ငံတ၀န္းလံုးမွာ ရွိရွိသမွ် လူမ်ိဳးေပါင္းစံု အားလံုးဘ၀ တိုးတက္ခ်မ္းသာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မယ့္၊ ျပည္သူ႔အက်ိဳးစီးပြားကို အၿမဲဦးထိပ္ထားမယ့္ ပါတီကိုသာ ျပတ္ျပတ္သားသား ေထာက္ခံမဲေပးၾကရမွာပါ။
ေခတ္ေဟာင္းကိုၿဖိဳဖ်က္လို႔ ေခတ္သစ္ဆီ ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ တခါတရံမွ ႀကံဳႀကိဳက္ခြင့္ရတာပါ။ အၿမဲတမ္းမရခဲ့တဲ့ အခြင့္အလမ္းျဖစ္တာမို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအဖို႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်လို႔ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ သမိုင္းတံခါးခ်ပ္ႀကီးကို ညီညီညာညာ တြန္းဖြင့္ႏိုင္ဖိုု႔ လိုပါတယ္။ ၿပိဳင္တူတြန္းရင္ ပြင့္ႏိုင္ပါတယ္။
လယ္သမား၊ အလုပ္သမား၊ တိုင္းရင္းသား၊ ေက်ာင္းသား၊ တပ္မေတာ္သား၊ ၀န္ထမ္း၊ ကုန္သည္ပြဲစား၊ ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထုိးေစ်းသည္၊ လက္လုပ္လက္စား ဆင္းရဲသား၊ ပင္စင္စား အသည္သား အားလံုးအားလံုးဟာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ရွင္အစစ္အမွန္၊ အရွင္သခင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျပဳျပင္ကုစားလို႔ မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အသားေဆြး အသားေျခာက္ေတြနဲ႔တူတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူအေဟာင္းေတြကို ရွင္းထုတ္၊ စစ္မွန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲလုပ္ေပးမယ့္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း မိမိတို႔အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ မူရင္းပိုင္ရွင္အမွန္ အရွင္သခင္ျပည္သူထံ ကၽြန္ခံမယ့္ အစိုးရမ်ိဳးကိုသာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါေၾကာင္း။
မင္းေကာင္းခ်စ္
ႏို၀င္ဘာ (၇) ရက္ေန႔ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္
