ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွာ စက္တင္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔ကေန ၃၀ ရက္ေန႔ထိ ၃ ရက္ၾကာျမင့္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ေတြ အစည္းအေ၀းကို ၁၉ ဖြဲ႔က တက္ေရာက္တဲ့အနက္ ၇ ဖြဲ႔က လတ္တေလာ လက္မွတ္ထိုးဖို႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီး က်န္ ၁၂ ဖြဲ႔က အားလုံးအတူတကြ ပါ၀င္လက္မွတ္ေရးထိုးေရးကို ဆက္လက္စြဲကိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
အပစ္ရပ္ လက္မွတ္ထုိးမယ္အဖြဲ႔နဲ႔ မထုိးမယ့္အဖြဲ႔ဆုိၿပီး အဖြဲ႔ ၂ ခု ေပၚထြက္ခဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ထိပ္သီးစည္းေ၀းပြဲေျပာခြင့္ရသူတဦးျဖစ္တဲ့ ေကအိုင္ေအစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ကုိ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ထိုးမယ့္အဖြဲ႔နဲ႔ မထိုးမယ့္အဖြဲ႔ဆိုၿပီး အုပ္စု ၂ ခု ေပၚထြက္ခဲ့ေတာ့ ဒီမိုကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုေဖာ္ေဆာင္ေရး ရည္မွန္းခ်က္အေပၚ ဘယ္လိုမ်ိဳး သက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္မလဲ။
“အဲ့ဒီအပိုင္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သီးသန္႔ေဆြးေႏြးဖို႔ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးရဲ႕ တူညီခ်က္ကေတာ့ ဒီမိုကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးကို အဓိကထားမယ္၊ မတူညီတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈေတြ မတူညီတဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ လုပ္ရမွာ မွန္ေသာ္လဲ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုတဲ့အပိုင္းကို အဓိက ေဆြးေႏြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”
ယူအန္အက္ဖ္စီ (ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ) ရဲ႕ အခန္းက႑က ဘယ္လို ျဖစ္လာမလဲ။
“ယူအန္အက္ဖ္စီက ဒီၾကားထဲမွာ ဆက္ၿပီး အစည္းအေ၀းထိုင္မယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အခု က်န္ေနခဲ့တဲ့ အဖြဲ႔ေတြအမ်ားစုက ယူအန္အက္ဖ္စီအဖြဲ႔၀င္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ကိစၥေတာ့ ယူအန္အက္ဖ္စီက သီးျခား ျပန္ေဆြးေႏြးပါမယ္။”
လက္မွတ္ထိုးမယ့္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ က်န္ေနခဲ့တဲ့အဖြဲ႔ေတြအၾကား ေရရွည္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွာေတြကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာျပေပးပါ။
“လက္မွတ္ထိုးတဲ့အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ လက္မွတ္မထိုးတဲ့အဖြဲ႔ေတြက လက္မ်တ္ထိုးတဲ့အဖြဲ႔ေတြ အဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေတြ႔ၾကမယ္ဆိုတဲ့ ေယဘုယ်ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ရွိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဘယ္လို ခ်ိတ္ဆက္ရမလဲဆိုတဲ့အပိုင္းက သိပ္ မရွင္းလင္းေသးပါဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ အစိုးရနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးမွ သူတို႔ဘက္က လက္မွတ္ထိုးၿပီး ေနာက္ပိုင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ႏွစ္ဘက္ ေတြ႔ၾကမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ကို အဓိကထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။”
အဲ့ဒါ ဘယ္ေလာက္ထိ ျဖစ္ႏိုင္မလဲ၊ က်ေနာ္တို႔ သိထားတာက လက္မွတ္ထုိးၿပီးရင္ ၁၄ ရက္အတြင္း ပူးေပါင္းေကာ္မတီဖြဲ႔ရမွာတို႔၊ ဘာတို႔ ရွိေတာ့ ႏွစ္ဘက္ခ်ိတ္ဆက္လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ထိ ျဖစ္ႏိုင္မလဲ။
“တခ်ိဳ႔ အယူအဆပိုင္းေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေဆြးေႏြးၾကရဦးမွာေပါ့၊ ဥပမာ-ရက္ေပါင္း ၆၀ မွာ မူေဘာင္ဆြဲမယ္။ ၉၀ မွာ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ စမယ္ဆိုတာက ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အန္စီေအ ထိုးၿပီးရင္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ အခု တခ်ိဳ႔ထိုးမယ္။ တခ်ိဳ႔ မထိုးဘူးဆိုရင္ ဒီ အန္စီေအက အားလံုးၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အေျခအေန ေရာက္သလား၊ မေရာက္ဘူးလားဆိုတာကို ၀ိုင္းၿပီး ဆံုးျဖတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအေပၚမွာ အဓိက ထားမွာပါ။”
အဲ့ဒါကိုပဲ ထပ္ရွင္းေအာင္ ေမးပါရေစ၊ အခုလို အုပ္စု ၂ စုကြဲသြားေတာ့ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ေရးဆြဲတာတို႔ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြဆီ ဆက္သြားဖို႔ ဆိုတာေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္ထိ သက္ေရာက္မႈ ရွိသြားႏိုင္မလဲ။
“မူေဘာင္အၾကမ္းကုိ အန္စီစီတီက တာ၀န္ေပးထားတဲ့ ၇ ဦးေကာ္မတီက ေရးဆြဲၿပီး တိုင္းရင္းသားထိပ္သီးညီလာခံကို တင္ျပထားပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့ဒီမူၾကမ္းကို မိမိတို႔ရဲ႕ မိခင္အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးမွာ ေဆြးေႏြးၾကမယ္၊ ၿပီးလို႔ရွိရင္ လက္မွတ္ထုိးမယ့္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ မထိုးမယ့္အဖြဲ႔ေတြ ဘယ္လိုခ်ိတ္ဆက္မလဲ၊ အန္စီေအၿပီး ျပည့္စံုေအာင္ေဆာင္ရြက္ၿပီး ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္မလဲဆိုတဲ့အပိုင္း ၂ ပိုင္းကို သီးျခား က်ေနာ္တို႔ ေဆြးေႏြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၇ ဖြဲ႔က သီးျခားလက္မွတ္သြားထိုးမယ္ဆိုေတာ့ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ဘယ္လို သက္ေရာက္မႈေတြ ရွိလာႏိုင္မလဲ။
“ဒါရွိပါတယ္၊ အင္တာေနရွယ္နယ္မွာေရာ ျပည္တြင္းမွာေရာ ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ေတြထဲမွာေရာ ဒါ ရွိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အန္စီေအမူၾကမ္းကို ေနာက္ဆံုး အားလံုးပါ၀င္ေရး တခုပဲ က်န္ၿပီးေတာ့ လက္ခံလိုက္တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ အားလံုး တစုတစည္းတည္း ေဆြးေႏြးလို႔ရွိရင္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာ အားရွိမယ္လို႔ ယံုၾကည္လို႔ မူၾကမ္းအေပၚမွာ အျပည့္အ၀ေက်နပ္မႈ မရွိေသာ္လည္းပဲ အားလံုးပါ၀င္ရင္ ထိုးမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အခု တခ်ိဳ႔တ၀က္ပဲ ထိုးတယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာ အားရွိမလားဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ အခု စဥ္းစားရမယ့္ ေမးခြန္းတခု ျဖစ္ေနပါတယ္။”
အခု ထိပ္သီးစည္းေ၀းေနခ်ိန္မွာပဲ မန္စီဘက္မွာ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနေတာ့ အခု လက္မွတ္မထိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ စစ္ေရးအရ ဖိအားေပးမႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္သလား၊ ဘယ္လို ျပင္ဆင္ထားပါသလဲ။
“တိုက္ပြဲေတြကို ႏွစ္မ်ိဳး ျမင္ပါတယ္။ ဖိအားေပးတာလား၊ မဟုတ္ရင္ တကယ္ပဲ ေခ်မႈန္းေရး စစ္လုပ္ေနတာလား၊ ဒါကို ေကအိုင္အို ဗဟိုေကာ္မတီမွာ သံုးသပ္ေနပါတယ္။ အရင္ က်ေနာ္တို႔ ေျပာေနသလိုပါပဲ။ ေဆြးေႏြးပြဲဆိုတာကိုေတာ့ စစ္ေရးနဲ႔ ဖိအားေပးလို႔ မရပါဘူး၊ ေကအိုင္အိုအေနနဲ႔လည္း စစ္ေရးနဲ႔ ဖိအားေပးလို႔ လက္မ်တ္ထိုးမယ္လို႔ အဲ့ဒီလို မယူဆပါနဲ႔လို႔ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ တရား၀င္ တင္ျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။”
မထိုးေသးတဲ့အဖြဲ႔ေတြဟာ ရရွိတဲ့အခြင့္အေရးကို အမိအရ မဆုတ္ကိုင္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုခ်က္ေတြအေပၚ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အခုအခ်ိန္မွာ ေ၀ဖန္ခ်က္ မေပးခ်င္ေသးပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႔အဖြဲ႔ေတြက ဒီအခ်ိန္ဟာ အခြင့္အလမ္းကို အမိအရ ဆုပ္ကုိင္ဖို႔လိုတယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိလို႔ အခုလိုပဲ တခ်ိဳ႔အဖြဲ႔ေတြက ႀကိဳၿပီး ထိုးႏွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးမႈနဲ႔ ျဖစ္လာမယ့္ ပကတိအေျခအေနေပၚမွာပဲ က်ေနာ္တို႔က သံုးသပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”
အခုလို လက္မွတ္ထိုးဖို႔ တက္သုတ္႐ုိက္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာေတြက ဘာေၾကာင္းျခင္းရာေပၚ မူတည္သလဲခင္ဗ်။
“ဒီဟာကေတာ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးရဲ႕ မိမိတို႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ဒီကိစၥကို ေ၀ဖန္လို႔ မရပါဘူး။”
ထိပ္သီးစည္းေ၀းကထြက္လာတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အေကာင္းဘက္က ႐ႈျမင္လို႔ရမလား။
“အေကာင္းဘက္က႐ႈျမင္လို႔ မရသလို အဆိုးဘက္က ႐ႈျမင္လို႔လည္း မရပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တူညီတဲ့ပန္းတိုင္တခုကို မတူညီတဲ့ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳးနဲ႔ သြားမယ္ဆိုတဲ့ ေယဘုယ်ဆန္ဆန္ အေျဖမ်ိဳးပဲ ရရွိထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔အားလံုး အေျဖထုတ္လို႔ မရေသးပါဘူး။”
အစိုးရက သူထိုးမယ္ဆိုၿပီး ေပးထားတဲ့ရက္ သတ္မ်တ္ၿပီးေနၿပီ။ က်န္တဲ့အဖြဲ႔ေတြအတြက္ အခ်ိန္ ရွိေသးတယ္ဆိုတာ လက္ေတြ႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား၊
“က်ေနာ္ထင္တယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္မွာလည္း တခ်ိဳ႔အဖြဲ႔ေတြက ထိုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီ၊ တခ်ိဳ႔က မထိုးေသးဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အစိုးရကေတာ့ ဒီၾကားထဲမွာပဲ ထိုးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ထိုးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အခ်ိန္ဆိုတာေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။”
