က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို ျပန္ေနရရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွ နာစရာမရွိဘူးဗ်- ဦးထြန္း၀င္း

သာသနာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ကိုက ဗြီအိုေအသတင္းဌာနနဲ႔ ၂၀၁၆ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂ ရက္ေန႔ထုတ္လႊင့္သည့္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္းတြင္ “ဧည့္ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုပါ၀င္ေသာ အစၥလာမ္”မ်ားဟု သုံးႏႈန္းေျဖဆိုခဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရး ကြန္ဂရက္ဌာနခ်ဳပ္က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတထံ တိုင္ၾကားပါတယ္။ သမၼတဦးထင္ေက်ာ္ထံ ဧၿပီ ၃ ရက္ေန႔ရက္စြဲနဲ႔ လိပ္မူတပ္ေပးပို႔တဲ့စာပါအေၾကာင္းအရာမွာ “ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံမွ တိုင္းရင္းသား၊ ႏိုင္ငံသား အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ လြဲမွားစြာ ၀န္ႀကီးက ေျပာဆုိခဲ့ျခင္းအေပၚ ႐ုပ္သိမ္းေျဖရွင္းေပးပါရန္ကိစၥ” လို႔ပါရွိပါတယ္။ ၀န္ႀကီးသူရဦးေအာင္ကိုရဲ႕စကားဟာ အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ သေဘာထားမဟုတ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းဖယ္ရွားေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး အဖြဲ႕ႀကီးကလည္း သူရဦးေအာင္ကုိရဲ႕ အဆိုပါ ေျပာဆုိခ်က္အေပၚ ကန္႔ကြက္စာထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးကြန္ဂရက္ဌာနခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးထြန္း၀င္းနဲ႔ ဒီဗြီဘီက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းပါတယ္။ သာသနာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ကိုရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ သမၼတဦးထင္ေက်ာ္ထံ စာပို႔ေတာ့ အဓိကအားျဖင့္ ဦးထြန္း၀င္းတို႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ သေဘာထားကို ေျပာျပပါ။ “ျပည္တြင္းမွာ ဘာသာ၊ လူမ်ဳိး ေသးသည္ငယ္သည္ မခြဲျခားဘဲနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေလာက္အတြင္းမွာ အားလုံးဟာ စစ္အစိုးရရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရတယ္ေပ့ါဗ်ာ။ ခြဲျခားခံခဲ့ရတယ္ေပါ့။ အခု အန္အယ္လ္ဒီ အေရြးခံရဖို႔ဆိုရင္ ဒီကိစၥေတြအားလုံးကို ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္လို႔၊ အထူးသျဖင့္ ဗမာျပည္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုးကြယ္တဲ့ အထဲထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ပါတီ တည္ေထာင္ထားခဲ့တဲ့ ပသီေတြလည္း ပါၾကတာကိုး။ အနားနီးလာတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ပါတီကိုေတာင္မွ ေက်ာခိုင္းၿပီးေတာ့ကာ အန္အယ္လ္ဒီကို မဲေပးဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ေတြကိုယ္တိုင္က တိုက္တြန္းခဲ့ၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ပါတီေလာက္နဲ႔ ဒီအေျပာင္းအလဲႀကီးကို လုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လို႔ပါ။ အဲဒီလို အႀကီးအက်ယ္ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရဖြဲ႔ၿပီး တက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့မွ သမၼတႀကီးမိန္႔ခြန္းကို က်ေနာ္တို႔ ၾကားရတဲ့အခါ သူ႔အသုံးအႏႈန္းမွာ ႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားဆိုတဲ့ တိုတိုတုတ္တုတ္ အသုံးအႏႈန္းေလးကို သာသာယာယာနဲ႔ မခြဲမျခား၊ မွ်မွ်တတ သုံးသြားတာကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ အဲဒီေန႔ကတည္းက ရင္ထဲမွာ အားလုံးေအးၿပီး ေက်ေက်နပ္နပ္ ရွိေနခဲ့ၾကတာ။ အဲသလို ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားလို႔ မခြဲျခားဘဲ ၃ ရက္သားပဲ ရွိေသးတယ္၊ ဒီပုဂိဳၢလ္က လူနည္းစုလို႔ က်ေနာ္တို႔ကိုသုံးရင္ က်ေနာ္က ခံသာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က Minority (အနည္းစု) ပဲ။ သို႔ေသာ္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြထဲမွာ လူမ်ားစုက ဧည့္ႏိုင္ငံသားေတြလို႔ သုံးလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာကို လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ ပူးေတာ့ ေနာက္ထပ္နာမည္အသစ္တလုံးကို က်ေနာ္တို႔ကို ေပးလိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ပသီေတြေရာ၊ တျခား ပသီမဟုတ္တဲ့ ဗမာမြတ္ဆလင္ေတြေရာေပါ့။ ဘာလဲလို႔ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လုံး၀အထိမခံႏိုင္ဘဲနဲ႔ တအားနာတဲ့ စကားလုံးေတြရွိတယ္။ အထိမခံႏိုင္ဘဲနဲ႔ တအားနာတဲ့ စကားလုံးေတြထဲမွာ အခု သူသုံးတဲ့စကားလုံးေပါ့ဗ်ာ၊ အိမ္ရွင္ ဧည့္သည္ ခြဲျခားတာမ်ဳိးတို႔၊ ဧည့္ႏိုင္ငံသားတို႔၊ အိမ္ရွင္ခြဲျခားတာမ်ဳိးတို႔ ဆုိတဲ့ အသုံးအႏႈန္းေတြက က်ေနာ္တို႔ အရမ္း အခံရခက္တယ္။ "ေျပာရလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ပသီလူမ်ဳိးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို တ႐ုတ္ျပည္ အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းကေနၿပီးေတာ့၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ အေရွ႕ျခမ္းကေန ျဖတ္ၿပီးေတာ့ကာ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၈၃၂ ခုႏွစ္ကတည္းက ၀င္လာခဲ့ၿပီး ဗမာတျပည္လုံးမွာ အေျခခ်ၿပီး ေနခဲ့တာပါ။ အဲဒါကို အဂၤလိပ္ ဗမာျပည္ကို အုပ္စုိးစဥ္အခါတုန္းက အိႏၵိယကလူေတြ ဗမာျပည္ထဲကို ကေသာကေမ်ာ ၀င္လာတဲ့သူေတြနဲ႔ အတူတူေရာၿပီးေတာ့ကာ ရွိသမွ် နဂိုတုန္းကတည္းက ႏွစ္ တေထာင္နဲ႔ႏွစ္ရာ သက္တမ္းရွိေနတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုးကြယ္ၿပီး ပသီလူမ်ဳိးေတြအျဖစ္ ရွိေနတဲ့သူေတြကိုပါ ခ်ဳိးႏွိမ္၊ ဖ်က္ဆီး၊ ေခ်မြၿပီး ဒီေန႔ဆိုခဲ့လို႔ရွိရင္ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးအျဖစ္ သတ္မွတ္ဖို႔ေတာင္မွ က်ေနာ္တို႔က ဒီပါတီကိုေထာင္ၿပီး ႐ုန္းကန္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီလိုမ်ဳိး ေပၚလာတဲ့အခါက်ေတာ့ သမၼတႀကီးဆီကို ပို႔တာကေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီမဟုတ္တဲ့ ဒီပုဂိဳၢလ္ကျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ေပးႏိုင္တဲ့သူ မဟုတ္လို႔ စုန္းျပဴးမ်ား ျဖစ္ေနၿပီလားလို႔ သမၼတႀကီးကို ဆုံးမဖို႔အတြက္ တင္ျပတာပါ။" သာသနာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာနဘက္ကေနၿပီးေတာ့ ဒီေျပာဆိုခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႏိုင္ငံသားအခ်ဳိ႕ဆုိတဲ့ စကားလုံးကို ျဖည့္စြက္ေဖာ္ျပတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဒီျဖည့္စြက္ေဖာ္ျပခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သေဘာထား သိပါရေစ။ “ျဖည့္စြက္တဲ့ အေပၚမွာလည္းပဲ ပထမသုံးထားတဲ့ အသုံးအႏႈန္း ေျပေပ်ာက္သြားတဲ့အထိ ေခ်ဖ်က္တာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ ေနာက္ထပ္ပိုၿပီးေတာ့ အခံရခက္ၿပီးေတာ့ နာစရာ စကားလုံးတလုံး ပါလာပါတယ္။ အဲဒါ ဘာလဲဆိုေတာ့ ဘာသာငယ္ဆိုတဲ့ စကားလုံးဗ်။ အဲဒီ ဘာသာငယ္ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ပထမ မပါဘဲနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ထပ္ပါလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒီစကားလုံးကလည္း က်ေနာ္တို႔ကို ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔ကို Inferior (ေသးသိမ္ေအာင္) လုပ္တာဗ်။ က်ေနာ္တို႔လိုခ်င္တာက တိုင္းရင္းသားရယ္၊ ႏိုင္ငံသားရယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ခြဲတာကိုသည္ပင္လွ်င္ တိုင္းရင္းသားေတြ ကိုယ္တိုင္က ေတာေတာင္ေဒသေတြမွာ ေနရတဲ့ပုဂိဳၢလ္ေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေနခဲ့တဲ့သူေတြထက္စာရင္ သူတို႔ေတြ ပိုၿပီး ဆင္းရဲတယ္၊ အနစ္နာခံရတယ္၊ အမ်ားႀကီး ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ရွိၾကတယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔က စာနာေပးလို႔ တုိင္းရင္းသားဆိုၿပီးသုံးတဲ့ အသုံးအႏႈန္းေပၚမွာ၊ သူတို႔ေတြအေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔က ေက်နပ္အားရေပးေနၿပီး က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္သည္ပင္လည္းပဲ ဟိုးပေ၀သဏီ၊ ဟိုးအတီေတ ႏွစ္ေပါင္း တေထာင့္ႏွစ္ရာကတည္းက ဒီႏိုင္ငံမွာ ေရာက္ရွိအေျခခ်ၿပီး ယဥ္ေက်းမႈ တဆက္တည္းနဲ႔ ဒီေန႔ထိ ေနၾကတဲ့သူေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ပသီဆိုတဲ့ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးကိုလည္းပဲ တိုင္းရင္းသားလို႔ ရေအာင္ဆိုၿပီး ႀကိဳးစားေနတာ။ အကယ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိုင္းရင္းသားဆိုၿပီး နာမည္တလုံးသာရၿပီး အဲဒီနာမည္ကလြဲရင္ ဘာတခုမွမရတဲ့ တျခားတိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ သူတို႔လည္း နာတာပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ နာတာပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ကာ အဲဒီထဲကမွ ထပ္ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားရယ္၊ ႏိုင္ငံသားရယ္၊ ဧည့္ႏုိင္ငံသားရယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ကာ ထပ္ၿပီး ခြဲၿပီးမေျပာေတာ့ဘဲနဲ႔ အားလုံးဟာ တေျပးညီ ႏိုင္ငံသားေတြလို႔ ေျပာလိုက္ခဲ့လို႔ရွိရင္ ဘယ္သူေတြက နာသြားမွာမို႔လို႔ တေျပးညီ မျဖစ္ႏို္င္ရတာတုန္း။ က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို ယုံၾကည္တဲ့သူေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘယ္နည္းနဲ႔ပဲခြဲခြဲ ခြဲတာမွန္သမွ် အားလုံးကို က်ေနာ္တို႔ လက္ခံဖို႔အတြက္ ခက္ပါတယ္။ အဓိက အဲဒါပါ။” အခုလို ထိလြယ္ရွလြယ္ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းမ်ဳိး၊ အစိုးရသစ္ သက္တမ္းႏုနယ္ခ်ိိန္မွာ ဒီလို တဦးနဲ႔တဦး အထင္အျမင္ လြဲမွားေစႏိုင္တဲ့ကိစၥေတြ၊ ဒီကိစၥကို (ဒီလိုေမးျမန္းခ်က္မ်ဳိး လုပ္တာေတာင္ သတင္းေထာက္ဖြတယ္ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္ခံရတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမွာ) ဦးထြန္း၀င္းတို႔ ေပ်ာ့လြယ္ေျပာင္းလြဲနည္းလမ္းနဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္ေစခ်င္လဲ။ “ဆုိပါစို႔ဗ်ာ က်ေနာ္ဆိုရင္ အခု အသက္ ၆၇ ႏွစ္ရွိၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ဘ၀မွာ ဒီခြဲျခားမႈမ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တို႔ မႀကဳံခဲ့ရဘူး။ ႐ုိး႐ုိးေလး စကားတလုံးတည္းနဲ႔ ေျပာရလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလို ျပန္ေနရရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွ နာစရာမရွိဘူးဗ်။ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ၁၄-၅ ႏွစ္၊ အခု ၆၇ ႏွစ္ထဲကေန ႏုတ္လိုက္လို႔ရွိရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆုိေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ရဲ႕ ဒီဘက္ျခမ္းမွာ က်ေနာ္တို႔က အဖိႏွိပ္ခံသက္သက္ ေနခဲ့ရတာပါ။ "ဥပမာဆိုပါစို႔၊ ဗမာျပည္ကို အဂၤလိပ္ေရာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဦးထင္ေက်ာ္ဆီ က်ေနာ္ေရးတဲ့ စာထဲမွာလည္း အဲဒီစကားလုံးတလုံးကို ထည့္ေရးတာ အဲဒါေၾကာင့္ေရးတာ။ ဒီ ဘဂၤလားကေနၿပီးေတာ့ ဗမာျပည္မွာ လယ္လုပ္ဖို႔အတြက္ လယ္ကူလီေတြ သြင္းလာရင္းနဲ႔ ဘဂၤါလီလူမ်ဳိး ဗမာျပည္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ဆိုတဲ့ So Call ေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီစကား တလုံးေလာက္ကို ၾကားမိၿပီး ဗမာျပည္မွာ ရွိေနတဲ့ မြတ္ဆလင္ေတြအားလုံးကို ဘဂၤါလီလို႔လည္း ယိုးခ်င္တယ္၊ ႏိုင္ငံျခားက ကူးလာတဲ့ သူေတြလို႔လည္း ဆိုခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္နဲ႔ေတာ့က သမုိင္းသုေတသနဆီကို ခ်ဥ္းကပ္လို႔ မရႏိုင္ဘူးဗ်။ က်ေနာ္ၾကားဖူးတဲ့ သမိုင္းသုေတသီေတြ ၾကားဖူးတဲ့ စကားတခြန္းရွိတယ္။ အသင္ သမုိင္းသုေတသနျပဳလွ်င္ အသင္၏ အမ်ဳိးသား၀တ္စုံကုိ အျပင္တြင္ ခြ်တ္ခဲ့ပါတဲ့။ ဆိုလိုတာက သမုိင္းကို အမ်ဳိးသားေရး (သို႔မဟုတ္) လူမ်ဳိးေရးနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ေျဖရွင္းလို႔ မရပါ။ အခု က်ေနာ္တို႔ ေျပာေနတာက လူမ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ထဲမွာ အရမ္းမ်ားတယ္၊ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ လူမ်ဳိးေတြ အရမ္းမ်ားတာကိုသည္ပင္လွ်င္ ေျဖရွင္းလို႔မရႏိုင္ေအာင္ တမင္လုပ္ေနတယ္လို႔ကို က်ေနာ္တို႔ ယုံၾကည္ေနရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို အရာရာကို က်ေနာ္တို႔က သံသယျဖစ္သြားၿပီ။ သူက လူမ်ဳိး ၁၀ မ်ဳိး ရွိတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ အေျဖကို တဆယ္နဲ႔ စားလိုက္လို႔ရွိရင္ ရလဒ္တခုစီ ထြက္လို႔ရွိရင္ ေ၀ရတာ ပိုလြယ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခု ၁၃၀ ေတြ၊ ၁၅၀ ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘယ္လိုတည့္ေအာင္ေ၀မတုန္း၊ ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးကို။ အဲဒီေတာ့ ဒီေလာက္ပြားေအာင္၊ မ်ားေအာင္ လုပ္ေနတာသည္ပင္လွ်င္ တဘက္ကက်ေတာ့ကာ လူမ်ဳိးလို႔ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္သလို ေနာက္တဘက္မွာ က်ေတာ့ကာ ရွင္းမရေအာင္ အလိုေတြမ်ားၿပီး မရႏိုင္၊ အရေတြ အလိုမက်ႏိုင္တဲ့အခါမွာ ဒီလူမ်ဳိးေရးျပႆနာကို ေျဖရွင္းလို႔ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ တမင္ဖန္တီးထားတဲ့ ဒါ ဘိုးဘိုေအာင္ရဲ႕ နည္းတနည္းလို ျဖစ္ေနတယ္လို႔ကို က်ေနာ္တို႔က ခံစားလာရတယ္။ "အဲဒီေတာ့ ဒီလူမ်ဳိးဆိုတဲ့ ကိစၥေတြမွာ အကယ္၍ေပါ့ေလ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို ကုိယ္ထိန္းသိမ္းၿပီးေတာ့ကာ ကိုယ္ေပ်ာ္ေမြ႔ရာကိုလည္း ကိုယ္လုပ္ခြင့္ရမယ္၊ ကိုယ့္ေဒသမွာရွိေနတဲ့ သယံဇာတ ခံစားခြင့္ေတြကိုလည္း သက္ဆိုင္တဲ့သူေတြဟာ မိမိတို႔ဖြံံံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ သုံးခြင့္ရၾကမယ္လို႔ ဆိုခဲ့လို႔ရွိရင္ လူမ်ဳိးဘယ္လိုပဲေနေန၊ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ျပည့္ၿပီးေတာ့ လူဟာ လူလိုေနခြင့္ရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အားလုံး အေျခခံအားျဖင့္ ေက်နပ္ႏိုင္ၾကမွာပါ။ သို႔ေသာ္ အခုဥစၥာ က်ေနာ္တို႔တို္င္းျပည္ရဲ႕ ျပႆနာက နဂိုတုန္းက လူမ်ဳိး ၈ မ်ဳိးေလာက္က ေက်နပ္စရာ မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ေတာခိုၾကတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စိပ္၊ စိပ္၊ စိပ္၊ စိပ္၊ စိပ္၊ စိပ္ၿပီးေတာ့ကာ နာမည္ေတြ ထိုးထည့္တာက လူမ်ဳိးငယ္ေလးတခုကို နာမည္တပ္ေပးၿပီး ေက်နပ္မႈေပးေအာင္ လုုပ္သလိုလိုနဲ႔ တျပည္လုံး အတိုင္းအတာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ကာ လူမ်ဳိးေတြ ရာခ်ီၿပီး မ်ားသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒီလူမ်ဳိးေတြအားလုံး ရာခ်ီတဲ့ဆီမွာ ေျပလည္ေအာင္ညိႇဖို႔အတြက္ ဘယ္ဘုိးဘိုးေအာင္က လာၿပီး ေျဖရွင္းေတာ့မွာတုန္း။ ဘယ္သိၾကားမင္းက လာၿပီး ေျဖရွင္းေပးေတာ့မွာတုန္း။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ႀကဳံေနရတဲ့ ျပသနာက ဒီျပသနာ တက္တာပဲ။ ေနာက္ ဒီၾကားထဲ ၂၀၁၂ နဲ႔ ၂၀၁၃ မွာ ေၾကေၾကကြဲကြဲ ခံစားရတဲ့၊ နစ္နစ္နာနာခံစားရတဲ့၊ အသက္ေသဆုံးတဲ့အထိ ခံစားရတဲ့ ပြဲႀကီးေတြျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္၊ အထိကရုဏ္းႀကီးေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ သို႔ေသာ္ ဒီဘက္ကို ေရာက္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီကိစၥဟာ အတို႔အထိ မခံႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ခနခန တို႔တယ္၊ ထိတယ္ဆိုခဲ့လို႔ရွိရင္ အစျပန္ျပန္ေပၚလို႔ အသားေသသြားေအာင္ ဆိုင္းၿပီးထားတာမ်ဳိးကို က်ေနာ္တို႔ နားလည္ေပးလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အန္အယ္လ္ဒီတက္လာတဲ့အခါမွာ ဒီကိစၥေတြဟာ အခု ကမၻာကေနၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဘယ္ကိစၥေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွမေျပာဘူးလို႔ ေျပာရင္လည္းပဲ ဆိတ္ဆိတ္ေနတာဟာ အသားေသေအာင္၊ အနည္ထိုင္ေအာင္ ေစာင့္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔က နားလည္ေပးလို႔ရတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔က ပသီလူမ်ဳိးအတြက္ကိုပဲ က်ေနာ္တို႔ပါတီက ကိုယ္စားျပဳၿပီးေျပာတာပါ။ က်န္တဲ့လူမ်ဳိးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကိစၥ ကိုယ္စားျပဳစရာလည္း က်ေနာ္တို႔မွာ မရွိပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ဘာသာေရးကိုပါ ကိုင္ၿပီးေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ ပသီေတြရဲ႕ အေျခခံယဥ္ေက်းမႈဟာ အစၥလာမ္ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေနတဲ့အခါ၊ အဲဒီအစၥလာမ္ဟာ ပသီေတြရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈလည္းျဖစ္ေနေတာ့ကာ လူမ်ဳိးနဲ႔ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာကို ေရာၿပီးကိုင္တြယ္ၿပီးေျပာလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ အမ်ဳိးသားေရးလည္း လာထိတယ္၊ ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မႈကိုလည္း လာၿပီးထိခိုက္တဲ့အခါ ဒီႏွစ္ခုစလုံးကို၊ ယဥ္ေက်းမႈကိုေရာ သာသနာေရးကိုေရာ ကိုင္ထားရတဲ့ပုဂိဳလ္တေယာက္အေနနဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္မွ ခ်ဳိ႕တဲ့လွခ်ည္လား၊ ဒီေလာက္ေတာင္မွ မသိနားလည္မႈ ကင္းေ၀းလွခ်ည္လားလို႔ က်ေနာ္က ပထမေတာ့ ယူက်ဳံးမရျဖစ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်တဲ့အခါက်ေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ ဒီကိစၥဟာ ေစာေစာက က်ေနာ္အဲဒီမွာ ထည့္ေရးသလို၊ က်ေနာ္တို႔ ႏို္င္ငံရဲ႕ တျခားေဒသတခ်ဳိ႕ကိုေရာက္ခဲ့တဲ့အခါ လ၀ကက ေပၚလစီအျဖစ္နဲ႔ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုးကြယ္တဲ့သူေတြကို လူမ်ဳိးထဲမွာ အေပါင္း အိႏၵိယ၊ အေပါင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အေပါင္း ပါကစၥတန္၊ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ထည့္ၿပီးေတာ့ကာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြကို မွတ္ပုံတင္မွာၾကည့္ရင္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ မရွိတဲ့လူမ်ဳိး။ ေနာက္ထပ္ က်ေနာ္တို႔ ေျမးအဆင့္ေလာက္၊ ျမစ္အဆင့္ေလာက္ ေရာက္လာလို႔ရွိရင္ လက္တ၀ါးစာေလာက္ရွိေနတဲ့ မွတ္ပုံတင္ကတ္ျပားထဲမွာ လူမ်ဳိးအမည္ကို ထည့္လို႔ မဆန္႔ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္တဲ့ကိစၥႀကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ အဲသေလာက္ထိ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္။ အဲဒါ ဘယ္ကစလာတာလဲ ဆိုေတာ့ကာ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာနဲ႔ တၿပဳိင္နက္ တိုင္းရင္းသားစစ္စစ္ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆင္းသက္လာလာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြၾကားထဲမွာ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္တဲ့သူေတြက ဒီႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပားမွာ ဗမာဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ရမယ္၊ သို႔မဟုတ္ တျခားတိုင္းရင္းသားနာမည္တခုနဲ႔ ရမယ္။ အဲ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ျဖစ္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ေမာင္ႏွမအရင္းေခါက္ေခါက္ေတြမွာ လူမ်ဳိးကြဲသြားၿပီ။ ညီအစ္ကို အရင္းေခါက္ေခါက္ေတြမွာ လူမ်ဳိးကဲြသြားၿပီ။ ဒါမ်ဳိးေတြကို ရယ္စရာျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ေတြ႔ေပမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္က ရယ္စရာမျဖစ္ဘူး ဒီကိစၥကို။ ဘ၀မွာ ရင္နာစရာေတြ ႀကဳံလာခဲ့တဲ့အခါ၊ အထိမခံႏိုင္ေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီအစိုးရ ေျပာင္းလာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီဟာေတြကို အတိုင္းအတာတခုျဖင့္ေတာ့၊ ေဒၚစုရဲ႕ တတိုင္းျပည္လုံးအေပၚမွာ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ၊ ေမတၱာမွ်ႏိုင္မႈ ဆိုတာေတြနဲ႔ ကုစားလို႔ ရလိမ့္မလား ဆုိၿပီးေတာ့။ သိပါတယ္၊ ဒီေန႔လက္ရွိ ဗမာျပည္မွာရွိေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္စလုံးမွာ ဖရီးမြတ္ဆလင္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သမိုင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့ျဖစ္ရပ္ႀကီးဗ်။ ေက်ာင္းေတြမွာ ျခင္ကင္းေ၀းတဲ့ေက်ာင္း၊ ေဆးလိပ္ကင္းစင္တဲ့ေက်ာင္းလို ျဖစ္သလိုမ်ဳိး အခု ဗမာျပည္မွာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးဟာ ရွစ္သန္း၊ ခုႏွစ္သန္း၊ ေျခာက္သန္း အဲဒီ၀န္းက်င္ေလာက္မွာရွိတဲ့ ကိုးကြယ္ယုံၾကည္သူေတြဟာ၊ အဲဒီမွာ ပသီကေတာ့ကာ ခုဂဏန္း သန္းဂဏန္းေလာက္ပဲ ရွိမွာပါ။ သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ မြတ္ဆလင္တေယာက္မွ၊ ပသီတေယာက္မွ၊ အစၥလာမ္ကိုးကြယ္တဲ့သူ တေယာက္မွ မပါႏိုင္တဲ့ ဖရီးမြတ္ဆလင္ သို႔မဟုတ္ ဖရီးအစၥလာမ္ကုိးကြယ္သူ ျဖစ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ေတြကို ဖန္တီးယူတဲ့ကိစၥဟာ မဘသက အန္အယ္လ္ဒီကို ေျခာက္လွန္႔လို႔၊ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ထိခုိက္မွာစိုးလို႔၊ က်ေနာ္တို႔ကို္ယ္တိုင္က အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေအာင့္ခံတယ္၊ မ်ဳိခ်တယ္။ အဲဒီအထဲထဲမွာ လက္သန္းကို မင္ဗူးထဲမွာ ႏွစ္ၿပီးေတာ့ကာ အန္အယ္လ္ဒီကို သြားၿပီးေတာ့ မဲေပးခဲ့ၾကတဲ့သူေတြကို က်ေနာ္တို႔က လႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ သို႔ေသာ္ ခုနက က်ေနာ္ေျပာတဲ့ခံစားခ်က္က အဲဒါ။ ေမွ်ာ္လင့္တာဟာ သုံးရက္ပဲ ေျမာက္တယ္၊ ဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရင္ထဲမွာ ဘယ္ခံႏိုင္ေတာ့မလဲ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔စိုးရိမ္တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ လူသားေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေခြးသည္ပင္လွ်င္ ေခ်ာင္မွာပိတ္ၿပီး ႐ုိက္တဲ့အခါက်လို႔ရွိရင္ ကိုက္တတ္တဲ့အက်င့္ကို ရလာမယ္။ လူငယ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔က ဘယ္လိုေဆးနဲ႔ ေခ်ာ့မလဲ၊ ဘယ္လိုေဆးနဲ႔ ႏွစ္သိမ့္မလဲ။ အန္အယ္လ္ဒီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေရာက္လာရင္ေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ တန္ဖိုးထားၿပီ၊ လူလူခ်င္း တန္းတူတန္ဖိုးေတြ ထားၾကၿပီ၊ ႐ုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြ ေ၀မွ်မႈမွာ အေ၀က် မရရင္ေတာင္မွ က်န္တဲ့ လူမႈဆက္ဆံေရးနဲ႔ လြတ္လပ္မႈေတြမွာ အတူတူရၾကတယ္ ဆိုခဲ့လို႔ရွိရင္ ကေလးေတြကို က်ေနာ္တို႔က ႏွစ္သိမ့္လို႔ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြကို က်ေနာ္တုိ႔က ႏွစ္သိမ့္လို႔ရတယ္။ လူငယ္ေတြက အခု က်ေနာ္တို႔ကို ေမးခြန္းျပန္ေမးေနၿပီ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တယ္၊ ဒီေခတ္ကို ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာလည္းပဲ ဒီလိုလူေတြဟာ တာ၀န္ရွိတဲ့သူေတြ၊ ၾသဇာရွိတဲ့သူေတြ၊ အမိန္႔ေပးၿပီး ညႊန္ၾကားႏိုင္ၿပီးေတာ့ ေပၚလစီေတြကို ဖန္တီးႏိုင္တဲ့သူေတြ က်န္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔သက္တမ္းတခုကို ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘယ္လိုသြားမလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို က်ေနာ္တို႔ ေျဖစရာ ေတာ္ေတာ္ခက္သြားတယ္ဗ်။” အန္အယ္လ္ဒီက ႏိုင္ၿပီး အခု လႊတ္ေတာ္ေတြ အၿပိဳင္းအ႐ုိင္း ေပၚလာေနၿပီ။ ဆုိေတာ့ သမၼတဆီစာေရးသလုိ လႊတ္ေတာ္ပိုင္းကိုေရာ မခြဲျခားေရးဆိုတဲ့ ဥပေဒေတြ ပိုမိုခိုင္ခံ့ေအာင္ ဖိအားေပးတာ၊ ခ်ဥ္းကပ္တိုက္တြန္း အႀကံျပဳရင္ေရာ။ “တကယ္ေတာ့ဗ်ာ ဖိအားေပးတယ္ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ၾကမ္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔စိတ္ထဲမွာရွိတဲ့ ခံစားမႈက သိမ္ေမြ႔ပါတယ္။ သူတို႔တက္လာတဲ့အခါမွာ အမ်ားႀကီး စိတ္ကူးယဥ္ထားတာေတြက ခ်သုံးဖို႔ပဲဗ်။ အခုဆိုပါစို႔ က်ေနာ္က သမၼတႀကီးဆီကို သူ႔ေအာက္ကလူ ဆုံးမေပးဖို႔နဲ႔ ခုနတုန္းက က်ေနာ္တို႔ကို ထိခိုက္ေစတဲ့ စကားလုံးကို ဖယ္ရွားေပးဖို႔အတြက္ က်ေနာ္က လွမ္းတိုင္လိုက္တယ္။ ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ ဒီသမၼတႀကီးဟာ က်ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သူ႔အေဖက က်ေနာ္တို႔ကို စာသင္ေပးခဲ့တဲ့ပုဂိဳၢလ္ပါ။ သူ႔အေဖမပါဘဲနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာျပည္မွာ ျမန္မာစာ တတ္လာဖို႔မရွိပါ။ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လူလားမေျမာက္ခင္ကတည္းက ၾကည္ညိဳၿပီးသား မိသားစုကေန ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သမၼတႀကီးကို က်ေနာ္တို႔က ၾကည္ညိဳရင္းစြဲရွိတယ္၊ ေလးစားရင္းစြဲရွိတယ္။ အခု အန္အယ္လ္ဒီက သူ႔ကို ေရြးတင္လိုက္တဲ့အခါမွာလည္း က်ေနာ္တို႔က ဒီေပၚမွာ လုံး၀ဥႆ ယုံၾကည္ ၿပီးေတာ့ကာ ေရွ႕သြားဖို႔အတြက္ စိတ္ကူးေတြ က်ေနာ္တို႔မွာ ရွိေနၿပီးပါၿပီ။ ပါတီအေနနဲ႔ေရာ၊ တဦးခ်င္းအေနနဲ႔ပါ။ အန္တီစုဆီကုိလည္းပဲ က်ေနာ္တို႔က ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တင္ျပဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္းေျပာခဲ့လို႔ရွိရင္ ပါတီအေနနဲ႔ေတာင္မွ အန္အယ္္လ္ဒီပါတီရဲ႕ ေရွ႕ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းေတြမွာ အတူတြဲဖက္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔အတြက္ အန္အယ္လ္ဒီကလည္း က်ေနာ္တို႔ဆီကို စာပို႔ထားတာ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း သူတို႔ဆီကို အတူတြဲၿပီးေဆာင္ရြက္ဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီဆိုတာကို စာပို႔ထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲသလို အေျခအေနမ်ဳိးမွာ ဒီလိုျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ကာ ခုန က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အင္မတန္သိမ္ေမြ႔ပါတယ္ဆုိတဲ့ က်ေနာ္ေျပာတဲ့ စိတ္ကူးေလးေတြဟာ ေခ်ာက္ခ်ားစြာနဲ႔ ႐ုိက္ပုတ္ၿပီး အႏႈိးခံရသလို ကစဥ့္ကလ်ား ျဖစ္သြားတယ္ဗ်။” ဦးထြန္း၀င္းတို႔ ပါတီတရပ္အေနနဲ႔ သာသနာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးကို ေတြ႔ခြင့္ ေတာင္းဆိုတင္ျပတာကေရာ လမ္းေၾကာင္းတခုျဖစ္မလား။ “သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔လိုတဲ့စိတ္ မရွိပါဘူး။ တကယ္တမ္းေျပာခဲ့လို႔ရွိရင္ လူမွာ ဇာတိကုိ ပဝတၱိ လုုပ္လို႔မရဘူးလို႔ ရွိတယ္ဗ် ဗမာစကားမွာ။ ဇာတိကုိ ပဝတၱိ လုုပ္လို႔မရဘူးဆိုတဲ့ စကားကို က်ေနာ္က ယုံၾကည္ၿပီးသားျဖစ္တယ္ ဆုိေတာ့ကာ တပ္ကလာတဲ့သူဟာ ဒီအေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ ဒီေလာက္ ရက္တိုတုိေလးနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မေျပာင္းႏိုင္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူူဟာ သမိုင္းကို မျဖတ္ဘဲနဲ႔ မ်က္ႏွာဖုံးခၽြတ္ထားတဲ့လူ။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔ သူတို႔ဟာ အတြင္းမွာ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ယုံၾကည္လို႔မရဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူဟာ ေျပာင္းသြားဖို႔အတြက္ အင္မတန္ခက္ခဲ ထက္သန္တဲ့ သမိုင္းတခုကို သူျဖတ္ဖို႔လိုတယ္။ ဥပမာဆိုရင္ ဘဘဦးတင္ဦးတို႔လိုမ်ဳိး။ အဲဒီလို သမိုင္းကို ျဖတ္ၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့မွ သူ႔ကိုယ္ဟာ လိမ္ၿပီး ညႇစ္ခ်လိုက္တဲ့ အ၀တ္တခုတည္းက အညစ္အေၾကးေတြလိုမ်ဳိး စစ္စင္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့မွ ေနပူလွမ္းၿပီး ေျခာက္ေသြ႔သြားတဲ့အခါမွာ သူဟာ စင္ၾကယ္ၿပီးသား ပုဂိဳၢလ္တေယာက္ ျဖစ္သြားမယ္။ ဘဘဦးတင္ဦးကို က်ေနာ္တို႔က သူ တပ္ထြက္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေန႔အထိ မယုံၾကည္တာ မဟုတ္ဘူး။ သမုိင္းကို ျဖတ္သန္းခဲ့လို႔ သူ႔ကို က်ေနာ္တို႔ ယုံလို႔ရတာ။ သို႔ေသာ္ ဒီပုဂိဳၢလ္ေတြက မေန႔တေန႔ကမွ ဟိုၿခံထဲကေန ထြက္လာၿပီး ဒီေန႔ ဒီၿခံထဲကို ကူး႐ုံနဲ႔ အားလုံး စင္ၾကယ္သြားၿပီလို႔ က်ေနာ္႔မွာ မယုံၾကည္ႏိုင္ဘူး။ အခု ဒီဇာတိကုိ သူျပတာပဲ။ ဇာတိဟာ ပတၱိလုပ္လို႔မရဘူး။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပင္နီေတြထဲမွာ သြားၿပီး ေရာေနေန ဒီဇာတိကို သူျပတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ က်ေနာ္ သူနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ တကယ္ေတြ႔ရင္ အလုပ္အင္မတန္မ်ားတဲ့ အန္တီစုနဲ႔ မေတြ႔ႏိုင္ရင္ေတာင္ လက္ရွိပါတီကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ပုဂိဳၢလ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ စီစဥ္မွာပါ။ ၿပီးခဲ့လို႔ရွိရင္ သမၼတႀကီးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ဖို႔အတြက္ ကမ္းလွမ္းခ်င္ ကမ္းလွမ္းမွာပါ။ က်ေနာ္တို႔ အခြင့္အေရးေတာင္းမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆို ဒီပုဂိဳၢလ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးလို႔ က်ေနာ္တို႔ မွန္ကန္တဲ့အေျဖကို ရလိမ့္မယ္လို႔ လုံး၀ယုံၾကည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိ သူ႔မွာ ဓာတ္ခံမရွိဘူးဗ်။"

Independent media are under attack by the Myanmar junta. DVB continues reporting the facts, but needs support for the safety of our journalists. You help with any donation. Thank you.

Donate
More News
Up