၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲက စစ္အာဏာရွင္တို႔အတြက္ သူတို႔ အာဏာခိုင္ၿမဲေအာင္ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္၊ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဆိုေသာ ဒုတိယသက္တမ္း စမ္းသပ္ခ်က္ တခုျဖစ္ပါသည္။ ပထမသက္တမ္း ေရြးေကာက္ပြဲကို သူတို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ႏုုိင္ခဲ့သည္။ စနစ္တက် ကလက္ဖန္ထိုးခဲ့သည္ကိုလည္း အားလံုးသိၾကပါသည္။ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ဆန္းဆန္းၾကယ္ၾကယ္ ဘာမွမရွိ။ လွ်ိဳ႕ဝွက္ျခင္းလည္း မရွိ။ အစီအစဥ္ဆြဲထားသည့္ စစ္ဆင္ေရးတခုသာ ျဖစ္သည္။ ဖြဲ႔စည္းပံု၌ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ျခင္း မရွိေစရဆိုေသာ စစ္အာဏာရွင္တို႔ကို အကာအကြယ္ေပးသည့္ ဥပေဒမ်ိဳး ထည့္ထားျခင္းအားျဖင့္ ဗိုလ္သန္းေရႊသည္ ဆူဟာတိုထက္ သာေၾကာင္းလည္း ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုက သက္ေသ ျပေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ ျပည္သူကို အထင္ေသးလြန္း၏။ ျပည္သူကို ေသနတ္ျဖင့္ ခ်ိန္ကာ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး မဲထည့္ခိုင္းသည္။ ေနာက္တႀကိမ္တြင္လည္း ထိုသို႔လုပ္ၿပီး ေရမႈတ္တဘက္၊ မီးစာတဘက္ လုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾက၏။ သို႔ေသာ္ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ ျပည္သူလူထုက ေရရွည္သည္းခံၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ယခု ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဘယ္သူႏုိင္မလဲဟု ေမးလာလွ်င္ ယခင္အစိုးရ၏ အ႐ုပ္ဆိုးလွေသာ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ေျပာရလွ်င္ သူတု႔ိ၏ မ်က္ႏွာဖံုးကို ခြာခ်ပစ္လုိက္ေသာ လက္ပံတန္း အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ျပည္သူက မယံုၾကည္ၾကေတာ့ေပ။ ထုိအခါ စံုလံုးကန္းထက္ တဘက္ကန္းကို အားကိုးရမည့္ အေျခအေန ေရာက္သြားသည္။ ေျခ ႏွစ္ဘက္က်ိဳးထက္၊ တဘက္က်ိဳးက ပိုေကာင္းသည့္ အေျခအေနျဖစ္၍ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္းမ်ား မဟုတ္ဘဲ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမႈ ရွိခဲ့ေသာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီကိုသာ မဲေပးၾကေပလိမ့္မည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၅ ႏွစ္ကထက္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ပိုဆန္လာေသာ၊ အေတြ႔အႀကံဳလည္း ရင့္က်က္ၿပီးျဖစ္ေသာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီမွာလည္း လူထုေထာက္ခံမႈ အတိုင္းအတာတခုအထိ ရရွိေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္မႈမွာ စစ္တပ္ကသာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမည္ကို သံသယျဖစ္စရာ မလိုေပ။ ထိုအေျခအေနကို အန္အယ္လ္ဒီကလည္း နားလည္ရေပမည္။ အေရးႀကီးသည္မွာ ျပည္သူက အန္အယ္လ္ဒီကို တခဲနက္ မဲေပးႏုိင္လွ်င္ ေနာင္အစိုးရအဖဲြ႔တြင္ စစ္တပ္ၾသဇာရိွေနသည့္တိုင္ ျပည္သူ႔အသံကိုကား အထိုက္အေလ်ာက္ ၾကားရေပလိမ့္မည္။ ျပည္သူလူထုက အန္အယ္္လ္ဒီကိုသာ မဲထည့္ဖို႔ တုိက္တြန္းရေပလိမ့္မည္။ အန္အယ္လ္ဒီႏုိင္၍ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး မျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ယခုတည္ရွိေနေသာ ျပည္တြင္းအေျခအေန၊ ကမာၻ႔အေျခအေနႏွင့္ ျပည္တြင္းေထာက္ခံမႈ၊ ကမာၻ႔ေထာက္ခံမႈမ်ားအရ စစ္အုပ္စုသည္ အန္အယ္လ္ဒီကို အာဏာေပးလွ်င္လည္း မျဖစ္ေပ။ သို႔ေသာ္ အန္အယ္လ္ဒီမွာ လံုးဝဥႆ ုံအာဏာရဖို႔လည္း အာမ မခံႏုိင္ေပ။ ထိုအေျခအေနကို ေညာင္ ၂ ပင္ ညီလာခံ လုပ္ကတည္းက အေသးစိတ္ တိုင္ပင္ကာ စီမံကိန္း ေရးဆြဲထားၿပီးျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ စစ္အာဏာရွင္မ်ားသည္ ကမာၻတြင္ အေကာက္က်စ္ဆံုး စစ္အာဏာရွင္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ ယခုထက္တိုင္ ယခင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမႉး ဗိုလ္ခင္ညြန္႔မွာ ျပည္သူကို ၿခိမ္းေျခာက္တုန္း၊ ႂကြားတုန္း၊ ေမာက္မာတုန္း ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔သည္ ယခုထက္တိုင္ ခ်မ္းသာၿမဲ၊ အရွိန္အဝါရွိဆဲ၊ လူထုကို ေမာက္မာ႐ုိင္းျပေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

ေညာင္ ၂ ပင္ ညီလာခံတြင္ လမ္းျပေျမပံု ၇ ခ်က္ႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲစဥ္က ညီလာခံတက္ဖို႔အတြက္ စစ္တပ္ႏွင့္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေထာက္ခံသူအားလံုးကို ဖိတ္၏။ သူတို႔သည္ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီကို သြားရမည့္လမ္းေၾကာင္းမ်ားကိုလည္း စစ္တပ္မွ ပညာရွင္မ်ားက ေရးဆြဲထားၾက၏။ ဒီမိုကေရစီအတုကို ေရးဆြဲထားေၾကာင္း ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက သိေသာ္လည္း စစ္တပ္တုခလံုးကို ညာလံုး၊ လွိမ့္လံုးမ်ားျဖင့္ ယံုၾကည္သြားေအာင္ လွည့္ျဖားထားခဲ့ပါသည္။ ဥပမာ - စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီဆိုေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳး၊ လမ္းညႊန္ဒီမိုကေရစီဆိုေသာ အတုအေယာင္ ဒီမိုကေရစီမ်ိဳး ကမာၻတြင္ ေရပန္းစားေနသေယာင္ေယာင္ သံုးႏႈန္းခဲ့ေလသည္။ ဟစ္တလာက သူ၏စကားထဲတြင္ မွားသည္ပင္ျဖစ္ေစ မိမိ၏ အျမင္သေဘာတရားကို ထပ္ခါထပ္ခါ အမွန္အျဖစ္ ေျပာဆိုခဲ့လွ်င္ ၾကာလာေသာအခါ ထိုအမွားသည္ပင္လွ်င္ အမွန္ျဖစ္သြားသည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ မဆလမွစ၍ ေနာင္စစ္အာဏာရွင္မ်ားမွာလည္း သမုိင္းကို ထိုအတိုင္း ေရးသားခဲ့ပါသည္။ သူတို႔ထံ ဘက္ေျပာင္းလာသူမ်ားကိုလည္း အသံုးခ်ကာ အမွားမ်ားကို အမွန္ျဖစ္ေစသည္။ ထိုသို႔ျဖစ္ေအာင္ ပံုေဖာ္ခဲ့သူမ်ားတြင္ ရဲေဘာ္ဘခက္တို႔၊ ဗိုလ္တင္ရွိန္တို႔လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၅ဝ သမိုင္းတြင္ သက္ေသျပခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ ယခုလည္း ထိုထံုးကို ႏွလံုးမူၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္တံ့ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသည္။ ေနာက္တက္လာေသာ အစိုးရသည္ ယူနီေဖာင္းခၽြတ္ အရပ္ဝတ္အစိုးရ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏုိင္သည္။ အန္အယ္လ္ဒီက အႏုိင္ရကာ အစိုးရဖြဲ႔ခ်င္ဖြဲ႔ႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအစိုးရမွာ ဒီမုိကေရစီ အစိုးရစစ္စစ္ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္…

(၁) အန္အယ္လ္ဒီပါတီသည္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ က်န္ပါတီမ်ားထက္ မဲအေရအတြက္၊ အမတ္အေရအတြက္ ပိုမိုရႏုိင္ေျခ ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီတခုတည္း အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အဖြဲ႔တဖြဲ႔ ဖြဲ႔ရမည္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ရာတြင္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ဖြဲ႔ႏုိင္ခဲ့၏။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုး ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ဖဆပလအစိုးရ အဖဲြ႔သာ အၿမဲဖဲြ႔ႏုိင္ခဲ့သည္။ အိႏၵိယတြင္ အေစာပိုင္းက ကြန္ဂရက္ပါတီ၏ လႊမ္းမိုးမႈ အားေကာင္းလာခဲ့ေသာ္လည္း ေနာင္အခါ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရသာ ဖြဲ႔လာခဲ့သည္။ အင္အားႀကီးေသာ ပါတီႀကီးကို မ႑ိဳင္ထားကာ အစိုးရအဖြဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အားေကာင္းေစေရးအတြက္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ဖြဲ႔လာျခင္းသည္ ဒီမုိကေရစီ၏ ျပယုဂ္လည္း ျဖစ္လာပါသည္။ နီေပါတြင္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ဂ်ပန္တြင္လည္း ထိုကဲ့သု႔ိ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရမ်ားသည္ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္ တပါတီအစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္သည္ထက္ ပိုမိုအဆင္ေျပလာသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ယခု ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမွာ အန္အယ္လ္ဒီက ၁၉၉ဝ ျပည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကလို ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပဳိ အႏုိင္ရသည့္တုိင္ ယခု ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံု သတ္မွတ္ခ်က္အရ မိမိတို႔ဘာသာ သီးသန္႔ အန္အယ္လ္ဒီ အစိုးရဖြဲ႔၍ မရႏုိင္ေပ။ ထို႔အတူ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆ ႏွစ္ေလာက္ အားေကာင္းခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရ၏ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည့္ ႀကံ့ဖြံ႔အဖြဲ႔၊ ေနာက္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီမွာ လူအင္အား၊ ေငြအင္အားေကာင္းသည္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈ၍ မရႏုိင္ေပ။ ၂ဝ၁၅ တြင္ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရသည့္တိုင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ခန္႔မည့္ အေရးႀကီး ဝန္ႀကီးဌာန ၃ ေနရာကို စစ္တပ္အား ေပးရမည္ျဖစ္သလို ကာခ်ဳပ္ခန္႔ေသာ ဒု-သမၼတကိုလည္း လက္ခံရေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးခန္႔အပ္ေသာ ဝန္ႀကီး ၄ ေနရာကိုကား မလႊဲသာ မေရွာင္သာ အစိုးရအဖြဲ႔ထဲထည့္၍ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ျဖစ္လာမည္မွာ ေသခ်ာပါသည္။

(၂) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ၏ ၄ ပြင့္ဆိုင္ ေတြ႔ဆံုေရး ေတာင္းဆိုမႈမွာလည္း ပ်က္၊ ၅ ပြင့္ဆိုင္ ေတြ႔ဆံုေရးမွာလည္း မေရရာ ပ်က္သေလာက္ျဖစ္လာ၊ ထိုအခါ အန္အယ္လ္ဒီ၏ ေႂကြးေၾကာ္သံသည္ သဲထဲေရသြန္ ျဖစ္သြားေလသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို႔ မေသခ်ာဟု အန္အယ္လ္ဒီ၏ ေျခာက္လံုးမွာလည္း ပ်က္သြားေလသည္။ မဝင္ဘူးဆိုလွ်င္လည္း ယေန႔ႏုိင္ငံေရး အေျခအေန၊ ႏုိင္ငံတကာ၏ ေထာက္ပံ့မႈ အေျခအေနအရ စစ္တပုိင္းအစိုးရမွာ မျဖစ္မေန လုပ္ေဆာင္လာေပမည္။ ျပည္သူကလည္း အန္အယ္လ္ဒီကို ယခင္ကေလာက္ ယံုၾကည္အားထားျခင္း မရွိေတာ့ဘဲ က်ဆင္းေနေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို အန္အယ္လ္ဒီသည္ မျဖစ္မေန ဝင္ကုိ ဝင္ရေပမည္။ ၅၉(စ) ကို စေရးဆြဲကတည္းက ျပင္ဖို႔ သေဘာထားမရွိေသာ စစ္အုပ္စုသည္ ေနာက္ ၅ ႏွစ္အတြင္း ျပင္ခ်င္မွ ျပင္ႏုိင္ေပမည္။ ဖိလစ္ပိုင္မွာ ဂ်င္နရယ္ရားမို႔စ္လို ဒီမိုကေရစီကို အားသန္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ိဳး မရမခ်င္း၊ အင္ဒိုနီးရွားမွ ဂ်င္နရယ္ဝီရန္တိုလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ိဳး  တပ္ခ်ဳပ္မျဖစ္မခ်င္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္၏ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ဆက္လက္တည္ရွိေနေပမည္။ ဒီမိုကေရစီကို အားသန္ေသာ၊ သမုိင္းျဖစ္ေပၚမႈကို ေလးနက္ေသာ၊ တိုင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကို အလြန္ထက္သန္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ိဳး မရမခ်င္း တိုင္းျပည္အဖို႔ အေမွာင္ရိပ္ေအာက္တြင္ မႈန္မိႈင္း အံု႔ဆုိင္းေနဆဲ ရွိေပလိမ့္မည္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာရလွ်င္ စစ္တပ္ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈ ရွိေနသေရြ႕ တုိင္းျပည္သည္ ကမာၻနွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျပည္သူတို႔၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား၊ အခြင့္အေရးမ်ား ဆံုး႐ႈံးေနေသာေၾကာင့္ပင္။

(၃) ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရသည့္တုိင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ဖြဲ႔စည္းေသာ အစိုးရမွာ ကၽြမ္းက်င္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားမ်ားႏွင့္ ေကာင္းမြန္ေသာအစိုးရ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အႏုိင္ရ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားခ်ည္း ဖြဲ႔စည္း၍ မရေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အန္အယ္လ္ဒီ အမတ္မ်ားသည္ ကၽြမ္းက်င္ေသာသူမ်ားအျဖစ္ ဌာနတိုင္းတြင္ တာဝန္ယူႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ဖိႏွိပ္ေသာ ဥပေဒမ်ား ျပဳျပင္ဖို႔ အတိုင္းအတာတခုအထိ (လံုးဝၿပီးျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ကိုင္ေပးမည္မဟုတ္) တင္ျပေဆာင္ရြက္ခ်င္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္။ ထိုအခါ ပညာရွင္မ်ား၊ ကၽြမ္းက်င္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားမ်ား၊ အေတြ႔အႀကံဳရွိေသာ သူမ်ားကို ေခၚယူ၍ တာဝန္ေပးႏုိင္ပါသည္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္မ်ားကိုလည္း အန္အယ္လ္ဒီက အမ်ားအျပား ပူးေပါင္းပါဝင္ၿပီး တာဝန္ေပးေစမည္ မဟုတ္ေပ။ ၈၈ ကလည္း အားလံုး အန္အယ္လ္ဒီႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ လက္တြဲလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ကိုယ္တိုင္ အန္အယ္လ္ဒီလိုပင္ လူထုေထာက္ခံမႈႏွင့္ လူထုယံုၾကည္မႈ က်ဆင္းေနသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔ စည္း႐ုံးေရးမွာ အန္အယ္လ္ဒီေလာက္ပင္ အားမေကာင္းႏုိင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ လူထု၏ ေထာက္ခံမႈမွာ ၈၈ အေပၚ အနည္းဆံုး ထက္ဝက္ခန္႔ က်ဆင္းသြားသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရျခင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာ၏ အျမင္အားေကာင္းလာၿပီး ေထာက္ပံ့ကူညီမႈမ်ား မ်ားခ်င္မ်ားလာႏုိင္သည္။ ရင္းနွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားလည္း အေနာက္အုပ္စုမွ ေရာက္ခ်င္ေရာက္လာႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို အန္အယ္လ္ဒီ ရသည့္တိုင္ “ဇီးသီးဗန္းေမွာက္က်ျခင္း” မ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္ အာမ မခံႏုိင္ေပ။ သို႔ေသာ္ အေျပာင္းအလဲကို ေတာင့္တေနေသာ ျပည္သူမ်ားအဖို႔ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရျခင္းသည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားထားၿပီး အိပ္မက္ မက္ခ်င္မက္ၾကေပမည္။ ထိုအိပ္မက္သည္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏုိင္ေသာ ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္ ျဖစ္ေနလွ်င္ကား တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္သည္ ေမွးမွိန္ဆဲ ရွိေနေပလိမ့္မည္။

(၄) ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရသည့္တိုင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ လံုးဝ သမၼတ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။ ဘယ္လိုနည္းႏွင့္မွ် သမၼတမျဖစ္ေအာင္ (ဗိုလ္သန္းေရႊေခါင္းေဆာင္ေသာ ယခုအစိုးရႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာဌာနမ်ားတြင္ တာဝန္ယူခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား) ၅၉(စ) ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး ေရးဆြဲထားေသာေၾကာင့္ ေဒၚစု သမၼတ မျဖစ္ႏုိင္သည္မွာ ရွင္းေနပါသည္။ သူတို႔က တျခားႏုိင္ငံမ်ားကို သာဓကျပ ေျပာေလ့ရွိ၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆြဲခဲ့ေသာ ဥပေဒဟူ၍ပင္ အမနာပ လက္ညႇဳိးထိုးၾကသည္။ ထိုဥပေဒမွာ ျပင္၍လည္းရသည္။ ပယ္၍လည္းရသည္။ အေရးႀကီးသည္မွာ သမၼတသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္လွ်င္ပင္ ေရြးခ်ယ္ခံခြင့္ ရွိရေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သမၼတေနရာတြင္ အန္အယ္လ္ဒီ ပါတီထဲမွ ထုိက္သင့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားထဲမွ ေရြးခ်ယ္၍လည္း ရသည္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီထဲမွ စစ္ဗိုလ္လူထြက္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္လုိက္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ယခင္က စစ္အုပ္စုထဲ ပါဝင္ခဲ့သူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္လုိက္လွ်င္မူ အန္အယ္လ္ဒီသည္ ျပည္သူမ်ား၏ တံေတြးခြက္ထဲ ေမ်ာသြားေပမည္။ ထိုသို႔ မူမဲ့ အေတြးအေခၚမဲ့ေသာ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကို လုပ္လုိက္လွ်င္ ေရမရွိေသာ ေခ်ာင္းထဲ ႏွာေခါင္းေဖာ္ေနဖို႔သာ ရွိေတာ့၏။ ထိုသို႔ ခပ္ည့ံည့ံအေတြးမ်ိဳး အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားတြင္ ရွိလိမ့္မည္ မထင္ေပ။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ေရြးေကာက္ပြဲကား ၄ လခန္႔သာ လိုေတာ့သည္။ ထိုေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ပါတီမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ မူမ်ား၊ ဝါဒမ်ား၊ မိမိတို႔၏ ႏုိင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္မ်ား၊ မိမိတို႔၏ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးမည့္ အာမခံခ်က္မ်ားကို လူထုထံ ခ်ျပရေပေတာ့မည္။ မဲဆႏၵနယ္မွ အမတ္မ်ားကို စည္း႐ုံးခြင့္ မေပးသည့္တုိင္၊ ပါတီမ်ားအေနျဖင့္ ကတိကဝတ္အတိုင္း လုပ္ပါမည္ဟု တင္ျပရေပေတာ့မည္။ စာေရးသူအေနျဖင့္ ၂ဝ၁၂ အေက်ာ္ ၂ဝ၁၃ ေလာက္ကတည္းက အားမရမႈ၊ ဘဝင္မက်မႈမ်ား အန္အယ္လ္ဒီအေပၚ ရွိသည့္တိုင္ ျပည္သူလူထုအားလံုး သေဘာေပါက္ဖို႔မွာ မိမိတို႔အတြက္ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား၊ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ား သက္သာရာ ရဖို႔အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီ အႏုိင္ရေအာင္ မဲထည့္ျခင္း၊ အန္အယ္လ္ဒီကို အားေပးျခင္းသည္သာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ စံုလံုးကန္းမသြားဖို႔ အေရးႀကီးလွပါသည္။

ထက္ျမက္