ဂ်ာေအးသူ့အေမ႐ုိက္တဲ့ကိန္း ဆုိက္ေနဦးမွာပဲ

ကိုမင်းဇင်
မၾကာခင္က ထုတ္ျပန္တဲ့ အစိုးရရဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြအရ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးနွစ္အတြက္ အစိုးရအသံုးစရိတ္မွာ က်ပ္ေငြ ကုေဋေပါင္းမ်ားစြာ လိုေငြျပေနတယ္လို့ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ နုိင္ငံျခားကို က်ပ္ေငြ ကုေဋကုဋာေပါင္းမ်ားစြာ ေပးဆပ္ရမွာေတြ ႐ွိပါတယ္။
ကိုမင္းဇင္
သယံဇာတေတြ ၾကြယ္၀တယ္လို့ အစဥ္အလာ နားလည္ထားၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္အတြက္ အခုလို အေျခအေနေတြ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ရသလဲ။အေမရိကန္နုိင္ငံ ဘာကေလတကၠသိုလ္မွာ နုိင္ငံေရး သိပၸံပါရဂူဘြဲ့အတြက္ ဆည္းပူးေနတဲ့ ကိုမင္းဇင္က အစိုးရရဲ့ ေငြေၾကးသံုးစြဲတဲ့ေပၚလစီ အမွားေၾကာင့္လုိ့ သံုးသပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရေငြေၾကးသံုးစြဲတဲ့ ေပၚလစီကို အေျခခံက်က် မေျပာင္းလဲနိုင္ရင္ အေျခခံ ျပည္သူလူထု ဆင္းရဲသံသရာကေန မလြတ္ေျမာက္နိုင္ဘူးလို့ သံံုးသပ္ပါတယ္။ ကိုမင္းဇင္ကို ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားပါတယ္။ အစိုးရက ဘတ္ဂ်က္ လိုေငြျပေနတယ္လို့ ထုတ္ျပန္ထားတာ ႐ွိပါတယ္။ ဒါ အံ့ဩစရာ ျဖစ္သလားဗ်။ “ခက္တာက ျမန္မာျပည္မွာ ကိန္းဂဏန္းနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ ႐ွင္းလင္းျမင္သာမႈ မ႐ွိေတာ့ က်ေနာ္တုိ့က ဘယ္ကိန္းဂဏန္းေတြကို အားကုိးျပီး ေျပာရမွာလဲ။ ဒီလုိမ်ိုးျပတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြက အာဏာ႐ွိသူေတြရဲ့ သူတုိ့အက်ိုးစီးပြားအတြက္ တကြက္ခ်န္ျပီး ေျပာတာလား၊ တကြက္ပို ေျပာတာလားဆုိတာ တြက္ရတာ သိပ္ခက္ပါတယ္။ ဘာလို့လဲဆုိေတာ့ အစုိးရရဲ့ စာရင္းအရၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ၂၀၁၀ ခုနွစ္မွာ ဆုိၾကပါေတာ့။ ဗမာျပည္ရဲ့ ပုိ့ကုန္သြင္းကုန္ ပမာဏကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ပုိ့ကုန္က အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈ ဒဿမ ၇ ဘီလီယံေလာက္ ႐ွိျပီးေတာ့ သြင္းကုန္က ၅ ဘီလီယံေလာက္ ႐ွိတယ္။ သေဘာက က်ေနာ္တုိ့က ပုိ့ကုန္ကပုိမ်ားျပီး သြင္းကုန္က နည္းေနတယ္။ ကုန္သြယ္ေရးမွာေတာ့ အပုိထြက္တယ္။ တခါ ရင္းနွီးျမႈပ္နွံမႈေတြက အမ်ားၾကီး၀င္ေနတယ္။ ဒီလုိအေျခအေနေတြမွာ ဘာေၾကာင့္ ဘတ္ဂ်က္က လုိေငြျပေနရတာလဲ။ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ပုိသုံးေနသလဲ၊ ဒါေတြနဲ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ႐ွင္းလင္းထင္သာတဲ့ တာ၀န္ခံမႈ မ႐ွိဘူးဆုိရင္ သိရခက္ပါတယ္။ တခါ လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာေတြ လြတ္လပ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြက ဒါကုိစစ္ေဆးခြင့္ မ႐ွိဘူးဆုိရင္လည္း က်ေနာ္တုိ့ဘက္က  အေတာ္ကို သုံးသပ္ေျပာဆုိရတာ ခက္ပါတယ္။ သုံးသပ္ မေျပာဆုိနုိင္ဘူး ဆုိရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆုိေတာ့ စိတ္မွန္းနဲ့ ဆနၵနဲ့ အျပစ္တင္တာ ေ၀ဖန္တာပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။” မၾကာခင္က ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အိုင္အမ္အက္ဖ္ (အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ့) ရဲ့ အၾကံျပုခ်က္ ႐ွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အနားမွာ တကယ္တမ္း စီးပြားေရးတုိးတက္တဲ့ နိုင္ငံေတြ႐ွိတယ္။ ဒီအားသာခ်က္ကို အသံုးခ်နုိင္ရင္ အာ႐ွမွာ စီးပြားေရးတိုးတက္တဲ့ နုိင္ငံျဖစ္လာမယ္။ ပထ၀ီအေနအထား၊ နုိင္ငံတည္ေနရာ ဆုိတာက လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေတြကတည္း ဒီအတုိင္း႐ွိခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား။ ဆိုလိုတာက လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္ေတြက  အစိုးရက  ဒီအခြင့္အလမ္းကို အသံုးမခ်နုိင္ခဲ့တဲ့ အဓိပၸာယ္မ်ဳိး သက္ေရာက္မေနဘူးလား။ “က်ေနာ္ျမင္တာကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေတြက ျမန္မာနုိင္ငံကုိ စိတ္၀င္စားတယ္။ ဒီအခြင့္အလမ္းေတြကို အသုံးခ်ခ်င္တယ္။ အရင္က အသုံးမခ်ခဲ့လုိ့လားဆိုေတာ့ အသုံးခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဓိကျဖစ္ေနတာက ျမန္မာနုိ္င္ငံမွာက အရင္အစုိးရအဆက္ဆက္ အခုခ်ိန္ထိ ေျပာလို့ရပါတယ္။ သူတုိ့က စီးပြားေရးမွာ သယံဇာတကို ရင္းနွီးျမႈပ္နွံတဲ့ အဲဒီက႑ကို သိပ္ျပီးဦးစားေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီက႑ကို ဦးစားေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ လာသမွ် ရင္းနွီးျမႈပ္နွံမႈေတြနဲ့ ကုန္သြယ္မႈေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ့တုိ့၊ သစ္တုိ့၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာတုိ့၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ ဒီလုိကိစၥေတြမွာပဲ ရင္းနွီးျမႈပ္နွံတာ မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒါေတြက ေငြပင္ေငြရင္းနဲ့ ေဇာင္းေပးလုပ္ရတဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။ ေငြပင္ေငြရင္း ႐ွိတဲ့သူေတြသာလွ်င္ အက်ိုးအျမတ္ အမ်ားၾကီးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ့လည္း စစ္တပ္က ဦးစီးထားတဲ့ ကုမၸဏီေတြ၊ စစ္တပ္နဲ့ နီးစပ္တဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြပဲ အက်ိုးေက်းဇူး ျဖစ္ထြန္းျပီးေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေတြက တုိင္းျပည္အတြက္ အလုပ္အကုိင္ မဖန္တီးေပးနုိင္ဘူး။ တနည္းအားျဖင့္ လယ္ယာက႑ေတြလုိ ကိစၥမ်ိုးေတြမဟုတ္ဘူး။ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းလုိ ကိစၥမဟုတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ သာမန္လူေတြအတြက္က အက်ိုးစီးပြား မျဖစ္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိန္းဂဏန္းအရေတာ့ တုိင္းျပည္တုိးတက္နုိင္တယ္၊ ခ်မ္းသာနုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရးေပၚလစီမွာ ဘယ္က႑ကို ေဇာင္းေပးျပီး ျမွင့္တင္မွာလဲဆုိတဲ့ မူ၀ါဒက အေရးၾကီးပါတယ္။ အဲဒီမူ၀ါဒက ခုခ်ိန္ထိ သယံဇာတ ထုတ္ေရာင္းတဲ့နယ္ပယ္မွာ ေဇာင္းေပးေနမယ္။ ေနာက္ေနာင္မွာလည္း အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေတြက လာမွာပဲ။ အခုျမန္မာျပည္ရဲ့ ကိန္းဂဏန္းကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေတြက စိတ္၀င္စားေနတယ္။ ထုိင္းနုိင္ငံ၊ တ႐ုတ္နုိင္ငံ၊ ဒီနုိင္ငံေတြ အကုန္လုံးကလည္း ဘယ္မွာျမႈပ္နွံမလဲဆုိေတာ့ ဒီသဘာ၀ သယံဇာတ နယ္ပယ္မွာ ျမႈပ္နွံမွာပါ။ အက်ိုးေက်းဇူးက အလုပ္အကုိင္ မဖန္တီးေပးနုိင္ဘူး။ ကၽြမ္းက်င္လုပ္သားေတြ မေပၚနုိင္ဘူး။ လူမ်ားစုၾကီးကလည္း စီးပြားေရးရဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးကို မခံစားနုိင္ဘူး ျဖစ္ေနမွာပါ။ ကိန္းဂဏန္းအရေတာ့ စီးပြားေရး တုိးတက္ေကာင္း တုိးတက္ေနမယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအက်ိုးေက်းဇူးကိုေတာ့ လူထုက ခံစားရဖုိ့ သိပ္မလြယ္ပါဘူး။” သဘာ၀သယံဇာတ အေၾကာင္းေျပာေတာ့ က်ေနာ္တို့ဆီမွာ သဘာ၀သယံဇာတေတြ ေပါတယ္၊ ထုိင္းကို (ဓာတ္ေငြ့) ေရာင္းေနတာေတြ ေတြ့ရတယ္။ သိရတယ္။ ဒီက ရတဲ့ ေငြက နည္းမွာမဟုတ္ဘူး ဆုိတာ တြက္ၾကတာေပါ့။ အစိုးရက တကယ္တမ္း ဘတ္ဂ်က္ကို ထုတ္ျပန္လုိက္ေတာ့ လုိေငြျပေနတယ္ ဆုိတာမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ က်ေနာ္တို့က ေရာင္းတဲ့ ပိုက္ဆံေတြက ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ။ ေရာင္းတဲ့ နိုင္ငံေတြက က်ေနာ္တို့ကို အေၾကြးနဲ့ နွိမ္ေနတာလား။ ဘယ္လိုျဖစ္နိုင္မလဲ။ “သုေတသန လုပ္တဲ့သူေတြမွာ သုံးသပ္ၾကတာ ဘာ႐ွိလဲဆုိေတာ့ ဥပမာ ဗမာနုိင္ငံကေန ထုိင္းကုိ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ့ေတြ ေရာင္းတဲ့၀င္ေငြဟာ တနွစ္ကုိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ဘီလီယံကေန ၁ ဒဿမ ၅ ဘီလီယံထိ ႐ွိပါတယ္။ ဥပမာဆုိပါေတာ့ ဘန္ေကာက္တျမို့လုံးက လွ်ပ္စစ္ရဲ့ ၁၀ ရာခုိင္နႈန္းက ဗမာျပည္ရဲ့ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ့နဲ့ လည္ပတ္တာပါ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ဥပမာ ၂၀၀၆ - ၂၀၀၇ မွာဘတ္ဂ်က္ေငြ လဲလွယ္မႈအရဆုိရင္ ၁ ဒဿမ ၅ ဘီလီယံ ေလာက္ဆုိတာကို ျမန္မာေငြနဲ့ဆုိရင္ အမ်ားၾကီးရမယ္။ ထရီလီယံ (သန္းေပါင္း ၁ သန္း) နဲ့ ခ်ီျပီး ရပါတယ္။ အမ်ားၾကီးရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗမာနုိင္ငံရဲ့ က်ပ္ေငြနဲ့ ေဒၚလာနဲ့ လဲလွယ္မႈ စနစ္အရဆုိရင္ ၁ ေဒၚလာကုိ ၆ က်ပ္နဲ့ပဲ လဲမယ္ဆုိရင္ ရတဲ့၀င္ေငြက တုိင္းျပည္ကုိ ၀င္တဲ့၀င္ေငြက ထရီလီယံ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ၇ ဒဿမ ၂ ဘီလီယံက်ပ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္သြားမွာပါ။ သေဘာကေတာ့ ေငြလဲလွယ္မႈပမာဏက တရား၀င္နႈန္းက ၁ ေဒၚလာကုိ ၆ က်ပ္၊ တရားမ၀င္နႈန္းက ၁ ေဒၚလာကို ၁ ေထာင္ျဖစ္ေနေတာ့ အာဏာ႐ွိေနတဲ့သူေတြက ရတဲ့၀င္ေငြကို ဘယ္နႈန္းနဲ့ ျပတယ္ဆုိတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္တုိ့က မသိနုိင္ပါဘူး။ “အရင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွာလည္း ဘတ္ဂ်က္ကုိ လူထုကို ခ်ျပတာမိ်ဳး၊ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ေျပာျပတာမ်ိုး မ႐ွိေတာ့ ရတဲ့၀င္ေငြေတြကို ဘယ္ေငြလဲနႈန္းနဲ့ စာရင္းသြင္းျပီးေတာ့ ဘယ္လိုသုံးစဲြေနသလဲ၊ ဆုိလိုတာက တုိင္းျပည္ရဲ့ ၀င္ေငြေတြကို ဥပမာ ေနျပည္ေတာ္လုိ ေနရာမ်ိုးေဆာက္တယ္။ ေနျပည္ေတာ္ကို ေဆာက္တာဆုိရင္ အုိင္အမ္အက္ဖ္ရဲ့ ေထာက္ျပခ်က္အရဆုိရင္ ဂ်ီဒီပီရဲ့ ၁ ကေန ၂ ရာခုိင္နႈန္းေလာက္ကုိ သုံးပါတယ္။ တနွစ္ကုိ ေနျပည္ေတာ္အတြက္ စရိတ္က အနည္းဆုံး ေဒၚလာသန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ သုံးတယ္လုိ့ သူတုိ့ေျပာတယ္။ က်ေနာ္ဆုိလုိခ်င္တဲ့သေဘာက ကိန္းဂဏန္းေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ဒီကိန္းဂဏန္းေတြကို ဘယ္လိုစာရင္းျပေနသလဲ၊ တရား၀င္ေငြလဲနႈန္းနဲ့ စာရင္းျပေနသလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တရားမ၀င္နႈန္းနဲ့ စာရင္းျပေနသလား။ အဲဒီၾကားထဲမွာ႐ွိတဲ့ ကြာဟခ်က္ေတြကို ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုပုံစံနဲ့ သုံးစဲြေနသလဲ၊ က်ေနာ္တုိ့ မသိရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ့ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ေငြလဲနႈန္းျပဿနာက  အေရးၾကီးတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ျမင္သာ႐ွင္းလင္းမႈ႐ွိဖို့လိုတယ္။ အခုခ်ိန္မွာ လြွႊတ္ေတာ္ေတြေပၚလာျပီ၊ လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာေတြေပၚလာျပီ။ အဲဒီေတာ့ လြတ္လပ္တဲ့ မီဒီယာေတြနဲ့ လြွႊတ္ေတာ္ကလည္း ဒီကိစၥနဲ့ပတ္သက္ျပီး စုံစမ္း စစ္ေဆးတာေတြ လုပ္သင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမလုပ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ အဲလိုပဲ ဂ်ာေအးသူ့အေမ႐ုိက္တဲ့ကိန္း ဆိုက္ေနဦးမွာပဲ။” အုိင္အမ္အက္ဖ္က အၾကံျပုခ်က္တခုကိုပဲ ျပန္ေကာက္ခ်င္ပါတယ္။ သဘာ၀ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ေတြကို လူသားအရင္းအျမစ္၊ အေျခခံအေဆာက္အအံု၊ တည္ေဆာက္တဲ့ ေနရာမွာ အသံုးခ်ရမယ္ဆုိတာမ်ဳိးေပါ့၊ က်ေနာ္ထင္တယ္ ဒါအသစ္မဟုတ္ဘူး။ လူသားအရင္းအျမစ္ဆုိတာ န၀တ၊ နအဖ ေခတ္ကတည္းက အစိုးရ သတင္းစာေတြမွာ ေတြ့ခဲ့ရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ့မွာ က်ေနာ္တို့နိုင္ငံက ျပီးခဲ့တဲ့နွစ္ေတြမွာ ျပန္ၾကည့္ရင္ အေျခခံလူထုရဲ့ စီးပြားေရးဘ၀ေတြက ဆုိးျမဲဆိုးခဲ့တယ္ေပါ့။ အဲ့ေတာ့ က်ေနာ္တို့ နိုင္ငံမွာ ဘာေတြ မွားခဲ့လဲ။ “ဆိုးတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ရတဲ့ေငြေၾကးကို တုိင္းျပည္အတြက္ တကယ္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ျပန္ျပီး ရင္းနွီးျမႈပ္နွံမႈ လံုး၀ မ႐ွိတာပါပဲ။ ဒါေတြက လုပ္ၾကံေျပာစရာ မလိုပါဘူး။ ကုလသမဂၢက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ လူသားဖြ့ံျဖိုးမႈ ဆိုင္ရာ အညြွႊန္းကိန္းေတြမွာဆိုရင္ ဘာေတြ ေတြ့နုိင္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံဟာ ေဒသတြင္းမွာ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအိုတို့ထက္ နိမ့္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူေနမႈဘ၀ အဆင့္အတန္းဟာ လာအို၊ ကေမၻာဒီးယားထက္ ပိုနိမ့္တယ္လို့ သူတို့က ေျပာတာ ႐ွိပါတယ္။ တခ်ဳိ့ ကိစၥေတြ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို့ စာရင္းအင္းေတြ ဖတ္လို့႐ွိရင္ အင္မတန္မွကို ရင္နာစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဥပမာဆိုရင္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မိသားစု တခုက သူတို့၀င္ေငြရဲ့ ၇၃ ရာခိုင္နႈန္းကို အစားအေသာက္မွာ သံုးရပါတယ္။ ကုလသမဂၢရဲ့ စာရင္းပါ။ ဆရာဦးျမင့္တို့လည္း ဒီကိစၥနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ေျပာထားတာ ႐ွိပါတယ္။ ဒီစာရင္းဟာ ကေမၻာဒီးယားတို့ လာအိုတို့ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုဆိုးပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးသလဲ ဆိုရင္ ပါလက္စတိုင္းမွာ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဂါဇာ ေဒသက လူေတြေတာင္မွ ၆၈ ရာခိုင္နႈန္းပဲ သံုးပါတယ္။ “ဒါက ဘာကိုျပေနလဲဆိုရင္ တိုင္းျပည္သိပ္ျပီးေတာ့ ဆင္းရဲတယ္၊ လူေတြဟာ ေန့စဥ္ နပ္မွန္ေအာင္ မနည္းလုပ္ေနရတယ္ဆိုတာကို အခ်က္အလက္ အရ ေပၚေနတာဗ်။ ဘာျပဿနာလဲ ဆိုေတာ့ တိုင္းျပည္မွာ ျမင္သာ ထင္သာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ သတ္ျဖတ္မႈေတြ၊ လူ့အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ႐ွိသလိုပဲ၊ မျမင္ရဘဲနဲ့ လူေတြဟာ အၾကမ္းဖက္ ခံေနရတယ္။ အဲဒါ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ့ ဘတ္ဂ်က္ဆိုင္ရာ မူ၀ါဒ ဘာကို ဦးစားေပးမွာလဲ။ ကာကြယ္ေရး၊ လံုျခံုေရးကိုပဲ ဦးစားေပးျပီးေတာ့ လူထုဘ၀ ဖြ့ံျဖိုးမႈကို ဦးစားမေပးတာက ဘယ္ေလာက္ပဲ သတင္းစာၾကီးထဲမွာ စာလံုးမည္းေတြနဲ့ ေရးေန၊ ကုလသမဂၢနဲ့ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အစိုးရဟာ ရတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ့ ေငြပင္ေငြရင္းကို လူထုဘ၀အတြက္ အက်ဳိး႐ွိေစမယ့္ က်န္းမာေရး ပညာေရးအတြက္မွာ မ႐ွိဘူး။ လံုျခံုေရးနဲ့ ကာကြယ္ေရးမွာ ပိုျပီး လုပ္ေနတာကို ျပတယ္။ အဲေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ လူတေယာက္ကို သတ္လိုက္တယ္၊ ေထာင္ခ်လိုက္တယ္ဆိုတာ လူတေယာက္ တမိသားစုလံုးေတာင္ နစ္နာသြားေစနိုင္တယ္။ ဒုကၡေရာက္သြားနိုင္တယ္။ ဘ၀ ပ်က္သြားနိုင္တယ္။ က်န္းမာေရးနဲ့ ပညာေရးလိုေနရာမွာ အသံုးစရိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်တာဟာ  တိုင္းျပည္မွာ ပညာမဲ့တဲ့၊ ကြ်မ္းက်င္မႈမဲ့တဲ့ လုပ္သားေတြ မ်ဳိးဆက္လိုက္ ေပၚလာတာ ျဖစ္လာနုိင္တယ္။ အာဟာရ ခ်ဳိ့တဲ့သူေတြ၊ ဥာဏ္ရည္မမီတဲ့ကေလးေတြ မ်ဳိးဆက္လိုက္ ျဖစ္သြားမယ့္ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။” “ဒါေၾကာင့္မို့ က်ေနာ္ ျမင္တာက ျမင္သာထင္သာ မ႐ွိဘဲနဲ့ အၾကမ္းဖက္အေျခအေနကို ရပ္တန့္ဖို့ ဆိုရင္ အစိုးရအေနနဲ့ သူ့ရဲ့ မူ၀ါဒကို အေျခခံက်က် ေျပာင္းဖို့ လိုတယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဒီလိုေျပာင္းလဲ ျပုျပင္မႈေတြ လုပ္တဲ့အခါမွာ ထိေရာက္မႈ၊ ျမန္ဆန္မႈ တခုတည္းကို ၾကည့္လို့မရပါဘူး။ တရားမွ်တမႈ ႐ွိဖို့ လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို့ နိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့ သယံဇာတ အားလံုးနီးပါးဟာ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ႐ွိတာျဖစ္ပါတယ္။ အခု ျဖစ္ေနတာက သယံဇာတေတြကို လုိသလို ထုတ္သံုးျပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ဘာမွ အက်ဳိးခံစားခြင့္ မ႐ွိတာ ေတြ့ရပါတယ္။ အခု က်ေနာ္တို့ ျမစ္ဆံုေရကာတာ ကိစၥဆိုရင္ ကခ်င္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡ ခံစားရလဲ။ အမ်ားၾကီး႐ွိပါတယ္။ ရခိုင္မွာလည္း သူတို့ရဲ့ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ့အက်ဳိးကို သူတို့ မခံစားရဘူး။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက ထိေရာက္မႈတင္ မဟုတ္ဘူး၊ မွ်တမႈ၊ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈကိုပါ ထည့္စဥ္းစားရမယ္။ ဒီနိုင္ငံဟာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ေနတဲ့နိုင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အက်ဳိးေက်းဇူးကို အားလံုး ခံစားခြင့္ ႐ွိသင့္တယ္ ဆိုတာကို မူ၀ါဒ ခ်မွတ္သူမ်ား အေနနဲ့ ထည့္သြင္း စဥ္းစားသင့္တယ္လို့ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။”

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up