ဗမာ့ႏုိင္ငံေရး ကေသာင္းကနင္းမ်ား – အပိုင္း ၄

(The Political Turmoil In Burma ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သမိုင္းစာစုကို ဆရာဦးဟန္ထြန္းက အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး မင္းေကာင္းခ်စ္မွ “ဗမာ့ႏိုင္ငံေရး ကေသာင္းကနင္းမ်ား” အမည္နဲ႔ ျမန္မာဘာသာျပန္ဆုိ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။) (၇) ပထမ အဂၤလိပ္-ဗမာစစ္ပြဲ ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕တပ္ေတြ ဆင္ျဖဴကြၽန္း ျပန္တက္သိမ္းလိုက္တာကို အဂၤလိပ္ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔ေတြက သေဘာမတူဘဲ ကန္႔ကြက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီျပႆနာကို အေျချပဳၿပီး အနီးနားဝန္းက်င္က နယ္ေတြျဖစ္တဲ့ မဏိပူရ၊ အာသံ၊ ကခ်ာနယ္ေတြမွာ မၿငိမ္သက္မႈေတြ ပိုမိုႀကီးထြားလာခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔ေတြဟာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ဗမာႏိုင္ငံကို စစ္ေၾကညာခဲ့တယ္။ စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ မင္းႀကီးမဟာဗႏၶဳလဟာ အာသံနဲ ့ရခိုင္ျပည္နယ္ကို စစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ခ်ီခဲ့တယ္။ ဘဂၤလားနယ္မွာ ဆံုၾကမယ့္ စစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းမွာ ရခိုင္စစ္ေၾကာင္းကို မဟာဗႏၶဳလကိုယ္တိုင္ ဦးစီးခဲ့ၿပီး ၿဗိတိသၽွ-အိႏၵိယတပ္ကို ပန္းဝါ(ရာမူး) တိုက္ပြဲမွာ ေအာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ မင္းႀကီးမဟာဗႏၶဳလတပ္ေတြဟာ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ ႐ံုးစိုက္တဲ့ ကာလကတၱားကို ေရာက္ဖို႔ ၂ ရက္ခရီးသာ ေဝးေတာ့တဲ့အရပ္ထိ ေရာက္ခဲ့လို႔ ကာလကတၱားမွာရွိတဲ့ အိႏၵယလူမ်ိဳးေတြဟာ ႀကီးစြာ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားခဲ့ၾကတယ္။ တၿပိဳင္နက္မွာပဲ ခ်က္ခ်င္း တပ္ေတြ႐ုပ္ၿပီး ရန္ကုန္ကိုဆင္းဖို႔ ဘုရင့္အမိန္႔ေတာ္ ေရာက္လာတာမို႔ မင္းႀကီးမဟာဗႏၶဳလနဲ႔ ဗမာတပ္ေတြဟာ ရခိုင္႐ိုးမကို ျဖတ္ေက်ာ္လို႔ ရန္ကုန္ကို အျပင္းခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း မင္းႀကီးမဟာဗႏၶဳလတပ္ေတြ မေရာက္ခင္ အဂၤလိပ္ ေရတပ္သေဘာၤေတြဟာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ ေမလမွာ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းကို ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေမၽွာ္လင့္မထားတဲ့ ဗမာတပ္ေတြကို တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ခဲ့တယ္။ ဒီေနရာ အဲဒီေခတ္က သတင္းစာေတြမွာေတာင္ ဒီစစ္ပြဲအေၾကာင္း ျငင္းခံုေဝဖန္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြန္ျမဴနစ္ ေၾကညာစာတမ္း ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ကားလ္မာ့စ္ကေတာင္ တကယ္လို႔ မဟာဗႏၶဳလဟာ ကာလကတၱားကို ဆက္ခ်ီတက္ သိမ္းႏိုင္ခဲ့ရင္ ပထမအဂၤလိပ္-ဗမာစစ္ပြဲရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရလဒ္ဟာ တမ်ိဳးတဖံု ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္လို႔ ေဝဖန္ျပခဲ့ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဗႏၶဳလတပ္ေတြဟာ ကာလကတၱားၿမိဳ႕ကို ေရာက္ဖို႔ ၂ ရက္ခရီးသာ က်န္ေတာ့တဲ့ ေနရာအထိ ေရာက္ေနခဲ့လို႔ပါပဲ။ အိႏၵိယက ေဒသခံတခ်ိဳ႕ကလည္း မဟာဗႏၶဳလကို စစ္သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ေလးစားခန္႔ညားၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕နယ္စပ္မွာရွိတဲ့ ရြာတရြာရဲ႕ နာမည္ကိုေတာင္ “အတုမရွိ ဗႏၶဳလ” ၿပိဳင္ဘက္ကင္းတဲ့ ဗႏၶဳလလို႔ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ “အဗၺဒူလာဗႏၶဳလ” ဆိုတဲ့နာမည္ကို မွည့္ေခၚထားၾကတယ္။ ဘႀကီးေတာ္မင္းဟာ ရန္ကုန္ကို တပ္ေတာ္ႏွစ္ခု ေစလႊတ္ခဲ့တယ္။ စစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလတပ္ေတြဟာ ရန္ကုန္ေရာက္တာနဲ႔ ေရႊတိဂံုဘုရား ေျခရင္းမွာ တပ္စြဲထားတဲ့ အဂၤလိပ္တပ္ေတြကို တိုက္ဖို႔ ျပင္ခဲ့ေပမယ့္ လက္နက္ခ်င္း ကြာျခားလြန္းတာမို႔ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ သူ႔တပ္ေတြကို ဓႏုျဖဴကို ျပန္ဆုတ္ေစၿပီး ခံစစ္ဆင္ေစခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔ေတြဟာ ဗမာႏိုင္ငံအထက္ပိုင္းကို ဆန္တက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ဓႏုျဖဴမွာ တိုက္ပြဲ ျပင္းထန္စြာျဖစ္ပြားၿပီး မဟာဗႏၶဳလကိုယ္တိုင္ ဗံုးဆန္ထိမွန္ က်ဆံုးခဲ့ရလို႔ ဗမာတပ္ေတြ ပ်က္ၿပီး ဆုတ္ခြာခဲ့ရျပန္တယ္။ ဗမာတပ္ေတြဟာ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွာလည္း မဏိပူရ၊ ကခ်ာနယ္၊ အာသံနဲ႔ ရခိုင္ေဒသေတြမွာ ဆက္အေရးနိမ့္လာၿပီး ေရေၾကာင္းမွာလည္း ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေတြ ျဖစ္တဲ့ ၿမိတ္၊ ထားဝယ္၊ မုတၱမ၊ ပဲခူး၊ ရန္ကုန္ စတဲ့ၿမိဳ႕ေတြ က်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔တပ္ေတြဟာ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း ဆန္တက္လာရင္း ျပည္ၿမိဳ႕အထိ ခုခံမႈ အနည္းငယ္ေလာက္သာ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီး အလြယ္တကူ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗမာဘုရင္ထံက စစ္ေျပၿငိမ္းလိုေၾကာင္း ကမ္းလွမ္းခ်က္ဟာ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီ တပ္မႉးထံ ေရာက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ ရန္လိုလြန္က်ဴးစြာ ေတာင္းဆိုမႈေတြေၾကာင့္ အထမေျမာက္ခဲ့ပါဘူး။ အဂၤလိပ္တပ္ေတြဟာ ဆက္လက္စစ္ခ်ီလာခဲ့တာ ေနျပည္ေတာ္ အင္းဝၿမိဳ႕နဲ႔ မိုင္ ၅၀ သာ ေဝးကြာေတာ့တဲ့ ျမင္းၿခံၿမိဳ႕ အထက္နားက ရႏၲပိုရြာနားအထိ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္။ ဘႀကီးေတာ္မင္းရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ စစ္ေျပၿငိမ္းေရး ကမ္းလွမ္းခ်က္ ေရာက္ရွိၿပီးတဲ့ေနာက္ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔ေတြရဲ႕ လြန္ကဲစြာ ေတာင္းဆိုမႈေတြကို လိုက္ေလ်ာ႐ံုမွတပါး တျခားနည္းလမ္း မရွိေတာ့တာမို႔ ေအဒီ ၁၈၂၆ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ကို အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕အလိုက် ေအာက္ပါအတိုင္း ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တယ္။ (၁) ရခိုင္၊ တနသၤာရီနဲ႔ အာသံနယ္ေတြကို ဗမာဘုရင္က အဂၤလိပ္ထံ အပ္ႏွင္းရမယ္။ (၂) ဗမာေတြဟာ မဏိပူရ၊ ကခ်ာနဲ႔ ဂိမ္ရွားနယ္ေတြဟာ အဂၤလိပ္ပိုင္ေတြ ျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳရမယ္။ (၃) စစ္စရိတ္ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ေပါင္စတာလင္ ၁ သန္း ဗမာေတြက အဂၤလိပ္ေတြကို အရစ္ေလးရစ္နဲ႔ ခြဲေပးအပ္ရမယ္။ ပထမရစ္ကို ခ်က္ခ်င္း ေပးေဆာင္ရန္၊ ဒုတိယရစ္ကို စစ္ေျပၿငိမ္းစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုၿပီး ရက္ေပါင္း ၁၀၀ ျပည့္ရင္ ေပးေဆာင္ရန္၊ က်န္တဲ့ အရစ္ေတြကို ၂ ႏွစ္အတြင္း ေပးေဆာင္ဖို႔နဲ႔ ဒုတိယအရစ္ စစ္ေလ်ာ္ေၾကးေပးၿပီးမွ အဂၤလိပ္ေရတပ္ကို ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းက ထြက္ခြာေပးမယ္။ (၄) ဗမာဘုရင္ဟာ အဂၤလိပ္သံမႉးကို အင္းဝေနျပည္ေတာ္မွာ လက္ခံရမယ္၊ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ျမန္မာသံမႉးကို ကာလကတၱားမွာ အဂၤလိပ္က လက္ခံေပးမယ္။ (၅) အေရွ႕အိႏၵိယကုမၸဏီနဲ႔ ဗမာဘုရင္ဟာ ကုန္သြယ္ေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုး ခ်ဳပ္ဆိုရမယ္။ စစ္ပြဲေၾကာင့္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔ေတြဘက္က အေသအေပ်ာက္နဲ႔ ဆံုး႐ံႈးမႈ ႀကီးမားတယ္လို႔ ဆိုခဲ့ေပမယ့္ ဒီစစ္ေျပၿငိမ္းစာခ်ဴပ္ပါ အခ်က္ေတြဟာ အလြန္ျပင္းထန္ တဖက္ေစာင္းနင္းက်တဲ့အျပင္ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔ေတြရဲ႕ ေလာဘနဲ႔ မာန္မာနႀကီးမားမႈကို ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဗမာေတြဘက္က မဏိပူရ၊ အာသံနယ္ေတြကို လက္လႊတ္ခဲ့ရတဲ့အျပင္ ပင္လယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းေတြပါတဲ့ ရခိုင္နဲ႔ တနသၤာရီနယ္ေတြကိုပါ အဂၤလိပ္လက္ ထိုးအပ္ခဲ့ရတာပါ။ စစ္ေလ်ာ္ေၾကး ေပါင္စတာလင္ ၁ သန္း ဆိုတာကလည္း အဲဒီေခတ္ ၁၈၂၆ ခုႏွစ္ေလာက္က ေက်းလက္ေန ျပည္သူတေယာက္ရဲ႕ တလစာ လူေနမႈစရိတ္ျဖစ္တဲ့ ဗမာေငြ ၁ က်ပ္နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ မ်ားျပားတဲ့ ေငြေၾကးပမာဏ ျဖစ္တယ္။ ပထမ အဂၤလိပ္-ဗမာစစ္ပြဲ ရလဒ္ဟာ ဗမာႏိုင္ငံအတြက္ အလြန္ႀကီးမားခါးသီးတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳတခု ျဖစ္သလို အေလာင္းဘုရား တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ တတိယဗမာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ မူလပိုင္နက္ နယ္ပယ္တခ်ဳိ႕ လက္လႊတ္ဆံုး႐ံႈးၿပီး တန္ခိုးအာဏာစက္ ေလ်ာ့ပါးသြားတဲ့ အက်ႏိုင္ငံအဆင့္ကို ေရာက္ရွိသြားခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္။ ဗမာဘုရင္နဲ႔တကြ ျပည္သူျပည္သား အားလံုးဟာ စစ္႐ံႈးမႈဒဏ္ကို အလူးအလိမ့္ ခံခဲ့ရတယ္။ သူတို႔ဟာ ေပးစရာက်န္တဲ့ စစ္ေလ်ာ္ေၾကးစရိတ္ကို ခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ၁၈၃၂ ခုႏွစ္ထိ ေပးဆပ္ခဲ့ရတယ္။ ေခတ္အျမင္ ေနာက္က်ခဲ့တဲ့ ဗမာဘုရင္ဟာ ေပးခဲ့ရတဲ့ စစ္စရိတ္ေတြၿပီးရင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မွတ္ထားခဲ့တယ္။ ဘုရင္ဟာ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔စနစ္ကို ေကာင္းစြာ နားလည္ခဲ့ပံု မရပါဘူး။ ၁၈၃၀ ျပည့္ႏွစ္မွာေတာ့ အဂၤလိပ္ေမဂ်ာ ဟင္နရီဘာေနးဟာ အင္းဝ ေနျပည္ေတာ္ရဲ႕ ပထမဆံုး ဌာေနစစ္သံမႉးအျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္။ သူဟာ ဗမာ နန္းတြင္းေရးရာ ကိစၥေတြမွာ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေျခ႐ႈပ္ပတ္သက္ခဲ့တယ္။ မိဖုရားနဲ႔ သူမ အစ္ကိုေတာ္ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို ရယူနိုင္ခဲ့တယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ သယာဝတီမင္းကို ပုန္ကန္မႈ အေၾကာင္းျပဳလို႔ ဖယ္ရွားရာမွာ ပါဝင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း သယာဝတီမင္းဟာ ေရႊဘိုဘက္ ထြက္ေျပးတိမ္းရွာင္ၿပီးမွ အင္းဝကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရာမွာ ေအာင္ျမင္လို႔ ဘုရင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ မိဖုရားနဲ႔ မိဖုရား အစ္ကိုေတာ္ အပါအဝင္ စၾကာမင္းသားကိုပါ ကြပ္မ်က္ခဲ့တယ္။ ဘႀကီးေတာ္မင္းကိုေတာ့ ၁၈၃၇ မွာ နန္းခ်ၿပီး အေစာင့္အၾကပ္ ထူထဲစြာနဲ႔ အက်ဥ္းခ်ထားခဲ့တယ္။ သူ႔ကို တခ်ဳိ႕ကလည္း အဂၤလိပ္လိုလားသူလို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္။ သာယာဝတီမင္းဟာ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြ ဝယ္ယူတပ္ဆင္ေစၿပီး တပ္ကို အားျဖည့္ခဲ့တယ္။ ပထမဦးစြာ က်ိ်ဳင္းတံုကို ယိုးဒယားလက္ေအာက္ မေရာက္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံရပ္ျခားက အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳမႈကို ရယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါကို မခံရပ္ႏိုင္ေတာ့တာမို႔ ဘာေနးဟာ အဂၤလိပ္သံ႐ံုးကို ၁၈၄၀ မွာ ပိတ္ၿပီး အိႏၵိယကို ျပန္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ စစ္အင္အားျပသဖို႔ ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ရန္ကုန္ကိုဆင္းၿပီး ေရႊတိဂံုဘုရားဖူး ထြက္ခဲ့ျခင္းဟာ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔ေတြကို စိုးရိမ္ေစဖို႔ အခ်က္ျပသလို ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီအေတာအတြင္း နာမည္ေက်ာ္ နန္းတြင္းစာဆို အႏုပညာရွင္ မျမကေလးနဲ႔ မင္းသားတပါးရဲ႕ ပုန္ကန္လုပ္ႀကံမႈဟာ အေၾကာင္းမလွခဲ့တာမို႔ ကြပ္မ်က္ျခင္းခံခဲ့ရတယ္။ ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး ၁၈၄၆ ခုႏွစ္မွာ ကံေတာ္ကုန္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီေနာက္ အႀကီးဆံုးသားေတာ္ ပုဂံမင္းဟာ တျခားမင္းသားႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ မင္းတုန္းမင္းသားနဲ႔ ကေနာင္မင္းသားတို႔ အကူအညီ ေထာက္ပံ့မႈနဲ႔ နန္းတက္လာခဲ့တယ္။ ပုဂံမင္းဟာ ရွမ္းမင္းသမီးကို မိဖုရားအျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ၿပီး ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ရယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ သူဟာ ေရသြင္းစိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ဆည္ေျမာင္းေတြ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး စစ္အင္အားကိုလည္း ေတာင့္တင္းေအာင္ ျဖည့္တင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ပုဂံမင္းဟာ ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္ကို အဆံုးသတ္ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႔ေတြဟာ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဘိန္းစစ္ပြဲေတြနဲ႔ အလုပ္မ်ားေနခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္ေတြဟာ ႐ုရွားေတြရဲ႕ ရန္ကိုလည္း စိုးရြံ႕ေနရခ်ိန္ ျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္ျပည္ဟာ သူ႔ရဲ႕ဆိပ္ကမ္းေတြကို ႏိုင္ငံရပ္ျခား တိုင္းျပည္အားလံုးအတြက္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တယ္။ ဗမာႏိုင္ငံဟာ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ဝမွာ တည္ရွိေနတာမို႔ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းဟာ ပိုမိုဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာတဲ့အျပင္ ဗမာႏုိင္ငံဟာ တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ အေနာက္တံခါးသဖြယ္ ျဖစ္လာတာမို႔ ကုန္သြယ္ေရးမွာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ အေရးပါလာခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ ဘက္ပတစ္ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳအဖြဲ႔ဟာလည္း ရန္ကုန္ကို ရင္းႏွီးစြာ ဝင္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီအေျခအေနေတြအျပင္ အိႏၵိယဘုရင္ခံသစ္ ေလာ့ဒါလဟိုစီဟာ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႔စိတ္ ျပင္းထန္သူ ျဖစ္တယ္။ သူဟာ ဗမာႏိုင္ငံကို အိႏၵိယ အဂၤလိပ္အင္ပါယာေအာက္ သြတ္သြင္းဖို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသူ ျဖစ္တယ္။ ဒါကိုရိပ္မိတဲ့ ဗမာေတြက တိတ္တဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာ ျပင္ဆင္ေနၾကတာမို႔ အေရွ႕အိႏၵိယကုမၸဏီအေနနဲ႔ ရန္စဖို႔ အေၾကာင္းရွာရ ခက္ေနခဲ့တယ္။ အပိုင္း (၅) ဆက္ရန္ ...... မင္းေကာင္းခ်စ္

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up