က်မက မနၱေလးတုိင္း မိတၳီလာခ႐ုိင္ မလႈိင္ျမုိ့နယ္ကပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ က်မအေမက လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ နွစ္က က်မတုိ့ေနအိမ္နဲ့ ဆက္လ်က္ ဝုိင္းျခံေျမကုိ အသိသက္ေသမ်ားနဲ့ တကြ တရားဝင္ ဝယ္ယူခဲ့တာပါ။ အခုထိလည္း စာခ်ဳပ္ထဲမွာပါတဲ့ သက္ေသအားလုံး သက္႐ွိထင္႐ွား႐ွိေနပါေသးတယ္။
အခု အဲဒီဝုိင္းေျမနဲ့ ပတ္သက္ျပီး အမႈျဖစ္တာပါ။ က်မအေမက အဲဒီဝုိင္းျခံကုိ ျခံစည္း႐ုိးကာတာကုိ မူလဝုိင္းပုိင္႐ွင္ရဲ့သမီးက လက္မခံနုိင္ဘူးဆုိျပီး အေမ့ကုိ တရားစြဲတာပါ။
ဒီအမႈကုိ ကိုင္တာက ျမို့နယ္ လက္ေထာက္တရားသူၾကီးမပါ။ အမႈကုိ ဟုိဘက္ေရာ၊ ဒီဘက္ေရာ၊ သက္ေသေတြေရာ စစ္ျပီးပါျပီ။ အဲဒီမွာ ဒီဝုိင္းျခံဟာ အေမပုိင္ဆုိင္ေၾကာင္း သိသာထင္႐ွားေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမႈကုိ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီး နွစ္ဘက္ ခြစားေနတာပါ။
ဘယ္လိုသိလဲဆုိေတာ့ က်မတုိ့က သာမန္လူတန္းစားေတြပါ။ အေမက ပညာမတတ္ပါဘူး။ ဒီလုိအမႈျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့ တရားသူၾကီးဆီ ဝင္ရတယ္လုိ့ေျပာၾကေတာ့ အေမက တရားသူၾကီးမဆီ သြားတာေပါ့။ တရားသူၾကီးမက အခန္းထဲကေန မျမင့္ေဌးလား ထုိင္ပါဦးတဲ့။ အေမက မျမင့္ေဌးမဟုတ္ပါဘူး။ အေမကေဒၚခင္စန္းေဌးပါ။ မျမင့္ေဌးဆုိတာ အေမကုိ စြဲဆုိထားတဲ့ တဖက္ကလူပါ။ အဲဒီမွာနွစ္ဘက္စလုံးကုိ သူလက္ခံေနတာပါ။
တရားသူၾကီးတေယာက္က အဲဒီလုိအမႈကုိ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီး နွစ္ဘက္ မစားသင့္ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ဒီအမႈနဲ့ ပက္သက္ျပီး အမွန္အားလုံးကုိ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက အကုန္သိထားပါတယ္။
သူကဒီအမႈနဲ့ ပက္သက္ျပီး အမွန္ဘက္ကေန သူလုိက္ေပးမယ္လုိ့ အစကေတာ့ ေျပာထားတာပါ။ တကယ္လုိအပ္လုိ့ သြားေခၚေတာ့မရပါဘူး။ က်မတုိ့သိရတာက တဖက္က သူ့ကုိ ေငြေပးထားတယ္လုိ့ သိရပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ က်မတုိ့မွာ မွန္ကန္ေနရဲ့သားနဲ့ မတရားတာခံေနရပါတယ္။ က်မတုိ့က သားအမိ ၂ ေယာက္ထဲ႐ွိတာပါ။ အားကုိးစရာအေဖ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ဘာလုပ္ရမွန္းလဲမသိဘူး။ ဘယ္သူ့ကို အားကုိးရမွန္းလဲ မသိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဗီြဘီက တဆင့္ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။ က်မတုိ့ အမွန္တရားအတုိင္း ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ အားကုိးပါတယ္။
