ဆရာစံ က်ဆံုးျခင္း နွစ္ ၈၀ ျပည့္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားကို ပဲခူးတိုင္း၊ သာယာဝတီျမို့မွာ ဒီေန့ က်င္းပျပုလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
သာယာဝတီျမို့၊ သီရိမဂၤလာေက်ာင္းတိုက္မွာ က်င္းပျပုလုပ္တဲ့ ဒီအခမ္းအနားကို သာယာဝတီနယ္က လယ္သမားၾကီးေတြ၊ ရန္ကုန္နဲ့ ျမို့နယ္အသီးသီးက နိုင္ငံေရးပါတီနဲ့ လူမႈေရးအဖြဲ့အစည္းေတြက ပရိသတ္ ေလးေထာင္ေလာက္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကတယ္လို့ ဦးေဆာင္ျပုလုပ္တဲ့ သာယာဝတီနယ္သား လူငယ္မ်ားအဖြဲ့၀င္ ေဒၚမူမူခင္က ေျပာပါတယ္။
အနွစ္ ၈၀ တိမ္ျမုပ္ေနတဲ့ သာယာဝတီနယ္ရဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ေဖာ္ထုတ္လိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ့ အခုလို အခမ္းအနားလုပ္တာလို့လည္း ဆိုပါတယ္။
[caption id="attachment_18319" align="alignright" width="300" caption="အခမ္းအနား က်င္းပေနစဥ္"]
[/caption]
အခမ္းအနားမွာ သာယာဝတီနယ္သား ဆရာစံက်ဆံုးျခင္း နွစ္ ၈၀ ျပည့္ အခမ္းအနား အထိမ္းအမွတ္ ေမာ္ကြန္း ေက်ာက္စာတိုင္ထူၾကျပီး ဆရာစံနဲ့တကြက်ဆံုးသြားတဲ့ သာယာဝတီနယ္သား ေတာင္သူလယ္သမား ဂ႒ုန္တပ္သားမ်ားကိုလည္း အမ်ွအတန္း ေပးေဝခဲ့ၾကပါတယ္။
ဆရာစံနဲ့အတူတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ ဂ႒ုန္တပ္သားၾကီး ဦးဖိုးေမာင္ရဲ့ ေျမးျဖစ္သူအပါအဝင္ တက္ေရာက္လာၾကသူ တခ်ို့က ဆရာစံ အမွတ္တရ အမွာစကားေျပာခဲ့ၾကပါတယ္။
ဆရာစံ နွစ္ ၈၀ ျပည့္အခမ္းအနားမွာ သာယာဝတီနယ္သား စာေရးဆရာမ စမ္းစမ္းနြဲ့ (သာယာဝတီ) က ကဗ်ာတပုဒ္႐ြတ္ဆိုဂုဏ္ျပုခဲ့ျပီး အဲ့ဒီကဗ်ာတစကို ပြဲစီစဥ္သူ ေဒၚမူမူခင္က ခုလို ျပန္႐ြတ္ဆိုျပပါတယ္။
“သူ့ကဗ်ာေလးကေတာ့ ေမြခံထိ္ုက္ေစ၊ ဆရာစံနယ္ေျမတဲ့။ ေသသပ္ခန့္ညားတဲ့ မွတ္တိုင္ ကမၸည္း၊ ၾကက္သီးျဖန္းမ်ွ ျဖန္းျဖန္းထေအာင္၊ ထိ႐ွခံစား နွလံုးသားက၊ ခမ္းနားတဲ့ အတိတ္ကို ျမင္ေယာင္မိတယ္။ လယ္ခြန္၊ လူခြန္၊ သီးျခားခြန္ေၾကာင့္၊ ေျမကၽြန္လယ္သမား၊ ေခါင္းပါးငတ္မြတ္၊ ခါးဝတ္စုတ္ျပဲ၊ မလံုလဲေတာ့၊ စားစရာမ႐ွိ၊ စပါးမ႐ွိ၊ ဆန္မ႐ွိ၊ မ႐ွိျခင္းမ်ားနဲ့ ခင္းက်င္း၊ ရိုးျပတ္ေတာေျမ တလင္းမွာ၊ နယ္ခ်ဲ့မင္းရဲ့ ဖိနပ္ခြာေအာက္၊ ေမွာက္လ်က္လဲလို့ မထနိုင္ၾက၊ လူမွဟုတ္ပါေသးရဲ့လား။”
နွစ္ေပါင္း ၈၀ အတြင္း အခုလို ဆရာစံ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျပုလုပ္ခြင့္ရခဲ့တာမို့ သက္ဆိုင္ရာေတြကို အထူးေက်းဇူးတင္တယ္လို့ ပြဲစီစဥ္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမို့မွာလည္း အလားတူ အခမ္းအနားတခု က်င္းပခဲ့ပါတယ္။
သာယာဝတီနယ္သား ဆရာစံဟာ ၁၉၃၀ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပံုကို ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ျပီး ၁၉၃၁ ခုနွစ္၊ နိုဝင္ဘာ ၂၈ ရက္မွာ အဂၤလိပ္အစိုးရက ေသဒဏ္အျပစ္ေပးခံခဲ့ရသူျဖစ္ပါတယ္။
