အစိုးရသစ္လက္ထက္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈေလ်ွာ့ခ်ေရး စီမံကိန္းေတြထဲက အေသးစား ေငြေခ်းလုပ္ငန္းက ေခ်းေငြေတြ လိုအပ္သူေတြဆီ မေရာက္႐ွိဘဲ ျဖစ္ေနသလို ေခ်းယူသူေတြအေနနဲ့လည္း အခက္အခဲေတြ ႐ွိေနပါတယ္။
ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလ်ွာ့ခ်ေရး အစိုးရေခ်းေငြေတြကို ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဴပ္ေရး အာဏာပိုင္ေတြက နီးစပ္သူေတြနဲ့ အျမဲတမ္း ေနထိုင္သူေတြကိုပဲ ထုတ္ေပးေနတာေၾကာင့္ ေခ်းယူလိုသူေတြဆီ မေရာက္႐ွိပဲ ျဖစ္ေနတာပါ။
ဒီလိုျဖစ္ေနတာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ရန္ကုန္ဆင္ေျခဖုန္း ရပ္ကြက္ေန ေဈးသည္တဦးက “ရပ္ကြက္ကေပးတာေတြက လူေ႐ြးျပီးေပးတာ။ က်ေနာ္တို့လို အိမ္ငွားေနတဲ့သူေတြ မရဘူး။ အိမ္ရာ အပိုင္႐ွိတဲ့သူေတြ၊ ေနာက္ျပီး သူတို့ေဆြမ်ိုးမွ ျပီးေတာ့ ရပ္ကြက္လူၾကီးေပါ့။ သူတို့အမ်ိုး မ်က္နွာသိမွ အဲဒီလိုမ်ိုးေတြ ေပးၾကတာ။ ေတာ္ရံုတန္ရံုလူဆို မေပးဘူး။ မေပးဘူးဆိုတာလည္း သူတို့ကို အျပစ္ေျပာလို့ မရပါဘူး။ ပိုက္ဆံအသြင္း မမွန္ၾကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ ရက္မမွန္ဘူး ဆိုတာကလည္း မိုးခ်ဳပ္သြားတယ္။”
“ေနာက္ေန့မနက္မွ ေပးရမယ္ဆိုရင္ လူေတြက နည္းနည္း ခံသာေသးတယ္။ အခုက အလုပ္သမားျပန္ခ်ိန္ ေဈးေရာင္းခ်ိန္ ျပန္ခ်ိန္နဲ့ လြဲၾကတာေပါ့။ အဲဒါနဲ့ မမွန္ေတာ့ ျဖုတ္ခ်လိုက္ေတာ့ လူေ႐ြးေပးတဲ့ ပံုစံျဖစ္သြားေရာ ေနာက္ဆံုးၾကေတာ့” လို့ ေျပာပါတယ္။
ဆင္းရဲနြမ္းပါးမႈ ေလ်ွာ့ခ်ေရး ေခ်းေငြက အတိုးနႈန္း သက္သာေပမယ့္ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြက အေျခခံ လူတန္းစားနဲ့ ကိုက္ညီမႈ မ႐ွိတာေၾကာင့္ ျပင္ပ တရားမဝင္ ေငြေခ်း ေဈးကြက္ေတြက ေန့ျပန္တိုးနဲ့ ေခ်းယူ ျပန္ဆပ္ေနၾကတာေတြလည္း ႐ွိေနတယ္လို့ သူက ဆိုပါတယ္။
“ျပင္ပေငြေခ်း လုပ္ငန္းကေတာ့ ႐ွိေနဦးမွာပဲ။ ရယက ေခ်းေငြကို ၅နာရီထိုး ေပးရမယ္။ ေပးစရာမ႐ွိေတာ့ ငါ့ကို ၅၀၀ ေလာက္ ေပး။ ေနာက္မွ ၆၀၀ ေပးပါမယ္ဆိုျပီး အတိုးသမားဆီက ၁၀၀ အတိုးေပးျပီး မျဖစ္မေန ေခ်းရေတာ့ ဘာမွမထူးဘူး။
“ရပ္ကြက္မွာေခ်းရင္ ေအးရာေအးေၾကာင္းပဲ။ အဲဒီေလာက္ေတာ့။ အတိုးေပးရတာခ်ည္းပဲ။ ဥပမာ ၂၀၀၀၀ ယူလိုက္တယ္ေပါ့။ တေန့ကို ၂၀၀၀ အသြင္းနဲ့။ ဒီေန့ေတာ့ မေျပလည္ေသးဘူး။ ေနပါဦးဗ်ာဆိုလည္း ေနမွာပဲ။ ေနာက္ေန့မွ ေပါင္းေပးလိုက္။ ဒါမွမဟုတ္ ရက္ပ်က္ခကို ထားလိုက္ဦးမယ္။ ပိုက္ဆံျပည့္သြားမွ ရက္ပ်က္ခကို ျဖည့္ေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ သူတို့က လက္ခံမွာပဲ။ နိုင္ငံေတာ္ေခ်းေငြက အဲ့လိုလည္း လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဆင္းရဲသားပေပ်ာက္ေရးဆိုတာ သူတို့က ေျပာလိုက္တာပဲ။ သူတို့ကို ေပးစရာမ႐ွိလို့ အျပင္က အတိုးနဲ့ ဆြဲေပးလိုက္ရေတာ့ ဘာမွမထူးဘူး”လို့ ဆိုပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ေခ်းယူသူအခ်ို့က အစိုးရ၊ နိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ့ လူမႈေရးအဖြဲ့အစည္းေတြက ထုတ္ေခ်းတဲ့ ေခ်းေငြအားလံုးကို ေခ်းယူျပီး ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ ေၾကြးသစ္ယူတာမ်ိုးေတြလည္း ႐ွိေနပါတယ္။
ဒီလို အခက္အခဲေတြ ႐ွိေနတာေၾကာင့္ ဆင္းရဲနြမ္းပါးမႈ ေလ်ွာ့ခ်ေရးအတြက္ အဖြဲ့အစည္းေတြက ေခ်းေငြခ်ေပးဖို့ အေျခခံ လူတန္းစားၾကားမွာ ေတြ့ၾကံုရတဲ့အခက္အခဲေတြ၊ အေျခအေနေတြကို ကြင္းဆင္း ေလ့လာျပီး ပညာေပးလုပ္ငန္းေတြကိုပါ တခါတည္း လုပ္ေဆာင္မွ ေအာင္ျမင္နိုင္မယ္လို့ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္ ဆရာဦးေမာ္သန္းက အၾကံျပု ေျပာၾကားပါတယ္။
“ရည္႐ြယ္ခ်က္ ဦးတည္ခ်က္အေနနဲ့ေတာ့ မေကာင္းဘူးလို့ ေျပာလို့ မရပါဘူး။ သို့ေသာ္ တကယ္အက်ိုးသက္ေရာက္မႈက်ေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္မွာဆို နိ္ုဘယ္လ္ဆုေတြတာင္ ရလာခဲ့တယ္ ေငြေခ်းတဲ့ဥစၥာ။ အခုက်ေတာ့ လက္လုပ္လက္စားေတြက သူ့ေၾကာင့္ ငါ့တို့ေတာ့ အေၾကြးတင္ေနတယ္ ဆိုျပီးေတာ့ အျပစ္တင္တဲ့ သေဘာမ်ိုးျဖစ္တယ္ခင္ဗ်။ အမေတာ္ေၾကးေငြ ေပးလိ္ုက္တယ္၊ ေပးလိုက္တဲ့ဥစၥာကို တခါတည္း တထိုင္တည္း ေလာင္ကစား လုပ္ပစ္လိုက္တယ္၊ စားေသာက္ပစ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ေခ်းေငြကေတာ့ သူက ေပ်ာက္မသြားဘူး။ ေပးစရာ႐ွိတာကေတာ့ က်ိန္းေသတယ္ ကိုယ့္အတြက္ အဲဒီ ေခ်းေငြကေနျပီးေတာ့ အက်ိုးသက္ေရာက္မႈ ႐ွိစရာကေတာ့ ဘာမွ မလာဘူး။ ေခ်းေငြေပးတာက ေခ်းေငြနဲ့ အတူတကြ ဒီေခ်းေငြကို ဘယ္လိုသံုးျပီး လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ရမယ္၊ ေခ်းေငြနဲ့ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ဘယ္လိုအသံုးခ်နိုင္တယ္၊ ဘယ္လို သံုးစြဲရမယ့္ဆိုတဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတပါ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ ဆင္းရဲသားကို သူ့ရဲ့အသိဥာဏ္ကို ေစာ္ကားေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသိဥာဏ္ပါ ပါဖို့လိုတယ္။ မပါရင္ေတာ့ ေငြေခ်းယူလိုက္တဲ့အတြက္ အေၾကြးတင္သြားတာ အဖတ္တင္ျပီးေတာ့ ဒီအေၾကြးတင္ေနျပီးေတာ့ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ တိုးပြားမလာဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒုကၡေတာင္ ပိုေရာက္ေစတယ္။”
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အစိုးရသစ္တက္လာျပီးေနာက္ပိုင္း ၂၀၁၆ ခုနွစ္မွာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ၁၆ ရာခိုင္နႈန္းေလ်ွာ့ခ် မယ္လို့ ေျပာၾကားထားျပီး ဒီအေသးစားေငြေခ်းလုပ္ငန္းေတြကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္႐ြက္လာတာပါ။
ျမန္မာနိုင္ငံ လူဦးေရ ၅၉ သန္းေက်ာ္ထဲက ၁၉ သန္းေက်ာ္ဟာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈဒဏ္ကို ခံစားေနၾကတယ္လို့ အစိုးရရဲ့ မွတ္တမ္းေတြကဆိုေပမယ့္ ဒီထက္ ပိုနိုင္တယ္လို့လည္း သံုးသပ္မႈေတြ ႐ွိေနပါတယ္။
