အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္းႀကီးမ်ား၏ အတၱဳပၸတိၱ

ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (၁၉၁၅ - ၄၇) [caption id="attachment_60530" align="alignright" width="220"]General Aung San ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း[/caption] ၁၉၁၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ မေကြးတုိင္း နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕၌ အမိန္႔ေတာ္ရ ေရွ႕ေန ဦးဖာ၊ ေဒၚစုတုိ႔မွ ေနာင္တေခါတ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဟူ၍ ဗမာ့ႏုိင္ငံသမုိင္း၌ တြင္ေစမည့္ သားရတနာကုိ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ဇာတာအမည္မွာ ေမာင္ထိန္လင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း အကိုျဖစ္သူ ကိုေအာင္သန္းရဲ႕ နာမည္ကို ယူၿပီး ငယ္စဥ္ကပင္ ေမာင္ေအာင္ဆန္းဟု တြင္သည္။ ငယ္စဥ္က နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘိတ ေက်ာင္း၌ ေနခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ယင္းေက်ာင္းမွ ျမန္မာ၊ ပါဠိ (၂) ဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ (၁၀) တန္းေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ပညာထူးခၽြန္သူျဖစ္၍ အထက္တန္း စေကာလားရွစ္ႏွင့္ ဦးေရႊခုိဆု ရရွိခဲ့ဖူးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္သုိ႔ တက္ေရာက္ၿပီး ဆက္လက္ ပညာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ၁၉၃၅-၁၉၃၆ ပညာသင္ႏွစ္မွစ၍ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး သမဂၢ၏ အာေဘာ္ အုိးေ၀မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာလည္း ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကုိေအာင္ဆန္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေသာ အုိးေ၀မဂၢဇင္းတြင္ ယမမင္း အမည္ျဖင့္ အုိးေ၀ညိဳျမ ေရးသားေသာ “ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ၿပီး သရမ္းေနသည္ (The Hell Hound At Large)” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေပးစာတစ္ေစာင္ ေဖာ္ျပခဲ့မႈသည္လည္း ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ျဖစ္ပြားေစခဲ့ေသာ အဓိက အေၾကာင္းရင္းတခ်က္ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၆ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္၏ သပိတ္ေမွာက္ေကာင္စီ အဖြဲ႔၀င္တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္း ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ သမဂၢသည္ အဓိက႐ုဏ္းေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သူမ်ားကုိ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ ခု သပိတ္အေရးေတာ္ပုံတြင္ ဖြဲ႔စည္းေပးခဲ့ေသာ ဆာျမဘူး ေကာ္မတီ အစီရင္ခံစာထြက္လာသည္။ အစီရင္ခံစာကုိ တကသမွ ကန္႔ကြက္ခဲ့သည္။ ေဒါက္တာဘေမာ္အစုိးရက တကၠသုိလ္အက္ဥပေဒၾကမ္း ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္သည္ကုိလည္း လက္မခံခဲ့ေပ။ ၁၉၃၆-၁၉၃၇ ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ၏ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္လာၿပီး ၁၉၃၈-၁၉၃၉ တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ တကၠသုိလ္ သပိတ္အၿပီးတြင္ ေပၚေပါက္လာေသာ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢႀကီးကုိ ဦးစီးတည္ေထာင္သူ တဦးလည္းျဖစ္ၿပီး ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢတြင္ ပထမဆုံး အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္ေလသည္။ ၁၉၃၇-၁၉၃၈ တြင္ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ၀ိဇၨာတန္းကုိ ေအာင္ၿပီး၊ ဥပေဒ ၀ိဇၨာတန္းသုိ႔ ဆက္တက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈-၁၉၃၉ တြင္ တကသ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒျပင္ဆင္ေရး ေကာ္မတီတြင္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသုိလ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕ျဖစ္သည့္ တကၠသုိလ္ေကာင္စီတြင္ ပထမဆုံး ေက်ာင္းသားကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တကသ ဥကၠ႒အျဖစ္ သက္တမ္းကုန္သည္အထိ မေနခဲ့ေပ။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသုိလ္မွ ထြက္ၿပီး သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း ႀကီးမွဴးေသာ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးသုိ႔ ၀င္ေရာက္၍ သခင္ေအာင္ဆန္းအျဖစ္ ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္သုိ႔ ေျခစုံပစ္ ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၉ တြင္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၏ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ဒုတိယကမၻာစစ္ ျဖစ္လာ၍ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ စည္းစည္းလုံးလုံး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေသာ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂုိဏ္းတြင္ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏႊဲရန္ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ (ေနာင္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ) ၏ ျပည္ပဆက္သြယ္ေရးေခါင္းေဆာင္ တာ၀န္ကုိလည္း ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄၀ မတ္လအတြင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံ ရမ္းဂါးၿမိဳ႕၌ က်င္းပေသာ အိႏၵိယအမ်ိဳးသား ကြန္ဂရက္ ညီလာခံသုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္းအား အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရကုိ ဆန္႔က်င္ေဟာေျပာမႈျဖင့္ ဖမ္းဆီးရန္ ဟသၤာတခ႐ုိင္ ရာဇ၀တ္၀န္က ဆုေငြ ၅ က်ပ္ျဖင့္ ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၀ ၾသဂုတ္လအတြင္း ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရကုိ ဗမာ့ေျမေပၚမွ လက္နက္အားျဖင့္ ေမာင္းထုတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားမွ အကူအညီရယူရန္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသုိ႔ စြန္႔စားထြက္ခြာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ျပည္ အမြိဳင္၌ ေသာင္တင္ေနစဥ္ ဗမာႏုိင္ငံမွ ရဲေဘာ္မ်ား၏ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးမႈေၾကာင့္ ဂ်ပန္အရာရွိ စူဖူကိေကအိခ်ိႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရကာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္သြားသည္။ ဂ်ပန္ျပည္တြင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး စီမံကိန္း စာတမ္းတရပ္ကုိ ေရးဆြဲကာ ဂ်ပန္စစ္အာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ညႇိႏႈိင္းခဲ့သည္။ ယင္းစီမံကိန္းအရ ဗမာျပည္အတြင္းမွ မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားကုိ စုစည္းကာ အလီလီခြဲလ်က္ ဂ်ပန္ျပည္သုိ႔ ပုိ႔ေပးခဲ့သည္။ ဤမ်ိဳးခ်စ္ လူငယ္တစုသည္ပင္လွ်င္ ေနာင္ေသာအခါတြင္ ဗုိလ္ေတဇ (ခ) ဗုိလ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဤမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားသည္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (ဘီအုိင္ေအ) ကုိ ယုိးဒယား (ယခု ထုိင္း) ႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္တြင္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ကာ ဗမာႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ဂ်ပန္မ်ားႏွင့္အတူ ၀င္ေရာက္ တုိက္ခုိက္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ တပ္မေတာ္က ဗမာႏုိင္ငံကုိ သိမ္းၿပီးေသာအခါ အင္အားႀကီးထြားလာၿပီး ပရမ္းပတာ ျဖစ္လာေသာ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ကုိ အင္အားေလ်ာ့ခ်ၿပီး ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီဒီေအ) အျဖစ္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းသည့္အခါ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ေသနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၂ ခု စက္တင္ဘာလတြင္ သူနာျပဳဆရာမ ေဒၚခင္ၾကည္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံကုိ ဂ်ပန္က ေရႊရည္စိမ္လြတ္လပ္ေရး ေပးေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္၀န္ႀကီးႏွင့္ စစ္ေသနာပတိ ျဖစ္လာသည္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသမားမ်ားသည္ ဗမာႏုိင္ငံႏွင့္ ျပည္သူတုိ႔အား ဖက္ဆစ္ႏုိင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံသဖြယ္ သေဘာထား လာၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လအတြင္းတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္စုိးတုိ႔ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖက္ဆက္တုိက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖတပလ) [ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖဆပလ)] ကုိ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္က ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ တုိက္႐ုိက္ကြပ္ကဲ ၫႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တုိ႔ကုိ အတိအလင္း စစ္ေၾကညာက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကုိ ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးေနာက္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကုိ ဂႏၵီစာခ်ဳပ္အရ ဆက္လက္ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ၿပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ တပ္မေတာ္မွ ႏုတ္ထြက္ကာ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ ဖဆပလ ဥကၠ႒အျဖစ္ တုိင္းျပည္တာ၀န္ကုိ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးတြင္ ဗမာႏုိင္ငံ ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ရာထူးလက္ခံရန္ စကားကမ္းလွမ္းေသာ္လည္း ဖဆပလမွ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားအတုိင္း မရ၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုိ႔က လက္မခံခဲ့ဘဲ၊ ဘုရင္ခံ၏ စကၠဴျဖဴစီမံကိန္း တုိက္ဖ်က္ေရးကုိသာ ျပည္သူလူထုအား စည္း႐ုံးကာ အင္တုိက္အားတုိက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သျဖင့္ ပုလိပ္သပိတ္အပါအ၀င္ အေထြေထြ အမႈထမ္းေပါင္းစုံ သပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာၿပီး၊ နယ္ခ်ဲ႕ အဂၤလိပ္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရပ္တန္႔သြားခဲ့ရသည္။ ၿဗိတိန္အစုိးရလည္း ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္ကုိ အဂၤလန္သို႔ ျပန္ေခၚၿပီး ဘုရင္ခံအသစ္ အျဖစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္ကုိ ခန္႔အပ္လုိက္သည္။ ဘုရင္ခံသစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ အလုိက် အစုိးရဖြဲ႕စည္းရန္ စကား ကမ္းလွမ္းလာေတာ့သည္။ ထုိကမ္းလွမ္းခ်က္မ်ားကုိ ဖဆပလႏွင့္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းၾကၿပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ား သည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၀င္ ရာထူးမ်ားကုိ လက္ခံယူလုိက္ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔မွ စ၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ ထုိေနာက္ တႏွစ္အတြင္း လုံး၀ လြတ္လပ္ေရးရရွိေရး ေဆာင္ပုဒ္အရ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး ကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ ၿဗိတိသွ် ေလဘာအစုိးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ဗမာ့ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ၿပီး ၁၉၄၇ ခု၊ ဇန္န၀ါရီလတြင္ လန္ဒန္သုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ထုိေဆြးေႏြးပြဲမွ ဗမာႏုိင္ငံအား တႏွစ္အတြင္း လြတ္လပ္ေရးေပးမည့္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဗမာႏုိင္ငံကုိ လြတ္လပ္ေရးေပးရာတြင္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔က ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကုိ ခ်န္ထားလုိေသာေၾကာင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ေတာင္တန္းေဒသကုိပါ တပါတည္း လြတ္လပ္ေရးေပးရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့ၿပီး ေတာင္တန္းေဒသႏွင့္ ဗမာျပည္မ ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ အားသြန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ျပန္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ႀကိဳးစား႐ုိးသားမႈေၾကာင့္ ေတာင္တန္းေဒသ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ယုံၾကည္ကုိးစားမႈကုိပါ ရရွိခဲ့ၿပီး၊ ဗမာႏုိင္ငံသမုိင္းတြင္ အေရးပါေသာ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရး သေကၤတျဖစ္သည့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ား ၿပီးစီး၍ လြတ္လပ္ေရးရရန္ ေသခ်ာေသာ အေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ လြတ္လပ္ေသာ ဗမာႏုိင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒေရးဆြဲၾကမည့္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကုိ ၁၉၄၇ ခု၊ ဧၿပီလတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႔ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိမၼာန္ႀကီး ၿပီးခါနီးအခ်ိန္ လြတ္လပ္ေသာ ဗမာႏုိင္ငံ တည္ေထာင္ေရး အားသြန္ႀကိဳးပမ္းေနဆဲတြင္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ပါးေစ ဦးေစာႏွင့္ အေပါင္းအပါတုိ႔၏ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈ ေၾကာင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္ေန႔တြင္ အျခားေသာ လုပ္ေဖာ္ကို္င္ဖက္ တုိင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ အာဇာနည္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ က်ဆုံးခဲ့ရေပသည္။ သခင္ျမ (၁၈၉၇ - ၁၉ ၄၇) [caption id="attachment_60446" align="alignright" width="176"]သခင္ျမ သခင္ျမ[/caption] သခင္ျမသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕တြင္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ကြယ္လြန္သူ အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး သခင္ျမသည္ ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ ထုံးဘုိရြာဇာတိျဖစ္သည္။ အဖ ဦးဘုိးခၽြန္ႏွင့္ အမိ ေဒၚသက္လယ္တုိ႔မွ ၁၈၉၇ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ငယ္နာမည္ ေမာင္ဘေရႊျဖစ္သည္။ ႏွမ မျမေငြ တဦးသာရွိ၍ ေနာင္အခါ သီလရွင္၀တ္သြားၿပီး ေဒၚေခမာ၀တီ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သာယာ၀တီ ေအဘီအမ္ေက်ာင္းမွ သတၱမတန္း ေအာင္ၿပီး ဆယ္တန္းကုိ ရန္ကုန္ဘက္ပတစ္ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ေကာလိပ္ႏွင့္ ကုိးလ္ကတၱားတကၠသုိလ္တုိ႔မွ အုိင္အက္စီတန္းကုိ ဓာတုေဗဒဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၀ ျပည့္ႏွစ္ တကၠသုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေကာင္စီတြင္ ဒုတိယဥကၠ႒ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း သပိတ္ေနာက္ ေပၚလာေသာ အမ်ိဳးသားပညာေရး ေကာင္စီတြင္လည္း အဖြဲ႔၀င္တဦး ျဖစ္႐ုံမက ၾကည့္ျမင္တုိင္ အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ဘီအက္စ္စီတန္းကုိ ဓာတုေဗဒ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ အမ်ိဳးသားေကာလိပ္မွပင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၆ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚခင္ၫြန္႔ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ၁၉၂၇ ခုႏွစ္တြင္ ဥပေဒ ၀ိဇၹာဘြဲ႔ေအာင္ၿပီးေသာအခါ သာယာ၀တီသုိ႔ ျပန္၍ ေရွ႕ေနအလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးသည္။ ၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံတြင္ အေရးေတာ္ပုံသားမ်ားဘက္မွ ေရွ႕ေနလုိက္ရာမွ ထင္ရွားလာသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ေရာက္ေသာ္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၀င္ရာမွ သခင္ျဖစ္လာၿပီး သခင္ျမဟု ထင္ရွားလာခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၏ ကုိယ္ပြားျဖစ္ေသာ “ကုိယ္မင္းကုိယ္ခ်င္းအဖြဲ႔” ၏ ဥကၠ႒ျဖစ္လာသည္။ ကုိယ္မင္းကုိယ္ခ်င္းအဖြဲ႔၏ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ သာယာ၀တီေတာင္ပုိင္းမွ အမတ္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရာ အေရြးခံရ၍ ၉၁ ဌာနေခတ္ ဥပေဒျပဳလႊြတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အတြက္ ပထမဆုံး အေရြးခံရေသာ သခင္အမတ္ သုံးဦးအနက္ တဦးအပါအ၀င္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိသုိ႔ အမတ္အျဖစ္ အေရြးခံရ ေသာ္လည္း အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စုိးမႈကုိ ဆန္႔က်င္သည့္အေနျဖင့္ အမတ္လစာမယူသည့္ သခင္အမတ္တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ ဖြဲ႔ေသာအခါတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္ပဆက္သြယ္ေရး တာ၀န္ယူၿပီး သခင္ျမက ျပည္တြင္း ေခါင္းေဆာင္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္တြင္မူ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခံရသည္။ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသုိ႔ စစ္ပညာသင္ သြားႏုိင္ေရးအတြက္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ရသူ တဦးလည္းျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ဦးေဆာင္ေသာ ဂ်ပန္ေခတ္ လြတ္လပ္ေရး အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ဖတပလကုိ ဖြဲ႔ေသာအခါ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ သခင္ျမလညး္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီကုိ ျမန္မာျပည္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီဟု ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းေသာအခါ သခင္ျမပင္ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာသည္။ စစ္ၿပီးစ ဖဆပလ အဖြဲ႔၏ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ တဦးလည္း ျဖစ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးစီးေသာ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ေတာ္ဌာန ၀န္ႀကီး တာ၀န္မ်ား ယူခဲ့ရသူလည္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒ႏွင့္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ယာယီသဘာပတိ တာ၀န္မ်ား အေပးခံရသည္။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္သည့္ လန္ဒန္သြား ဗမာကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ လယ္သီးစား ဥပေဒဋီကာ ကုိလည္း ေရးသားခဲ့ေသးသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အျခားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ မသမာသူတုိ႔ လက္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၁၉) ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အသက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရရွာသည္။   ဦးရာဇတ္ (၁၈၉၈ - ၁၉ ၄၇) ဦးရာဇတ္ မႏၱေလးတုုိင္း မိတၳီလာၿမိဳ႕ ၁၈၉၈ ခုုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀ ရက္ေန႔က ေမြးဖြားခဲ့သည္။ အၿငိမ္းစားတုုိက္ပုုိင္ အင္စပက္ေတာ္ မစတာ ေအရာမန္နဲ႔ ေဒၚၿငိမ္းလွတုုိ႔ရဲ႔ သား ျဖစ္သည္။ မႏၱေလး ၀က္စလီယံ ေယာက်္ားေလးေက်ာင္းကေန ၁၀ တန္းကုုိ၊ ပါ႒ိ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာ ဂုုဏ္ထူးနဲ႔ ေအာင္ခဲ့ၿပီး တကၠသုုိလ္မွာ ပညာသင္ေနစဥ္ ၁၉၂၀ ျပည္ႏွစ္ တကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသားသပိတ္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။  ၁၉၂၁ မွာ မႏၱေလး ဗဟုုိအမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းကုုိ တည္ေထာင္ၿပီး  အထက္တန္းျပ ဆရာ လုုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၂ ခုုႏွစ္မွာ အမ်ိဳးသား ပညာေရးအဖြဲ႔ႀကီးရဲ႕ ဘီေအ စာေမးပြဲေအာင္ခဲ့ၿပီး၊  ေအရာဇတ္ ဘီေအ ေနရွင္နယ္ အမည္ခံခဲ့သည္။ ၁၉၂၂ ကေန ၁၉၄၁ ခုုႏွစ္တုုိင္ ဗဟုုိအမ်ိဳးသားအထက္တန္းေက်ာင္း ေက်ာင္းအုုပ္ႀကီးအျဖစ္ လုုပ္ကုုိင္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၃၈ ခုုႏွစ္မွာ ေရႊဘုုိသူ ေဒၚခင္ခင္နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီး ၁၉၄၅ မွာ အထက္ဗမာျပည္ဆုုိင္ရာ ဖဆပလအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဗမာမြတ္စလင္ကြန္ဂရက္ ဥကၠ႒အျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီ၀င္တဦးလည္းျဖစ္ၿပီး ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္တဲ့ ၾကားျဖတ္အစုုိးရမွာ ပညာေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားစီမံကိန္း၀န္ႀကီး တာ၀န္ယူေနစဥ္ အျခားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ လုပ္ႀကံခံခဲ့ရၿပီး က်ဆံုုးခဲ့ရသည္။ မုိင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္စံထြန္း (၁၉ ၀၇ - ၁၉ ၄၇) စ၀္စံထြန္း မုုိင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္စံထြန္ကုုိ ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္ခြန္ထီးနဲ႔ မဟာေဒ၀ီ နန္းစိန္ဥတုုိ႔က ၁၉၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ေမြးမြားခဲ့သည္။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕  ရွမ္းေစာ္ဘြားသားမ်ား အထက္တန္းေက်ာင္းကေန ဆယ္တန္းေအာင္သည္။ မႏၱေလး ပုုလိပ္အတတ္သင္ေက်ာင္းလည္း တက္ခဲ့ဖူးၿပီး ပုုလိပ္အရာရွိအျဖစ္လည္း ေခတၱ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ၁၉၂၈ မွာ ေစာ္ဘြားအျဖစ္ ခံယူလုိက္ၿပီး မုိင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး ျဖစ္လာသည္။ ၁၉ ၃၂ ခုုႏွစ္မွာ မုုိးမိတ္ ေစာ္ဘြားႀကီးရဲ႔ သမီး စပ္ခင္ေသာင္းနဲ႔လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ သိပၺံနည္းက် စုုိက္ပ်ိဳးေရး လုုပ္ငန္းမ်ား ထြန္းကားလာေစရန္ ႀကိဳပမ္းခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္ႏုုိင္ငံက စုုိက္ပ်ိဳးေရးဆုုိင္ရာ ေခတ္မီ စာအုုပ္မ်ား၊ ကိရိယာ တန္ဆာပလာမ်ားႏွင့္ သီးႏွံမ်ိဳးေစ့မ်ားကိုု မွာယူခဲ့သည္။ ဒုုတိယကမာၻစစ္ၿပီးေနာက္ အဂၤလိပ္ ျပန္လာ၀င္လာသည့္အခါ စကၠျဖဴ အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုုိ ဆန္႔က်င္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ေတာင္တန္းႏွင့္ ေျမျပန္႔ ေသြးခြဲ အုုပ္ခ်ဳပ္မႈကုုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး ေျမျပန္႔ႏွင့္ ေတာင္တန္းစည္းလံုုး ညီညြတ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ ပင္လံုုစာခ်ဳပ္ကုုိ လက္မွတ္ထုုိးခဲ့တဲ့ ေစာ္ဘြားလည္း ျဖစ္သည္။ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္သည့္ ၾကားျဖတ္အစုုိးရအဖြဲ႔တြင္ အတုုိင္ပင္ခံ ေတာင္တန္းေဒသေရးရာ ၀န္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္ တုုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုုနဲ႔ ျပည္နယ္ဆုုိင္ရာ ဆပ္ေကာ္မတီ၊ လူနည္းစုုဆုုိင္ရာ ဆပ္ေကာ္မတီရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ အဖြဲ႔၀င္လည္း ျဖစ္သည္။ ဇူလုိင္ ၁၉  ရက္ေန႔မွာ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတုုိ႔ႏွင့္အတူ လုုပ္ႀကံခံရၿပီး ဇူလုိင္ ၂၀ ရက္ေန႔ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီေလာက္မွာ က်ဆံုုးခဲ့သည္။ မန္းဘခုုိင္ (ကရင္အမ်ိဳးသား အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး) (၁၉၀၃ - ၁၉၄၇) ဟာ ဟသၤတၿမိဳ႕ ယုုန္တလင္းရြာ ဇာတိ ျဖစ္ၿပီး ယုုန္တလင္း ရြာသူႀကီး မန္းေပကုုန္းႏွင့္အမိ ေဒၚပုတုုိ႔က ၁၉၀၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ဟသၤာတၿမိဳ႔ ေအဘီအမ္ေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉၂၀ မွာ သတၱမတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉ ၃၇ မွာ ပုသိမ္ေျမာက္ပုုိင္းက အမတ္အျဖစ္ အေရြးခံရၿပီး ၁၉၃၈ မွာ ပဲခူးသူ ေဒၚခင္နီနဲ႔ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ တြင္ တရားေရးဌာန အတြင္း၀န္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ပါခဲ့ရုံမက ကရင္- ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကုုိ အထူးေဆာင္ရြက္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္ ဖဆပလ ဗဟုုိအလုုပ္အမႈေဆာင္ လူႀကီးတဦးလည္း ျဖစ္လာခဲ့သလုုိ ကရင္လူငယ္မ်ား အစည္းအရံံုုး ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္သည့္ ၾကားျဖတ္အစုုိးရအဖြဲ႔တြင္ စက္မႈလက္မႈႏွင့္ အလုုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ လုုပ္ႀကံခံခဲ့ရသည္။ ဒီးဒုုတ္ ဦးဘခ်ိဳ (၁၈၉၃ - ၁၉ ၄၇) ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳမွာ ေျမာင္းျမဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဖ ဗမာ ေဆးဆရာႀကီး ဦးဘုိးစာႏွင့္ အမိ ေဒၚျမစ္တုိ႔မွ ၁၈၉၃ ခု၊ ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ အသက္ ၁၄ ႏွစ္တြင္ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ ဆရာ ဦးေမာင္ေမာင္ ေက်ာင္းကေန  သတၱမတန္းကုိ အထူးေအာင္၍ စေကာလားရွစ္ ပညာသင္ဆု ရရွိခဲ့သည္။ ထုိေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စိန္ေပါေက်ာင္းတြင္ ဆက္လက္ပညာသင္ယူရာ ၁၀ တန္းကုိ အထူးေအာင္ေသာေၾကာင့္ ပညာသင္ဆု ထပ္ရသည္။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္တြင္ ဘီေအအထက္တန္းေက်ာင္း တက္ေနဆဲ မ်က္စိေရာဂါေၾကာင့္ တကၠသုိလ္မွ ထြက္ခဲ့ရသည္။ ေပါင္းတည္ႏွင့္ ဟသၤာတၿမိဳ႕တုိ႔တြင္ အစိုးရ ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ပညာအုပ္လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ၁၉၂၀ တြင္ ေဒၚလွေမႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လာေသာအခါ အစုိးရ၀န္ထမ္းမွ ထြက္ၿပီး အမ်ိဳးသားေကာလိပ္တြင္ ျမန္မာစာဆရာ ၀င္လုပ္သည္။ အစုိးရအေထာက္အပံ့ မယူေသာ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းဆရာလည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ တပတ္ တႀကိမ္ထုတ္ “ျမန္မာ့ ရီဗ်ဴးဂ်ာနယ္” ကုိ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ ဦးစီးထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိေနာက္ “ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္” ကုိ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္တြင္ ဦးစီးထုတ္ေ၀ရာတြင္ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳဟု ထင္ရွားလာသည္။ ဆရာႀကီးသည္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာႏွင့္ ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ ႏွံ႔စပ္ၿပီး ေဆးက်မ္း၊ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ႏွင့္ အဂၢိရတ္ပညာမ်ားကုိလည္း လုိက္စားခဲ့သည္။ ဗမာသီခ်င္းႀကီးကုိလည္း စည္းစနစ္က်စြာ တတ္ေျမာက္သူတဦး ျဖစ္သည္။ တူရိယာ၊ ကဗ်ာ၊ ဂီတာကုိ ျမတ္ႏုိးၿပီး ေစာင္းေကာက္ကုိလည္း ပုိင္ႏုိင္စြာ တီးတတ္သည္။ ဗမာ သီခ်င္းႀကီး၊ သီခ်င္းခန္႔မ်ားကုိ မူမွန္အတုိင္း ျဖစ္ေစရန္ “ဂီတ၀ိေသာ ဓနိ” က်မ္းကုိလည္း တည္းျဖတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္အတြင္း ဒီးဒုတ္ ေန႔စဥ္သတင္းစာကုိ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီးသည္ သတင္းစာဆရာ၊ အယ္ဒီတာ၊ စာေရးဆရာ စသည့္ စာေပသမားတဦး အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထု ႏုိင္ငံေရး အသိတရား ႏုိးၾကားေစသည့္ စာေပမ်ားကုိလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္တုိ႔ေပးေသာ ဒုိင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ၉၁ ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတုိ႔ကုိ ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။ ေဖဘီယန္ (Fabian) ပါတီကုိလည္း တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဗမာႏုိင္ငံ စာေရးဆရာအသင္း ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္၊ တကၠသုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသားမ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔၀င္ တဦးအျဖစ္လည္း တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္ အဓိပတိ ေဒါက္တာဘေမာ္ အစုိးရလက္ထက္တြင္ အတုိင္ပင္ခံ လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ စာေရးဆရာအသင္း နာယကလည္း ျဖစ္သည္။ ဗမာႏုိင္ငံ လုံး၀လြတ္လပ္ေရး ရရွိ ႀကိဳးပမ္းရန္အတြက္ ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဖြဲ႔စည္းေသာအခါ ၀င္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဖဆပလ ၾကားျဖတ္အစုိးရအဖြဲ႔တြင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္တြင္ ဗမာႏုိင္ငံ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ျမတုိ႔ႏွင့္အတူ အထူးအပင္ပန္းခံ၍ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္ ထီးလင္းၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ ခ်င္း-ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေက်ာက္တုိင္ဖြင့္ပြဲ အခမ္းအနားသုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကုိယ္စားအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး အေနျဖင့္ လည္းေကာင္း တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခု ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္တြင္ အျခား ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ လုပ္ႀကံခံရၿပီး မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ ကြယ္လြန္သည္။ ဦးဘ၀င္း (၁၉ ၀၁ - ၄၇) [caption id="attachment_60448" align="alignright" width="172"]ဦးဘ၀င္း ဦးဘ၀င္း[/caption] ဦးဘ၀င္းဟာ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ အစ္ကုိျဖစ္ၿပီး နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ေရွ႕ေန ဦးဖာ၊ ေဒၚစုတုိ႔၏ သားသမီး ၉ ေယာက္အနက္ ဦးဘ၀င္းသည္ အႀကီးဆုံးသားျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အကုိအႀကီးဆုံးျဖစ္ၿပီး ၁၉၀၁ ခု၊ ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ၁၉၁၄ ခုတြင္ နတ္ေမာက္ အလယ္တန္းေက်ာင္းမွ သတၱမတန္း ေအာင္သည္။ ဗမာ ကုိးတန္း ေအာင္ၿပီးေနာက္ အလယ္တန္းဆရာျဖစ္ စာေမးပြဲ ေအာင္ေသာအခါ နတ္ေမာက္၌ပင္ ေက်ာင္းအုပ္ ေခတၱ လုပ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဘီအုိစီ စာေရးဘ၀ျဖင့္ က်င္လည္ရင္း အဂၤလိပ္စာ အလြတ္ပညာသင္ေက်ာင္း တက္သည္။ ၁၉၂၄ ခုတြင္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသား အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းကုိ သုံးဘာသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္႐ုံမက ပထမလည္း ရသည္။ ၁၉၂၉ ခုတြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ သခ်ၤာဂုဏ္ထူးတန္း ေအာင္၍ ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႕ရသည္။ ပထမဆုံး တကၠသုိလ္ ဘြဲ႕ရ နတ္ေမာက္သားလည္းျဖစ္သည္။ ဘဲြ႔ရၿပီးေနာက္ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသားအထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္းျပဆရာအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕ အမ်ိဳးသားအထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္းေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ လည္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ ခုတြင္ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕မွ ဦးစံ၊ ေဒၚေရႊေမတုိ႔၏ သမီး ေဒၚခင္ေစာႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ စစ္ၿပီးေခတ္တြင္ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ဖဆပလ ဥကၠ႒ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ေထာက္ပံ့ေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သည္။ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီတြင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္၊ စေနေန႔၊ နံနက္ ၁၀ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ လုပ္ၾကံခံရၿပီး ကြယ္လြန္သည္။ ဦးအုုန္းေမာင္ (၁၉ ၁၃ - ၁၉ ၄၇) ဦးအုန္းေမာင္ မင္းဘူးၿမိဳ႕ မစၥတာ အိတ္ဒဗလ်ဴ တရပ္၀င္းႏွင့္ ေဒၚေရႊျမင့္တုုိ႔က ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး ဒုုတိယေျမာက္ သား ျဖစ္သည္။ ၁၉၁၃ ခုုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂ ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ တကၠသုုိလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀က ရန္ကုုန္တကၠသုုိလ္ တပ္ရင္းမွာ တပ္ခြဲတပ္ေထာက္အျဖစ္ လုုပ္ကုုိင္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၄မွာ ၀ိဇာတန္းေအာင္ျမင္ၿပီး ၁၉၃၇ ခုုႏွစ္ အုုိင္စီအက္စ္ စာေမးပြဲ ေျဖသူ ၃ ေယာက္ထဲတြင္ ပထမရခဲ့သည္။ ၁၉၃၉  ခုႏွစ္တြင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕  အေရွ႕နယ္ပုုိင္ ၀န္ေထာက္၊ ၁၉ ၄၇မွာ ျမစ္ႀကီးနားအေရးပုုိင္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အတြင္း၀န္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ တျခားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ လုုပ္ႀကံခံခဲ့ရသည္။     ရဲေဘာ္ကုုိေထြး ဂ်ဳလုုိင္ ၁၉ [caption id="attachment_60443" align="alignright" width="178"]ရဲေဘာ္ ကိုေထြး ရဲေဘာ္ ကိုေထြး[/caption] ရဲေဘာ္ကုုိေထြးကုိ မႏၱေလးၿမိဳ႕  ေတာင္ျပင္ သိပၺံအရပ္မွာ ၁၉ ၂၇ မွာ ေမြးေဖြားခဲ့သည္။ ပင္စင္စား၊ စုုိက္ပ်ိဳးေရး ၀န္ေထာက္ ဦးကုိကုုိေလး၊ ေဒၚမင္းရီတုုိ႔ရဲ႕ ဆဌမေျမာက္သားျဖစ္ၿပီး မႏၱေလးမွာ န၀မတန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ အသက္ ၁၈ႏွစ္အရြယ္တြင္ ပညာေရး၀န္ႀကီး ဦးရာဇတ္ရဲ႕ သက္ေတာင္ေစာင့္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲဲ့သည္။ တုိင္းျပည္၏ ႀကီးေလးသည့္ တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ရင္း ၁၉၄၇ ဇူလုုိင္လ ၁၉  ရက္၊ စေနေန႔ ၁၀ နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကုိ လုပ္ႀကံသည့္ မသမာသူမ်ား၏  လက္ခ်က္ျဖင့္ က်ဆံုးခဲ့ရသည္။

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up