A d v e r t i s e m e n t With Us

တရား​ရံုး​အုတ္နံရံကို ​ေခါင္း​နဲ့​တိုက္ခဲ့​သူ (​ေမး​ျမန္း​ခ်က္)

လှ​လှ​၀င်း​
ကသာ​ေထာင္မွာ ​ေထာင္ဒဏ္ (၂၇) နွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခံထား​ရရာက​ေန ဇန္နဝါရီလ ၁၃ ရက္​ေန့​မွာ လြတ္ျငိမ္း​ခ်မ္း​သာခြင့္​နဲ့​ ျပန္လည္လြတ္​ေျမာက္လာတဲ့​ ကင္ဂ်ိနာဂအိဆု႐ွင္ ဒီဗြီဘီသတင္း​ေထာက္ မလွလွဝင္း​ကို
လွ​လွ​၀င္း
သူ့​ရဲ့​ေထာင္တြင္း​ အ​ေတြ့​အၾကံု​ေတြကို ဆက္သြယ္​ေမး​ျမန္း​ထား​ပါတယ္။ မလွလွဝင္း​ဟာ ပခုကၠူစာသင္တိုက္က ဘုန္း​ၾကီး​ေတြကို အင္တာဗ်ဴး​လုပ္ျပီး​ ျပန္အထြက္မွာ ၂၀၀၉ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္မွာ ဖမ္း​ဆီး​ခံခဲ့​ရပါတယ္။ “အဲဒီ ပခုကၠူ​ေက်ာင္း​ကို ၁၂ နာရီ​ေလာက္ဝင္သြား​တာ။ အဲဒီမွာ ထူး​ထူး​ဆန္း​ဆန္း​ ဘုန္း​ၾကီး​တပါး​ အဖမ္း​ခံရတယ္။ အဲဒီထဲကို သြား​ျပီး​ေတာ့​ အင္တာဗ်ဴး​ သြား​ယူတာ။ အဲဒီက​ေန က်မတို့​ ဆိုင္ကယ္နဲ့​ျပန္ထြက္လာတာ၊​ အ​ေနာက္က လိုက္လာလား​ၾကည့္​ေတာ့​ မ႐ွိဘူး​။ အိမ္ကို​ေရာက္​ေတာ့​မွ ဒီနား​မွာ တျခား​ အိမ္​ေထာင္စု ၂ ခု၊​ ၃ ခုကို သြား​ယူ​ေသး​တယ္။ က​ေလး​စစ္သား​တ​ေယာက္နဲ့​ ဝန္ၾကီး​ကိစၥတခုနဲ့​၊​ ညက်မွ ဧည့္​စာရင္း​ဆိုျပီး​ လာစစ္ျပီး​ ဖမ္း​သြား​တာ။ က်မတို့​အိမ္မွာ အဖမ္း​ခံလိုက္ရတာ။” ဖမ္း​တဲ့​အခ်ိန္မွာ သံုး​ေယာက္လို့​လည္း​ၾကား​တယ္။ အဲဒါ ဘယ္လိုမ်ိုး​လဲ။ “ကိုျမင့္​နိုင္ရယ္၊​ က်မရယ္၊​ အိမ္႐ွင္ ကိုျမင့္​နိုင္ရဲ့​အစ္မ၊​ သံုး​ေယာက္ကို ဖမ္း​တာပါ။ ကိုျမင့္​နိုင္ အစ္မက​ေတာ့​ အိမ္႐ွင္က ဧည့္​စာရင္း​မတိုင္တဲ့​ စြဲခ်က္နဲ့​ ၁၅ ရက္က်တယ္။” ေနာက္ သူ့​ကို ျပန္လြွႊတ္​ေပး​လိုက္ျပီး​ မလွလွဝင္း​နဲ့​ ကိုျမင့္​နိုင္ကို ​ေထာင္ဒဏ္နွစ္႐ွည္ခ်လိုက္တာလား​။ “ဟုတ္ပါတယ္။ ​ေနာက္အမႈ​ေတြကို က်မနဲ့​ ကိုျမင့္​နိုင္ပဲ ဆက္တြဲတာ။” အဲဒီညက ဖမ္း​သြား​ျပီး​ေတာ့​ ဘယ္ကို​ေခၚသြား​လဲ။ “အဲဒီညက ရဲစခန္း​ကို စ​ေရာက္တယ္။ က်မတို့​ အဲဒီညတည အခ်ိန္ရတယ္။ ​ေနာက္​ေန့​လည္း​ တ​ေနကုန္ ရဲစခန္း​မွာပဲ။ ဒါ​ေပမယ့္​ သူတို့​ဘာမွ​ေတာ့​ ​ေသခ်ာမ​ေမး​ေသး​ဘူး​။ သူတို့​ တခုခုရဲ့​ ညြွႊန္ၾကား​ခ်က္ ​ေစာင့္​ေနပံုရတယ္။ အဲဒီက​ေန ညက်မွ ၇ နာရီ​ေလာက္မွာ က်မကို​ေခၚသြား​တယ္။ အလံုပိတ္ကား​တခုနဲ့​ ​ေခၚသြား​ျပီး​ေတာ့​ အိမ္တအိမ္ကို ​ေရာက္သြား​တယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ စစစ္တာ။ စစစ္တဲ့​ အခ်ိန္ကတည္း​က သူတို့​ေျပာတယ္။ သူတို့​ေမး​ခြန္း​တိုင္း​ကို က်မ​ေျဖ​ေပး​တယ္။ တခု႐ွိတာက က်မကို ဒီထဲမွာမစစ္ပါနဲ့​၊​ က်မကို​ေထာင္ကို ပို့​ေပး​ပါ။ ဘာလို့​လဲဆို​ေတာ့​ ကိုယ့္​ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈမ႐ွိဘူး​ေလ။ ​ေနာက္စစ္ရင္ ဘာ​ေတြမ်ား​ ထပ္​ေပၚမလဲဆိုတဲ့​ ယံုၾကည္မႈမ်ိုး​ က်မမွာမ႐ွိဘူး​။ အ​ေရး​ၾကီး​တာက ​ေထာင္​ေရာက္ဖို့​အ​ေရး​ၾကီး​တယ္။ ​ေထာင္​ေရာက္မွသာလ်ွင္ က်မသတင္း​ထြက္လာမယ္ဆိုတာ ​ေတြး​ၾကည့္​တဲ့​အတြက္ ​ေထာင္ပို့​ဖို့​ကို က်မ​ေတာင္း​ဆိုတယ္။ မ​ေပး​ဘူး​။ မ​ေပး​ေတာ့​ အဲဒီက​ေနစျပီး​ေတာ့​ က်မက ရဲစခန္း​မွာကတည္း​က တရက္​ေစာင့္​တယ္။ အစာလည္း​မစား​ဘူး​။ ​ေရလည္း​မ​ေသာက္ဘူး​။ အဲဒါ ၆ ရက္​ေျမာက္မွာမွ ​ေထာင္ကိုပို့​တယ္။ က်မက အဲလိုအစာငတ္ခံ ဆနၵျပ​ေန​ေတာ့​ သူတို့​လည္း​ က်မကို ရိုက္နွက္ျပီး​ စစ္ခ်ိန္မရ​ေတာ့​ဘူး​။ က်မက သူတို့​ေမး​သမ်ွ ​ေကာင္း​ေကာင္း​ေျဖတယ္။ အကုန္​ေျဖ​ေပး​တာ။ ​ေျဖနိုင္သ​ေလာက္ ​ေျဖ​ေပး​တယ္။ ဒါ​ေပမယ့္​ ​ေရလည္း​မ​ေသာက္ဘူး​။ အစာလည္း​ မစား​ဘူး​။ အဲဒီ​ေတာ့​ သူတို့​ကိုင္တြယ္ရ ​ေတာ္​ေတာ္ခက္​ေနပံုရတယ္။ ၆ ရက္​ေျမာက္မွာမွ အရမ္း​အဖ်ား​ၾကီး​လာျပီး​မွ မျဖစ္မ​ေန ​ေထာင္ကိုပို့​ရတာ။ ပခုကၠူ​ေထာင္ကိုပို့​တာ။” အဲဒီမွာ စစ္တာက စအဖ က စစ္တာလား​။ စစ္တဲ့​ေနရာမွာ ကိုယ္ထိလက္​ေရာက္​ေတြ ဘာ​ေတြနွိပ္စက္တာ​ေတြ ႐ွိလား​။ “မ႐ွိဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့္​ ​ေန့​ေရာ၊​ ည​ေရာ မအိပ္ခိုင္း​တာ​ေတာ့​ ႐ွိတယ္။ ​ေန့​ည မအိပ္ဘဲနဲ့​ တ​ေယာက္ျပီး​တ​ေယာက္ တဖြဲ့​ျပီး​တဖြဲ့​ ဝင္စစ္တာ။ စစ္တဲ့​အဖြဲ့​ေတြက​ေတာ့​ အမ်ား​ၾကီး​ပဲ။ ပခုကၠူျမို့​ကပဲ။ တခ်ို့​ဆိုရင္ တျခား​တ​ေနရာက​ေန စစ္တယ္လို့​ေတာင္ ၾကား​ရတယ္။” တရား​စစြဲတာ ပထမ​ေတာ့​ တရား​မဝင္ ဆိုင္ကယ္မႈ​ေပါ့​။ လိုင္စင္မဲ့​ဆိုင္ကယ္စီး​တယ္။ ​ေနာက္ သြင္း​ကုန္ပို့​ကုန္မႈနဲ့​ ၇ နွစ္ခ်တယ္။ ​ေနာက္ ဧည့္​စာရင္း​မတိုင္တာလည္း​ ပါတယ္။ ​ေနာက္ ဒီဗြီဘီ သတင္း​ေထာက္မွန္း​ သိ​ေတာ့​ အီလက္ထ​ေရာနစ္​ေတြနဲ့​ ​ေပါင္း​ျပီး​ေတာ့​ အား​လံုး​ေပါင္း​ ၂၇ နွစ္ခ်လိ္ုက္တာ​ေပါ့​။ အဲဒီ​ေန့​က အမိန့္​ခ်တဲ့​ ျမင္ကြင္း​ေလး​ကို ျပန္​ေျပာျပ​ေပး​ပါလား​။ “စအဖမ္း​ခံရျပီး​ ၂ ရက္​ေျမာက္မွာကတည္း​ကိုက က်မက ဒီဗြီဘီ သတင္း​ေထာက္လို့​ ​ေျပာထား​ျပီး​သား​၊​ အဲဒါ​ေၾကာင့္​ ရသ​ေလာက္စစ္တယ္။ ​ေနာက္ ဒီဗြီဘီအျပင္ကို သတင္း​ကိစၥအျပင္ကို က်မကို အန္အယ္လ္ဒီနဲ့​ ပတ္သက္ျပီး​ ​ေတာ္​ေတာ္မ်ား​မ်ား​ စစ္တယ္။ အဲဒီတုန္း​က က်မကထြက္ထား​တာကို။ အဲဒါ က်မ ​ေဆး​ရံုကျပန္လာျပီး​ေတာ့​မွ ဧည့္​စာရင္း​အမႈအတြက္ စရင္ဆိုင္ရတာ။ ၁၅ ရက္ခ်လိုက္တယ္။ ​ေနာက္​ေတာ့​ ဆိုင္ကယ္မႈကို ထပ္ရင္ဆိုင္ရတယ္။ က်မထပ္​ေျပာတယ္။ ဒီဆိုင္ကယ္က မျဖစ္နိုင္ဘူး​။ က်မက ခင္ဗ်ား​တို့​ဆီမွာ ​ေပး​ထား​တဲ့​ အခ်က္အလက္​ေတြ အမ်ား​ၾကီး​႐ွိတယ္။ က်မနဲ့​တန္တဲ့​ ပုဒ္မကိုစြဲပါ။ အဲဒါကိုလံုး​ဝ လက္မခံဘူး​။ ဆိုင္ကယ္မႈနဲ့​ ရ​ေအာင္ခ်တာ​ေပါ့​။ အဲဒါနဲ့​ စိတ္တိုျပီး​ တရား​ရံုး​မွာတင္ တိုင္နဲ့​ေခါင္း​နဲ့​ေဆာင့္​တာ။ နံရံနဲ့​ ​ေဆာင့္​ေသး​တာ။ ဆိုင္ကယ္အမိန့္​ ခ်တဲ့​ေန့​က။ အဲဒီ​ေန့​က ဆိုင္ကယ္အမႈနဲ့​ အမိန့္​ခ်​ေတာ့​ က်မက ​ေတာ္​ေတာ္စိတ္တိုတယ္။ ဒီ​ေလာက္​ေျပာထား​လ်က္နဲ့​ လုပ္ရပါ့​မလား​ဆိုျပီး​ေတာ့​ စိတ္တိုျပီး​ ​ေလး​ခ်က္​ေလာက္ ​ေဆာင့္​လိ္ုက္တယ္။ ဝိ္ုင္း​ဆြဲတာ မမွီလိုက္ဘူး​။ အတင္း​ဆြဲခ်ဳပ္ျပီး​ ​ေထာင္ကိုျပန္ပို့​ရတာ။ ​ေထာင္မွာလည္း​ ျပဿနာ႐ွာ​ေတာ့​ က်မကို လက္ထိတ္နဲ့​ ခတ္ထား​တယ္။ ထမင္း​လည္း​ မစား​ေတာ့​ဘူး​။ ​ေရလည္း​မ​ေသာက္​ေတာ့​ဘူး​။ ​ေနာက္ တရက္​ေက်ာ္မွာ လာ​ေျပာတယ္။ မလွလွဝင္း​ကို ​ေနာက္အမႈတြဲဖို့​ ႐ွိပါတယ္။ တာဝန္အရ လုပ္ရတာပါ။ အထက္က ခိုင္း​လို့​ပါလို့​ လာ​ေျပာတယ္။ အဲဒီ​ေတာ့​မွ က်မက ​ေရတို့​ အစာတို့​ျပန္စား​တာ။ ဒုတိယအမႈ​ေတြက ပခုကၠူ​ေထာင္မွာပဲ စစ္လိုက္​ေတာ့​တယ္။ ၅၀၅(ခ)၊​ အီလက္ထ​ေရာနစ္၊​ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား​နဲ့​ ဗြီဒီယိုအက္၊​ အား​လံုး​ေပါင္း​ေတာ့​ ၂၇ နွစ္က်တယ္။” ေနာက္​ေတာ့​ ကသာ​ေထာင္ကို ဘယ္လို​ေရာက္သြား​လဲ၊​ ဘယ္​ေထာင္​ေတြ ၾကား​မွာျဖတ္ခဲ့​ရ​ေသး​လဲ။ ပခုကၠူက​ေန ဘယ္​ေတြ​ေရာက္သြား​လဲ။ “ပခုကၠူက​ေန အမိန့္​ခ်ျပီး​ခ်င္း​ တပတ္​ေက်ာ္​ေက်ာ္မွာ က်မကို ​ေထာင္​ေျပာင္း​လာတယ္။ ကသာ​ေျပာင္း​ရမယ္လို့​ ​ေျပာတယ္။ ​ေ႐ြွႊဘို​ေထာင္ကို အရင္ပို့​တယ္။ အဲဒီမွာ ၂ ရက္နဲ့​ ၃ ညနား​တယ္။ ျပီး​ေတာ့​မွ ကသာ​ေထာင္ကိုပို့​တယ္။ ကသာ​ေထာင္ကို​ေရာက္​ေတာ့​ ကသာ​ေထာင္မွာ ၂ နွစ္​ေနရတယ္။ ၂ နွစ္တိတိျပည့္​ေတာ့​ ကသာ​ေထာင္က ျပန္လြတ္လာတယ္။” အဲဒီ​ေတာ့​ ကသာ​ေထာင္ထဲမွာ ​ေနခဲ့​ရတဲ့​အ​ေတြ့​အၾကံုအရ ​ေနာက္ဘယ္သူ​ေတြနဲ့​ ​ေတြ့​ခဲ့​ရလဲ။ ​ေနာက္​ေတာ့​ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္​ေလး​ေတြ ​ေျပာျပ​ေပး​ပါလား​။ “ကသာ​ေထာင္မွာက မမီး​မီး​နဲ့​ေတြ့​ရတယ္။ မမီး​မီး​ ​ေရာက္လာတယ္။ က်မ​ေရာက္ျပီး​ ၁၅ ရက္​ေလာက္ၾကာမွ မခ်ို(လမ္း​မ​ေတာ္) ​ေရာက္လာတယ္။ က်မတို့​ သံုး​ေယာက္အတူတူပဲ။ မမီး​မီး​ကို​ေတာ့​ အ​ေပၚမွာထား​တာ။ ခက္တာက ​ေထာင္ကလည္း​ သီး​သန့္​တိုက္ဝန္း​မ႐ွိ​ေတာ့​ မမီး​မီး​က တ​ေယာက္တည္း​အ​ေပၚမွာ၊​ ​ေအာက္မွာတျခား​ အက်ဥ္း​သူ​ေတြနဲ့​ က်မတို့​ေပါ့​။ က်မက က​ေလး​ေတြစာသင္တာ​ေတာ့​ ထူး​ထူး​ျခား​ျခား​ပဲ။ စာမသင္ျဖစ္​ေတာ့​ဘူး​ထင္တာ။ က်မက အရင္တုန္း​က ဆရာမကို၊​ အဲဒီ​ေရာက္​ေတာ့​ က​ေလး​ေတြက မူၾကို​ေလး​ငါး​နွစ္ က​ေလး​ေတြ​ေတြ့​တယ္။ ​ေထာင္က ရိုး​ရိုး​ အက်ဥ္း​သူ​ေတြ ​ေမြး​ထား​တဲ့​က​ေလး​ေတြ၊​ ​ေလး​ငါး​ေျခာက္​ေယာက္​ေလာက္႐ွိမယ္။ အဲဒီက​ေလး​ေတြကို စာစသင္တာ​ေပါ့​။ စိတ္မ​ေကာင္း​စရာ တခုက သူတို့​က မူး​ယစ္​ေဆး​ဝါး​ကို ​ေရာင္း​ေနတာ။ မိရိုး​ဖလာလို ​ေရာင္း​ေနတာ။ အဲဒီအမႈနဲ့​ ​ေထာင္က်​ေနတာ။ မူး​ယစ္​ေဆး​ဝါး​ရဲ့​ ဆိုး​က်ိုး​ေတြကို မသိဘူး​။ မသိ​ေတာ့​ ​ေတာ္​ေတာ္​ေတာ့​ စိတ္မ​ေကာင္း​စရာ​ေကာင္း​တယ္။ အသိဥာဏ္မဲ့​မႈ​ေတြ​ေပါ့​။” ေနာက္တျခား​ ဘာအခက္အခဲ​ေတြ ၾကံုခဲ့​ရ​ေသး​လဲ။ “အခက္အခဲ​ေတာ့​ မ႐ွိပါဘူး​။ ပထမတုန္း​က​ေတာ့​ တျခား​အက်ဥ္း​သူ​ေတြနဲ့​ ​ေရာ​ေနရတာဆို​ေတာ့​ နည္း​နည္း​ေတာ့​ စိတ္ပ်က္တယ္။ သီး​သန့္​လုပ္မ​ေပး​တဲ့​အတြက္ စိတ္ပ်က္တယ္။ ​ေနာက္ပိုင္း​စဥ္း​စား​မိတာက စိတ္ပ်က္​ေနလို့​ ဘာမွမထူး​ဘူး​။ ၾကိုး​စား​လုပ္မယ္ဆိုရင္ လုပ္လို့​ရတာ​ေပါ့​။ ဒါ​ေပမယ့္​ အဲဒီအထဲက​ေန ဘာယူနိုင္လဲလို့​ အရင္စဥ္း​စား​လိုက္တယ္။ ဒီအက်ဥ္း​သူ​ေတြဆီက​ေန၊​ သာမာန္ျပည္သူလူထု​ေတြဆီက​ေန၊​ အနည္း​ဆံုး​ ကိုယ္ရသ​ေလာက္ သတင္း​အခ်က္အလက္ အကုန္ကိုယူလိုက္တာပဲ။ ဒီတခု​ေတာ့​ ​ေတာ္​ေတာ္ကို အက်ိုး​႐ွိတယ္။ ၂ နွစ္နဲ့​ ​ေလး​လအတြင္း​ကို ရိုး​ရိုး​အက်ဥ္း​သူ​ေတြဆီက သူတို့​အ​ေျခအ​ေနအ​ေၾကာင္း​၊​ သူတို့​ဘဝ​ေတြအ​ေၾကာင္း​၊​ သူတို့​ေဒသ​ေတြအ​ေၾကာင္း​၊​ အမ်ား​ၾကီး​ သတင္း​အခ်က္အလက္ ယူလာနိုင္တယ္။” မလွလွဝင္း​တို့​ ​ေထာင္ထဲမွာ​ေရာက္​ေနတဲ့​ အခ်ိန္မွာ ျပင္ပမွာ မလွလွဝင္း​တို့​လို သတင္း​ေထာက္​ေတြ လြတ္​ေျမာက္ဖို့​ လႈပ္႐ွား​မႈ​ေတြ နည္း​မ်ိုး​စံုနဲ့​လုပ္ခဲ့​တာ​ေပါ့​။ ​ေနာက္ ၂၀၁၀ မွာလည္း​ ကင္ဂ်ိနာဂအိရဲ့​ သတင္း​ေထာက္ဆု ဆိုျပီး​ေတာ့​ မလွလွဝင္း​ကို ခ်ီး​ျမွင့္​ခဲ့​တယ္။ ဒီလိုမ်ိုး​ နိုင္ငံတကာက​ေန အသိအမွတ္ျပုျပီး​ ၾကိုး​စား​လႈပ္႐ွား​ခဲ့​တဲ့​အ​ေပၚမွာ ဘယ္လိုမ်ိုး​မွတ္ခ်က္​ေပး​ခ်င္လဲ။ “က်မတို့​ ​ေထာင္ထဲကို သတင္း​ေတြ​ေရာက္လာတယ္။ က်မဆုရတယ္။ အျပင္ကန္ပိန္း​ေတြ လုပ္​ေနတယ္လို့​ ၾကား​တယ္။ အရမ္း​ကို​ေက်း​ဇူး​တင္ပါတယ္။ ဒါက သူတို့​လည္း​ သူတို့​တတ္နိ္ုင္တဲ့​ဘက္က တတ္နိုင္သ​ေလာက္ က်မတို့​လြတ္​ေျမာက္ဖို့​ ၾကိုး​စား​လုပ္ကိုင္ၾကတာပဲ။ ​ေက်း​ဇူး​တင္ရမွာ​ေပါ့​။ အဖြဲ့​အစည္း​ ​ေတာ္​ေတာ္မ်ား​မ်ား​ကို ​ေက်း​ဇူး​တင္တယ္လို့​ ​ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီဆုနဲ့​ပတ္သက္ျပီး​ေတာ့​ ဆုက တအား​ေကာင္း​ေန​ေတာ့​ တန္​ေကာတန္ရဲ့​လား​လို့​ စဥ္း​စား​မိတယ္။” ေနာက္တခုက က်​ေနာ္တို့​ဒီဗြီဘီနဲ့​ ပတ္သက္လို့​ ပြင့္​ပြင့္​လင္း​လင္း​ ​ေမး​ပါရ​ေစ။ ​ေထာင္က်​ေနတုန္း​က​ေကာ ဒီဗြီဘီက​ေန တစံုတရာ အကူအညီရတာ​ေကာ ႐ွိလား​။ အကူအညီမ​ေရာက္ဘူး​၊​ အသံ​ေတြလည္း​ ၾကား​ေနရ​ေတာ့​ေလ။ အဲဒီအ​ေပၚမွာ ပြင့္​ပြင့္​လင္း​လင္း​ ​ေျပာျပ​ေပး​လို့​ ရမလား​။ “ရပါတယ္။ အကူအညီက​ေတာ့​ အထဲမွာရတယ္။ ဒီဗြီဘီက ​ေပး​တယ္လို့​ ​ေျပာတာပဲ။ က်မရသင့္​သ​ေလာက္ ​ေတာ္​ေတာ္မ်ား​မ်ား​ ရပါတယ္။ ဒါ​ေပမယ့္​ သူတို့​ေျပာသ​ေလာက္ အ​ေရအတြက္က​ေတာ့​ နည္း​နည္း​ကြာတာ​ေပါ့​။ အဲဒါနဲ့​ပတ္သက္ျပီး​ ဘာမွမ​ေျဖ႐ွင္း​ခ်င္​ေတာ့​ဘူး​။ ကိုယ္လည္း​ အထဲမွာ စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ ပင္ပင္ပန္း​ပန္း​ မ​ေနခဲ့​ရဘူး​။ အဲဒီအတြက္ ​ေငြ​ေရး​ေၾကး​ေရး​နဲ့​ ပတ္သက္ျပီး​ေတာ့​ သိပ္မ႐ွင္း​ခ်င္​ေတာ့​ဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့္​ သူတို့​ က်မကို​ေပး​ပါတယ္။” မလွလွဝင္း​တို့​လို သတင္း​ေထာက္​ေတြက ျပည္တြင္း​မွာ ​ေထာင္က်ခံျပီး​ လုပ္​ေနတဲ့​အခ်ိန္မွာ ျပင္ပမွာ ​ေငြ​ေၾကး​အ႐ႈပ္​ေတာ္ပံု​ေတြ ​ေပၚ​ေနတဲ့​အ​ေပၚမွာ ဘယ္လိုခံစား​ရလဲ။ “စိတ္မ​ေကာင္း​ဘူး​ေပါ့​။ ကိုယ့္​အခ်င္း​ခ်င္း​ေတြ​ေလ၊​ ဒီ​ေလာက္ၾကီး​ျဖစ္စရာမွ မလိုတာ၊​ အထူး​သျဖင့္​ ​ေငြ​ေၾကး​ဆိုတဲ့​ဟာ​ေတြ ပိုစိတ္မ​ေကာင္း​ဘူး​။ ပန္း​တိုင္က ဘာလဲ အရင္ စဥ္း​စား​ရမွာ​ေလ။ တခါတ​ေလ တခ်ို့​လုပ္ရပ္​ေတြက ပန္း​တိုင္​ေပ်ာက္သြား​တယ္။ စိတ္မ​ေကာင္း​ဘူး​။ အခ်င္း​ခ်င္း​ေတြ ဒီလိုမ်ိုး​ မျဖစ္​ေစခ်င္ဘူး​။ အ​ေရး​ၾကီး​တဲ့​အခ်ိန္မွာ ပိုျပီး​ေတာ့​ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ့​ ႐ွိသင့္​တယ္လို့​ ထင္တယ္။ အခုျပည္ပမွာ ရပ္တည္​ေနတဲ့​ ျမန္မာျပည္အတြက္ ရပ္တည္​ေနတဲ့​ သတင္း​ဌာန​ေတြအ​ေနနဲ့​ က်မက ပန္း​တိုင္မ​ေပ်ာက္​ေစခ်င္ဘူး​။ ဒီထက္အ​ေကာင္း​ဆံုး​ ၾကိုး​စား​ျပီး​ အတူတူ လက္တြဲျပီး​ေတာ့​ လုပ္သြား​ခ်င္တယ္လို့​ ​ေျပာခ်င္တယ္။”

A d v e r t i s e m e n t With Us

More News
Up