သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး

နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္ အထူးေဆာင္းပါး သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း မ်က္ႏွာဖံုးသတင္းေတြ၊ ေရဒီယို၊ တီဗြီ အေရးေပၚသတင္းေတြ၊ ဆိုရွယ္မီဒီယာေပၚက ေနာက္ဆံုးရသတင္းေတြမွာပါတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ တိုက္ပြဲေတြ၊ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္မႈေတြေၾကာင့္ ေသဆံုး၊ ပ်က္စီး၊ ဒဏ္ရာရတာေတြထက္ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ေတြျဖစ္တဲ့ ငလ်င္လႈပ္တာ၊ မီးေလာင္တာ၊ ေျမၿပိဳက်တာ၊ ေရႀကီးတာ၊ မုန္တိုင္းတိုက္တာေတြကေန လူေတြ ပိုေသၾကရတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူေပါင္း ၁ သိန္း ၃ ေသာင္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့တယ္။ လက္ရွိ နီေပါႏိုင္ငံ ငလ်င္မွာ ေနာက္ဆံုးကိန္းဂဏန္းအရ ေသဆံုးသူေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။ သဘာဝေဘးဒုကၡကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ထားတာ ရွိတယ္။ လူေပါင္း ၁ဝဝ ေသဆံုးတာ၊ ေငြေဒၚလာ ၁ သန္းဖိုး ပ်က္စီးတာတဲ့။ ေရႀကီးျခင္း၊ ဆူနာမီ၊ ဟာရီကိန္း၊ မိုးေခါင္ေရရွား ကပ္ဆိုက္ျခင္း၊ ေျမငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ မီးေလာင္ျခင္းစတာေတြ ျဖစ္တယ္။ အဲတာေတြမွာ လူလုပ္နဲ႔ သဘာဝျဖစ္လို႔ ခြဲျခားထားတယ္။ (ေဗာ္လ္တိုင္းယား) က ၁၇၅၅ ေပၚတူဂီႏိုင္ငံ လစ္စဘြန္းၿမိဳ႕ ငလ်င္ေၾကာင့္ လူေပါင္း ၁၀၀၀၀ ကေန ၆၀၀၀၀ အထိ ေသေက်ပ်က္စီးပံုေတြကို ကဗ်ာရွည္ႀကီး ေရးခဲ့တယ္။ သဘာဝေဘးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဆက္စပ္မႈကို သုေတသနေတြ လုပ္ထားၾကတယ္။ လူတဦးခ်င္း၊ အသင္းအဖြဲ႔နဲ႔ အစိုးရေတြက ဘယ္လို တုန္႔ျပန္မႈမ်ိဳးေတြ လုပ္ၾကသလဲ။ လက္ခေမာင္းခတ္တဲ့ ေတာေၾကာင္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။ ဘယ္သူေတြက အျမတ္ထြက္ၾကသလဲ။ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ ေမလထဲ အိုကလာဟိုးမားမွာ (တိုေနးဒိုး) ေလဆင္ႏွာေမာင္းတိုက္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးအလႊာစံုကေန ကူညီကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းၾကတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲေပးတဲ့အခါ အဲလိုအလုပ္ကေန လႊမ္းမိုးခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၂ ကေန ၂ဝဝ၄ အထိ သမၼတ ေရြးပြဲေတြကို ေလ့လာတယ္။ (ေကာင္တီ)အဆင့္မွာ ေလဆင္ႏွာေမာင္းပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ လက္ရွိ အာဏာရပါတီကို ထိခိုက္ေစတယ္။ ႏိုင္ငံေရးကို ထိခိုက္မႈဟာ လူေသဆံုးမႈ ကိန္းဂဏန္းနဲ႔ ဆက္စပ္မႈရွိတာ မေတြ႔ပါ။ ေနာက္ ေလ့လာမႈတခုမွာ (ဂါဗာနာ) ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြက ၄ မွတ္ပိုရၾကရတယ္။ သမၼတေတြက ၁ မွတ္ ေလ်ာ့ရၾကတယ္။ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္နဲ႔ ရႈပ္ေထြးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေရးေပၚျဖစ္မႈ မတူပါ။ ၂ဝဝ၃ မွာ ၿဗိတိသွ် ၾကက္ေျခနီအသင္းကေန Natural disasters နဲ႔ Complex political emergencies ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဆီမီနာတခု လုပ္ခဲ့တယ္။ သဘာဝေဘးက တကယ့္သဘာဝမဟုတ္တာ ရွိသလို ရႈပ္ေထြးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေရးေပၚျဖစ္မႈမွာ သဘာဝတရားေတြပါ ေရာေနတာလည္း ရွိတယ္တဲ့။ ေလ့လာမႈတခုမွ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္အတြင္းက သဘာဝေဘး အနည္းဆံုး ၁၄ဝ ဟာ ရႈပ္ေထြးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေရးေပၚ အေျခအေနရွိရာေတြမွာ ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ aတြ႔ရတယ္။ ဥပမာ
  • ၁၉၉၇ နဲ႔ ၁၉၉၈ (ဆူဒန္) ေတာင္ပိုင္း မိုးေခါင္ေရရွားျခင္း။
  • ၁၉၉၉ နဲ႔ ၂ဝဝ၁ (အာဖဂန္နစၥတန္) မိုးေခါင္ေရရွားျခင္း။
  • ၁၉၉၉ (ကိုလံဘီယာ) ငလ်င္။
  • ၂ဝဝ၁ အိႏၵိယ(ဂူဂ်ရတ္ျပည္နယ္) ငလ်င္နဲ႔ ၂ဝဝ၂ (အမက္ဒါဘတ္ၿမိဳ႕) လူထုအံု`Mကြမႈ။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးမွာ ပဋိပကၡေတြကေန သဘာဝေဘးကို သြယ္ဝိုက္ၿပီး သက္ေရာက္ခဲ့တာ ေတြ႔ရတယ္။ ေဘးဒုကၡေၾကာင့္ ေရရွည္မွာ ဆင္းရဲမႈကို ပိုဆိုးေစတယ္။ ပိုင္ဆိုင္မႈအေျခခံ အားနည္းေစတယ္။ တဆက္တည္းမွာ ရင္းစားရေစဖို႔ ေဒသဆိုင္ရာဗ်ဴဟာ နည္းေစတယ္။ သဘာဝေဘးရင္ဆိုင္ႏိုင္ေရးပါ ေလ်ာ့နည္းေစတယ္။ အာဖဂန္မွာ မိုးေခါင္ေရရွားျဖစ္တုန္းက ပဋိပကၡေတြ မ်ားေနခ်ိန္မွာ ျဖစ္တယ္။ လူေတြ ပိုဆင္းရဲရတယ္။ ကုိလံဘီယာမွာလည္း အလားတူ ျဖစ္တယ္။ (အင္စတီက်ဴရွင္း) ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ထားမႈ မရွိလို႔ သဘာဝေဘးကို စီမံခန္႔ခြဲမႈမွာ အားနည္းေစတယ္။ ဂူဂ်ာရတ္ျပည္နယ္ ငလ်င္မွာ ကယ္ဆယ္ေရးေတြ ေႏွးေကြးခဲ့တယ္။ အဲဒီျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က အခု အိႏၵိယႏိုင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေနၿပီ။ နီေပါငလ်င္ႀကီး နီေပါအတြက္အကူအညီ ေဒၚလာ ၄၁၅ သန္းလိုတယ္လို႔ ကုလသမဂၢက ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ ရြက္ထည္တဲ ၁ သန္း လိုအပ္ေနတယ္။ ယူနီဆက္ဖ္ရဲ႕အဆိုအရ ကေလးသူငယ္ေပါင္း ၁.၇ သန္းအတြက္ အေရးေပၚအကူအညီ လိုအပ္ေနတယ္။ ၇႕၈ စေကး ရွိတဲ့ ငလ်င္ေၾကာင့္ ခရိုင္ ၃၉ ခုမွာ လူဦးေရ ၈ သန္း ဒဏ္ခံရတယ္။ ၅၂ဝဝ ေသဆံုးၿပီး အနည္းဆံုး ၁ဝဝဝဝ ဒဏ္ရာရတယ္။ အိမ္ေျခ ၇ ေသာင္း ပ်က္စီးခဲ့တယ္။ ေဒလီတုန္းက ဘီစီဒီမွာ အတူလက္တြဲလုပ္ခဲ့သူကေန က်မသာ ဆရာဝန္ဆိုရင္ နီေပါကို သြားကူခ်င္တယ္လို႔ ေရးလာေတာ့ က်ေနာ္ အိႏၵိယကေန ထြက္လာရတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ စီအန္အန္တီဗြီကေန က်န္းမာေရးသတင္းနဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ၊ အေမးအေျဖေတြ လုပ္ေပးေနတဲ့ ဆရာဝန္ (ေဒါက္တာ ဆန္ေဂ်း ဂူးပတား) ဟာ မီဒီယာအလုပ္ကို ေက်ာခိုင္းၿပီး ခတၱမႏၵဴစစ္ေဆးရံုမွာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ အာရံုေၾကာခြဲစိတ္မႈေတြ လုပ္ေပးေနတယ္။ အျဖစ္လုပ္ထားတဲ့ ေဆးရံုထဲမွာ လူနာေပါင္း ၆၁၇ ေယာက္ကို လက္ခံကုသေပးတာ ၅၈၆ ေယာက္ကို ကယ္ဆယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ နီေပါမွာ တခ်ိဳ႕က အစိုးရ အလိုမရွိ ပိုစတာေတြနဲ႔ ဆႏၵျပေနၾကတယ္။ နီေပါဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ Sushil Koirala (ဆူရွိးလ္ ကိုရြိဳင္လာ)နဲ႔ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး နီေပါခရီးစဥ္တိုင္းမွာ လူခ်င္းဆံုခဲ့ရပါတယ္။ ပိန္ပါးပါးနဲ႔ အသက္မငယ္ေတာ့ပါ။ ကြယ္လြန္သူ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ (ဂ်ီပီ ကိုရြိဳင္လာ) ရွိတုန္းက (နီပါလီ ကြန္ဂရက္) ပါတီရဲ႕ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္တယ္။ နီေပါငလ်င္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေဒသတြင္းႏွစ္ႏိုင္ငံေတြက ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကတယ္။ အိႏၵိယ၊ တရုတ္နဲ႔ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံေတြက အၿပိဳင္ကူညီမႈေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဝင္လာၾကတယ္။ ငလ်င္မတိုင္ခင္ အထိ တရုတ္က ပိုၿပီးေျခလွမ္းက်ဲတယ္။ ပစိဖိတ္ကေန အိႏၵိယသမုဒၵရာအထိ ေရာက္တယ္။ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ေရေၾကာင္းကုန္သြယ္မႈကိုပါ လက္ဦးမႈ ရယူထားႏိုင္တယ္။ အိႏၵိယကေန နီေပါလ္ကို ၂ဝဝ၅ ကတည္းက လက္နက္မေရာင္းေတာ့ တရုတ္ကေန ေရာင္းခဲ့တယ္။ တရုတ္က နီေပါအေျခခံအေဆာက္အဦ တည္ေဆာက္ေရးမွာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံတယ္။ အိႏၵိယကေတာ့ ေနာက္က်ၿပီးမွ ျမန္မာနဲ႔ သီရိလကၤာကို ပိုလႊမ္းမိုးႏိုင္ေရး လံုးပမ္း လာေနပါတယ္။ သီရိလကၤာအစိုးရဟာ တရုတ္အကူအညီနဲ႔ LTTE (တမီးလ္) အဖြဲ႔ကို ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိမ္နင္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီအဖြဲ႔ကို ေမြးေပးခဲ့တုန္းက အိႏိၵယရဲ႕ ေျခလက္မကင္းဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ကပဲ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ (ရာဂ်စ္ဂႏၵီ) ကို လုပ္ၾကံတယ္။ အခုတက္လာတဲ့ အစိုးရ ၂ ရပ္က အဆင္ေျပလာၾကလို႔ တရုတ္လႊမ္းမိုးမႈေအာက္ကေန ဆြဲထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ အိႏၵိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ နာရင္းဒရာ မိုဒီက အိမ္နီးခ်င္းဦးစားေပးေပၚလစီ က်င့္သံုးလာတယ္။ နီေပါကို မိုဒီသြားခဲ့တာ ၂ ေခါက္ ရွိၿပီ။ အိႏၵိယကေန (မိုင္ထရီ ေအာ္ပေရးရွင္း)နဲ႔ အကူအညီေတြ ပို႔ေနတယ္။ စစ္သံုး သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ေလယာဥ္ ၁၂ စီးနဲ႔ ဟယ္လီေကာ့ပတာ ၁၈ စီး လႊတ္ထားတယ္။ National Disaster Response Force တပ္ဖြဲ႔ကို သံုးတယ္။ ေရွ႕တန္းေဆးရံု ၁၈ ခု လုပ္ေပးၿပီး ျဖစ္တယ္။ အိႏၵိယအဖြဲ႔ကို ေဂၚရခါးဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဦးေဆာင္တယ္။ အိႏၵိယစစ္တပ္မွာ ေဂၚရခါးစစ္သည္ ၂၈ဝဝဝ နဲ႔ အရပ္သားဝန္ထမ္း ၁၂၅ဝဝဝ ေယာက္ရွိတယ္။ ငလ်င္က (ေဂၚရခါး) ခရိုင္မွာ ျဖစ္တာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အမ်ားစုက နီေပါ၊ နီပါလီဆိုရင္ အားလံုးကုိ ေဂၚရခါးလို႔ထင္မွတ္ၾကတာ မဟုတ္ပါ။ နီေပါငလ်င္အတြက္ တရုတ္အကူအညီေတြ အျမန္ေရာက္လာတယ္။ ပမာဏက အသင့္အတင့္သာ ရွိတယ္။ အကူအညီေတြ မ်ားမ်ားေပးေနတဲ့ အိႏၵိယအစိုးရလည္း သတိထား ရပါမယ္။ ဖိလစ္ပိုင္မွာ ၂ဝ၁၃ တိုက္ဖုန္း တိုက္ခတ္ေတာ့ တရုတ္ကေန အကူအညီေတြ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့ေပမယ့္ အခု (စပါတေလ) ကြ်န္းပိုင္ဆိုင္မႈမွာ ဖိလစ္ပိုင္နဲ႔ ရန္ေစာင္ေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အကူအညီေပးတိုင္း အျမဲတန္းမိတ္ေဆြလို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရပါ။ ခုေခတ္မွာ စစ္ေအးကာလတုန္းက ဆိုဗီယက္ယူနီယံနဲ႔ အေမရိကန္ေတြက ေပးေနခဲ့တဲ့ အကူအညီမ်ိဳးေတြ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ဝါဒေရးရာအတြက္ မဟုတ္ေတာ့ပဲ၊ စီးပြားေရးနဲ႔ စစ္ေရး မဟာဗ်ဴဟာအရ အကူအညီ ေပးလာၾကတယ္။ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ လူသားခ်င္းစာနာမႈ၊ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္း၊ ေပါက္ေဖာ္။ ျမန္မာ့နာဂစ္ႀကီး ျမန္မာျပည္မွာ နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ အိႏၵိယကလည္း အကူအညီေပးဖို႔ ကမ္းလွမ္းတယ္။ နအဖစစ္အစိုးရက စစ္ယူနီေဖာင္းဝတ္ ဆရာဝန္ေတြသာ လႊတ္ပါဆိုလို႔ အရပ္သား လူမႈဝန္ထမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အိႏၵိယအစိုးရက မလႊတ္ခဲ့ရဘူး။ မီဒီယာေတြလည္း ဗီဇာခက္ၾကရလို႔ က်ေနာ္တို႔ကို ညည္းညဴေျပာၾကတာကို အားနာနာ၊ ရင္နာနာနဲ႔ နားေထာင္ခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္းကို ေမႊခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းသတင္းဟာ ကမာၻႀကီးကို တုန္လႈပ္ သြားေစတယ္။ ေသဆံုးပ်က္စီးမႈ မ်ားလြန္းလို႔ သာမကပါ၊ စစ္အစိုးရရဲ႕ ကိုင္တြယ္မႈဟာ ၾသခ်ယူ ရေလာက္ေအာင္ ညံ့ဖ်င္းလို႔ ျဖစ္တယ္။ ယုတ္မာလို႔ ျဖစ္တယ္။ တာဝန္မဲ့ခဲ့လို႔ ျဖစ္တယ္။ အျမတ္ထုတ္ခဲ့လို႔ ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေတြကို လက္မခံခဲ့ဘူး။ လူေတြက ေသကုန္ၾကၿပီ။ ျဖစ္ေနတာေတြကို ဖံုးကြယ္ထားတယ္။ ၉-၅-၂ဝဝ၈ ေရာက္မွသာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီကို လက္ခံပါမယ္လို႔ ေၾကညာတယ္။ ျဖစ္တာက ေမ ၂ ရက္မွာ။ လက္ခံမယ့္ အကူအညီကိုလည္း အစားအေသာက္၊ ေဆးဝါးနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြသာလို႔ ကန္႔သတ္ထားတယ္။ အေမရိကန္ေလယာဥ္တင္စစ္သေဘၤာ USS Essex ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္ ၈၅ ေနာ္တီကယ္မိုင္ အကြာမွာ ကယ္ဆယ္ေရးအကူအညီေတြအျပည့္နဲ႔ ေရာက္လာတယ္။ သေဘၤာ ၄ စီး၊ ဟယ္လီေကာ့ပတာ ၁၄ စီး၊ ဆင္းသက္ ေလယာဥ္ ၂ စီး၊ ဟိုဗာယာဥ္ ၂ စီးနဲ႔ မရိန္းတပ္သား ၁ဝဝဝ ဟာ ၁ ပတ္ၾကာေအာင္ ေစာင့္ေနေပမယ့္ ကူညီခြင့္မရခဲ့ပါ။ ျပင္သစ္ေရာ ၿဗိတိသွ် သေဘာၤေတြလည္း အတူတူပဲ။ ၁၆-၅-၂ဝဝ၈ ေန႔မွာ ကုလဆိုင္ရာျမန္မာသံအမတ္ကေန ျမန္မာကမ္းလြန္မွာ ျပင္သစ္စစ္သေဘၤာလႈပ္ရွားတယ္လို႔ စြပ္စြဲတယ္။ အကူအညီတန္ေပါင္း ၁၅ဝဝ တင္ထားတာလို႔ ျပင္သစ္သံအမတ္က ေုဖပါတယ္။ ၿဗိတိန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ (ေဂၚဒြင္ ဘေရာင္း) က ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ (လူလုပ္တဲ့ကပ္ေရာဂါ) က်ေအာင္ပါ လုပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ေမ ၂၃ ရက္ေန႔မွာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဘန္ကီမြန္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊတို႔ ေဆြးေႏြးၿပီးမွသာ အကူအညီေပးသူေတြကိုပါ ဝင္ခြင့္ေပးပါ ေတာ့မယ္လို႔ သေဘာတူ လာတယ္။ အရင္က လူမလာရ၊ ပစၥည္းနဲ႔ ေငြသာ လာပါလို႔ လုပ္ထားတယ္။ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီနဲ႔ အလြဲသံုးစားမႈ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေတြကို အစိုးရတခ်ိဳ႕က အလြဲသံုးစားလုပ္ၾကတယ္။ ၂-၁၁-၂ဝဝ၈ ေန႔က သတင္းမွာ ဇင္ဘာေဘြအာဏာရွင္ ေရာဘတ္ မူဂါဘီက ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေငြ ေဒၚလာ ၇႕၃ သန္းကို အလြဲသံုးစားခဲ့တယ္လို႔ ပါတယ္။ ၁၆-၁၁-၂ဝ၁၂ ေန႔က သတင္းမွာ ယူေကကေန ယူဂန္ဒါသမၼတ ယိုဝါရီ မူဆီဗာနီရဲ႕ အကူအညီေငြ ကိုင္တြယ္ပံု ညံ့လို႔ ေပးတဲ့ အကူအညီေတြ ရပ္ပစ္ခဲ့တယ္။ ၁၇-၁၂-၂ဝ၁ဝ ေန႔သတင္းမွာ အီသီယိုးပီးယားကို ေပးေနတဲ့ အကူအညီေတြ ရပ္ပစ္သင့္ေၾကာင္းေရးထားတယ္။ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံက သူ႔အမ်ိဳးသားဝင္ေငြရဲ႕ ဝ႕၇ ရာခိုင္ႏႈန္း (၂ဝ၁၃ မွာ ေပါင္ ၁၁႕၂ ဘီလီယံ) အကူအညီေတြ ေပးေနတယ္။ အမ်ားစုဟာ အဂတိလိုက္စားတဲ့တိုင္းျပည္ေတြကို အမ်ားဆံုး ေပးေနတယ္လို႔ ေဝဖန္ၾကတယ္။ အေမရိကန္ အမ်ိဳးသားစီးပြားေရး သုေတသနဗ်ဴရို ကေန စာတမ္းတခု ထုတ္ထားတယ္။ အဂတိလိုက္စားတဲ့အစိုးရေတြလည္း အကူအညီ နည္းမရၾကပါတဲ့။ တေန႔ ဝင္ေငြ ၁႕၂၅ ေဒၚလာသာရတဲ့ ဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံတဝက္ဟာ ၂ဝ၁၅ မွာ ကြဲေက်လြယ္တဲ့ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္လာမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားတယ္။ အဲလိုေနရာေတြမွာ ပဋိပကၡေတြ မ်ားတယ္။ မညီမွ်မႈေတြ မ်ားတယ္။ ဆင္းရဲမြဲေတမႈေတြ မ်ားတယ္။ ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔လည္း ခက္တယ္။ ျခစား လာဘ္စားမႈက မ်ားလို႔ ျဖစ္တယ္။ အာဖဂန္နဲ႔ ဆီရာလီယြန္ ႏွစ္ႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံတကာအကူအညီ အမ်ားဆံုးရေနၾကတာ နံပတ္ ၆ နဲ႔ ၉ ေနရာမွာ ရွိတယ္။ ျခစားမႈမွာ အာဖဂန္က အဆိုးဆံုးနဲ႔ ဆီရာလီယြန္က ၁၇၆ ႏိုင္ငံထဲမွာ ၁၂၃ လိုက္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဂတိလိုက္စားမႈ ညႊန္းကိန္းမွာ ၂ဝ၁ဝ ခုမွာ ၁၇၆၊ ၂ဝ၁၁ မွာ ၁၈ဝ၊ ၂ဝ၁၂ မွာ ၁၇၂၊ ၂ဝ၁၃ မွာ ၁၇၂ နဲ႔ ၂ဝ၁၄ မွာ ၁၅၆ ေနရာမွာရွိခဲ့တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ နအဖစစ္အစိုးရဟာ ကမာၻမွာ နာမည္ဆိုးထြက္ခဲ့ေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊက ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ဆႏၵခံယူပြဲ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး အျမတ္ထုတ္ခဲ့တယ္။ က်န္တာဝန္ရွိသူေတြက အစိုးရ တာဝန္ယူေနၾကတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလို သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္တာမ်ိဳး ကမာၻမွာမရွိေသးပါ။ နာဂစ္နဲ႔ ကပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၁၂-၅-၂ဝဝ၈ ေန႔ စီခြ်န္ျပည္နယ္ငလ်င္မွာတုန္းက တရုတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀မ္က်ားေပါင္ ခ်က္ခ်င္း သြားၾကည့္ခဲ့တယ္။ နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ လူေတြကေျပာၾကေတာ့မွသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊဟာ ျဖစ္တဲ့ေနရာကို သြားၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနၾကသူေတြ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ၾကတာကို ခံယူေတာ္မူခဲ့တယ္။ နီေပါဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ (ဆူရွီး ကိုရြိဳင္လာ) အဲလိုမလုပ္တတ္ပါ။ ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up