၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ႏုိင္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးထားတဲ့ ပုဒ္မ ၄၃၆ (က) ႏွင့္ (ခ) ကို ဇြန္လ ၂၅ ရက္က ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲဆံုးျဖတ္တဲ့အခါ ေထာက္ခံမဲ ၆၇ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၃၃ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ ႐ံႈးနိမ့္သြားခဲ့ၿပီ။ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို ျပင္ဆင္လိုရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာရွိတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အားလံုးရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ ေထာက္ခံမွသာ ျပင္ဆင္ခြင့္ရရွိမွာျဖစ္လို႔ ၆၇ ရာခိုင္ႏႈန္း ေထာက္ခံမဲ ရရွိေပမယ့္ ႐ံႈးနိမ့္သြားခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္။
ဒါဟာ လူ႔စည္းနဲ႔ ဘီလူးစည္း ကြဲသြားတာပါ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ေခါင္းမာဂိုဏ္းသား စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြၾကား လိုင္းတားလိုက္တာပါ။ အဖိႏွိပ္ခံ လူမ်ားစုနဲ႔ ဖိႏွိပ္သူ လူနည္းစုၾကား၊ အခြင့္အေရးမဲ့ လူမ်ားစုႀကီးနဲ႔ အခြင့္ထူးခံ လူနည္းစုၾကား၊ ဓမၼ၀ါဒီနဲ႔ အဓမၼ၀ါဒီေတြၾကား၊ မိဘျပည္သူနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ၾကားက အကိ်ဳးစီးပြားေတြဟာ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္း ေသြဖည္ ဆန္႔က်င္ေနတာကို ညႊန္ျပေနတာပါ။ ဒီေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္စိတ္ႀကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ထည့္သြင္းထားတဲ့ ဘမ်ိဳးဘိုးတူ စစ္သားအမတ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဆႏၵျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကို ဘယ္ေသာအခါမွ သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားနဲ႔ အာဏာ အထိပါးခံၿပီး ေထာက္ခံျဖည့္ဆည္းေပးလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သက္ေသျပလိုက္တာပါပဲ။
ဒီအျဖစ္အပ်က္က ရလိုက္တဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ေတြထဲက အထင္ရွားဆံုးကေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒရဲ႕ ပုဒ္မ ၄၃၆ (က) ႏွင့္ (ခ) နဲ ့ပုဒ္မ ၅၉ (စ) စတဲ့ ပုဒ္မဆိုးေတြကို အာဏာရွင္အလိုက် မျပင္ဖို႔ ကန္႔ကြက္မဲ ေပးတဲ့သူေတြဟာ စစ္မွန္တဲ့ ေျပာင္းလဲေရးကို မလိုလားတဲ့ သူေတြပဲဆိုတာ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားအားလံုး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ တိတိက်က် သိသြားေစျခင္းပါပဲ။
အျခားအက်ိဳးအျမတ္ေတြကေတာ့ ၁။ လႊတ္ေတာ္တြင္းနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏုိင္ငံေရးေတြ အားေကာင္းလာမယ္၊ ၂။ လူ႔စည္းနဲ႔ ဘီလူးစည္း ကြဲျပား ထင္ရွားသြားတာမို႔ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြၾကား ပိုမိုစည္းလံုး ညီၫြတ္လာမယ္၊ ၃။ မင္းသားနဲ႔လူၾကမ္း ကြဲသြားတာမို႔ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြက္ မဲဆြယ္ေပးသလို ျဖစ္သြားတယ္၊ ၄။ စစ္တပိုင္းအစိုးရအေပၚ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ျပည္ပဖိအားေတြ ပိုတိုးလာမယ္၊ ၅။ စစ္တပိုင္းအစိုးရရဲ႕ အႏွစ္သာရမပါတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအေပၚ သံသယေတြ ပိုလို႔ႀကီးထြားေစၿပီး ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈေတြ ေလ်ာ့က်သြားေစတယ္။
တကယ္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္နဲ႔ အေပါင္းအပါ စစ္သားအမတ္ေတြရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ လားရာက ရွင္းတယ္။ အာဏာလက္မလႊတ္ေရးပါပဲ။ သူတို႔အလုပ္ သူတို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ေနတာပါ။ တို႔ျပည္သူေတြကလည္း တို႔အလုပ္ တုိ႔လုပ္ရမွာေပါ့။ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ရႏုိင္ေအာင္ ျပင္ရမယ့္ ပုဒ္မ ၄၃၆ အပါအဝင္ စံႏႈန္းမမီတဲ့ ပုဒ္မေတြ ျပင္ႏုိင္ေအာင္၊ ျပည္သူ႔အစိုးရတရပ္ ေပၚထြန္းလာေအာင္ အစြမ္းရွိသေရြ႕ လုပ္ေဆာင္ၾကရမွာျဖစ္တယ္။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမားေတြလို႔ ျမန္မာျပည္သူတခ်ိဳ႕ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေနတဲ့ ဦးသိန္းစိန္၊ ဦးေရႊမန္းတို႔ တဖြဲ႔လံုးဟာ တကယ္ေတာ့ ျပည္သူ႔ဆႏၵျဖစ္တဲ့ ၁၉၉၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို လက္မခံဘဲ ေျဗာင္ျငင္းဆန္ခဲ့ၾကသူေတြပါ။ ႀကိဳတင္မဲ၊ မဲလိမ္မဲညစ္ေတြအျပင္ ၿပိဳင္ဘက္မပါတဲ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ လက္ရွိသမၼတေနရာ ယူထားတဲ့ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို လုပ္ခ်င္တာလုပ္ဖို႔ အျမင့္ဆံုးအာဏာ အပ္ႏွင္းေပးထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ရဲ႕ ဥကၠ႒တာ၀န္ ယူခဲ့သူ၊ အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ သဘာပတိတာ၀န္ ယူခဲ့သူပါ။
ဘုစုခ႐ုျပစ္မႈေတြကစလို ့ပၪၥာနႏၱိယကံႀကီးေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇ၀တ္မူကုေဋကုဋာနဲ႔ မတရားသျဖင့္ ရယူထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာ အာဏာနဲ႔ ဘ၀ေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို ရာသက္ပန္ သိမ္းပိုက္ထားဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒတရပ္ကို ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေက်ာ္က စတင္ၿပီး သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ ေရးဆြဲခဲ့ၾကတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ နီးပါးၾကာေအာင္ စိမ္ေျပနေျပ အခ်ိန္ယူ စိတ္ႀကိဳက္ေရးဆြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းႀကီးနဲ႔အတူ တို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကို ဖ်က္ဆီးသိမ္းပိုက္ဖို႔ အဲ့ဒီဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒဆိုးကို ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ေနတဲ့ ျပည္သူေတြအေပၚ မသာအိမ္ ဖဲလိမ္႐ုိက္သလို အေကာက္ဉာဏ္ေတြသံုးၿပီး အမ်ားသေဘာဆႏၵ အတုအေယာင္ေတြနဲ ့ ဇြတ္အတည္ျပဳခဲ့တာ ဘယ္သူမွျငင္းႏုိင္လိမ့္မယ္ မထင္မိဘူး။
စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ တေလွ်ာက္လံုး ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ ရာဇ၀တ္မႈႀကီးေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြ၊ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူေတြကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့တဲ့သူေတြ၊ ႏုိင္ငံပိုင္ပစၥည္းေတြ အလြဲသံုးစားျပဳၿပီး ခ်မ္းသာ ႂကြယ္၀ေနသူေတြသာမက အခုေရာ ေနာင္ေရာ စစ္အာဏာရွင္နဲ ့ အေပါင္းအပါေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ရာဇ၀တ္မႈ၊ မတရားမွႈ က်ဴးလြန္ေပးမယ့္ သူေတြကို စိတ္ခ်လက္ခ် အကာအကြယ္ေပးဖို႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒရဲ႕ ပုဒ္မ ၄၄၅ မွာ… ၎တို႔၏ တာဝန္အရ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအေပၚ အေၾကာင္းျပဳလ်က္ ယင္းတို႔အား တရားစြဲဆိုျခင္း၊ အေရးယူျခင္း မရွိေစရလို႔ အတိအလင္း ပါရွိပါတယ္။
ဒီပုဒ္မဟာ မေကာင္းမႈ အားေပးတဲ့ ပုဒ္မျဖစ္တယ္။ ငရဲေခြးႀကီးေတြကို ေဘးမဲ့ေပးလႊတ္ထားတဲ့ ပုဒ္မျဖစ္တယ္။ ရာဇ၀တ္သားေတြ ပုန္းကြယ္ကြန္းခိုရာ ပုဒ္မဆိုးႀကီးတခု ျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခြင့္လိုင္စင္ အပ္ႏွင္းထားေပးတဲ့၊ စစ္တပ္ကို ဥပေဒအထက္မွာ ေနရာယူခြင့္ေပးထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ထိထိေရာက္ေရာက္ မျပင္ႏုိင္သေရြ႕ အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ။
ဒီ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ေခါင္းမာဂိုဏ္းသား စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ “စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ” လို႔ နာမည္တပ္ထားၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕အဓိပၸာယ္အစစ္က “စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္အသိုင္းအ၀ိုင္းကသာ ထာ၀စဥ္ႀကီးစုိး လႊမ္းမိုးထားေရး” အေျခခံဥပေဒသာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ေျပာေျပာေနတဲ့ ျပည္သူဆိုတာကလည္း အခြင့္ထူးခံ၊ လက္ေ၀ခံျပည္သူ လူနည္းစုသာ ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လူမ်ားစုႀကီးျဖစ္တဲ့ လယ္သမား အလုပ္သမား တိုင္းရင္းသား လက္လုပ္လက္စားေတြရဲ႕ ဘဝဟာ ငတ္မြတ္ကန္းမြဲပိျပား တံုးေအာက္ကဖားလို ဆင္းရဲ ႏုံခ်ာမြဲေျခာက္ လူ႐ုပ္မေပါက္ေတာ့တာ ကမာၻသိျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ဘ၀လံုၿခံဳမႈ ကင္းမဲ့ေနတဲ့ ျပည္သူေတြကို ဘ၀လံုၿခံဳမႈ ေပးႏုိင္ေအာင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို စစ္ေသြးစင္တဲ့အထိ ျပင္ရလိမ့္မယ္။
လႊတ္ေတာ္တြင္း ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို ျဖည့္စြက္ႏုိင္ဖို႔ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏုိင္ငံေရးက ပိုအားေကာင္းလာမယ္၊ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပမွာ ျပည္သူလူထုရွိတယ္၊ ကြန္ရက္ေတြ၊ လူထုအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိတယ္၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိတယ္၊ အေ၀းေရာက္ အတိုက္အခံ အင္အားစုေတြ ရွိတယ္၊ ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္ေနသူေတြရွိတယ္၊ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ မိသားစုေတြရွိတယ္။ ဒီအားေတြ စုေပါင္းခ်ိတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပကေန ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပဳ ဖိအားေပးတဲ့ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုသံုးလို ့ရပါတယ္။ စတစ္ကာ ကမ္ပိန္းလုပ္မလား၊ ျမဴးဇစ္ပြဲေတာ္ လုပ္မလား၊ ကဗ်ာပြဲေတာ္ လုပ္မလား၊ စာေပပြဲေတာ္ လုပ္မလား၊ အျဖဴေရာင္လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးစံု လက္မွတ္ထိုးပြဲ၊ လူထုခ်ီတက္ပြဲေတြ၊ လူထုအခမ္းအနားႀကီးေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ ျပင္းျပတဲ့ဆႏၵကို ေဖာ္ထုတ္ျပသလို ့ရပါတယ္။
ဥပမာ … လာမယ့္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္မွာ က်ေရာက္မယ့္ အာဇာနည္ေန႔ လူထုခ်ီတက္ပြဲလိုမ်ိဳးမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး ဆႏၵထုတ္ေဖာ္မႈကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ တႏုိင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ထင္ထင္ရွားရွား ျပသလို ့ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီလိုလုပ္ေဆာင္ရာမွာ အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ ၁။ အၾကမ္းမဖက္ပါနဲ႔၊ ၂။ ညီညြတ္မႈ မထိခိုက္ပါေစနဲ႔၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစု အခ်င္းခ်င္း ရန္မျဖစ္ပါနဲ႔။ ကိုယ္လုပ္ႏုိင္သေလာက္၊ ကိုယ့္အေျခအေန ေပးသေလာက္ လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္အနာဂတ္အတြက္၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ ႐ုိး႐ုိးသားသား အားလံုးဝိုင္းဝန္း ပါ၀င္ထုဆစ္သင့္ပါတယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျပည္သူလူထုမပါတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈတိုင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ျမင္ႏုိင္ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ္ပိုင္တဲ့အရာ၊ ကိုယ့္အနာဂတ္ လုယူခံထားရတာကို ျပန္ရေအာင္ယူဖို႔ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ အလုပ္သံုးပါးကံ၊ ဉာဏ္ပညာ၊ သတၱိ၊ ဇြဲလံု႔လ၊ ၀ီရိယေတြနဲ႔ အစြမ္းရွိသေရြ႕ ႀကိဳးပမ္းရမွာ ႏုိင္ငံသားတိုင္းရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္တယ္။ လက္နဲ႔ယူႏုိင္တဲ့သူကယူ၊ ေျခနဲ႔ကေလာ္ႏုိင္တဲ့သူက ထိုးကေလာ္ယူ၊ သြားနဲ႔ဆြဲႏုိင္သူက သြားနဲ႔ဆြဲ၊ ေခါင္းနဲ႔တိုက္ႏုိင္သူက ေခါင္းနဲ႔တိုက္၊ ကိုယ္နဲ႔တြန္းသူက ကိုယ္နဲ႔တြန္းလို႔ ညီညီညြတ္ညြတ္ စုစည္းၿပီး ၿပိဳင္တူတြန္းရင္ ေရြ႕ႏုိင္ပါတယ္။
ဒီေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အႀကီးမားဆံုးျပႆနာဟာ မိဘျပည္သူနဲ ့စစ္အာဏာရွင္ၾကားက အက်ဳိးစီးပြားနဲ ့ဘ၀လံုၿခံဳ မႈဆိုင္ရာ ပဋိပကၡပါ။ ဒီပဋိပကၡၾကားထဲမွာ တခ်ဳိ႕လူေတြက ေလာေလာဆယ္ ဘ၀ေလးေတြ အေတာ္အတန္ အေျခက်ေနလို႔ ႏုိင္ငံေရးကို ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးထင္ၿပီး လက္ေရွာင္ေနသူေတြရွိတယ္။ ၾကားေနသူေတြရွိတယ္။
အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစနစ္ မမွန္ကန္ဘဲ တိုင္းျပည္တျပည္ နိမ့္ပါးဆင္းရဲေနၿပီဆိုရင္ အာဏာရွိတဲ့လူ၊ အာဏာမဲ့တဲ့သူ၊ ခ်မ္းသာတဲ့သူ၊ ဆင္းရဲတဲ့သူ ဘယ္သူမဆို အဲ့ဒီနိမ့္ပါးဆင္းရဲမႈဒဏ္ရဲ႕ ႐ုိက္ခတ္မႈကို ခံၾကရမွာပါ။
တရားဥပေဒမစိုးမိုးတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ဗိုက္ထဲက သေႏၶသားေလာင္းကေန သခ်ဳႋင္းကုန္း ေရာက္ေနတဲ့ ႐ုပ္ကလာပ္ေဟာင္းထိ ဘယ္သူေတြရဲ႕ဘ၀မွ လံုၿခံဳမႈမရွိဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ဦးေန၀င္း ဘ၀ေတာင္ ဘယ္လို နိဂံုးသပ္ခဲ့ရသလဲ။ မသန္႔ျပန္႔တဲ့ ေလေတြ ေန႔စဥ္႐ႉရမယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္က ေရာဂါပိုးေတြ ကူးစက္တာခံရမယ္၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ မညီညြတ္တဲ့ အစားအစာေတြ ေရွာင္လို႔ မလြတ္ႏုိင္ဘူး၊ ေဆး၀ါးအတုေတြ သံုးစြဲရမယ္၊ ေရာဂါထူမယ္၊ အသက္တိုမယ္။ အရည္အေသြးနိမ့္က်တဲ့ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ငရဲခံရမယ္၊ ပင္ပန္း ဆင္းရဲႀကီးမယ္၊ ပညာေရးညံ့ဖ်င္းမွႈဒဏ္ကို ကိုယ့္သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြေက်ာ္တဲ့အထိ ခံၾကရမယ္၊ အသိတရား နိမ့္ပါးၿပီး ေစတနာယုတ္ညံ့တဲ့ အုပ္စိုးသူလူတန္းစားနဲ႔ ဆက္ဆံေနထိုင္ရင္း အကုသိုလ္ေတြ ေန႔စဥ္ရေနမယ္၊ ေရးမယ္ဆိုရင္ သက္ေရာက္မယ့္ ဆိုးက်ိဳးေတြက ေရးလို႔မကုန္ႏုိင္ဘူး။ ဆိုလိုခ်င္တာက ဒီေန႔ျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရး ပဋိပကၡဟာ လူတိုင္းနဲ ့ဆိုင္တဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတိုင္း မျဖစ္မေန ထမ္းေဆာင္သင့္တဲ့ တာ၀န္ႀကီးတရပ္ကေတာ့ လာမယ့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလမွာ က်င္းပမယ့္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးမွာ ကိုယ့္အသည္းၾကားက မဲတျပားကို အသံုးခ်ၿပီး အဓမၼ၀ါဒီေတြ၊ ဖိႏွိပ္သူေတြ၊ အခြင့္ထူးခံေတြ၊ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းပယ္ေၾကာင္း တခဲနက္ျပသၾကဖုိ႔ လိုပါတယ္။
ဒါမွသာ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္သူ႔အစိုးရတရပ္ ေပၚထြန္းလာၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အနိ႒ာ႐ုံေတြ အားလံုးကို ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘယ္ေသာအခါမွ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တဖန္ျပန္လည္ အျမစ္ထြက္ရွင္သန္မလာေစဖုိ႔ အၿပီးတိုင္ ရွင္းလင္း သုတ္သင္ပစ္ႏုိင္ေအာင္ စြမ္းအားႀကီးတဲ့ မဲတျပား၊ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ေပးစြမ္းႏုိင္တဲ့ မဲတျပား၊ ခြင့္တူညီမွ် ၀ါဒျဖဴစင္တဲ့ေျမ ေဗ်ာသံတေဝေဝနဲ႔ ပ်ားရည္ျမစ္ေတြ စီးဆင္းေစႏုိင္မယ့္ မဲတျပားဟာ ျပည္သူတိုင္းက ပိုင္ဆိုင္ထားတာမို ့ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်ၾကဖို ့အႏူးအညြတ္ ေမတၱာရပ္ခံလိုက္ပါတယ္။
ေလးစားစြာျဖင့္
(မင္းေကာင္းခ်စ္)
