ျမန္မာသတင္းစာေလာကမွာ ဩဇာ႐ွိျပီး ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကတဲ့ သတင္းစာ ဆရာၾကီး လူထုစိန္ ဝင္းဟာ က်န္းမာေရးအေျခအေန ဆိုး႐ြားလာတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ျမို့ ေ႐ြွႊဂံုတိုင္ SSC အထူး ကုေဆးရံုမွာ တက္ေရာက္ကုသေနစဥ္ မေန့ည ၁၁ နာရီခြဲေလာက္က ကြယ္ လြန္သြားပါတယ္။
[caption id="attachment_26750" align="alignleft" width="300" caption="လူထုစိန္၀င္း"]
[/caption]
လူထုစိန္ဝင္း ဈာပနကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေနတဲ့ တပည့္သားခ်င္းတဦးက “ဆရာ မေန့ည ၁၁နာရီခြဲက ဆံုးသြားပါတယ္။ မေန့မနက္က ၁ဝနာရီခြဲေလာက္က ေဆးရံုတင္တာပါ။ ဆရာ ေနမ ေကာင္းတာကေတာ့ မတ္လေလာက္ကတည္းက ေနမေကာင္းေနတာ။ စာ မေရးနိုင္တာလည္း ၂ လေလာက္႐ွိပါျပီ။ အရင္႐ွိတဲ့ ေရာဂါအခံနဲ့ပဲဆံုးသြားတာ” လို့ေျပာပါတယ္။
ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ အသက္ ၇၂ နွစ္႐ွိျပီျဖစ္တဲ့ လူထုစိန္ဝင္းဟာ ေလျဖတ္ေဝဒနာ နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ခံစားေနရကာ ေအာက္ဆီဂ်င္ပိုက္နဲ့ အသက္ဆက္ေနရသူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ့ရဲ့ဈာပနကို အဂၤါေန့မြန္းလြဲ ၂ နာရီေလာက္ ေရေဝးသုသာန္မွာ မီးသျဂၤုဟ္ဖို့ အစီအစဥ္႐ွိပါတယ္။
လူထုစိန္ဝင္း ကြယ္လြန္သြားတာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး စာေရးဆရာၾကီး ဒဂုန္တာရာကေတာ့ လူထုစိန္ဝင္းဟာ အမွန္ကိုျမင္တဲ့ ျပည္သူ့ဘက္က ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာဆရာတဦး ျဖစ္တယ္လို့ေျပာပါတယ္။
“ကိုစိန္ဝင္းက က်ေနာ္သိပ္အရင္းနွီးဆံုးေပါ့။ သူဆံုးသြားေတာ့ က်ေနာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူက ျပည္သူေတြဘက္က ရပ္တည္ခဲ့တာပဲ။ ခုလို ဆံုးသြားတဲ့အတြက္ သူ့ေနရာမွာ အစားထိုးဖို့ခက္တယ္။ အစားထိုးလို့ မရဘူး။ သတင္းစာဆရာတေယာက္အေနနဲ့ကေတာ့ လူေကာင္းတေယာက္ပဲ။ အမွန္ကိုျမင္တယ္ ျမင္လည္းျမင္တယ္။ တိုင္းျပည္ အက်ိုးျပုတဲ့အထဲမွာပါတဲ့ လူတေယာက္ပဲ။”
သတင္းစာဆရာၾကီး ဦးဝင္းတင္ကေတာ့ လူထုစိန္ဝင္းဟာ အမွန္တရားဘက္က ရပ္ရံုတင္မက အမွားတရားေတြကို တိုက္ဝံ့တဲ့သူျဖစ္တယ္လို့ မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။
“ကိုစိန္ဝင္းဟာ အျမဲတမ္း အမွန္တရားဘက္က ရပ္ရံုတင္မဟုတ္ဘူး အမွားတရားကို တိုက္ဝံ့တဲ့လူ။ အမွန္ဘက္ကရပ္ဝံ့တယ္။ ရပ္တယ္။ ရပ္ရံုတင္မဟုတ္ဘူး၊ အမွားေတြမ်ားေနတဲ့အခါမွာ အမွားကိုတိုက္ဝံ့တယ္။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို ေတာင္းဆိုရဲတဲ့လူျဖစ္တယ္လို့ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ျပည္သူ့ဘက္ကေနရပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာဆရာ၊ အမွားတရားကို တိုက္ခဲ့တဲ့သတင္းစာဆရာ၊ အမွန္တရားဘက္ကရပ္ခဲ့တဲ့ သတင္းစာဆရာ၊ အေျပာင္းအလဲေတြကို ေတာင္းဆိုရဲတဲ့ သတင္းစာဆရာအေနနဲ့ ကြယ္လြန္သြားျပီ။ သတင္းစာ ဆရာတဦး ကြယ္လြန္သြားတာ တိုင္းျပည္အတြက္လည္း ဆံုး႐ွံုးမႈ၊ လူ့ေဘာင္လူ့အဖြဲ့အစည္းအတြက္လည္း ဆံုး႐ွံုးမႈ၊ ျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္လည္း ဆံုး႐ွံုးမႈျဖစ္တယ္။ အဲဒါအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္တာနဲ့အတူ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ႐ွိတ္စပီးယားျပဇာတ္ ထဲကလိုေပါ့ဗ်ာ။ ကိုစိန္ဝင္းကားေသေလျပီ။ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္႐ွည္ပါေစသတည္းလို့ အဲသလိုပဲ ဆုေတာင္းရေတာ့မွာပဲ။ ကိုစိန္ဝင္း ကြယ္လြန္သြားတယ္။ သို့ေသာ္ ကိုစိန္ဝင္း အယူအဆေတြ၊ သေဘာထားေတြ စံနမူနာေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ၊ သူ့ရဲ့လမ္းျပခ်က္ေတြဟာျဖင့္ ဆက္ျပီးေတာ့ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္႐ွည္ပါေစလို့က်ေနာ္ဆုေတာင္းပါတယ္။”
လူထုဦးလွနဲ့လူထု ေဒၚအမာတို့ရဲ့ သားျဖစ္သူ စာေရးဆရာ ညီပုေလးကေတာ့ လူငယ္ေတြအတြက္ စံနမူနာယူစရာ သတင္းစာသမားတဦးျဖစ္တယ္လို့ေျပာပါတယ္။
“အေဖတို့ အေမတို့ လူထုတိုက္ကေန အနုပညာေလာကမွာ အေဖတို့ အေမတို့ရဲ့ တူ၊ သားေတြ ထြက္ေပၚခဲ့တယ္ဗ်။ အဲ့ပုဂၢိုလ္ေတြက သူတို့က်ရာ နယ္ပယ္ေတြမွာ တာဝန္ေက်ခဲ့ၾကတယ္။ အဲ့အထဲမွာ ဆရာလူထုစိန္ဝင္းကလည္း တေယာက္အပါအဝင္ ျဖစ္တယ္ဗ်။ သတၱိ ေျပာင္တယ္ဗ်။ ကေလာင္စကားထက္တယ္ဗ်။ စာေပဩဇာၾကီးတယ္။ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြရဲ့ ေမတၱာကို အမ်ားၾကီးခံယူရတဲ့လူဗ်။ ေနာက္ သူအလုပ္ေတြအမ်ားၾကီး လုပ္သြားတယ္ဗ်။ ေဆာင္းပါးေတြ မေရမတြက္နိုင္ဘူးထင္တယ္။ သူ့လုပ္ရပ္ေတြ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို က်ေနာ္ဟာ ေလးစားတယ္။ အားက်တယ္။ ေနာက္ မ်ိုးဆက္ေတြ စာနယ္ဇင္းဖြံ့ျဖိုးလာတဲ့အခါ ေနာက္မ်ိုးဆက္ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ဆရာ့ကို အားက်ဖို့ အတုယူဖို့ေကာင္းတယ္။ ဆရာနမူနာေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးျပခဲ့တာဗ်။ ဆရာ ဆံုးတာဟာ နိုင္ငံေရးစာေပနယ္ေရာ၊ စာနယ္ဇင္းနယ္ေရာ အလြန္ကိုၾကီးမားတဲ့ ဆံုး႐ွံုးမႈၾကီးလို့ က်ေနာ္ေတာ့ ခံစားရတယ္ဗ်။”
လူထုစိန္ဝင္းကို မနၱေလးျမို့မွာ ၁၉၄ဝ ျပည့္နွစ္၊ ဩဂုတ္ ၁၃ ရက္ေန့မွာ ေမြးဖြားခဲ့ျပီး မနၱေလးနဲ့ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ပညာဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္။ လူထု သတင္းစာတိုက္ မနၱေလးနဲ့ ရန္ကုန္ တိုက္ခြဲေတြမွာ အယ္ဒီတာ အဖြဲ့ဝင္တဦးအျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့ျပီး ၁၉၆၇ ခုနွစ္ လူထုသတင္းစာ တိုက္ပိတ္ ခံရခ်ိန္ထိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၆၉ ခုနွစ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အာဏာသိမ္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရလက္ထက္မွာ ဖမ္းဆီးခံရျပီး ကိုကိုးကၽြန္းကို ပို့ေဆာင္ ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတဲ့ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္း သားေတြထဲမွာ တဦးအပါအဝင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အင္းစိန္ေထာင္မွာ ေျပာင္း ေ႐ြွႊ့ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။
ေထာင္ကျပန္လြတ္လာျပီးေနာက္ ေလျဖတ္ေဝဒနာေၾကာင့္ ခနၶာကိုယ္ ညာဘက္ တျခမ္း ေသသြားခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္လက္နဲ့ စာေရး ေလ့က်င့္ကာ လူငယ္ေတြ၊ အမ်ိုးသမီးေတြအတြက္ ဘဝအား မာန္ ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းေတြ၊ ျမန္မာ့အေရးနဲ့ နိုင္ငံတကာေရးရာေတြကို ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြမွာ မကြယ္လြန္ခင္ လပိုင္းအခ်ိန္ထိ အဆက္မျပတ္ ေရးသားခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးရာမွာ ဝင္းေဇာ္၊ ဇာမဏီ စတဲ့ ကေလာင္ခြဲေပါင္း ၁၅ ခုေလာက္ အသံုးျပုခဲ့ျပီး ဘာသာျပန္နဲ့ ပင္ကိုယ္ေရး အပါအဝင္ စာအုပ္ေပါင္း ၂ဝ ေက်ာ္ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။
လူထုစိန္ဝင္း ေရးသားခဲ့တဲ့ ထင္႐ွားတဲ့ဘာသာျပန္ စာအုပ္ေတြကေတာ့ ေတာင္ဗီယက္နမ္မွ ငရဲခန္းမ်ား၊ အလံမလွဲ စတမ္း၊ အျဖူနဲ့အဝါ၊ အျဖူနဲ့အမဲ စတဲ့စာအုပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္ကိုယ္ေရး ဝတၳုထဲမွာ ေစာမိုခမ္း ဝတၳုဟာ ထင္႐ွားေသာ လက္ရာတခု ျဖစ္ပါ တယ္္။ သတင္းစာပညာနဲ့ ပတ္သက္ျပီးလည္း စာနယ္ဇင္း အေရးအသား ပံုစံသစ္၊ သတင္းစာ ပညာ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ စတဲ့စာအုပ္ေတြ ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ စစ္အာဏာ႐ွင္စနစ္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ျပည္သူဘက္က အစဥ္ရပ္တည္ျပီး ေဝဖန္ေရးသား ေျပာဆိုေလ့႐ွိသလို အမ်ိုးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ့ခ်ဳပ္ကိုလည္း ေဝဖန္ ေထာက္ျပမႈေတြ ျပုလုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
